Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘thuiszorg’

Gerelateerd bericht: Fractievoorzitter SP gearresteerd

Een jaar of dertig geleden sprak ik tijdens een koffiepauze in de docentenkamer op OSG de Groene Driehoek in Hoogeveen met een collega over de veranderende jeugdcultuur. Ik weet nog dat ik zei: “Als wij het op onze oude dag van hen moeten hebben, nou dan is het niet best.”


De generatie waar ik het toen over had, loopt nu tegen de vijftig. Velen hebben ‘bestuurskunde’ gestudeerd, of ‘management en organisatie’ en zijn verworden tot empathieloze dwingelanden. Het ‘wij-gevoel’ van 1988 ten spijt kenmerkt deze generatie zich door een kil ‘ik ben het middelpunt’ en dat is vooral in crisistijd goed te merken.

Bedrijven vragen loonoffers van hun werknemers. Lager salaris en harder werken, terwijl de bazen bonussen bij elkaar graaien. Zelfs als zij niet hebben geleverd wat ze hadden moeten leveren. Wat geeft het? ‘Ik ben het middelpunt van het universum!‘ Het dieptepunt in dezen staat momenteel op naam van mijn geliefde geboorteplaats, Winterswijk.

Thuiszorgmedewerkers van TSN die onlangs het dorpskantoor enige tijd bezet hielden werden gisteren en worden vandaag verhoord door de politie. Verhoord! U leest het goed. Mensen die met heel hun ziel en zaligheid zorg leveren aan bejaarden. Bejaarden die godbetert de welvaart opbouwden waarin de huidige generatie bestuurders is opgegroeid. Deze thuiszorgmedewerkers vonden dankzij de falende marktwerking in het steeds groter wordende TSN een doodlopende carrière. Ze worden nu als oud vuil behandeld.

Ooit schreef schoolmeester en dichter B. Stegeman een ontroerend gedicht over de grote Jacobskerk in het centrum van het dorp. Meester Stegeman zou zich omdraaien in zijn graf als hij wist wat nu gebeurt. Aan het gedicht heb ik een vers toegevoegd… in het rood.

Jacob

Olden toorn van ons dörpken.
‘k mag oew toch zoo geerne lien;
A’k van wieters hierhen komme,
Kan’k oew altied het eerste zeen.

Veermaol honderd jaor noo roem al
Stao’j daor zoo in wèèr en wind,
Nee, wi’j könt oew vast neet missen,
Olden, griezen, trouwen vrind.

Zonder oew zo’k háost’ neet weten,
Hoo mien olde dörpken heet,
Zonder oew zol ‘t vrömd, mi’j wezzen,
Zonder oew ken’k Wenters neet.

—————————–

Alle helpers in ons dörpken
Ruw bijeen in ’t kot gebracht
Dizze grote vieze misdaad
Zal nog lang worden herdacht.

Ik schaam mij momenteel diep voor mijn geboortedorp.

 


 

 

 

 

ScreenHunter_01 Mar. 30 09.24

Cornelis Pronk - Winterswijk (1754)

Read Full Post »

Ooit, toen ik klein was en nog het idee had dat ik in de Achterlijkhoek woonde, gloeide ik al van trots als de naam Winterswijk op de radio werd genoemd. Het kan mij niet euvel geduid worden, ik was een kind en Winterswijk had niet eens roltrappen of stoplichten, zoals in Den Haag waar mijn lievelingsoom en tante woonden. Vanaf het moment dat ik pas echt besefte hoezeer ik was opgegroeid in de paradijselijke Parel van de Achterhoek heb ik mij altijd een beetje gegeneerd voor mijn kinderlijke kortzichtigheid.

Deze bekentenis doe ik omdat ik mij gisteren diep schaamde voor mijn geboorteplaats in de mooiste streek die Gelderland u levert. In Winterswijk werd de voor de thuiszorg actievoerende fractievoorzitter van de SP gearresteerd.

De website van de SP-afdeling van Winterswijk meldt dat zowel burgemeester Thijs van Beem (PvdA) als verantwoordelijk wethouder Ilse Saris (CDA) weigerden om actievoerders voor de thuiszorg te woord te staan, toen zij bij het gemeentekantoor demonstreerden tegen ‘de methode Winterswijk‘. Dat is de manier waarop de gemeente wil bezuinigen op thuiszorg. Het onzeker geworden contract met TSN wordt opnieuw aanbesteed. Bij de winnende bedrijven komen nieuwe vacatures, daar mogen de TSN-medewerkers op solliciteren. Vaak tegen slechtere voorwaarden.

Na de weigering van van Beem en Saris om de demonstranten te woord te staan, verscheen wethouder Wim Aalderink (Winterswijks Belang) die zich bezondigde aan een toezegging die hij van zijn blijkbaar meegekomen ambtenaar meteen weer moest intrekken.

Toen de demonstrerende dames rond 19:00 uur moesten vertrekken besloot de SP om een extra fractievergadering te beleggen voor de fractie en 50 gasten. En dat ging de magistraten in mijn geboorteplaats te ver. Vanaf 22:00 werden de deelnemers aan de bijeenkomst drie maal gesommeerd om te vertrekken, maar dat werd door de fractievoorzitter met een beroep op zijn recht om 24 uur per dag (ten behoeve van zijn werk als raadslid) in het gemeentekantoor aanwezig te zijn, geweigerd.

Het vervolg haalt uiteraard de media. De fractievoorzitter en de vice-voorzitter van de FNV, Ruud Kuin, werden aangehouden en moeten zich na vrijlating beschikbaar houden voor verhoor.

De reactie van het Winterswijkse bestuur lijkt erg op het gedrag van een docent die geen orde kan houden. Iedereen heeft ooit het voorrecht gehad zo iemand voor de klas mee te maken. Geen enkele vorm van inwendig gezag. Alleen door dwang en dreiging met straf bleef zo’n docent overeind. Zelfs de schoolleiding wist wel dat zo iemand niet geschikt was om voor de klas te staan.

Iets dergelijks is momenteel in bestuurdersland ook aan de hand. Gebrek aan echte kwaliteit. Carrièrejagers voor wie een paar jaar wethouderschap een mooi item is op hun CV. Weg met die lui.

.

 

Read Full Post »

Ons land gaat steeds meer lijken op het land waar onze koningin destijds opgroeide. Een land waarin tegenstanders van de heersende politiek werden opgepakt en spoorloos verdwenen. In Bronckhorst zijn bezetters van het gemeentehuis, ondanks eerdere afspraken opgepakt en op een (aanvankelijk) onbekende plaats gevangen gezet. Aanstaande dinsdag wordt in het anders zo vredige Hengelo (G) – ondermeer bekend van ’t Hengelse zand in Oerend Hard – een grote demonstratie gehouden tegen de afbraak van de thuiszorg door de gemeente Bronckhorst.

Nog even en er worden speciale geheime vluchten boven het IJsselmeer gehouden, waar de piloten zich á la Julio Poch later voor zullen moeten verantwoorden. Het lijkt overdreven, maar elke opkomende dictatuur werd tot het laatste moment met struisvogelgedrag bekeken. De kop zo diep in het zand, dat de struis het zwaard dat hem de hals afhakte niet eens zag aankomen.

Het systeem voor de afbraak van ons land is goed uitgedacht. De centrale overheid legt de verantwoordelijkheid voor lastige beslissingen meer en meer bij de regionale en lokale overheden, zonder de financiële middelen aan de noden aan te passen. Het betreft dan vooral de dagelijkse leefwereld van mensen. De thuiszorg, de jeugdzorg… gemeentes zie maar wat u er mee doet. De ziekenhuiszorg… zorggroepen ga uw gang, concurreer en centreer en zorg vooral voor bedrieglijke slogans waar u het gepeupel zoet mee houdt.

Bejaarden moeten langer thuis blijven wonen. Dus beknibbelen we op de thuiszorg die geleverd wordt en voeren we de participatiemaatschappij in. Mantelzorg en naoberschap leggen we de mensen gewoon op, alsof het de meest normale zaak is. Een bewindsman geneert zich zelfs niet meer om op tv verantwoording af te komen leggen omdat zijn moeder in een verzorgingstehuis zit waar haar de urine langs de benen loopt.

Daarnaast vergeten we voor het gemak dat we de mensen juist hebben gestimuleerd om zich te ontplooien. Dat we het tweeverdienersmodel hebben gestimuleerd. Kinderen in de opvang, zodat hun sociale ontwikkeling een positieve prikkel krijgt, vader en moeder allebei aan het werk, omdat de huren zo hoog werden dat kopen goedkoper werd. Op een gegeven moment moesten gezinnen waar het traditionele eenverdienersmodel nog bestond zich bijna verantwoorden voor hun ouderwetse manier van doen.

En nu? Als je als bejaarde uitzichtloos en zonder de benodigde zorg in je eentje thuis zit te verkommeren ontstaat op enig moment mogelijk de behoefte om op een menswaardige manier een einde aan je leven te laten maken. Je moet dan maar hopen dat je daar lang genoeg van te voren je huisarts daar de kop al over hebt gek gemaakt, door je wensen steeds opnieuw te actualiseren. En dan nog is het lang niet zeker dat je, als je het echt genoeg vindt en voor altijd wilt gaan slapen, de hulp vindt dit je verlangt.

Of gaan we treinmachinisten beschouwen als maatschappijparticipanten voor wie een aanrijding met een persoon een kwestie van mantelzorg is geworden?

.

 

 

 

 

Read Full Post »

Al enige tijd bemerk ik bij mezelf een proces dat je zou kunnen benoemen als radicaliseren. Het schijnt dat in zulke processen een omslagpunt zit. Er ‘knapt’ dan iets bij de geradicaliseerde. Dat punt bereikte ik gisteravond toen ik dit bericht uit de Telegraaf op facebook tegenkwam. De dames Avine Fokkens, Sjoukje Faber en Irene Barends en de heer Henk Wilbers zijn de directe oorzaak van het bereiken van het omslagpunt.

Zij vormen de raad van toezicht van de nieuwe Friese verpleeg- en thuiszorgorganisatie Patyna, die wegens een bezuinigingsopdracht deze maand werd gevormd uit twee andere thuiszorgorganisaties. In prachtig marketingjargon wordt ons gemeld dat deze fusie (let wel) op termijn forse besparingen op moet leveren, door allerlei maatregelen die bestuurders doorgaans plegen te benoemen als ‘slim organiseren’.

De voornoemde toezichthouders krijgen (blijkens het bericht in de Telegraaf) om te beginnen een verdubbeling van hun salaris. De dames Fokkens en Faber gaan van € 7000,00 naar € 16.000,00 terwijl Mevrouw Barends en de heer Wilbers van € 11.000,00 naar een kleine € 25.000,00 gaan. Voor zes tot tien vergaderingen per jaar, die zij in het verleden volgens ingewijden met enige regelmaat aan hun neus voorbij lieten gaan.
De medewerkers van Patyna krijgen uiteraard geen salarisverhoging.

Toen ik op 2 januari 2013 in een toespraak op de nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente Hoogeveen de term roofridders gebruikte werd mij dat door de toenmalig voorzitter van de raad van bestuur van o.a. ziekenhuis Bethesda ernstig kwalijk genomen. Hij voelde zich (hoewel niet genoemd) blijkbaar toch aangesproken.

Bij deze verhef ik Fokkens, Faber, Barends en Wilbers in de graaistand en schenk hen de titel Roofridder in Friesland. Zij leggen een bom onder de gezondheids- en thuiszorg. Daarmee kunnen zij wat mij betreft beschouwd worden als criminelen. Ook al noemt bestuurder Ard Schenkel de ‘salaris-ingreep’ geheel volgens de geldende regelgeving en deelt hij mede er  verder geen mening over te hebben.
Met deze uitspraak verwerft hij in ieder geval de status van Page van de Roofridders.

Update: De reactie van de zorggroep waar Patyna onder valt is hier te lezen.
Overigens is wat mij betreft een afspraak niet per definitie meteen maatschappelijk verantwoord. Perverse afspraken blijven perverse afspraken. De reactie van de zorggroep doet dan ook niets af aan de toekenning van de titel Roofridders.

.


Let wel:
Ik zeg niet dat deze graaiers criminelen zijn hè. Voor je het weet heb je een hijgerige kwijlende advocaat in je nek hangen die je aanklaagt wegens smaad. Wat mij betreft kan iedereen, die onze democratie, onze recht-, verzorging- en verpleegstaat aantasten, beschouwd worden als crimineel. Deze vier Roofridders (en hun page) in Friesland horen daar in mijn wereldbeeld absoluut bij.

.


 

ScreenHunter_01 Dec. 05 10.17


.

ScreenHunter_09 Jun. 01 09.24

.


.

Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

Stormkracht geeft een openhartige inkijk in het proces dat de auteur en zijn vrouw doormaakten vanaf het eerste onderzoek tot het einde van de nabehandeling. Het boek geeft een beeld van de onverwachte kracht die liefde biedt als het echt nodig is.

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

Read Full Post »

ScreenHunter_01 Oct. 29 20.19

U leest het goed. En wat nog erger is: de landelijk opererende zorgorganisatie Allerzorg heeft op 1 oktober een patiëntenstop voor terminale patiënten ingevoerd in Zeeland, West-Brabant en de Zuid-Hollandse eilanden. Tenminste 23 terminale patiënten die thuis wilden sterven is zorg aan huis geweigerd.

En wederom is Zorgverzekeraar CZ hierbij betrokken. Volgens CZ zijn er genoeg andere zorgaanbieders in die regio’s die 24-uurszorg kunnen leveren. En het budget dat Allerzorg is toegekend heeft het plafond bereikt. (Bron: Nieuwsuur)

Wij leven in een land waar vele miljarden euro’s belastinggeld door de overheid worden verkwanseld in mislukte projecten of projecten die nog gaan mislukken. Denk aan de Betuwelijn, de Fyra en straks gebeurt met de JSF hetzelfde. Maar wij leven ook in een land waar zieken en zorgbehoeftigen aan de wetten van de markt zijn uitgeleverd. Door diezelfde overheid.

De overheid heeft monsters gebaard toen zij in 2006 de zorgverzekeraars de vrije teugel gaf. Vleesetende monsters, die wat mij betreft niet hard genoeg kunnen worden tegengewerkt. Maar de overheid zelf is de hoofdschuldige. Zij heeft de monsters verwekt en gebaard. CZ is één van die monsters. Zij vinden dat een stervende rustig ineens een wildvreemde aan het sterfbed mag krijgen. Alles is goed, behalve de vertrouwde verzorgende van die organisatie die de pech heeft dat het behandelingsplafond is bereikt.

Elk jaar hebt u de kans om uw afkeer van de monsters uit te spreken, door onmaatschappelijk opererende zorgverzekeraars de rug toe te keren. Eens in de vier jaar hebt u de kans om de overheid een lesje te leren.

Grijp uw kans de komende maanden. Zorg hoort niet gebaseerd te zijn op concurrentie en winstbejag. Zorg hoort gebaseerd te zijn op samenwerking en solidariteit. Begrippen die bij CZ blijkbaar niet in de woordenlijst voorkomen.

.


.

ScreenHunter_09 Jun. 01 09.24

.


.

Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

Stormkracht geeft een openhartige inkijk in het proces dat de auteur en zijn vrouw doormaakten vanaf het eerste onderzoek tot het einde van de nabehandeling. Het boek geeft een beeld van de onverwachte kracht die liefde biedt als het echt nodig is.

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

Read Full Post »

Is het een nieuwe vorm van georganiseerde criminaliteit?
Moeten we gaan spreken van de Sensireconnectie?
Heeft de maffia de thuiszorg geïnfiltreerd?
U denkt natuurlijk dat ik gek geworden ben, maar ik kan u gerust stellen, ik ben niet gekker dan anders.

In het Algemeen Dagblad schrijft Natasja de Groot: “Het thuiszorgbedrijf Sensire, dat 1100 medewerkers ontslaat, verdient geld aan diezelfde ontslagen. Sensire heeft een financieel belang in het bemiddelingsbureau, dat nu ex-medewerkers werft als zzp-er. Dit bureau is bovendien voor 90 procent in handen van een interim-manager van Sensire.” Natasja de Groot schrijft dat er sprake is van een vooropgezet plan. Dat plan is volgens Abvakabo FNV anderhalf jaar geleden bedacht en besproken met gemeenten. In diverse reacties wordt een link gelegd naar crimineel gedrag. Vanmiddag is er een kamerdebat waarin minister Lodewijk Ascher stevig bevraagd zal gaan worden. Ook nu.nl besteedt aandacht aan de beschuldigingen van Abvakabo FNV.

Is hier nu sprake van criminaliteit? Ik ben slechts een achterdochtig burger, die teveel Engelse en Scandinavische detectives heeft gezien, dus het navolgende zal wel onzin zijn, maar als je activiteiten als onzin bestempeld worden, heb je als crimineel natuurlijk een dekmantel die zijn weerga niet kent.

Wat zegt mijn amateuristische recherchebrein tot nu toe?

  1. Criminaliteit wordt altijd ontkend.
    Sensire ontkent de aantijgingen.
  2. Criminelen kopen (soms met veel geld) medewerking.
    De gemeenten zouden naar verluid een kwart miljoen euro aan kosten besparen. Per maand!
  3. Milieucriminelen komen op een makkelijke manier van afval af.
    Sensire van 1100 medewerkers.
  4. Corrupte medewerking loont de corruptie.
    Sensire verdient aan het opnieuw inhuren van net ontslagen medewerkers.
  5. Criminelen intimideren tegenstanders onder meer door verdachtmakingen.
    Op 23 augustus meldt het Algemeen Dagblad: “Medewerkers van thuiszorgorganisatie Sensire zijn door de organisatoren van een protestactie komende maandag, op een intimiderende manier benaderd om mee te doen aan die actie. Het protest is gericht tegen ontslag van 1100 thuishulpen. Dat heeft een woordvoerster van Sensire vrijdag gezegd.
  6. Criminelen organiseren hun zaakjes vaak via allerlei omwegen met bedrijfjes en BV-tjes.
    Transitiemanager Ed de Groot nam vorig jaar een aandeel van 90% in het door Sensire opgerichte alfabureau Alfasens. Daags na hun ontslagbrief schijnen medewerkers al een aanbieding van Afasens te hebben gekregen.

Bovenstaande overwegingen komen uit een achterdochtig amateurbrein. Het zal ongetwijfeld allemaal onzin zijn. Maar ja… dát zou de betrokkenen natuurlijk heel goed uitkomen.
Toch?
Wordt het niet eens tijd dat er door de rechterlijke macht wordt ingegrepen?
Of mag dit allemaal in Nederland?

.

ScreenHunter_01 Sep. 11 10.19

ScreenHunter_02 Sep. 11 10.28

.

Leest u met deze wetenschap op zak mijn vorige kantlijn
alsmede deze column van Magien Aaltje nog eens.

.

Read Full Post »

Een familielid werkt al decennia in de thuiszorg. Met toenemend ongenoegen helaas. Om de zorg goedkoper en efficiënter te maken werd er geprivatiseerd. Het is daardoor allerminst goedkoper geworden. Efficiënter ook niet. Wel slechter. Maar wat wil je als een afstand nemende overheid haar criticasters niet meer hoort.

Dat zelfde geldt voor veel managers. Je kunt roepen wat je wilt, ze zijn óf autist in de dop, óf eigenwijs óf gewoon te dom om echte arbeid te leveren. Het familielid, ik noem haar vanwege door haar gewenste anonimiteit  X, werkt bij een thuiszorgorganisatie ten westen van de lijn Leeuwarden, Apeldoorn, Maastricht.

Eind 2011 vond zij een patiënt, die enige tijd dood in zijn huis had gelegen. Huis vervuild, stoffelijk overschot al in ontbinding. X moest op de schouwarts en de uitvaartondernemer wachten. Dat nam twee uur in beslag. De atmosfeer in het perceel was niet fris meer, dus verkoos X te wachten in het portaaltje. Enkele collega’s kwamen bij toerbeurt langsfietsen om haar enige tijd gezelschap te houden. Ware collegialiteit bestaat dus nog.

Je zou verwachten dat na zo’n ervaring door de leiding enige ondersteuning wordt geboden, maar niet bij deze thuiszorgorganisatie. Twee weken later kreeg X een uitbrander van de teammanager omdat de uren niet waren geboekt op naam van de overledene. Dat had op dat moment namelijk nog gekund. Nu niet meer en dus liep de organisatie veel geld mis. Dat was alles.

Schrijnend. Lijkenpikkerij.

.

Read Full Post »