Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘stikstof’

Distributiecentra, supermarkten en de politiek lijken de grootste boosdoeners in de ogen van de boeren. En de media natuurlijk die een verkeerd beeld schetsen. Ik was dan ook niet verbaasd toen ik een foto op Twitter zag waarop een of meer boeren aangaven dat de heren Baudet en Wilders wat hen betreft de volgende regering gaan vormen.


Ik kom uit een geslacht van landbouwers en melkveeboeren en ik besef donders goed wat de grote ergernis van de boeren is. Als je al dertig jaar dezelfde prijs voor je melk krijgt, is er iets grondig verkeerd gegaan. Boeren worden behandeld als het personeel in lage lonen landen. Als je niet genoeg inkomen hebt, moet je maar meer gaan produceren. Voor een arme luis in pak weg Bangla Desh betekent dat al gauw 16 uur per etmaal werken en in de fabriek slapen. Voor een boer betekende dat (als ik het goed verwoord) uitbreiding van de veestapel en steeds vaker de koeien niet meer de wei insturen, om zo efficiënt mogelijk te produceren. Met alle kosten die dat meebrengt om uitstoot van ongewenste gassen te verminderen.

Ik weet uit mijn decennia in het onderwijs hoe het is als volkomen onbenullige kamercommissies zich gaan bemoeien met zaken waar ze geen verstand van hebben. Om gek van te worden! Dat de huidige generatie volwassenen niet meer fatsoenlijk kan rekenen (zoals zelfs voormalig staatssecretaris van onderwijs Sander Dekker op televisie schaamteloos demonstreerde) is de schuld van de voortdurende bemoeienis vanuit “de politiek”. Dat er veel te weinig leerkrachten zijn komt doordat de beloning niet meer in overeenstemming is met de geleverde prestatie.

Onderwijsmensen hebben het echter nog steeds te goed om meer actie te voeren dan een aantal krachteloze stakingen. De week met dichte scholen in Amsterdam is het krachtigste ooit vertoond, maar zal weinig indruk maken op de onbenullen (de goeden niet te na gesproken) in het parlement en het kabinet.

Dat het water ook de boeren zo langzamerhand aan de lippen staat snap ik heel goed. Dat ze dat op hun manier duidelijk maken ook, maar met het spandoek voor Wilders en Baudet is wat mij betreft de grens van mijn begrip en steun bereikt. Zoals ook de acties van afgelopen woensdag wat mij betreft niet door de beugel konden.

Als je respect eist moet je respectabel gedrag laten zien. Op dinsdagavond met de regering tot een (soort van voorlopig) akkoord komen en dan op woensdag het land lam leggen is wat mij betreft geen respectabel gedrag. Als ik lid zou zijn van een van de organisaties die dinsdagavond tot afspraken kwamen zou ik me zwaar genaaid voelen door de boeren die woensdag hun testosteron niet de baas bleven.

Ze kunnen het doen. De bezuinigingen op politie en defensie hebben er toe geleid dat met een relatief klein leger van tractoren het hele raderwerk in Nederland stil gelegd kan worden. Maar BBQ of niet, dit was niet publieksvriendelijk, de steun voor boerenacties kalft (weliswaar langzaam maar wel meetbaar) af.

En Baudet en Wilders? De PVV stemde in 2014 voor de programmatische aanpak van stikstof en was tegen de motie die opriep tot structurele metingen van emissie en depositie van stikstof. FvD en PVV vinden dat er beslist geen stikstofprobleem is en stemden tegen de noodwet, die bouwers en boeren meer ruimte moeten geven. Ze kiezen voortdurend de makkelijkste uitweg en schuwen daarbij niet hele groepen te verraden. Boeren incluis.

Wilders en Baudet zijn een gevaar voor ons land en voor de democratie in het bijzonder. Als je dan daar heil van verwacht ben je heel naïef. Maar ook dat mag in ons land, want die vrijheid wordt ons allen door de gevestigde democratisch gekozen politieke orde wèl gegund. In tegenstelling tot wat PVV en FVD op het oog hebben. De V van vrijheid en de D van democratie in hun namen hebben geen enkele inhoud.

Maar daar hebben heethoofden en blinden geen boodschap aan. Wie niet horen wil zal uiteindelijk voelen. Zo gaat het al zolang de mens en zijn domheid bestaat.

.


 

Read Full Post »

Hoogeveen, 24 november 2019
Nog even en dan begint het derde decennium van de 21e eeuw. Ik moet plots denken aan het 1999, het laatste jaar van de 20e eeuw. De jaarwisseling was toen extreem spannend. Weet u het nog? Millenniumbug?


De millennials zullen vermoedelijk onwetend en niet begrijpend hun schouders ophalen. Sowieso is geschiedenis niet echt populair meer, dat is jammer, maar er is zoveel jammer en ach, het zal uiteindelijk mijn tijd wel duren. Maar toch wil ik het er even met u over hebben, want stel je nou eens voor dat de overheid net zo op de klimaatverandering reageert als op de dreigende millenniumbug.

Korte geschiedenisles
Wikipedia vertelt ons: De millenniumbug was een probleem dat in computersystemen zou kunnen ontstaan doordat bij het opslaan van de datum alleen de laatste twee cijfers van het jaar werden gebruikt. Zo werd 29 december 1977 bijvoorbeeld opgeslagen als 29-12-77. In de beginperiode van de computer werd dat gedaan om te besparen op de toen erg dure geheugenruimte. Eind jaren negentig ontstond er onder ICT-experts grote onrust over dit probleem.

Op 1 januari 2000 zou de datum verspringen naar 01-01-00. Het jaar nul (of de meeste nabije mogelijkheid 1900) kende geen computersystemen, dus vreesde men dat de systemen zouden crashen. Vliegtuigen zouden uit de lucht kunnen vallen, energiecentrales zouden plotseling uit kunnen vallen en wat al niet meer aan storingen in computergestuurde processen. Er was een millenniumplatform dat als een soort crisisteam ons land millenniumproof moest maken.

Mijn zwager, techneut in het museum in Gouda, moest die jaarwisseling paraat zijn om acuut in te kunnen grijpen als de klimaatbeheersing uit zou vallen. Kortom het land was in opperste staat van digitale paraatheid. Heeft vele miljoenen gekost. En uiteindelijk is vrijwel nergens ter wereld een systeem gecrasht. Of het paniek om niks is geweest, of dat juist het adequate optreden vruchten afwierp (en zijn geld dus waard was) is nooit duidelijk geworden.

Daar moet ik vaak aan denken als ik in het populistisch rechtse riool op sociale media de veelal verhitte discussies over klimaatverandering volg. Stel je nou eens voor dat al die paniek over het klimaat een nieuwe millenniumbug is. Ook toen snapte onze overheid er al niets van en geloofde de dames en heren deskundigen op hun woord. Misschien is dat dom geweest, misschien ook niet. Feitelijk staan we nu voor diezelfde vraag. Met één groot verschil: durven wij het risico aan te gaan? Willen wij zeker weten dat ook onze (achter)kleinkinderen een leefbare wereld van ons en onze kinderen zullen erven? Of nemen we het risico dat ze een vrijwel onleefbare wereld zullen aantreffen?

Ik word geregeld heen en weer geslingerd tussen scepsis en serieuze vrees. Ik hoef maar naar het zwerfvuil te kijken dan ben ik me meteen bewust van de onverschilligheid die als een kankergezwel onze samenleving overwoekert. Onverschilligheid over vluchtelingen, racisme, solidariteit en zo kan ongedaan gemaakt worden. En de schade die daardoor is ontstaan kan (voor een groot deel) hersteld worden, ook al zijn daar soms vele jaren en diverse generatiewisselingen voor nodig.

Maar geldt dat ook voor een leefbaar klimaat op aarde? Wat als we daar een kantelpunt passeren en er geen weg terug meer mogelijk is? Wat als de mensheid naar bases op de Maan of op Mars moet emigreren. Wat als onze achterkleinkinderen in een wereld worden geboren die lijkt op de wereld in de film Interstellar uit 2014. Durft U dat risico te nemen?

.


 

Read Full Post »

Bloeiende heidevelden zijn een lust voor het oog. Vorig jaar hebben wij die door de landurige droogte node moeten missen, maar dit jaar konden we ondanks de hittegolf met zijn warmterecords weer genieten van enorme paarse velden, soms zover het oog reikt. In Drenthe zijn wij gezegend met het Dwingelderveld. Dat is te danken aan beheersmaatregelen uit de jaren 80 van de vorige eeuw.


Een heideveld is een overgangsvegetatie. Als we moeder natuur haar gang laten gaan eindigt elk heideveld als eiken-beukenbos. Alleen intensieve begrazing kan dat proces verstoren. Heide is dus feitelijk gebaat bij een onnatuurlijke situatie.

Eeuwen geleden trokken schaapherders uit vrijwel alle leefgemeenschappen in Drenthe met de schapen uit het dorp de heide op. De hele dag graasden de beesten hun kostje bij elkaar en bemestten tegelijkertijd de heide. Hoe meer mest hoe voedzamer de grond werd. Met een moeilijk woord heet dat proces eutrofiëring. Daardoor kregen andere dan de traditionele planten de kans te ontkiemen. De jonge aanwas was echter een smakelijk hapje voor de schapen en het evenwicht bleef in stand.

Toen in later tijden deze intensieve begrazing steeds minder werd raakte het wankele evenwicht verstoord en in de eerste helft van de vorige eeuw veranderden de Nederlandse heidevelden in bijna steppe-achtige grasvelden, waar het Pijpenstrootje (molinia) de boventoon voerde. Het gras dankt zijn Nederlandse naam aan de lange stevige bloeistengels, die goed bruikbaar waren om de lange steel van een goudse pijp mee schoon te maken.

In de jaren tachtig van de vorige eeuw bracht ik samen met mijn helaas veel te vroeg gestorven biologiecollega Henk de Vogel elke eerste week van het nieuwe schooljaar door aan de rand van de Dwingeloose hei. Werkweek biologie voor 4 mavo. Wij waren getuige van de experimenten waarbij proefveldjes heide tot verschillende dieptes werden afgegraven. De voedselrijke bovenlaag bevatte veel stikstofverbindingen, o.a. nitraten, waardoor het pijpenstrootje de heide kon overwoekeren. Binnen tien jaar was de optimale diepte voor deze afgravingen vastgesteld en werd overgegaan tot afgraving op grote schaal, met als resultaat dat honderden jaren oud, maar nog steeds kiemkrachtig, heidezaad ontkiemde en het oorspronkelijke aanzien van de heide werd hersteld. De blauwe gentianen keerden terug, evenals bijvoorbeeld de vleesetende Zonnedauw en talloze heidevlinders, die je nauwelijks meer waar kon nemen.

Stikstofverbindingen zijn een grote bedreiging voor biodiversiteit, omdat de soortenrijkdom wordt aangetast. En dat werkt nieuwe problemen in de hand. Zoals de snel groeiende overlast door de eikenprocessierups. Bij gebrek aan voldoende natuurlijke vijanden betalen wij daar een uiterst vervelende tol voor.

Of het boerenbedrijf de grootste veroorzaker is van de uitstoot van stikstofverbindingen (in de vorm van ammoniak) is de vraag die momenteel centraal staat in de strijd tussen boeren en overheden. Wij allen zijn gebaat bij vaststelling van de juiste uitstootcijfers, waar dan zowel de overheden als de boeren hun consequenties aan zullen moeten verbinden.

Dat onderzoek schijnt er te komen en het is te hopen dat de uitkomsten glashelder zijn en onweerlegbaar. Ik vrees dat zowel de overheid als de boeren met die uitkomsten niet blij zullen zijn. Maar laten we eerst de resultaten van de metingen afwachten.

.


Read Full Post »

Natuurlijk is de intensieve veeteelt enorm belastend voor het milieu, en natuurlijk is dierenwelzijn in megabedrijven gereduceerd tot zo goed mogelijk voor het product zorgen. Natuurlijk is vleesconsumptie een onverstandige en in toenemende mate onverantwoorde voedingswijze, omdat voor 1 kg dierlijk eiwit veel meer voedingsstoffen aan moeder aarde moeten worden onttrokken dan voor 1 kg gelijkwaardig plantaardig eiwit.


Maar ook is een maximumsnelheid van 130 km/u een onverantwoorde limiet. Max 110 levert met gemak 2 km extra per liter euro95 op. Op een rit van 400 km van Drenthe naar Den Haag en terug is dat een besparing van 4 á 5 liter benzine. Goed voor het milieu, goed voor de verkeersveiligheid en goed voor de portemonnee van de eigenaar van de auto.

En ook is de ongelimiteerde groei van het luchtvaartverkeer onverantwoord. Voor mij is het onbegrijpelijk dat een pleitbezorger voor het “boerenwelzijn” vrolijk op facebook meldt lekker met het vliegtuig een weekje naar Spanje geweest te zijn. En er nog bij vermeldt geen last van vliegschaamte te hebben.

Die 130 km/u was een walgelijk goedkoop cadeau uit de koker van Mark Rutte, het enige overigens want Pinokkio houdt niet van uitdelen. Net zo walgelijk goedkoop is Bruno Bruins die zeker niet namens mij heeft gezegd dat iedereen op 3 mei 2020 vroem vroem wil horen.

Ik ben tegen megastallen, bio industrie en intensieve vleesproductie, maar ik ben niet tegen de boeren en daarom vind ik dat we pas naar de boeren mogen wijzen als

  • de maximumsnelheid op snelwegen is teruggebracht tot max 110 km/u (liever nog 100)
  • er forse vliegticketbelasting is ingevoerd
  • er accijns op vliegtuigbrandstof is ingevoerd
  • de formule 1 in Zandvoort wordt verboden
  • er een acceptabele regeling komt voor bedrijfsbeëindiging
  • en draagt u zelf ook even wat maatregelen aan zou ik zeggen het is ook in uw belang dat de boerenstand in Nederland op een gezonde manier overeind blijft

De boeren hebben als geen andere sector in Nederland te maken met belachelijke wijzigingen in de spelregels tijdens de wedstrijd. Wat te denken van het loslaten van de melkquota, bedrijfsuitbreidingen toestaan en vervolgens de groter geworden veestapel weer laten inkrimpen. Nu zelfs halveren als het aan D66 ligt. Rob Jetten heeft vast nog nooit ook maar één koe gemolken, maar met zijn arrogante grijns durft hij de grootst mogelijke idioterie de wereld in te sturen.

Natuurlijk produceert ook de veeteelt teveel stikstofverbindingen – het gaat niet om zuivere stikstof (N2) maar om verbindingen zoals nitraten, nitrieten en ammoniak – maar laten we wel zijn, dat valt niet de boer te verwijten, het is de markt waar de voedselconsument koning is, die hier iets te verwijten valt.

.


Read Full Post »