Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘nationalisme’

Mijn generatie heeft in een uniek Europa geleefd. Nog nooit was er zo lang onafgebroken vrede in dit deel van de wereld als tijdens mijn leven. Geboren kort na de bijna alles vernietigende woede uitbarsting van onze oosterburen, vrees ik dat we nu op weg zijn naar een nieuwe explosie. Het groeiende nationalisme beangstigt mij. Opnieuw raken massa’s in de ban van idioten als Nigel Farage, Geert Wilders, Viktor Orban en noem maar op. Lieden met (in het beste geval) hooguit een politieke agenda die zich laat verwoorden op een enkel A4-tje.


Belangrijk kenmerk van de massa’s, ongeacht hun plek in het politieke spectrum, is totale onaanspreekbaarheid. Ik maak mij dan ook geen illusie dat ik met deze iSay meer zal bereiken, dan hooguit de instemming van gelijkdenkenden. Massa’s op drift zijn als aardschollen. Die botsen soms ook met onvoorstelbare kracht op elkaar. De Himalaya ontstond toen de ‘Indiaschol’ tegen de ‘Aziëschol‘ botste. Het hoogste gebergte ter wereld is de kreukelzone van deze botsing. En nog steeds is die botsing niet tot stilstand gekomen. De Himalaya wordt nog altijd hoger en nergens ter wereld vinden zoveel aardschokken en landverschuivingen plaats.

Deze situatie is tot in de kleinste details ook van toepassing op het politieke landschap in Europa. Uitzichtloosheid, armoede, een groeiende kloof tussen wat de baas verdient en wat de loonslaven krijgen. Dat zijn de bronnen waaruit nationalisten, fascisten, communisten en ander extreem tuig gulzig drinken én schenken. In het beste geval word ik na publicatie van deze iSay op de sociale media afgemaakt. Dat zou betekenen dat ik gelezen ben. Maar ik verwacht het tegendeel. Onverschilligheid en desinteresse zijn evenzeer kenmerken van de driftende massa’s.

Het allerergste vind ik de afgang van de SP. Een partij waarvan ik de uitgangspunten nog steeds onderschrijf, maar waar ik de twee laatste verkiezingen met de grootst mogelijke tegenzin op heb gestemd. Omdat er voor mij geen enkel aanvaardbaar alternatief was. Sheila Sitalsing beschrijft in een glasheldere column in de Volkskrant vandaag treffend waar de socialisten zijn gestrand: Tegenwoordig moet de SP uitleggen waarom de ene na de andere verkiezing wordt verloren, en waarom de partij er maar niet in slaagt om het deel van het electoraat te vangen dat volgens politicologen in groten getale op zoek is naar een partij: economisch links en rechts op het gebied van migratie.

De macht ligt, zeker in een politiek verbrokkeld landschap als het onze nooit aan de randen, maar in het centrum. Ik denk er hard over me daar maar bij neer te leggen.

Voor de liefhebbers van een spannende thriller, die ook nog eens duidelijk maakt hoe dodelijk nationalisme is, heb ik een leestip: Thomas Kanger – Grensgebied. Deze Scandinavische thriller speelt zich af tegen de achtergrond van de Balkan oorlog. Adembenemend, bloedstollend en afschrikwekkend tegelijk.

….


Read Full Post »

Onlangs sprak ik een dik uur met twee goed opgeleide werkende vrouwen. Begin dertig, beide met een jong gezin. Beschaafde vriendelijke dames. Wie de dames waren is niet van belang, waar het gesprek over ging evenmin, maar – voor alle duidelijkheid – we waren het niet met elkaar eens, vandaar ook het gesprek. Tijdens het gesprek sprak ik over Stasi methodes die door een leidinggevende bij de dames op het werk werden gehanteerd. Tot mijn ontsteltenis bleken beiden nog nooit van de Stasi gehoord te hebben. Ik legde hen uit dat dit de geheime dienst van de voormalige DDR was, die de bevolking in een ijzeren greep onder controle hield, maar de dames maakten niet de indruk werkelijk te weten waar ik het over had.


Dat deze goed opgeleide Millennials de recente geschiedenis niet kennen vond ik verbijsterend, maar tegelijk was dit het zoveelste bewijs voor mijn stelling dat het onderwijsbeleid in Nederland rampzalig is. Ons historisch besef is inmiddels gedaald tot een ongekend dieptepunt. Op korte termijn hoeven we daar ook geen verandering in te verwachten, want de boekhouders regeren en het uitgangspunt dat resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst bieden is leidend.

Het merendeel van de oorlogen in de laatste tweehonderd jaar werd voorafgegaan door toenemend nationalisme, veelal leidend tot afscheidingen met soms isolationisme als gevolg. De illusie, dat je alleen sterker staat dan samen, beheerst het gedachtengoed van een toenemend aantal populistische politici. Denk aan het Front National in Frankrijk, de PVV en het FvD in Nederland, de FPÖ in Oostenrijk en de AfD bij onze oosterburen. Engeland dat zich van de EU losmaakt… Rijke gebieden die uit hebzucht afsplitsing willen omdat ze dan van de armere gebieden af zijn, denk aan Catalonië, laten het solidariteitsbeginsel los. Met alle gevolgen van dien.

Ik ben voor intensieve Europese samenwerking, maar tegen Superstaat Europa en het is aan de leiders van het jonge Europa om flexibel te zijn, zodat ondanks die noodzakelijke intensieve samenwerking de individuele lidstaten voldoende vrijheid overhouden om hun eigen beleid vorm te geven. Anders is het spek voor de bek van de Eurofoben, die volledig in de ban zijn van het nationalistische denken. Richtlijnen van Brussel waarin (zoals een paar jaar geleden) zelfs het materiaal van de schoenzolen in een kapsalon voorgeschreven dreigt te worden zijn een woekerend onkruid dat de hele Europese tuin naar de gallemiezen helpt, als Brussel niet tot inkeer komt.

Een breed historisch besef is het onmisbare fundament onder een stabiele samenleving die niet steeds opnieuw de fouten uit het verleden wil herhalen.

Ik vrees dat dit fundament voorlopig alleen maar verder door zal rotten met de martelgang van de zich herhalende geschiedenis als gevolg.

Het veroorzaakt in ieder geval dat ik in toenemende mate vrede heb met de eindigheid van het bestaan. Dat dan weer wel.

.

Read Full Post »