Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Verloskunde’

Het ziekenhuisgebouw in Lelystad ligt aan de Ziekenhuisweg. Een toepasselijke naam nu het ziekenhuis weg is. Excuses voor dit woordgrapje, maar het wrange cynisme krijgt mij meer en meer in zijn greep. Zeker nu er een provincie zonder ziekenhuis in Nederland is ontstaan. Niet helemaal zonder, maar het ziekenhuis in Almere ligt nog extremer aan de uiterste rand van de provincie dan het Scheperziekenhuis in Drenthe.


Ergens las ik dat je vanuit Lelystad – als je spoedeisende hulp nodig hebt – voortaan naar Hoorn moet gaan. Via de dijk van Lelystad naar Enkhuizen en dan langs het IJsselmeer over een provinciale weg naar Hoorn. Een rit van 48 km die ruim drie kwartier in beslag neemt. Je zult maar een herseninfarct hebben.

Minister Bruins heeft zich gehaast om de Tweede Kamer te melden, dat de opvang van patiënten is geregeld. Daarover heeft hij afspraken gemaakt met de zorgverzekeraars. De VVD-er zou er beter aan doen te erkennen dat het zorgstelsel in Nederland failliet verklaard moet worden. Een stelsel waarin de een zijn dood (IJsselmeerziekenhuizen) de ander zijn brood (Antoniusgroep o.l.v. de in Hoogeveen welbekende Marcel Kuin) is. De patiënt als product, het ziekenhuis als bedrijf en de winst gaat nog net niet helemaal naar de grote graaiers.

Op een lijst met de naam Benchmark Ziekenhuizen 2018 vinden we de Treant Zorggroep in de onderste regionen, weliswaar met een groen pijltje omhoog, maar toch zijn er weinig ziekenhuizen in Nederland te vinden die er nog slechter voorstaan. We hebben het geluk dat we in een gebied wonen waar Zilveren Kruis minder makkelijk de stekker er uit zal trekken, maar toch moeten we vrezen voor een scenario waarbij dit wel gaat gebeuren in de toekomst.

Verloskunde is de kurk waar een ziekenhuis op drijft, samen met de kinderafdeling. Bethesda is die kwijt. De verwachting is dat men in grote meerderheid naar Assen, Zwolle of Hardenberg zal trekken om te bevallen. Afgelopen week stond een paginagrote advertorial in de Hoogeveensche Courant van Isala – vrouw en kind. Pure reclame voor de Zwolse afdeling verloskunde. Ook Hardenberg laat van zich horen via de Hoogeveense media. De een zijn dood is de ander zijn brood.

Ouders wier kind is geboren in bijvoorbeeld Assen, zullen als ze een kinderarts nodig hebben vrijwel zeker weer naar Assen gaan. En als de contacten daar eenmaal gelegd zijn en er patiëntvriendelijkheid is ondervonden, ontstaat vanzelf een band, waardoor de kans groot is dat ook de ouders in geval van specialistische behandeling hetzelfde ziekenhuis zullen kiezen. Treant raakt in Stadskanaal en Hoogeveen dus niet alleen zwangere vrouwen en kinderen kwijt.

Volgens vertrekkend voorzitter Carla van de Wiel zou Treant dit jaar weer zwarte cijfers schrijven. Dat klinkt mooi, maar hoe komt dat? Vier afdelingen gesloten, twee in Hoogeveen en twee in Stadskanaal, dat bespaart kosten. Er is gesneden in de personeelssterkte. Maar er is ook het probleem van personeelstekort, waar zoveel ziekenhuizen mee te maken hebben. Kijk op de vacaturepagina van Treant om te zien waar men naar zoekt. Goede kans dat er (dure) flexkrachten moeten worden ingehuurd. En wat was nou een van de oorzaken in Flevoland? Juist, torenhoge personeelskosten.

Eén provincie in Nederland met alleen maar een ziekenhuis aan de uiterste zuidwestgrens. Dichtstbijzijnde SEH voor veel mensen meer dan drie kwartier verderop. Denk niet dat het hierbij zal blijven, met een minister die zegt ‘verrast te zijn door de sluiting van de ziekenhuizen’ in Flevoland. Wat ben je dan voor amateur?

.


 

Read Full Post »

Mensen vragen mij wel eens of ik geloof in een “goede afloop” voor Bethesda. Als ik dan wat schouderophalend probeer uit te leggen dat ik niet denk in termen van goede afloop, zie ik ze denken (en soms zeggen ze het ook) “Waar maak je je dan zo druk om?”


Die vraag – waar ik me zo druk om maak – stoort mij steeds meer. Ik moet de neiging onderdrukken om te antwoorden: “Om het feit dat veel te weinig mensen zich daadwerkelijk druk maken om Bethesda.” Als je de reacties op de sociale media leest zou je denken dat heel Hoogeveen zich druk maakt. Bij de aanloop naar de lawaaidemonstratie in mei barstte het van de steunbetuigingen, maar toen de opkomst teleurstellend klein was veranderden die steunbetuigingen in smoesjes, verontschuldigingen en zelfs was er kritiek omdat het te kort dag was en op een tijdstip dat niet uitkwam. De een moest beslist dit, de ander moest beslist dat. Dat was al zo toen ik mijn petitie ging aanbieden. Dat was opnieuw zo in 2013 bij de omarming van Bethesda. En dat was zo in mei 2018.

Drie keer is scheepsrecht. Ik spreek mij er daarom nu maar eens over uit.

De problemen bij Bethesda zijn het rechtstreekse gevolg van eenzelfde mentaliteit bij onze overheid. Men wil zich over steeds minder zaken druk maken. De VVD noemt dat vrijheid geven aan de individuele mens, ik noem het gemakzucht. De paarse kabinetten van Wim Kok hebben die mentaliteit gevoed, met hun naïeve geloof in de heilzame marktwerking. De minister van financiën was een verwoed flipperaar, die maar wat graag in daverende lachbuien uitbarstte, broer van een marktkoopman en daarom dus waarschijnlijk gecharmeerd van de markt, die ons altijd wijs wilde maken dat onze gulden daar een daalder waard was. Voor de generatie die de gulden niet meer kent: dat wilde zeggen dat je op de markt 50% meer voor je euro zou kunnen krijgen dan in de winkel.

Als de overheid zich veel minder met allerlei zaken zou bemoeien, dan zou de markt – door de concurrentie – wel zorgen voor betere kwaliteit voor minder geld. Dat was het idee. Wij weten inmiddels hoe anders de werkelijkheid is. De markt is een vrijplaats geworden waar graaiers zich op allerlei manieren verrijken ten koste van de samenleving. Hoogtepunt de Vestia zaak, waar huurders in de sociale sector de rekening voor betalen. De tsunami aan ziekenhuisfusies werd voor een deel veroorzaakt doordat de bestuurders een salaris kregen dat was gerelateerd aan de grootte van de organisatie. Toen Bethesda en Scheper fuseerden gingen de toenmalige voorzitters Rutgers en Donkervoort er tientallen duizenden euro’s per jaar op vooruit. Toen ik Donkervoort daarop aansprak erkende hij dat het hoge bedragen waren: “Maar dit is nou eenmaal de CAO.”
Dus… waar maak je je druk om?

Vroeger namen mensen plaats in een bestuur uit betrokkenheid, maatschappelijk besef of roeping. Tegenwoordig ben je lid van een Raad van Toezicht als broodwinning. Een kwalijke en onwelriekende ontwikkeling. Vroeger was lang niet alles beter, maar ook lang niet alles was slechter dan nu.

screenhunter_123-jul-23-13-57.jpg

Het gebrek aan interesse wordt schrijnend duidelijk in deze passage uit een artikel in de Hoogeveensche Courant van 23 juli 2018. Een poging van de Hoogeveense wethouder Erwin Slomp om met de Raad van Toezicht in gesprek te komen strandde op desinteresse van de toezichthouders.

De solidaire samenleving is een jaar of dertig geleden begonnen te veranderen. Ik heb het zien gebeuren. De bestuurders van nu passeerden als de pubers van toen in de klassen waar ik les aan gaf. Toen al zei ik tegen collega’s en vrienden dat als wij daar op onze oude dag afhankelijk van zouden worden het er slecht voor ons zou uitzien. Egocentrisme en egoïsme begonnen het sociale bewustzijn te ondermijnen. En met de opkomst van de virtuele samenleving in het digitale universum versnelde die ontwikkeling zich enorm.

Als wij als samenleving accepteren dat de markt het voor het zeggen heeft op het gebied van zorg, sociale woningbouw, energie en openbaar vervoer moeten we niet zeuren als we voor een bevalling naar ziekenhuizen moeten die tientallen kilometers van ons verwijderd zijn.

Ik accepteer dat niet. Ik blijf mij druk maken om wat ik het leegroven van Bethesda noem. Daar is Treant niet alleen verantwoordelijk voor, daar zijn ook de zorgverzekeraars verantwoordelijk voor en politiek Den Haag, maar ook iedereen die aan mij vraagt “Waarom maak jij je daar toch zo druk over?”

.


Read Full Post »

Op verschillende plekken en in verschillende situaties heb ik ze meegemaakt de moderne managers van deze tijd. Belangrijkste kenmerk van hen is dat zij niet luisteren, niet tegen kritiek kunnen en de schuld voor falen altijd bij anderen leggen. Wat mij betreft vormt de raad van bestuur van de Treant zorggroep hier geen uitzondering op. Sterker nog, de leden van die raad zijn er een schoolvoorbeeld van. In mijn ogen dan. Dit laatste om te benadrukken dat dit mijn mening is, die ik in Nederland nog altijd vrij mag uiten zonder daarvoor meteen een advocaat in mijn nek te krijgen.


Het recente mislukken van de gesprekken tussen de vakbonden en de raad van bestuur is de volgende vermelding op de merkwaardige palmares (mooi woord voor erelijst) van Treant. De vakbonden zijn geen gesprekspartner meer als het aan de bestuurders ligt.

Als lid van het actiecomité heb ik mee moeten maken dat ook wij werden afgeserveerd als gesprekspartners omdat wij niet bereid waren om zonder cijfermatige onderbouwing de beloftes en beweringen van de raad van bestuur te geloven. En dat wantrouwen bleek terecht. De IC zou immers niet verdwijnen. Bethesda zou volwaardig blijven. We weten inmiddels allemaal hoe het nadien is gegaan. Problemen in Emmen worden opgelost door problemen in Hoogeveen en Stadskanaal te veroorzaken.

De voorgenomen sluiting van de kinderafdelingen en verloskunde in Stadskanaal en Hoogeveen was voor het personeel de druppel die de emmer over deed lopen. Vier vakbonden kregen in no-time ruim 800 reactie formulieren terug met een ontluisterende inhoud. Er werd vervolgens met de raad van bestuur een afspraak gemaakt over een extern onderzoek. Althans dat dacht men.

Gisteren (4 juli) werd duidelijk dat Treant absoluut geen externe blik in de keuken van de zorggroep wil dulden. Het nieuws dat de vakbonden door de Raad van Bestuur ‘eruit waren gezet’ werd binnen het uur tegengesproken. Daarin is de persvoorlichter inmiddels zeer bekwaam en bestuurder Jean-Pierre van Beers is niet te beroerd om ook zijn duit in het zakje van de tegenspraak te doen.

In de 37 jaar die ik als docent in het voortgezet onderwijs heb doorgebracht heb ik uitermate gevoelige antennes ontwikkeld voor smoesjes, loze beloftes, hele en halve waarheden en mijn systeem slaat onmiddellijk alarm als iemand probeert mij in het ootje te nemen. En die antennes slaan op tilt als ik op RTV Drenthe JP van Beers de woorden van vakbonds onderhandelaar Harma Schrage (FNV Zorg en Welzijn) hoor tegenspreken.

Daar is iemand aan het woord die een eigen waarheid aan het scheppen is terwijl hij hem al uitspreekt. Ongetwijfeld zal dit door CMO David Post wel weer worden uitgelegd als stemmingmakerij, maar daar ben ik inmiddels aan gewend en heb ik zelfs immuniteit tegen opgebouwd. Overigens werden de vakbonden in een eerder stadium ook al voor stemmingmakers uitgemaakt.

Door de bikkelharde ivoren muren die om de bestuurskamer van Treant zijn ontstaan zijn wij gedwongen ons eigen beeld te vormen van wat er gebeurd is. De geluiden over intimidatie (heel subtiel maar uiterst doeltreffend uitgevoerd) bereikten het actiecomité drie jaar geleden al. Zij werden door David Post afgedaan als woorden van verzuurde zusters, die hun zin wilden doordrammen. Inmiddels heeft het merendeel van deze mensen Treant de rug toegekeerd en het zorgheil elders gevonden. Vakmensen die het plezier in het werk werd vergald, wier motivatie werd vernield door kil management. Hoogeveen mist ze node.

Mijn intuïtie vertelt mij dat Treant erg is geschrokken van de snelle respons op het vakbond-onderzoek in combinatie met de inhoud daarvan, die schrikbarend negatief was.

In die sfeer heeft Treant ongetwijfeld ingestemd met een extern onderzoek. Anders had men na de berichtgeving hierover wel stellig ontkend dat een dergelijke afspraak was gemaakt. Pas een dag na die berichtgeving bleek uit de bewoordingen van de RvB in de Hoogeveensche Courant dat er ruis op de lijn zat. Ruis die gisteren tot kortsluiting en kabelbreuk heeft geleid.

De Denktank in Hoogeveen heeft in haar rapport Bij trommelslag gemeld dat de Raad van Bestuur niet ‘in control was’, hetgeen ik een juiste weergave van de realiteit binnen Treant acht. Er is sprake van een strijd om de macht, waarbij twee artsen zich inmiddels een halve plek p.p. in de Raad van Bestuur hebben verworven. Volgens de Raad van Toezicht zou het dan snel beter gaan met de ziekenhuizen van Treant.

De werkelijkheid is anders. De vrije val gaat steeds harder. Drie lastige kinderartsen in Emmen veroorzaakten problemen aldaar. Zeer ernstige problemen. En die lost het bestuur op door problemen te veroorzaken in Hoogeveen en Stadskanaal. De mantra hierbij is dat er “geen kinderartsen te krijgen zijn” maar dat lijkt een leugen.

Bronnen binnen het ziekenhuis hebben laten weten dat er kinderartsen uit het UMCG beschikbaar waren, die geen buitensporige salariseisen stelden, maar die werden afgewezen omdat zij niet in het team zouden passen. Lulkoek natuurlijk (excuus voor de uitdrukking, ik hou mij nog in). Als je kinderartsen kunt krijgen moet je die met beide armen aan je hart drukken in plaats van smoesje te verzinnen over een teamsfeer. Die in Emmen overigens al volledig verziekt was.

Mijn analyse is dat er zulke grote financiële problemen zijn, dat men nu zowel Bethesda als Refaja opoffert om Scheper te redden. Maar dat mag niet gezegd worden, want het ligt niet aan de Raad van Bestuur, maar aan het feit dat er geen artsen te vinden zijn. En ondertussen houdt men ons het interventie centrum als lokkertje voor en zo gauw Bethesda en Refaja vrijwel leeg zijn gehaald zal men zeggen “Sorry dat interventie centrum komt er niet.” En dat zal dan ongetwijfeld aan de onwillige zorgverzekeraars liggen.

Read Full Post »

Als Treant iets fout doet, dan doet Treant het ook goed fout. Ere wie ere toekomt. Mevrouw van der Wiel hield woord. Ze zou niet aanwezig zijn bij de demonstratie en ze wás niet aanwezig bij de demonstratie voor behoud van verloskunde afgelopen 19 mei. Dat was heel erg verkeerd en alles behalve dapper.

Wel aanwezig was de woordvoerster die ik niet bij naam ga noemen, zij spreekt immers slechts het woord van haar broodheer, of moet ik in dit geval zeggen brooddame? Maar zelfs dat deed zij zaterdag niet. Zij zweeg en bleef achter de ramen van de grote hal van Bethesda nauwlettend in de gaten houden wat er buiten gebeurde. Er stond een aantal medewerkers in het Treant uniform buiten. Zouden zij vooral in de gaten gehouden zijn? Je weet het tegenwoordig niet bij Treant.

Wat deed Treant nu verkeerd? Om dat te begrijpen moet ik vijf jaar terug gaan in de tijd. Donkervoort stond op punt van vertrekken en Janson was net begonnen. Wij gingen toen in optocht naar Bethesda om een dijk voor het ziekenhuis op te werpen. Bij het ziekenhuis aangekomen werden wij verrast door de voltallige raad van bestuur en de (toen nog bestaande functie) directeur van Bethesda. Zij hadden koffie, thee, limonade en lekkers voor de demonstranten en betoonden zich een en al gastvrijheid. Inwendig vervloekte ik hen. Ze haalden op deze manier een belangrijke angel uit onze demonstratie. Janson sprak geruststellende woorden en kreeg zelfs applaus. Dat was niet de bedoeling van de demonstratie.

Inmiddels zijn we vijf jaar en een aantal RvB’s verder. De huidige RvB doet zijn uiterste best om Hoogeveen te schofferen. En dat doen ze heel goed. Heel Hoogeveen beseft ondertussen dat de Treant top niet te vertrouwen is. Tot en met de Gemeenteraad aan toe. Dat heeft Treant wel bereikt inmiddels.

Maar de Raad van Bestuur (met twee artsen er in) heeft meer bereikt. Bijvoorbeeld dat de stage die huisartsen in opleiding in een ziekenhuis moeten lopen niet meer bij Treant mag gebeuren. Voorwaar een prestatie om trots op te zijn.

Voormalig stafvoorzitter en huidig Chief Medical Officer (waarom zou je normaal doen als het hooghartig kan?) David Post vertelde op uiterst kille manier het personeel van Bethesda wat er ging gebeuren. Dat een arts in noodsituatie niet door emoties overvallen moet worden om zonodig ijskoud en klinisch te handelen spreekt vanzelf. Klaarblijkelijk was dit zo’n noodsituatie voor Post.
Marco Dam, de andere CMO, hield in Refaja zo’n zwamverhaal dat de medewerkers tijdens het verhaal al weer wegliepen.

Alleen bij Carla van der Wiel, die na de woede van de Tamboer er voor had gekozen het personeel van het Scheperziekenhuis te informeren werd het spannend. Kennelijk had zij verwacht dat het personeel HOERAAAA zou roepen, maar het uitblijven van feestvreugde deed haar vragen “Zijn jullie niet blij dan?” Het antwoord was een storm van kritiek. Zo stormachtig dat het mevrouw van der Wiel teveel werd. Naar verluidt is zij in tranen uitgebarsten. Vooral de gynaecologen hadden geen goed woord voor de beslissing over. Dat mag ook wel eens duidelijk gezegd worden. Lang niet alle specialisten staan achter het beleid.

Carla van der Wiel is nu twee keer weggehoond. In de Tamboer en in haar eigen thuisbasis in Emmen. Je zou zeggen, het is tijd om te vertrekken, maar dat zal zij niet doen. Mevrouw is geen softie. Ondervonden vijandschap doet haar vastberadenheid groeien. Mevrouw heeft haar woordvoerster laten zeggen dat Treant het besluit tot sluiting van de afdelingen in Hoogeveen en Stadskanaal niet zal terugdraaien. Daarmee wordt het overleg met de gremia die zich nog moeten uitspreken een lachertje. Het zou verstandig zijn als bijvoorbeeld de Ondernemingsraad weigert om er over te spreken, gezien de mededelingen die de RvB via de media hierover heeft gedaan.

Read Full Post »

Gaat Hoogeveen de mouwen opstropen en de vuisten ballen? Dat is een vraag die zaterdag beantwoord zal worden, als blijkt hoeveel mensen gehoor geven aan de oproep van SP en GroenLinks om te demonstreren tegen de voorgenomen sluiting van verloskunde en kinderafdeling in Hoogeveen. Het bericht kwam gisteren keihard aan in Hoogeveen en SP en GL stroopten onmiddellijk de mouwen op om in actie te komen. Zaterdag aanstaande. Om 12 uur. Bij ziekenhuis Bethesda. Omdat het voor ons ziekenhuis één minuut voor twaalf is. De geschiedenis leert namelijk dat sluiting van verloskunde en kinderafdeling het einde van ziekenhuizen betekent.

Op 13 februari 2017 barstte de Tamboer uit haar voegen door de boosheid van een stampvolle grote zaal en een stampvolle foyer. Treant beloofde beterschap en zou gaan werken aan het herwinnen van verloren vertrouwen. Zoals alle beloftes van Treant was ook dit een loze belofte. Het vertrouwen in de zorggroep daalt verder en verder en met dit rampzalige voorgenomen besluit heeft men een absoluut dieptepunt geschapen. De woorden van mevrouw van de Wiel dat zij er buikpijn van heeft neem ik voor wat ze waard zijn en dat is niet veel. Mevrouw kan wat mij betreft niet genoeg buikpijn krijgen de komende tijd.

Maakten vorig jaar de jongere generaties in Hoogeveen zich kennelijk niet echt druk om de ontwikkelingen in Bethesda, dit jaar staan zij in de roos van de schietschijf. Het zijn niet de bejaarde vrouwen die zwanger worden, maar de jonge. Het zijn niet de bejaarden die kleine kinderen hebben die soms heel erg ziek kunnen worden, maar de jonge ouders. Het zijn wel de bejaarde opa’s en oma’s die zich nu zorgen moeten maken over de zorg voor hun kleinkinderen. Treant zal ongetwijfeld sussende woorden spreken en proberen de zorgen weg te nemen door te stellen dat de zorg in het Scheperziekenhuis goed is en bereikbaar en organiseerbaar met 8,8 kinderartsen, maar dat neemt niet weg dat een ziekenhuisopname, die voor kinderen toch al een traumatiserende gebeurtenis is, nu alleen maar erger wordt, want in hoeveel jonge gezinnen werken beide ouders, omdat het vaak met één inkomen niet te doen is. Kunnen zij vaak en lang genoeg naar hun zieke kind in Emmen toe? Ik denk het niet.

Er is dus alle reden voor alle generaties in Hoogeveen om zaterdag naar het Bethesdaziekenhuis te gaan. Wie er dan ligt zal zich gesteund voelen als duizenden mensen voor de deur van Bethesda vechten voor het voortbestaan van het ziekenhuis.

Ik zeg duizenden, want de duizend van april 2013 en de 1400 van 13 februari 2018 waren blijkbaar niet genoeg. DUIZENDEN moeten het er zijn. Het is één minuut voor twaalf voor Bethesda en dus is het voor Hoogeveen NU OF NOOIT. Wat we kwijt raken krijgen we niet terug.

Gemeentebelangen en CDA roeren inmiddels ook de trom. Ze gaan “dwingende vragen” stellen aan het college. De helden.

Read Full Post »

Gisteren heb ik begrip opgebracht voor de problemen die de Treant Zorggroep het hoofd moet bieden. Dat laat onverlet dat ik vind dat de concentratiefocus van Treant via een heilloos kompas richting krijgt. De uiterste zuidoosthoek van het verzorgingsgebied; slechter kun je niet kiezen. Maar niet alleen Treant speelt een cruciale rol. Ook zorgverzekeraar Achmea, de grootste geldschieter van Treant, speelt in stilte een – waarschijnlijk cruciale – rol. Tijd om daar de schijnwerpers weer eens vol op te richten.


De boekhoudkundige focus van de overheid is sinds de kabinetten Kok oorzaak van een hoop betonrot in de fundamenten van onze samenleving: de publieke domeinen. In het beste geval is gemakzucht de oorzaak geweest van de betonrot die steeds zichtbaarder die fundamenten ondermijnt. In het beroerdste geval hebzucht. Kijk naar de baantjes die de toenmalige premier sindsdien heeft bekleed. De door zijn kabinetten ingevoerde marktwerking in de publieke domeinen heeft daar zeker geen remmende rol in gespeeld. Integendeel, de (voornamelijk) heren hebben het goed geregeld voor zichzelf. Ab Klink topman van VGZ, Roger van Boxtel eerst topman bij Menzis, nu bij de Nederlandse Spoorwegen. Perfecte carrièreplanning zal de cynicus zeggen.

Dankzij die marktwerking kon onder meer Achmea ontstaan en een oppermachtige wurggreep op onze gezondheidszorg ontwikkelen, wat door woordvoerders altijd weer wordt ontkracht met argumenten als “wij hebben een wettelijke zorgplicht”, of “zonder ons zou de zorg niet meer betaalbaar zijn”; het soort rechtvaardiging dat ook door Treant wordt gebruikt in het meerdere malen uitgesproken “zonder fusie (men bedoelt zonder ons) zouden de drie ziekenhuizen niet meer hebben bestaan.” Het zijn onbewijsbare redeneringen want de klok kan niet terug worden gedraaid om te kijken wat er gebeurd zou zijn als…

Vreemd aangezien juist in de zorgwereld onderzoek de basis is van elk medisch succes. En goed onderzoek geschiedt altijd met parallelle groepen. Die elk net even anders benaderd worden. Het simpelste voorbeeld is het medicijnonderzoek, waarbij de helft van de proefpersonen (zonder dat zij het weten) een placebo krijgen. Alleen dan kun je met zekerheid een uitspraak doen over het effect van de onderzochte oplossing. Een wetenschapper die andere wegen bewandelt komt gegarandeerd ten val.
Uitspraken van Achmea en Treant zoals hierboven beschreven getuigen dan ook niet van een wetenschappelijke benadering. Eerder van hoogmoed en arrogantie. Voor bestuurders gelden kennelijk andere wetten dan voor wetenschappers.

De rol van Achmea is ineens weer actueel sinds duidelijk werd dat bij Treant onderzocht wordt of het mogelijk is om de verloskunde (en in het kielzog zal de kindergeneeskunde razendsnel volgen is mijn voorspelling) geconcentreerd kan worden. Medewerkers van Treant hebben tegenover de media gezegd dat intern sprake is van concentratie in (hoe kan het ook anders?) Emmen.

En dat is nou precies wat Achmea niet goed zal vinden. Althans als men daar nog steeds hetzelfde aankijkt tegenover de van overheidswege opgedragen zorgplicht. Ten tijde van het verdwijnen van de verloskunde uit Meppel stelde Achmea zich in gesprekken met het actiecomité op het standpunt dat verloskunde (en bijbehorende IC) nooit uit Hoogeveen zou mogen verdwijnen, aangezien dan voor geboortezorg een te grote witte vlek op de kaart zou ontstaan waardoor de verzekeraar niet meer aan voornoemde zorgplicht zou voldoen. Concentratie van verloskunde in Emmen betekent dat heel zuidwest Drenthe afhankelijk wordt van Emmen of Zwolle. Het is dan wachten op de eerste rampzalig verlopen bevalling in de ambulance.

Er worden klaarblijkelijk te weinig specialisten opgeleid in Nederland, anders kan het niet  dat een groeiend aantal kleinere ziekenhuizen moeite hebben met het vinden van artsen. Daar ligt een verantwoordelijkheid voor de overheid, die verder gaat dan het in toenemende mate aantrekken van Duitse, Poolse Ierse of Roemeense artsen. Die overigens zeer bekwaam kunnen zijn, maar de zekerheid daaromtrent blijkt niet 100% te zijn. Vorig jaar kwam aan het licht dat het delen van informatie over artsen die in eigen land hun beroep niet meer mogen uitoefenen in Europa uiterst slecht is geregeld. Denk aan een Twentse neuroloog die gewoon in Duitsland praktijk voerde.

Dus komen we terug bij Achmea, waar de boekhoudkundige focus de medische focus overstijgt. Het wordt tijd dat we de zorgverzekeraar weer onder druk gaan zetten, bevreesd als men daar is voor negatieve publiciteit. Daarom roep ik Achmea op om zich klip en klaar uit te spreken over hoe men de zorgplicht ten aanzien van geboortezorg gestalte zal geven. En dan niet met mooie praat waar je alle kanten mee op kunt, maar in glasheldere bewoordingen, waarmee je maar één kant op kunt.

U kunt daarbij helpen door tweets, mailtjes en berichten op facebook met gebruikmaking van de hashtag #achmea. De gestage druppel holt de hardste steen. Zwijgen en berusten is geen optie!

.

 


 

Read Full Post »

De Treant zorggroep is als een verwarde persoon die recht op de afgrond afloopt en niet naar waarschuwende kreten van omstanders wil luisteren. Gelukkig grijpen die in en overmeesteren de verwarde persoon, die vervolgens tijdelijk wordt opgesloten, want voor verwarde mensen hebben wij geen adequate plekken meer in onze samenleving. Binnen de kortste keren wordt de verwarde (in gegroeide verwarring door de bejegening) weer aan het eigen lot overgelaten. Op ongelukken kun je wachten.


De raad van bestuur en de staf van de Treant Zorggroep zoeken voor elk probleem de oplossing in concentratie in Emmen. Daar veroorzaakt men enorme onrust mee in de rest van de provincie. Mijn schrijfsels worden met enige regelmaat bestookt door personeelsleden die boos zijn, verdrietig, gefrustreerd of gewoon doodsbenauwd voor hun werkgelegenheid. Er moeten immers bijna 100 FTE’s verdwijnen om de fusiewinst te verzilveren!
Toch mag ik niet zwijgen.

Zo is het (niet alleen in Drenthe) gesteld met de zorg. De problemen die Treant het hoofd moet bieden zijn immens, dat onderschat ik echt niet, maar concentratie in Emmen, aan de uiterste rand van het verzorgingsgebied is niet de oplossing. Alle alternatieven liggen de andere kant op. Nergens ben je verder van andere ziekenhuizen verwijderd dan juist in Emmen. Het is onbegrijpelijk dat de nieuwe chief medical officers (zoals ze onlangs in de Hoogeveensche Courant werden genoemd) zich dat niet realiseren.
In het gewraakte advies locatieprofilering dat directe aanleiding vormde tot de Tamboeravond van “dertien twee” (2017) valt in de slotalinea te lezen dat – als er niet genoeg draagvlak in de regio is voor concentratie in Emmen – “een nieuw Treant interventiecentrum” het beste alternatief is. ‘Second best’ schrijft men weliswaar, maar dat komt door het decennialange isolement waarin de medische staf van het Scheperziekenhuis heeft verkeerd.

De artsen zouden reizen, de patiënten niet. Dat beloofde interimbestuurder Leo L. Schoots. Dat schrikt nieuwe artsen af. Dus concentratie is blijkbaar onvermijdelijk. Maar dan alstublieft CENTRAAL en niet aan het einde van onze wereld.

De gemeenteraad van Stadskanaal heeft zich duidelijk laten horen.
Wanneer volgt de raad van Hoogeveen?

Zie ook: Dagblad van het Noorden en RTV Drenthe

 

.


 

Read Full Post »

Older Posts »