Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘huisdier’

Terug naar de inhoudsopgave

Het is al weer enige tijd geleden sinds wij elkaar spraken. Daar zijn voldoende oorzaken voor aan te wijzen, maar de belangrijkste is toch wel dat mijn baas het “te druk” had om mijn ghost-writer te zijn. U moet namelijk begrijpen dat het lastig typt met hondenpoten.

Vanmiddag heb ik het er met de baas eens over gehad tijdens de middagronde, die hij verrassend genoeg vrijwillig op zich nam. Normaal laat hij dat aan de bazin over, maar sinds kort verrast hij mij regelmatig met een extra ronde. Voor hem extra, dat begrijpt u wel hè. Bovenop de avondronde die wij altijd samen lopen. Ik snuffelend en hij mijmerend. Door de stille straten van een uitgestorven wijk in Hoogeveen.
Hij vindt dat Zen.
Maar niet overdag.
Ik vind dat Lui.
Maar sinds vorige week lijkt er toch iets van verandering in de lucht te hangen. Een oppervlakkig observator zou denken dat de naderende lente hem kriebels bezorgt. De reutjes worden ook allemaal wat onrustig, dus waarom de baas niet? Ik weet echter wel beter.
Het is zijn buik.
Die is te dik
En hij moet binnenkort weer naar de bloeddrukjuf. Zo’n lekker jong ding. Strak in het vel. Rondingen op de juiste plek en vooral in het juiste formaat. Ik weet wel hoe de baas daar op reageert.
En wat stelt hij daar tegenover?
Die buik…
Die moet dus weg…
Dus hij gaat nu -uit zichzelf- overdag met mij uit. En eerlijk is eerlijk, dan is ie niet kinderachtig. We blijven meer dan een uur weg. En vandaag nam hij zelfs een bal mee. Dat doet ie normaal gesproken alleen maar als de bazin ook mee gaat. Dan gaan we meestal naar het bos. Ik ren mij daar kapot en uiteraard weet ik een paar sloten waar altijd water in staat. Van dat heerlijk frisse en vooral natte water. Dat zo lekker de warmte uit mijn lijf haalt.
De baas heeft er een hekel aan om mij af te drogen en hij laat de bazin er als het enigszins kan voor opdraaien. Met een schijnheilig gezicht vraagt ie dan of zij “ook een tosti wil” en smeert hem snel naar de keuken.

Maar vorige week kwam daar opeens verandering in. We gingen naar de dijk. Aan de ene kant de Hoogeveense vaart aan de andere kant mijn favoriete sloot. Ik vermaak me daar goed. Beetje snuffelen, wat rennen en vooral veel badderen. En hij werd niet chagrijnig. Hoe vaak ik er ook in ging. Toen hij me na thuiskomst ook nog met een liefdevolle hand afdroogde begon ik me toch zorgen te maken, dat kunt u begrijpen. Ondertussen zijn we ook al twee keer op het grasveld bij de wielerbaan met de bal aan het rennen geweest. Althans… ik ren en de baas staat stil en trapt de bal weg. Er is daar een moddersloot met veel troep, maar ik mag er keer op keer in. En stel je voor… als we dan naar huis gaan, stuurt hij me nog een vijver in ook. Hij mompelt dan altijd zo iets van “Ga jij nou eerst maar even die troep uit je vacht spoelen.”

Het kan niet anders… oorzaak buik. Die wil hij kwijt. Dat is zeker. Hij schaamt zich er voor. Iedereen denkt dat ie op de brommer is en de helm onder zijn jas verbergt. Nou ja, ik vind het niet erg dat ie met me uitgaat. Hij is  best gezellig hoor. En eerlijk gezegd valt mijn ranke figuur mooi op naast die helm… pardon buik van hem.

Hopelijk raakt ie hem niet te snel kwijt. Ik vind het wel mooi zo.

Read Full Post »

Read Full Post »