Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Oekraïne’

Vandaag om 14:00 uur zal de bestuursrechter van de Raad van State uitspraak doen inzake de door de geestelijk vader van de referendumwet aan de raad voorgelegde vraag of de kiezer zich in een raadgevend referendum of mag uitspreken over het afschaffen van dit referendum. Of het referendum een zegen of een vloek is zal altijd onderwerp van (mogelijk heftig) dispuut blijven, feit is dat de wijze waarop minister Ollongren de afspraken in het regeerakkoord uit lijkt te gaan voeren veel kwaad bloed zal zetten bij (vooral) het populistische deel van de bevolking.

Ik was aanvankelijk voorstander van het raadgevend referendum, zelfs van een correctief referendum, maar ik ben inmiddels van gedachten veranderd. Een referendum geeft wat mij betreft veel te veel ruimte aan de waan van de dag. Deze week werd duidelijk dat veel deelnemers aan anti-AZC protesten zich mee lieten slepen. De gevreesde overlast toename van criminaliteit in de directe omgeving van AZC’s blijkt reusachtig mee te vallen. Maar als er een referendum over de bouw van AZC’s was gekomen, zou de uitkomst voorspelbaar zijn geweest. Gelukkig bood de referendumwet niet de mogelijkheid hiertoe.

(tekst gaat verder onder de afbeelding)

15175630951111380101384.png

Hoewel ik dus niet rouwig ben om het afschaffen van het raadgevend referendum, vind ik de wijze waarop het kabinet RutteIII (of zo u wilt Shell1) deze afschaffing vormgeeft onfatsoenlijk. Het feit dat CDA-voorman Buma onmiddellijk na de uitkomst van de telling van handtekeningen door de kiesraad al meldde de uitslag naast zich neer te zullen leggen toont respectloosheid. Vanuit het CDA beschouwt men dat als transparant. “De kiezer weet op deze manier waar hij met ons aan toe is.” Ammehoela, het is uiterst onfatsoenlijk om op deze manier een – nog steeds geldend – wettig democratisch inspraakmiddel bij voorbaat zinloos te maken. Het vertrouwen in “de politiek” zal er zeker niet door groeien.

Den Haag heeft feitelijk vanaf het begin met het raadgevend referendum in zijn maag gezeten. Men had waarschijnlijk niet verwacht dat 300.000 handtekeningen zal makkelijk bij elkaar te krijgen waren. Toen dat in het geval van het Oekraïne referendum toch het geval was heeft het kabinet blunder op blunder gestapeld. De weigering om actief campagne te voeren om kiezers naar de stembus te krijgen en hen te motiveren voor de overeenkomst tussen EU en Oekraïne te stemmen liet al zien dat men van het referendum beslist geen succes wilde maken. Rutte heeft vervolgens als een ware leugenmeester de uitkomst ervan weten te omzeilen.

Populistische kiezers wisten zich niet serieus genomen, zoals die zich ook nu weer niet serieus genomen zullen voelen en met name Forum voor Democratie zal hier van gaan profiteren. Het geschreeuw van Wilders gaat het afleggen tegen de betogen van salon-intellectueel Baudet. Die een veel groter gevaar voor onze democratie is dan de blonde leider uit Limburg.

Respect voor de democratie vereist de mogelijkheid van een raadgevend referendum over de wet die het raadgevend referendum afschaft. De regering zal – als de wet in de Tweede en de Eerste Kamer is aangenomen, hoe dan ook de wet uitvoeren en zich niets van de uitkomst van dat (in dat geval laatste) raadgevend referendum. De uitslag wordt net als de uitslag van het a.s. referendum Ruttiaans genegeerd. Maar dan heeft men het spel gespeeld volgens democratisch vastgestelde spelregels en niet gaandeweg het spel de regels aangepast. Het is te hopen dat de bestuursrechter van de Hoge Raad vanmiddag ook die conclusie trekt. Het gaat per slot van rekening om onze democratie.

.


 

Read Full Post »

Eerlijk gezegd heb ik er een beetje spijt van dat ik destijds na (toen al) lang wikken en wegen mijn handtekening heb gezet om het raadgevend referendum over het associatieverdrag met Oekraïne van de grond te krijgen. Sinds gisteren weet ik ook waarom. Van een voorstander van directe democratie ben ik via de status van twijfelaar veranderd in een tegenstander. Als met pijn en moeite 30% van de kiesgerechtigden opkomt moeten zelfs voorstanders van een referendum erkennen dat er sprake is van een faliekante mislukking.

Ik ga niet speculeren over de beweegredenen voor de overgrote meerderheid (ruim 65%) die niet ging stemmen. Dat is energieverspilling. Zoals ook de interpretatie dat Nederland ‘massaal nee’ heeft gezegd tegen het associatieverdrag (Wilders en Roemer) volslagen van de pot gerukte onzin is. De democratie heeft gisteren verloren. Op alle fronten.

Er zijn twee redenen om nu te besluiten nooit meer een landelijk referendum te houden. Ten eerste regeert bij een referendum in Nederland vooral de waan van de dag. We zijn nu eenmaal een handelsnatie, kruideniers zogezegd, en wie handelt concurreert, en wie concurreert denkt vooral aan eigen gewin. Niet aan het landsbelang. Ten tweede zal de landelijke overheid, als een soort politieke plastische chirurg hersteloperaties uitvoeren. In 2005 stemde Nederland in het referendum echt massaal tegen de Europese grondwet. Met 65% opkomst en 61,5% tegenstemmen verslikte de overheid zich in het door haar zelf uitgeschreven referendum. Geen nood, de plastische chirurgen in kabinet en kamer wisten het akkoord van Maastricht tot stand te brengen.

En zo zal dat nu ook gaan. Mark Rutte, je weet allang wat je gaat doen, want je snapte al een tijdje hoe dit referendum zou aflopen. Je enige hoop was dat de opkomst te laag zou zijn. Je plastische chirurgen hebben allang een behandelplan. Er zal hier en daar een zinnetje worden vervangen, waardoor je opnieuw kunt zeggen dat Oekraïne niet toetreedt tot de EU, en dat de plofkippen niet naar Nederland mogen worden vervoerd, maar dan houdt het ook op. Simpelweg omdat je geen zak te vertellen hebt in Europa!

We zijn een handelsnatie, dus maken we ons daar niet eens druk om. Het enige wat voor ons telt is onze afzet. Maakt niet uit wat we verkopen of aan wie. We zijn toch ook bevriend met Saoedi Arabië, waar vrouwen volstrekt rechteloos zijn, en waar meer hoofden van rompen worden gescheiden dan in het kalifaat van IS.

Doe maar nooit meer een referendum dan kunnen we tenminste gewoon met de vinger blijven wijzen, of de duim omhoog steken naar Den Haag. Net wat onze politieke voorkeur ons influistert.

.

 

 

Read Full Post »

6 april nadert met rasse schreden. Het 1e raadgevend referendum uit onze geschiedenis ook. De SP en D66 zijn de eersten die actief campagne voeren in Hoogeveen. Gebroederlijk hangen ze naast elkaar op het campagnebord bij dé rotonde. Die in de Weide, waar we de nationale media mee haalden. En u? Weet u al wat u gaat stemmen? Ik wel. Geloof ik.


Ik weet dat ik er niets van snap. Dat associatieverdrag is niet te begrijpen, als je niet ingewijd bent. Dus moet je afgaan op de woorden van mensen die zichzelf ingewijd vinden. En toch wil ik straks bewust kunnen uitleggen waarom ik heb gestemd wat ik heb gestemd.

Onze overheid wil het associatieverdrag tussen Europa en Oekraïne ratificeren, maar voert niet echt campagne om u en mij over te halen om voor te stemmen. Dat laat onze overheid aan anderen over. Lekker makkelijk. Wel heeft men gemeenten er stilletjes toe aangezet de gang naar het stemhokje lastiger te maken. Dat zegt iets over de democratische inhoud van de hedendaagse magistraten.

De groepen die wèl campagne voeren bezondigen zich, in beide kampen, aan angstzaaierij. Kort samengevat komt het er volgens het ‘VOORkamp’ op neer dat Nederland bij een afwijzing van het akkoord een modderfiguur slaat en zichzelf blameert. Ik waag dat te betwijfelen, gezien het groeiende nationalisme all over in Europa. Volgens het ‘TEGENkamp’ halen we de corruptie en de oorlog binnen door het akkoord.
Alsof we nog helemaal geen corruptie in Nederland kennen met een kabinet waar tenminste twee ministers beleid bepalen op een terrein waar hun partners miljoenen lopen binnen te harken.
Alsof we de oorlog niet steeds zelf opzoeken en met onze bombardementen er actief aan meewerken dat de vluchtelingenstroom uit Syrië in gang blijft.

Ik bekijk het maar eens gewoon vanuit mijn eigen perspectief. Een perspectief waarin de onbetrouwbare overheid een centrale rol speelt. In de jaren tachtig van de vorige eeuw heeft het kabinet Lubbers 15 miljard euro uit de pensioenkas van mijn pensioenfonds (ABP) gestolen. Nu hanteert de overheid rekenregels ‘om de pensioenen duurzaam te maken’, waardoor fondsen met overvolle geldkisten onder ‘dekkingsgraden’ en verlaagt de ECB de rente naar nul procent, waardoor de fondsen nog verder onder de dekkingsgraden zakken. Uitsluitend dankzij de uiterst arbitraire rekenregels van de overheid. Roestige Jetta kijkt geregeld kwijlend naar de inhoud van de pensioengeldkisten. Grijpgrage handen trillen van opwinding bij de gedachte er in te mogen graaien.

Het ratificeren van het associatieverdrag is als het tekenen van een koopcontract voor een woning. Als daar allerlei schimmige en voor mij niet te bevatten zaken in staan, dan zet ik geen handtekening. Ik ben toch niet gek? Een makelaar die mij een ogenschijnlijk mooi huis aanprijst, dat achteraf vol met zogenaamde verborgen gebreken zit, haalt mij niet meer over de streep. En zo kijk ik ook naar het associatieverdrag. Het is net een koopcontract, waarvan ik de gevolgen niet kan overzien. En de overheid zal zich er straks helemaal niks van aantrekken als wij massaal spijt krijgen van onze voorstem.

Ik stem dus op 6 april TEGEN!

ScreenHunter_07 Feb. 06 10.52


 

 

Read Full Post »

In de aanloop naar het referendum op 6 april ben ik op zoek naar mijn persoonlijke en definitieve antwoord op de vraag of ik voor of tegen zal stemmen. Ik wist al vier keer zeker dat ik voor zou stemmen en inmiddels weet ik ook al vier keer zeker dat ik tegen zal stemmen. 4-4 dus. Als dat zo blijft kan ik denk ik maar beter niet gaan stemmen, zodat het referendum ongeldig zal zijn. In welk geval de ratificatie van het verdrag door Nederland niet in gevaar komt. Wat dus betekent dat ik in dat geval door niet op te komen voor heb gestemd.

Volgens premier Rutte is het van groot economisch belang om  in het referendum op 6 april voor het associatieverdrag te stemmen omdat het economisch goed voor ons is. Want het verdrag maakt het mogelijk om meer handel met Oekraïne te drijven.

Mark Rutte, de man die zeven (!) jaar geschiedenis studeerde in Leiden, heeft duidelijk geen verstand van economie. Wel van lulkoek. Daar heeft hij zelfs heel veel verstand van. De economie van Oekraïne heeft een omvang gelijk aan de economie van Noord Holland. En met die omvang heeft het land een staatsschuld van zo’n slordige zeventig miljard euro. Daar valt dus nauwelijks iets te halen voor de BV Nederland. De zoveelste portie lulkoek van de neo-liberale je-kunt-mij-toch-niet-pakken-want-ik-lach-alles-weg premier. Hij zal er een hele klus aan krijgen om een Nederlands ‘NEE’ straks in Europa uit te leggen. Als voorzitter nog wel. Dat wordt lachen. Als een boer met kiespijn.

Stel u voor: de provincie Noord Holland met een schuld van €70.000.000.000,00. Denkt u dat daar veel handel mee te drijven valt? En dat is dan gelijk het belangrijkste argument van de voorstanders.
Maar niet het enige. Wie niet gevoelig is voor de uiterst discutabele economische reden om voor te zijn, wordt emotioneel gechanteerd met de bevolking, die zo graag bevrijd wil worden van de corrupte bovenklasse. En wie moet daar dan voor zorgen? De corrupte bovenklasse van Nederland, het land dat met stip stijgt in de top100 van corrupte landen? De partij van de lulkoekpremier weet daar alles van. En die zouden we dus moeten geloven? Team Rutte schiet met deze argumenten in eigen doel… en dat brengt de stand op

ScreenHunter_04 Mar. 06 12.29.jpg

 

 

Read Full Post »

Slot van een vijfdelige serie over ontluikend fascisme in Nederland

De serie Wereld op drift is geschreven als reactie op de ophef die ontstaat zo gauw de PVV en Geert Wilders worden vergeleken met nazi’s.

Zo’n vergelijking is zinloos. De tijden zijn totaal anders, de problemen ook, maar er zijn parallellen en die zijn angstaanjagender dan ik dacht toen ik aan deze serie begon. Bij mijn zoektocht naar de wortels van fascisme en nationaal socialisme werd me duidelijk dat dit waarschijnlijk nooit uit te roeien kwaad is.

Wat waren in de jaren dertig van de twintigste eeuw de omstandigheden voor en de behoeftes van de toenmalige Henk en Ingrids? Werkloosheid. Uitzichtloosheid. Behoefte aan een sterke leider, die hoop bood. En een zondebok. Mijn vader maakte in die tijd een jammerlijke keuze. Ik schreef er op 14 juni 2015 over in Radicalisering toen en nu.

Die ingrediënten zijn er nu weer. In combinatie met een grootmacht onder leiding van een gestoorde despoot, die expansiepolitiek bedrijft, zou Oekraïne in de 21e eeuw zo maar het Sarajevo van 1914 kunnen worden.

Moeten we net als Colijn in 1938 met Hitler wilde, Poetin te vriend houden? Of moeten we hem prikkelen en in woede doen uitbarsten? Dat is de verborgen vraag die het referendum over het associatieverdrag op 6 april aan u en mij stelt.

Ik wens u (en mijzelf) veel wijsheid.

ScreenHunter_07 Feb. 06 10.52

.

 

Read Full Post »

Op 6 april vindt voor de tweede keer een referendum plaats in Nederland. Daardoor moet u in feite de komende tijd (in het lastigste geval) twee vragen beantwoorden:

  1. Neem ik deel aan het referendum of boycot ik het in de hoop op een te lage opkomst?
  2. Neem ik deel, ben ik dan voor of tegen het associatieverdrag met de Oekraïne?

De komende tijd zullen we worden overspoeld met propaganda. Uit het voorkamp en uit het tegenkamp. Kost een hoop geld en energie en is volkomen zinloos, dat is nu eenmaal inherent aan propaganda, want het gaat bij propaganda niet om inhoud maar om overtuigingskracht.
Het referendum zal alleen maar antwoord gegeven op de vraag “Welke propaganda gelooft u het liefst?”

Ik geef u op een briefje dat u op 6 april geen idee zult hebben wat het associatieverdrag met Oekraïne voor u, voor Nederland, voor Europa of voor Oekraïne zal betekenen. Daarvoor is de materie veel te gecompliceerd.
Het feit dat er een referendum over gehouden wordt, speelt voorlopig alleen Vladimir Poetin in de kaart en ik verwacht dan ook dat hij een hoofdrol zal spelen in de propaganda, zowel die van het voorkamp als die van het tegenkamp.

Dat is al begonnen met een stuk van Frits Bolkesteijn in de NRC, getiteld Er zijn grenzen aan wat Europa aankan. De voormalige euro-commissaris heeft nog steeds een heldere en onderbouwde mening, los van de vraag of je het met hem eens bent. Grote verdienste van zijn bijdragen is doorgaans dat die je dwingen tot nadenken.
In dit stuk gaat Bolkesteijn in op wat Europa te doen staat met betrekking tot de ontwikkelingen in Oekraïne. Hij meent dat Europa het beste niets kan doen: “Westerse politici streven altijd naar activiteit, denkend dat dit hetzelfde is als actie. Soms is het beter niets te doen, wachten tot het tij keert.

Of Poetin straks op 6 april een belangrijke rol zal spelen in het stemhokje, waar elke meerderjarige Nederlander ja of nee kan aankruisen, betwijfel ik sterk. Ik vrees dat veel kiezers zich zullen laten leiden door hun basale anti-Europa gevoelens en daarom nee zullen stemmen.

Het zal Poetin uiteindelijk worst zijn. Man is bezeten van en hongerig naar macht. Het gaat economisch slecht in zijn land en dus is het vooral zijn belang om Europa te verzwakken. Daartoe steunt hij om het even wie hij maar voor zijn karretje wil spannen. Wat de uitkomst van het referendum ook zal worden. Poetin wordt er (voorlopig) de winnaar van.

Tenzij er zo’n lage opkomst is dat het referendum geen zeggingskracht zal hebben. In tegenstelling tot verkiezingen is niet opkomen nu ook een stem. Een stem tegen dit referendum. En bij voldoende stemmen tegen dit referendum verliest het zijn zeggingskracht.

Voorlopig twijfel ik tussen niet stemmen of voorstemmen.

.

 

Read Full Post »