Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘orgaandonatie’

De gemoederen liepen afgelopen week na de blunder van een Kamerlid van de Partij voor de Dieren hoog op. De D van D66 leek opeens te staan voor Dwang. Maar wat is dan de dwang? Dwang om te doneren? Nee, niets van dat al. Dwang om een keuze te maken? Ook niet echt. Dwang om na te denken? Misschien wel. En wat is daar eigenlijk mis mee?


Niemand denkt graag aan het eigen levenseinde, dat stoppen we ondanks alle emancipatiegolven van de afgelopen vijftig jaren blijkbaar toch nog steeds graag weg. Als ik vrienden vertel wat ik met mijn huisarts heb besproken over de regie die ik over mijn eigen levenseinde wil houden worden velen al wat ongemakkelijk. Als ik dan ook nog vertel dat ik een euthanasieverklaring bij haar heb ingeleverd, haken er al direct mensen af. Daarover nadenken is blijkbaar te eng. Ik oordeel daar niet over, het valt mij slechts op. En voor alle duidelijkheid: voor ik mijn euthanasieverklaring tekende, had ik daar ook al heel wat jaren denkwerk aan besteed. Niet dagelijks, maar wel geregeld.

Hetzelfde geldt voor orgaandonatie. Vraag tien willekeurige mensen hoe ze daarover denken en sta niet verbaasd, als meer dan de helft zegt, daar nog nooit over nagedacht te hebben. En zij voelen zich nu gedwongen om daarover na te denken en mogelijk een keus te maken en te besluiten om nee te zeggen. Nee, ik ben niet bereid na mijn overlijden organen ten behoeve van transplantatiedoeleinden af te staan. De (mogelijk) nieuwe wet op de orgaandonatie stimuleert mensen om er over na te denken. Dat mensen er dwang bij voelen, het zij zo. Zonder deze druk wordt er door de overgrote meerderheid niet over nagedacht.

Toch zou het ook anders kunnen. In de ‘D66-wet’ is de druk gelegen in het feit, dat je als je niet kiest, in de ogen van de wetgever wel hebt gekozen, namelijk vóór het donorschap. Daardoor kun je de wetgever verwijten dat ie teveel gericht is op het verhogen van het aantal donororganen ‘in de markt’ en je kunt er een aantasting in zien van de onschendbaarheid van je lichaam. Daarom zou het veel beter zijn als er een transplantatierecht wordt gekoppeld aan het donorschap. Alleen wie bereid is, na zijn of haar overlijden organen af te staan, komt dan nog in aanmerking om organen te ontvangen. Wie op dit moment al chronisch ziek is en geen donor kan zijn, kun je daarvan uitzonderen, als een overgangsmaatregel. En wie in de toekomst chronisch ziek wordt maar wel als donor geregistreerd staat, komt ook in aanmerking voor orgaanontvangst, maar voor wie niet geregistreerd staat is het dan jammer maar helaas.

Een profijtbeginsel dus. Past helemaal in het moderne denken van voor wat hoort wat. Geen dwang, maar toch een stimulans.

.


 

Read Full Post »