Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘joden’

Dit wordt een riskante iSay, althans dat vrees ik. Vrienden van Israël zullen zich er aan kunnen storen, vrienden van vluchtelingen, allochtonen, maar ook de groeiende groep vreemdelingenhaters. Eigenlijk zal iedereen er zich aan kunnen storen. Het schrijven van deze iSay is derhalve met grote waarschijnlijkheid een kansloze missie.


Waarom schrijf ik hem dan toch, vraag ik mij af terwijl mijn vingers over mijn toetsenbord vliegen. Het antwoord is simpel. Wie zwijgt stemt toe, schikt zich in een onwenselijke situatie en ik wil mij niet schikken in een situatie, waarin hysterie en verzinsels in toenemende mate leidend worden.

Wat vindt u van een krantenkop als Marokkanenplaag in Amsterdam? Gevolgd door een subkop als Ons volk moet bevrijd worden van de Marrokaanse indringers!
Het bijbehorende artikel begint met: De Marokkanen zijn thans van de markten verdwenen. Zij kunnen met hun gesjacher en bedrog voortgaan op de hen aangewezen plaatsen en slachtoffers vinden onder hun eigen soortgenoten.

Het artikel is nep in die zin dat het niet over Marokkanen gaat. Maar het zijn geen verzonnen kop, subkop en begintekst. Het artikel is afkomstig uit de antisemitische krant De Misthoorn van 16 november 1941 en het gaat niet over Marokkanen maar over Joden.

De Telegraaf van zaterdag 7 januari 2017 kopt Kansloze asielplaag ongehinderd verder. Oordeelt u zelf over de vraag of wij iets leren van onze geschiedenis.

Leert de overheid die buitenlandse criminele elementen veel daadkrachtiger moet uit- dan wel vastzetten er iets van? Of ‘het volk’ dat niet meer beseft waar hitserij toe leidt? De Telegraaf, die maar al te graag aan die hitserij meedoet? Israël met haar nederzettingenbeleid en de isolering van de Gazastrook?

Al hitsend herhaalt de geschiedenis zich onophoudelijk ….

screenhunter_64-jan-08-10-29

.

screenhunter_63-jan-08-10-29

.


 

Read Full Post »

vervolg op deel 4: Het ligt toch aan de Joden!


Keizer Wilhelm II, die tegen de Britse koningin Victoria oma moest zeggen,  was een lid van de grote Europese familie van prinsen en monarchen in de 19e eeuw. Hij werd in 1888 gekroond en had grootse plannen om de dominante positie van Duitsland nog veel groter te maken. Wilhelm was een impulsieve roeptoeter die nogal wat ondoordachte uitspraken op zijn dubieuze erelijst heeft staan.

In 1914 werd in Sarajevo Franz Ferdinand, de Oostenrijkse troonopvolger, vermoord. De Oostenrijkers vermoedden meteen dat de opdrachtgevers voor die moord Serviërs waren. Wilhelm gaf onmiddellijk zijn onvoorwaardelijke steun aan de Oostenrijkers, waarop Rusland militaire bijstand ging geven aan bondgenoot Servië.

De afloop is bekend. In de eerste Wereldoorlog, die ten zuiden van ons land voorbij trok, stierven miljoenen jonge mannen in de loopgraven. Het totale aantal slachtoffers (doden en verminkten) wordt geschat op 35 miljoen. Nederland bood in die jaren een veilig heenkomen aan één miljoen Belgische vluchtelingen.

In de nacht van 9 op 10 november 1938 vond in Duitsland de Kristallnacht plaats. In opdracht van Adolf Hitler, die Joseph Goebels toestemming gaf om een geweldsactie tegen de joden te starten. De nazi’s gaven de schuld van deze geweldsexplosie vervolgens aan de Joden zelf. Zij zouden het geweld ‘uitgelokt hebben’. De Joden sloegen massaal op de vlucht. Wij weten dat dit terecht was. En Nederland sloot de grenzen.

De regering, onder leiding van Hendrik Colijn, een militair en lid van de confessionele Anti-Revolutionaire Partij, sloot de grenzen voor de vluchtelingen om maar vooral de relatie met Hitlerduitsland goed te houden. In reactie op de woede hierover van de socialistische SDAP wees Colijn op het grote aantal joodse vluchtelingen, de economische druk die dat kon veroorzaken en het volgens hem bestaande antisemitisme in Nederland dat door de toelating van joodse vluchtelingen alleen maar aangewakkerd zou worden.

Hij zei er bij: “Dat zeg ik in het belang van onze Nederlandsche joden zelf. In dezen tijd is geen enkel volk volkomen vrij van antisemitisme, de sporen ervan worden ook in ons land gevonden en wanneer men nu ongelimiteerd een stroom vluchtelingen uit het buitenland hier zou binnen laten, zou het noodzakelijk gevolg ervan zijn dat de stemming in ons eigen volk ten opzichte van de joden een ongunstige kentering zou kunnen ondergaan.” Ja ja. Het is in het belang van de joden in Nederland gedaan.

In 2015 klinkt in Europa opnieuw de roep om de grenzen te sluiten. De geschiedenis herhaalt zich, schijnheilige leugenachtigheid voert de boventoon. Het enige verschil is dat het nu niet om Joden gaat, maar voor de rest zijn de parallellen schrikbarend opvallend. Het hoogtepunt van onze Nederlandse medemenselijkheid moeten we zoeken in de eerste wereldoorlog. Laten we daar een monument voor oprichten.

En laten we hopen dat Oekraïne niet de factor wordt die Oostenrijk en Servië in 1914 waren. Op 6 april wordt u daar een onmogelijke vraag over gesteld. Een vraag met een verborgen inhoud.

Lees mijn nawoord om deze verborgen inhoud te begrijpen.

ScreenHunter_08 Feb. 06 11.10

 

.

 

 

Read Full Post »

Vervolg op deel 3: En toen kwam de inval van de Duitsers

Op de ochtend van 19 mei 1940 werd Hendrik Scholten begraven. Heel Achterveld liep uit om de dorpsheld, die Hendrik door zijn tragische dood was geworden, te eren. Hendrik was niet de braafste jongeling van het dorp geweest. Hij had heel wat kattenkwaad op zijn naam staan, maar dat was ineens allemaal vergeten. Daardoor had de dominee niet zoveel moois om te bespreken en hij sprak dan ook vooral over de tragiek van een zo jong verloren leven. De vrouwen droogden onophoudelijk hun ogen en de mannen stonden met stijf opeengeklemde kaken te luisteren. Velen met gebalde vuisten. Meinderts blik was gericht op de grond vlak voor hem. Hij voelde dat er naar hem gekeken werd en durfde de blikken niet te trotseren.
Bij het verlaten van het kerkhof schudde de predikant allen de hand en sprak bemoedigende woorden. Tegen Meindert zei hij: “Het is nooit te laat om een fout in te zien, man. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, bedenk dat goed.”

Die middag ging Meindert met Jan mee voor een tochtje achterom. Net over de grens zat een kastelein verlegen om eieren en boter. Jan had Meindert gevraagd om mee te gaan, hij wilde eens rustig met hem praten en hoopte dat de emoties van die ochtend Meindert wat toegankelijker hadden gemaakt. Ze liepen niet zoals anders dwars door het weiland, maar maakten een grote omweg door het zuidelijker gelegen bos. In tijden als deze kon je beter niet gezien worden als je smokkelwaar naar de vijand bracht. Jan zag ‘Wirt Ströder’ trouwens helemaal niet als vijand. Hij kwam er al zeker tien jaar voor een stiekem zakcentje en was erg op de amicale gastvrije kastelein gesteld geraakt.
“We gaan pas terug as’t begint te schemeren,” zei Jan, “want ik wil nog een paar strikken zetten.” Hij keek Meindert aan en vervolgde: “Wat zei dominee tegen oew, bij het afscheid vanochtend?”
“Hie zei da’t nooit te laat is om fouten in te zien. En da’k beter halverwege kon omdraaien of zoiets. Maar ik vinne niet da’k fouten maak. Hendrik is door die lui uut Den Haag de dood ingejaagd. Zelf poetst ze de plaat, maar de kleine lui mot de kogels opvangen. Het wordt echt tijd voor een ommekeer. En as die er eenmaal is dan wil ik er een steentjen an bijdragen. Snap iej dat dan neet?”
Ze verlieten het bos en liepen zo onopvallend mogelijk pratend in de richting van Gasthof Am Holzplatz waar Wirt Ströder zijn nering deed. Er stonden twee soldaten bij de ingang van de Gasthof. Meindert hield in, maar Jan maande hem meteen om gewoon door te lopen. “Wie geen kwaad in de zin hef, den hoeft ook neet bange te wezen. Wij gaat door de achteringang. Gewoon vriendelijk groeten as we ze passeert.”
Jan keek de soldaten aan en bracht tot verbijstering van Meindert zijn rechter arm omhoog: “Heil Hitler,” klonk het krachtig uit Jans mond. De soldaten beantwoordden de groet. Toen ze het erf van de Gasthof opdraaiden stamelde Meindert: “Wat deed iej nou dan?”
Jan grijnsde toen hij de verbijstering van Meindert zag. “Ik heb ons beschermd. Wij bent immers in Duutsland en dan ku’j oew momenteel beter zo gedragen.”

Ze leverden de eieren en de boter af en Jan wist een gulden meer van de Wirt los te peuteren door te vertellen dat een Duitse majoor levensmiddelen was komen vorderen en dat ze daardoor minder voor zichzelf hadden. Ze kregen nog een Schnaps van de Wirt en tevreden fluitend liep Jan vervolgens de soldaten weer voorbij. Hij knikte dit keer vriendelijk, maar bracht niet opnieuw de Hitlergroet.
“Wanneer is die Duutse majoor bie jullie geweest?”
Jan keek hem aan, stak zijn duim in zijn mond en zoog er aan. “Da’s gewoon slim handel’n Meindert. Boerenslimheid hè?”
Ze spraken op de terugweg over Dientje Meijer, het Joodse meisje waar Hendrik verkikkerd op was. “Meindert beloof miej één ding. Wat iej ook doet, zorgt er voor dat de Duutsers Dientje niet in de handen kriegt. As iej ooit wat hoort dat veur dat meisje van belang kan wezen, dan moe’j dat meteen tegen mij zeggen, zodat ik haar en haar ouders kan waarschuwen.”
“Dat beloof ik je graag,” zei Meindert, “en dat kan’k ook beloven want de Nederlandse Joden lopen geen gevaar. Ook al kunt ze geen lid meer van de beweging zijn, ze bent niet in gevaar.”

Meindert geloofde heilig in de nieuwe tijd, die Mussert beloofde. Een tijd van eendracht en saamhorigheid. Een tijd waarin men weer trots op het Vaderland kon zijn. Waarin voor ieder werk en inkomen was. Dat Mussert die tijd lang niet voor ieder voorzag wilde Meindert niet zien. Daar kwam echter verandering in toen hij op 22 juni 1940 samen met zo’n 30.000 aanhangers van de NSB op de Goudsberg nabij Lunteren was voor de vijfde hagenspraak van Mussert. De naam die de nationaal-socialisten voor deze bijeenkomsten hadden gekozen verwees naar de oude gewoonte van de vrije Saksische boeren in Drenthe om op eigen initiatief openluchtvergaderingen uit te roepen. De hagenspraken van de NSB waren massabijeenkomsten waar de bezoekers zich konden verheugen op een kameraadschappelijk samenzijn en stichtelijke vorming middels de zorgvuldig door het hoofdkwartier geselecteerde sprekers.

Het was de eerste hagenspraak na de Duitse inval van zes weken daarvoor. Het was de eerste politieke manifestatie van de NSB onder Duitse bezetting en voor die gelegenheid omgedoopt tot Hagenspraak der Bevrijding. Voor het eerst zou Mussert zich in het openbaar uitspreken over de nieuwe politieke situatie.
Toen hij na vele sprekers en vele uren eindelijk het speciaal voor de hagenspraken gebouwde monumentale sprekersbalkon betrad, kon hij vrijer spreken dan ooit eerder, maar hij had gelijk ook veel te verliezen, want de Duitse bezetter had nauwelijks aandacht voor zijn NSB getoond. Mussert moest daarom spierballen tonen aan Berlijn.

In zijn toespraak nam hij nadrukkelijk stelling tegen de Brits-Joodsche macht en wees hij er op dat aansluiting bij Hitler voor een stamverwant Germaans volk voor Nederland het beste zou zijn. Daarbij moest ons land worden gezuiverd zodat het vrij kon zijn ‘van Joodschen invloed, vrij van Walen en vrij van kerkelijke heerschzucht op staatkundig terrein. De zuivering van Walen had vooral te maken met de wens van Mussert om Nederland met Vlaanderen samen te voegen tot een groter Nederlands Rijk.

Tijdens de toespraak van Mussert vloog bij toeval een Duitse bommenwerper over het terrein. Het publiek stond massaal op en juichte het vliegtuig toe. Toen de stemming er echt goed in zat, richtte de NSB-leider zich tot zijn gehoor: ‘Achten wij ons nog in oorlog met Duitschland? Ja of neen?’ Er klonk een volmondig ‘neen’. ‘Mooi!’ sprak Mussert krachtig. De bronzen ‘stormklok’ van 3300 kilo, bekostigd met giften van de leden, werd geschonken aan de opperbevelhebber van de Luftwaffe Hermann Goering ‘als een offer, dat wij met liefde brengen voor hen, die nu metterdaad ons Volk en ons Vaderland beschermen’.

In een vertrouwelijk nota voor Hitler schreef Mussert in augustus 1940 dat staatsgrenzen en volken voortaan moesten samenvallen en dat daarvoor volksverhuizingen noodzakelijk waren op een schaal als in geen eeuwen is voorgekomen. Waar hij op doelde waren planmatige en grootschalige deportaties vanuit racistische en geopolitieke motieven. De Nederlandse levensruimte moest zo veel mogelijk worden vrijgemaakt van Joden en Walen.

Mussert liep op dat moment zo ver vooruit op de latere antisemitische maatregelen van de bezetter, dat de Duitsers vertoning van de propagandafilm van de hagenspraak tot eind 1941 verboden. Uit angst voor imagoschade. Men wilde het Nederlandse volk niet onnodig provoceren.

Lees ook deel 5 (slot): Sluiten we opnieuw de grenzen?


Bronnen:
Historisch Nieuwsblad: Anton Mussert en de NSB
Villabouchina: Ir. Anton Adriaan Mussert
Go2war2.nl: Joodse NSB-ers


 

ScreenHunter_05 Jan. 19 14.02


Beeld: Pixabay

 

Read Full Post »

Laat ik beginnen met te stellen dat ik atheïst ben, dan krijgen we daar geen misverstanden over. Verder ben ik voor vrijheid van levensovertuiging, wat die ook maar zijn mag; anarchistisch, islamitisch, humanistisch, christelijk, joods, of wat dies meer zij. Tenslotte ben ik ook voor democratie. Basiskenmerk daarvan is dat er wetten van kracht zijn voor iedereen in die democratie. Of je het nou met die wetten eens bent of niet, ze zijn langs democratische weg van kracht geworden en dan heb je ze te respecteren en je er aan te houden.

Een kantonrechter in Den Haag heeft onlangs geoordeeld dat een orthodox-joodse man die vorig jaar in Rijswijk een boete kreeg voor het niet bij zich dragen van identiteitspapieren, de boete hiervoor niet hoeft te betalen. De man mag op sabbat buiten de deur niets bij zich dragen, schrijft zijn geloof voor. De kantonrechter vindt dat de religieuze plicht zwaarder weegt dan de plicht om te voldoen aan de wettelijke voorschriften in Nederland. De man had voor het niet bij zich hebben van een identiteitsbewijs een boete van 150 euro gekregen. (Bron: de Volkskrant)

Arnon Grünberg schrijft vandaag in zijn voetnoot op de voorpagina van de Volkskrant “Het lijkt me dat een fatsoenlijke staat zijn burgers niet vernedert; de kantonrechter had de boete van een principiële anarchist die zonder identiteitskaart rondwandelt ook moeten kwijtschelden.”
De heer Grünberg vergist zich hier ernstig, hoewel ik het met het begin van het citaat wel eens ben. Echter, als langs democratische weg een wet tot stand is gekomen, ook al is dat de (ook door mij verfoeide identificatieplichtwet) dan moet je democratische middelen in stelling brengen om de wet ongedaante maken, of accepteren dat je een offer voor je principes moet brengen. Anders is het principe nietszeggend.
Helaas is er in de uitspraak van de Haagse kantonrechter sprake van overwaardering van religieuze principes. Over de principiële anarchist, waar de heer Grünberg op doelt, zou niet hetzelfde oordeel zijn geveld, daar ben ik van overtuigd.

Ooit kwam er iemand met tien geboden van een berg gewandeld. Niemand was er bij toen hij ze kreeg. Het is bovendien bekend dat je op grote hoogte door zuurstofgebrek hallucinaties kunt krijgen. Desdondanks zijn op de langs deze weg verkregen geboden vele eeuwen wetten gebaseerd. Om over oorlogen nog maar te zwijgen. In een aantal delen van de islamitische wereld staan zeer strenge straffen op het overtreden van religieuze wetten. Mogelijk zou ik voor het schrijven van dit artikel daar zelfs het leven moeten geven.

Ik gun ieder zijn/haar levensovertuiging en zolang zij mij ook mijn levensovertuiging gunnen, zullen ze mij niet op hun pad treffen. Met orthodoxe religieuzen (of het nu moslims, joden of christenen zijn maakt niets uit) heb ik echter grote problemen. Zij baseren hun overtuiging op iets wat niet aantoonbaar is en neigen er toe dit anderen op te dringen. In mijn ogen zijn zij een gevaar voor de vrede. Door hen op basis van hun overtuiging vrij te stellen van voor alle burgers geldende wetten heeft de kantonrechter in Den Haag laten zien geen idee te hebben van basale democratische beginselen.

Dat het hier niet om een orthodoxe moslim gaat, maar om een orthodoxe jood zal waarschijnlijk de reden zijn dat de heer Wilders nog steeds niets van zich heeft laten horen. Diens vrijheid is een uiterst dubieus soort vrijheid.

Read Full Post »