Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘groenlinks’

De samenwerking die PvdA, Groenlinks en de SP nastreven inzake de belastingplannen van het centrumrechtse kabinet Rutte III stemt hoopvol, maar meer dan een lichtpuntje aan het eind van de tunnel kunnen we het linkse streven voorlopig niet noemen.

Het is mooi dat dit gebeurt aan de top van de politieke pyramide, maar het is nog veel harder nodig in het fundament van die pyramide, de lokale politiek. Daar staat de kiezer immers het dichtst bij. Voelt de kiezer maatregelen het snelst.

Genuanceerd denken is in het verleden geen goed bindmiddel gebleken voor linkse samenwerking. Dat mag op het eerste gehoor vreemd klinken, het is het niet. Er zijn zoveel nuances op links denkbaar, dat daar veel eerder een richtingenstrijd plaatsvindt dan, laat ik het voor het gemak maar even in het rechtse blok noemen.

Huub Bellemakers is een tegenstander van nauwe samenwerking zo blijkt uit zijn online betoog Tegen de nauwe samenwerking. Hij focust zich daarbij vooral op de verschillen. Volgens hem heeft GroenLinks een linksere visie op zaken als genderissues, discriminatie, op vluchtelingen, basisinkomen en op ecologie. De PvdA is in zijn ogen een middenpartij die nu even naar links neigt en de SP noemt hij hardlinks en sociaal conservatief.

Links beleid is lastiger tot stand te brengen dan rechts beleid, simpelweg omdat rechts beleid een keuze voor de makkelijkste weg betekent. Weinig overheid, veel individuele verantwoordelijkheid en vooral veel vrijheid voor de ondernemers. De aanbidding van de destructieve marktwerking is er een schoolvoorbeeld van.

Links beleid gaat uit van solidariteit. Dat vraagt iets van mensen. In links beleid draagt de overheid meer verantwoordelijkheid, waardoor de overheid nadrukkelijker een stempel op de samenleving drukt. Ik onderscheid vijf domeinen waarvan ik vind dat die primair een verantwoordelijkheid van de overheid zijn. Dat zijn

  • gezondheidszorg
  • onderwijs
  • volkshuisvesting
  • openbaar vervoer
  • energievoorziening

Linkse samenwerking vergt linkse solidariteit. Dat vraagt vooral om een focus op de overeenkomsten. Ook om respect voor de verschillen. Wie aan een prille liefdesrelatie begint kijkt vooral naar de overeenkomsten, de verschillen komen later wel. Mijn leraar pedagogiek zei daarover in de jaren zestig altijd: Dames en heren, liefde maakt blind, maar het huwelijk is de bril. Toch duurde zijn huwelijk op dat moment al bijna vier decennia.

In mijn ogen zou nauwe samenwerking op links armoedebestrijding in Nederland als belangrijkste uitgangspunt moeten hebben. Geen luxe, megalomane doelen zolang er groeiende armoede onder de bevolking is. Daar zou links een kernpunt van moeten maken bij de komende verkiezingen. Een stem op links moet een stem tegen armoede zijn. Neoliberaal gelul vult geen magen en bekostigt geen opleidingen.

Linkse samenwerking is – in de strijd tegen de verrechtsing en de neoliberalisering – meer dan ooit nodig en dat betekent dus dat er over eigen schaduwen heengestapt moet worden. Dat kan alleen door te focussen op de overeenkomsten en de verschillen te bewaren voor later, als de hoofddoelen bereikt zijn. Dat vergt lange termijn visie en daar is – vrees ik – de huidige generatie dertigers en veertigers niet erg happig op. Zeker niet zo lang een politieke loopbaan niet meer is dan een leuk item op je CV.


Read Full Post »

Mijn betrokkenheid bij de ontwikkelingen in Bethesda begon in september 2012 met het artikel waarin toenmalig hoofdredacteur van de Hoogeveensche Courant, Berend Henk Huizing, de lakse houding van de gemeenteraad hekelde en mondige burgers van Hoogeveen opriep om op te staan en van zich te doen horen. Achteraf heb ik weleens betreurd dat ik toen, impulsief als ik kan zijn, gehoor heb gegeven aan die oproep, want veel van wat ik daarna leerde was ontluisterend.

Mijn petitie was gericht aan de gemeenteraad, omdat ik die beschouw als de frontsoldaten van ons dorp. Zij behoren actief te zijn en zo nodig de strijd aan te gaan als de belangen van ons dorp worden bedreigd, hetgeen aan het begin van de jaren 10 het geval was, en niet zo’n klein beetje ook.

De gemeenteraad had besloten om met één stem te spreken en voor die stem de stembanden van CDA fractievoorzitter Henk Reinders te gebruiken. Direct na het uitlekken van de houtskoolschets waaruit bleek dat men Bethesda wilde uitkleden en slechts een dagziekenhuis in Hoogeveen wilde achterlaten liet Reinders er geen gras over groeien. Op RTV Drenthe riep hij de bevolking die bij Achmea (Zilveren Kruis) verzekerd was op, om zich maar eens af te vragen of men wel bij de goede verzekeraar zat. Ook liet hij op Radio Hoogeveen in het programma Ontbijt met Politiek Geruis horen dat als ZLM Bethesda zou uitkleden er oorlog van zou komen. Holle vaten klinken hard, want van die oorlog kwam niks en de gemeente bleef gewoon haar behoeftigen bij Achmea verzekerd houden. Ik kreeg o.a. van Hendrikus Loof (PvdA) te horen dat ik mijn pijlen richtte op de verkeerde schietschijf. De woorden van Loof bleken leidend. De gemeenteraad verschool zich achter de machteloosheid van “Daar gaan wij niet over.” Men leek mij de petitie meer kwalijk te nemen dan dat men ZLM de houtskoolplannen kwalijk nam.

Op de website van de Hoogeveense afdeling van het CDA viel plotseling te lezen dat “we in overleg met petitionaris Frits Kappers zijn getreden om samen te werken.” Dat was een leugen, want toen dat werd geschreven was er nog nooit met mij gesproken. Ik sprak Reinders daarop aan nadat ik met hem aan tafel had gezeten bij Margriet Benak in het programma Cassata, maar de man was onvermurwbaar. Het was geen leugen, want hij zag dat anders. Het bleek erg moeilijk om de gewraakte leugen van de CDA website te laten verdwijnen. Meerdere mailtjes in steeds bozere bewoordingen van mijn kant leidden er toe dat Reinders mij (’s avonds laat) belde om te vragen wat er toch aan de hand was dat ik de webmaster van het CDA zo lastig viel.

Over en weer moesten wij leren. De raad moest leren dat er openlijke en luide kritiek op haar functioneren kwam en ik moest leren om diplomatiek te doen. Reinders beriep zich immers steeds op de stille diplomatie die de raad hanteerde om te zorgen dat de Raad van Bestuur af zou zien van de snode plannen.

Intussen had Bianca Behr in opdracht van de afdeling Hoogeveen van de SP mij uitgenodigd om in een actiecomité plaats te nemen, dat los van de SP zonder last en ruggespraak zou functioneren. Dit werd haar door de overige fractievoorzitters niet in dank afgenomen. Omdat het gezien werd als een politieke zet met als doel zetelwinst. De uitnodiging om ook een lid beschikbaar te stellen voor het comité werd door alle partijen van de hand gewezen. Men bleef volharden in de lijn van de stille diplomatie onder aanvoering van Henk Reinders.

Het actiecomité ging van start met een ansichtkaartenactie richting Achmea. Met deze actie konden Achmea-verzekerden de verzekeraar laten weten dat hun houding inzake de toekomst van Bethesda leidend zou zijn bij de keuze van een nieuwe zorgverzekeraar in december. De actie lag in het verlengde van de woorden van Reinders op RTV Drenthe. In mijn naïviteit verwachtte ik dat de raad deze actie met graagte zou ondersteunen. De uitnodiging aan de fractievoorzitters om samen met het comité in de Hoofdstraat ansichtkaarten uit te delen aan het winkelende publiek werd echter van de hand gewezen onder verwijzing naar de stille diplomatie en verwoord als “het volgen van onze eigen weg om voor Bethesda op te komen.” Gefrustreerd heb ik toen op 4 oktober 2012 via mijn weblog in een open brief aan de fractievoorzitters de raad de maat genomen en het bij hen voorgoed verpest.

Op 4 januari 2013 werd ik uitgeroepen tot Hoogevener van het Jaar 2012 en als dankwoord hield ik een toespraak onder de titel Wij mogen niet zwijgen. Een toespraak die mij via Twitter door CU raadslid Wim Warrink nogal kwalijk genomen werd, gezien de woorden Helaas ging Frits Kappers door met actievoeren. Wat wil je dan? Dat ik niet dankbaar gebruik maakte van het podium dat mij onverwacht in de schoot geworpen was? De relatie met politiek Hoogeveen is moeizaam gebleven. Groenlinks besloot tot mijn grote vreugde na een jaar om toch een lid voor het comité ter beschikking te stellen en Ben Buskes trad toe. Hij was met zijn politieke kennis een waardevolle aanwinst, naast Bianca Behr. Eind 2013 kwamen ook voormalig gynaecoloog Marnix Koppe en gepensioneerd huisarts Klaas Reenders het comité versterken en zij wisten de huisartsen Geert Rubingh en Douwe van der Werff te motiveren om ook toe te treden.

Van de zijde van de gemeenteraad kwam desondanks weinig medewerking. Dieptepunt hierin was zonder meer een bijeenkomst waarop Reenders en Koppe informatie over de gevolgen van het discussiestuk Locatieprofilering Treant aan de fractievoorzitters (of hun vertegenwoordigers) zouden geven. Op deze bijeenkomsten ontbraken, zonder afbericht (!) de vertegenwoordigers van CDA en Christenunie. Desgevraagd verklaarde het CDA achteraf “de bijeenkomst vergeten te zijn” en liet de Christenunie weten niet geïnteresseerd te zijn “omdat wij anders tegen de onderhavige problematiek aankijken dan het actiecomité.”

Het actiecomité had vele bronnen in het Bethesda ziekenhuis, zowel onder de artsen in de medische staf als onder het verplegend personeel. Zij bewezen keer op keer ons goed te informeren en wij namen hun waarschuwingen dan ook heel serieus.
Toen duidelijk werd dat Hoogeveen de afdeling Intensive Care zou gaan verliezen heb ik op donderdagochtend om inspreektijd gevraagd, om de voltallige raad die avond van de dreiging op de hoogte te stellen. Die spreektijd werd mij geweigerd omdat het niet ging om een een punt dat op de agenda stond. Er restte niets anders dan de burgemeester te melden dat ik dan genoodzaakt was die avond de raadsvergadering te onderbreken en net zolang het woord te nemen tot ik de raad voldoende op de gevaren had gewezen. Of tot ik uit de zaal verwijderd zou worden.

Er werd een middenweg gekozen. Ik mocht mijn verhaal houden tijdens de 1e schorsing van de vergadering. Met name GB raadslid Be Okken fulmineerde in mailverkeer richting het presidium zeer tegen deze toezegging en hij verliet samen met Mevrouw Top van de Christenunie de vergadering voor ik het woord kreeg. Helaas heb ik nagelaten om mijn spreekbeurt op te nemen, omdat ik er van uitging dat ie via Radio Hoogeveen zou worden uitgezonden, maar meteen aan het begin van de schorsing werd de stekker er uit getrokken. Tot op de dag van vandaag weet ik niet met zekerheid wie daar opdracht toe heeft gegeven.

Mij is verweten dat ik chantage pleegde en dat ik de heer Loohuis onder druk had gezet, maar ik kon niet anders. Ik heb bij mijn huldiging als HvhJ 2012 beloofd dat ik nooit zou zwijgen als het om Bethesda ging. En het ging hier om Bethesda en niet zo zuinig ook. Ik heb de heer Loohuis niet onder druk gezet, hoewel hij dat wel zo noemde, maar ik heb hem rustig verteld dat als ik geen spreektijd kreeg ik die zou nemen, omdat ik dat nou eenmaal had beloofd. Zodoende kon mij niet verweten worden dat ik de raad onverhoeds overviel.

Is er dan helemaal niets goed gedaan door het gemeentebestuur en de raad? Jawel. De Tamboerbijeenkomst liet ondubbelzinnig duidelijk zien en horen hoe Hoogeveen over Treant dacht. Die bijeenkomst was door de gemeente georganiseerd. En daarna organiseerde de gemeenteraad nog een dialoogbijeenkomst met de bevolking in het raadhuis, waarbij Treant – tot grote ergernis van Mevrouw Carla van de Wiel – geen spreektijd kreeg. Het resultaat van die bijeenkomst, waar eenzelfde harde kritiek op Treant klonk als in de Tamboer was een brief aan de Raad van Bestuur en daar bleef het bij. Spoedig daarna liet de gemeente weten, dat een goed gesprek met Treant de lucht had opgeklaard.

In 2017 spraken Klaas Reenders en ik namens het actiecomité geregeld met wethouder Giethoorn en zijn ambtenaar. Wij waarschuwden hem regelmatig voor nieuwe afbraak. Toen ik Giethoorn tijdens de verkiezingscampagne voor de Gemeenteraadsverkiezingen van 2018 in de CDA verkiezingswinkel in de Hoofdstraat waarschuwde dat Treant inmiddels vergevorderde plannen had om verloskunde over te hevelen naar Emmen, hoonde hij die waarschuwing op hoge toon weg. Hij wist zeker dat Treant zulks nooit zou doen. Dat konden ze gewoonweg niet maken. En op 5 december 2017 verscheen in de Hoogeveensche Courant een artikel onder de titel Wethouder breekt lans voor Treant waarin Giethoorn onder meer meldt dat er veel goede ontwikkelingen zijn rond ziekenhuis Bethesda. Letterlijk zei hij: “We zijn absoluut op de goede weg.” Giethoorn deed deze uitspraak bij de presentatie van de Hoogeveense aanpak voor ouderenzorg.

Toen de artsen Post en Dam zich (o.a. met ellebogenwerk als beschreven in het vonnis van het Scheidsgerecht Gezondheidszorg inzake het ontslag van bestuurder Guus Bruins) een plaats in de medische staf hadden verworven, durfde de raad het niet aan om een toetsingsverzoek bij de Governancecommissie van het Scheidsgerecht neer te leggen, omdat sprake zou zijn van belangenverstrengeling. Het actiecomité heeft toen besloten verantwoordelijkheid en financieel risico te nemen door naar de commissie te stappen en een uitspraak te vragen. De vrees dat wij niet ontvankelijk verklaard zouden worden werd bewaarheid en dat was reden om het comité op te heffen. Maar wij hebben tot de laatste snik gestreden en niet passief toegezien hoe ons ziekenhuis werd leeggeroofd met instemming van overheid en zorgverzekeraars.

Tot slot: mij is in de loop der jaren vanuit kringen in en om de raad verweten dat ik wel kritiek heb, maar geen verantwoordelijkheid wil dragen. Meermalen is mij gevraagd, recent nog door Erik-Jan Kreuze van het CDA, wanneer ik als raadslid beschikbaar ben. Omdat ik er van overtuigd ben daar totaal niet geschikt voor te zijn (zoals het merendeel van de leden van de raad) zal ik mij (na lang nadenken) niet laten verleiden tot doen van een domme zet uit zelfoverschatting. Ik ben niet de bruggenbouwer die Hoogeveen nodig heeft. Dus dat laat ik met liefde over aan hen die van zichzelf menen daar wel geschikt voor te zijn. Uiteindelijk zal de kiezer het finale oordeel vellen.

Meer over de ondergang van Bethesda leest u in

Deel 1: Petitie en Actiecomité
Deel 2: Jacht op klokkenluiders en fusie met Refaja
Deel 4: Dolk in de rug van het bestuur

.zal


 

Read Full Post »

Mea culpa. Fateor me. (Mijn schuld, ik beken). Jarenlang heb ik mijn leerlingen dag in dag uit geïndoctrineerd. Vanaf de eerste minuut van het eerste lesuur tot en met de laatste seconde van de verplichte bijles na het laatste uur. Op een goede dag haalde ik makkelijk tien uur indoctrinatie. Ik schaam mij daar diep voor. Ik weet niet wat mij bezielde om zoveel wantrouwen te zaaien.


Haec est confessio mea (Dit is mijn bekentenis). Ik heb mijn leerlingen vanaf 1972 stelselmatig en structureel beïnvloed. In de richting waarvan ik vond dat het de enig juiste was. Ik zie nu in dat ik zelf het slachtoffer van indoctrinatie ben geworden. Vooral van mijn geschiedenisleraar. Die leerde ons bij staatsinrichting, waaronder ook de politiek viel, dat we nooit zomaar ergens iets over mochten vinden. We moesten het altijd kunnen onderbouwen. Nooit mochten we iets vinden, “omdat wij dat nou eenmaal vonden.”

Als je zoals ik zes jaar lang zo intensief bent gehersenspoeld, ga je natuurlijk geloven dat je iedereen met gezond wantrouwen moet bejegenen. Dat je altijd vragen moet stellen bij wat de ander zegt. Dat je altijd de brug naar de ander toe moet willen bouwen, om in het midden daarvan tot een ontmoeting te komen en misschien wel samen een compromis te sluiten.

Daar, edelachtbare, heb ik (en met mij de overgrote meerderheid van mijn generatiegenoten) gedurende bijna veertig jaar in het voortgezet onderwijs mijn leerlingen mee geïnfecteerd en dat had ik nooit moeten doen. Ons land telt nog uitsluitend bruggenbouwers die overal hun vragen bij stellen en vervolgens compromissen willen sluiten. Dat spijt mij.

Ik heb daarmee betonrot gezaaid in het fundament van de politieke macht. Nu zelfs zij zich moeten verantwoorden staat ons land aan de vooravond van een internitionem (totale ondergang). Ik ben dan ook mede schuldig aan het einde van die mooie eeuwenoude wereldwijde beschaving, waarin de potentaten, bloedraden en volksgerichten het volk de juiste weg konden wijzen.

.


Eerder verschenen in deze serie
Levert Forum straks gedeputeerden?
Jezelf doorgronden is een stuk lastiger dan een ander afbranden
Trial by speech nadat de uil is uitgevlogen
De kuil van de uil
Carolien, kom je een kuiltje knappen?
De heer Hiddema blijft liever staan

Read Full Post »

De tram liep tjokvol. Gelukkig was ik een halte eerder ingestapt, dus ik kon zitten. Ineens ontwaarde ik de heer T. Hiddema, weliswaar recht van lijf en leden, maar met een vermoeide, enigszins verveelde blik in de ogen, de mond verlangend naar een sigaret. Ik wilde mij van mijn beste kant laten zien en stond op: “Alstublieft mijnheer Hiddema, neemt u plaats.” Waarop de man mij aankeek alsof ik hem een oneerbaar voorstel had gedaan en afgemeten reageerde: “Nee dank u, ik neem voorlopig nergens zetels in.” Op dat moment ging mijn wekker.


Ik stond op, douchte en trok mijn hemd aan. Ineens realiseerde ik mij dat mijn hemd – letterlijk – een stuk  nader was dan mijn rok. Misschien wel een factor 2000 keer nader, aangezien de rest van mijn kleding op een hoop lag op ruim twee meter afstand. Ik doe dat bewust, mijn kleding op een hoop achterlaten alvorens in bed te stappen. Dan realiseer ik mij in ieder geval bij het aankleden elke dag dat “er nog hoop is.”

Vandaag werd die hoop – op het moment dat mijn hemd zoveel nader was dan mijn rok – belichaamd door het stemgedrag van Forum inzake de rekenrente voor de pensioenfondsen. Forum steunde in de Tweede Kamer een voorstel van 50Plus om die rente (tijdelijk) te verhogen. Opportunistisch handelen en het eigen belang voorop stellen is modern, dus weg met het oude denken niks meer linkse solidariteit, gewoon lekker rechts en eigen belang eerst. Laat ik eens een gokje wagen.

Mijn pensioen staat, met “dank” aan de Italiaan Mario Draghi al jaren stil. Dus ik laat mijn doorgaans sociale, meevoelende houding varen. Bekommer me op zijn minst voor de tijd die het schrijven van dit stuk kost, alleen om mijn actuele eigen situatie. Ik ga er een moderne instelling op nahouden. Niet verder kijken dan mijn neus lang is, mijn brein niet vermoeien met ethische vraagstukken, gewoon boekhouden en mijn inkomsten tegenover mijn uitgaven stellen. Het verschil tussen die twee wordt angstaanjagend snel kleiner.

Thierry heeft de pensioenen genoemd in zijn door velen gewraakte overwinningstoespraak. Moet ik dat wantrouwen? Het is veel prettiger me erdoor in een aangename roes te laten brengen, het gevoel te koesteren eindelijk aan de winnende hand te zijn. Met die gedachte vlei ik mij op de bank, en speel op Spotify de door Thierry aanbevolen Partita No. 2 in C mineur van J. Bach af.
Dat had ik beter niet kunnen doen. Wat een kattengejank is dat, maar goed die Bach is ook niet van deze tijd. Alhoewel, als Thierry hem goed vindt… Ik geef hem een herkansing en luister naar de Prelude uit Parsifal van Richard Wagner, maar ook die brengt niet de aangename verdoving die ik ken uit de Rock opera The Wall van Roger Waters en David Gilmour.

Ik slaak een godslasterende krachtterm en verlaat de bank. Thierry is niet mijn verlosser, zoveel is nu wel duidelijk. De roes was van korte duur en ik zit weer met de kater, die mij al een paar dagen treitert.

Ontwenningsverschijnselen die mij doen terugverlangen naar de roes zijn er niet. Er is dus inderdaad nog hoop.

.


Eerder verschenen in deze serie
Levert Forum straks gedeputeerden?
Jezelf doorgronden is een stuk lastiger dan een ander afbranden
Trial by speech nadat de uil is uitgevlogen
De kuil van de uil
Carolien, kom je een kuiltje knappen?

Read Full Post »

Ik geef het toe: het succes van Forum voor Democratie bezorgde mij gisteren een slechte dag. Niet omdat mijn deel van het politieke spectrum gevoelige klappen kreeg. Dat was namelijk niet echt het geval. De SP verloor, GroenLinks won en de PvdA lijkt de weg terug in beeld te krijgen. Bovendien bestaat de kans dat door dit populistische succes het kabinetsbeleid zal opschuiven naar links. Toch was het een slechte dag voor mij. Ik kon het maar moeilijk eens worden met mijzelf over de vraag Hoe nu verder?


Ik voel mij verwant met de zwakkeren en de verdrukten in onze samenleving. De kloof tussen arm en rijk groeit, het aantal kinderen dat in armoede groot wordt stijgt en de economische Übermenschen (ik gebruik zeer bewust deze term) lijken in toenemende mate reddeloos en redeloos in de greep van Avaritia (= Latijn voor hebzucht) te verkeren. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik gepensioneerd ben en de toekomst niet meer echt door mij zal worden vormgegeven. Was ik twintig en had ik geen verantwoordelijkheid voor mensen die van mij afhankelijk waren, dan weet ik niet welke weg ik zou bewandelen. Vermoedelijk zou ik mij dan door emotie laten leiden, waardoor het slecht met mij af zou lopen.

Het fundament van een parlementaire democratie bestaat uit argumenten. Gebaseerd op feiten. Liefst ook nog in combinatie met respect voor de argumentatie van de tegenstander. Daar gaat het al snel mis. Vooral bij de heer Wilders. Of hij werkelijk geen controle heeft over zijn emoties of dat hij dat speelt is mij niet duidelijk. Het gebrek aan controle diskwalificeert hem en zijn eenmanspartij daarmee totaal.

Anders wordt het bij de heer Baudet. Alles is controle bij deze man. Alles is tot in de puntjes doordacht. Vanaf zijn Latijnse toespraak in de Tweede Kamer tot het geacteerd zoeken naar woorden op de avond van de laffe moordpartij in de Utrechtse tram. De gespeelde ‘net niet snik’ maakte van zijn optreden weliswaar een schoolvoorbeeld van gebrek aan empathie, maar zal balsem voor de onderbuik van zijn kiezers zijn geweest.

De heer Baudet presenteert zich als een welgemanierd mens, erudiet, intellectueel en hoogbegaafd. Of hij een universitaire loopbaan versmaadt, of dat de universiteiten hem versmaden is mij niet duidelijk, maar dat hij meer mensen aanspreekt met zijn manier van doen dan de heer Wilders mag duidelijk zijn. Het maakt hem tot een politiek tegenstander van formaat, die uitermate serieus genomen moet worden. Een tegenstander ook waar eer aan te behalen valt, als je hem op de juiste manier bestrijdt.

Daarom pleit ik voor zo snel mogelijke bestuursverantwoordelijkheid voor Forum voor Democratie op zo veel mogelijk plekken in Nederland. Zelf geloof ik dat daarmee het opgelaaide vuur snel opgebrand zal zijn, maar ik sluit niet uit dat ik me daarin vergis. Toch durf ik het aan voor bestuursdeelname van de nieuwkomers te pleiten. Dagblad van het Noorden doet de Drentse PvdA leider Bijl de suggestie aan de hand om als openingszet in het politieke schaakspel Forumvoorman H. Velzing in serieuze onderhandelingen bestuurlijke verantwoordelijkheid aan te bieden. Over het vervolg op die openingszet valt veel te speculeren, maar de werkelijkheid zal vermoedelijk interessanter worden dan de wildste fantasie. Boeiend is in ieder geval dat in deze opening alle lichten op rood staan. Het rood van een zich hervindende Partij van de Arbeid tegenover het rood waarmee Forum een eind aan het partijkartel wil toeroepen.

.


Read Full Post »

Drieënveertig jaar was ik overtuigd lid van de Verenigde Arbeiders Radio Amateurs. Nu wil ik dat niet meer zijn. De VARA is voor mij de vara niet meer. De rooie ruggengraat bestaat niet meer. Uit angst voor de mening van de Telegraaf en haar hersenarme achterban is de omroep teruggekomen op het besluit om de door Joey Boink gemaakte documentaire over Jesse Klaver uit te zenden. Ondanks de heldere afspraken die met Boink waren gemaakt, en waar – voor zover het mij duidelijk is – Boink zich aan heeft gehouden.

De NPO heeft zich opgeworpen als censor door te besluiten dat de NPO deze docu niet zou gaan uitzenden. In een hypocriete poging om begrip voor dat besluit te kweken heeft NPO voorzitter Shula Rijxman het over de ‘onafhankelijkheid van de publieke omroep’. Daarbij wijzend op de steeds meer in handen van grote bedrijven rakende commerciële omroepen. Dat zij in dezelfde ademteug het feit negeert dat de NPO nu zwicht voor het geblaas van de Telegraaf (een krant die niet voor het eerst fout gedrag vertoont) maakt duidelijk wat er van de publieke omroep in Nederland is geworden. Opportunisme en angsthazerij als fundament voor onafhankelijke informatie? Het is bijna te triest voor woorden.

Dat de VARA zich daarbij zo makkelijk neerlegt is beschamend, maar het laat zien waar wij in Nederland heengaan. De in snel tempo voortschrijdende verrechtsing gaat gepaard met het verlies aan brede veelkleurige informatie. Juist het brede aspect van informatie maakt het mondige mensen mogelijk een onafhankelijke mening te vormen. Het vee dat achter Geert Wilders aan loopt weet vermoedelijk niet eens wat onafhankelijkheid is, maar daartoe hebben ze wat mij betreft het recht. Je mag achter de kudde aanlopen, ook al loop je dan gegarandeerd altijd door de stront. Maar je mag mij niet gaan beknotten in het vormen van mijn eigen op brede informatie gebaseerde mening. Daartegen zal ik mij altijd verzetten.

Alleen had ik niet verwacht dat de VARA die eigenlijk allang geen vara meer is, daaraan mee zou doen. En zelfs zo ver zou gaan dat zij vertoning van de documentaire via andere omroepen of media wil verhinderen. Een documentaire kenmerkt zich per definitie door gekleurde betrokkenheid en is wezenlijk anders dan onafhankelijke nieuwsgaring. Denk aan beroemde documentairemakers als Joris Ivens en Cherry Duins. Een goede documentairemaker zorgt er voor dat er een gedegen stuk werk wordt geleverd en dat doe je niet als je als slippendrager met de camera achter je onderwerp aan loopt. Of Joey Boink een goede documentairemaker is of een slippendrager, dat zullen we nooit weten, dankzij de censuur van de vara.

De VARA, ooit opgericht om de arbeider te verheffen, is verworden tot een onsmakelijke grauwe hap mooipraters die zelfs bereid is om censuur toe te passen. Want dat is wat BNNVARA nu doet. Vermoedelijk omdat ze bang zijn dat bij vertoning van de docu zal blijken dat het tegenhouden van de uitzending volslagen onzin was. Van zo’n angsthazenelite wens ik geen lid te zijn.

.


 

Read Full Post »

Burgemeester Loohuis is boos. Dat bleek tijdens een vergadering van de gemeenteraad in Hoogeveen. Er heeft ‘iemand’ op de sociale media gerept over een verziekte sfeer in de gemeenteraad. Die opmerking werd gemaakt naar aanleiding van het voortijdig vertrek van twee raadsleden. Wegens gezondheidsklachten. Zij waren in deze raadsperiode de nummers vier en vijf en we zijn ongeveer op de helft van de periode. Loohuis noemde de criticaster en wie er op reageerden, “azijnpissers, die soms zelf ook in de raadszaal aanwezig zijn” (bron: Hoogeveensche Courant).


De burgemeester heeft het kennelijk moeilijk. Als lid van een partij die landelijk steeds verder wegzakt in het marginale moeras wordt hij geacht leiding te geven aan een gemeentebestuur waar zijn eigen partij geen deel van uitmaakt. Feitelijk wordt hij geacht zijn beste krachten te bieden aan een bestuur waar zijn eigen partij oppositie tegen voert. Had ie maar geen bestuurder moeten worden, zou je kunnen zeggen, maar dat is te makkelijk.

Daarom waag ik mij aan een – waarschijnlijk tot mislukken gedoemde – poging om onze burgemeester een glaasje suikerwater aan te bieden als tegenhanger van de zure urine, die de azijnpissers online in het rond sproeien. Misschien is dat zelfs wel een vorm van digitaal wildplassen en zijn zij te bekeuren voor overtreding van de APV, maar dit terzijde.

Het is natuurlijk lastig om leiding te geven aan een college van B&W waar een wethouder in zetelt die openlijk voor zijn politieke schizofrenie uitkomt. Die zonder blikken of blozen in de media verkondigt dat hij als wethouder een andere mening is toegedaan dan als supermarktmanager. En zich daarbij beroept op het afgesloten akkoord tussen de drie collegepartijen. Slimme zet trouwens, je eigen politieke schizofrenie presenteren als blijk van trouw aan gemaakte afspraken.

Zelfs in zijn boosheid legt de burgemeester een milde, bijna vergoelijkende houding aan  de dag. Loohuis houdt de sociale media zo nauwkeurig in de gaten, dat hem duidelijk is dat de azijnpissers in meerderheid twee ernstige problemen hebben: ze hebben teveel vrije tijd en ze hebben geen hobby, maar zijn daar wel naar aan het zoeken. Dat ze soms zelfs in de raadzaal aanwezig zijn komt dan ook waarschijnlijk voort uit pure verveling. Sneu hè?

Onze barmhartige burgervader zal ongetwijfeld vinden dat dringend hulp nodig is voor deze zielenpoten. En als de azijnpisserij daarmee wordt teruggedrongen, maken we ook nog als bijvangst een forse milieuwinst. Zure urine is namelijk slecht voor het milieu en met verlaging van de zure-urine-uitstoot slaan we twee vliegen in een klap.

Laat ik de burgemeester daarom een handje helpen en daarmee indirect ook de azijnpissers. De sfeer in de gemeente raad is niet verziekt. Die is zelfs zo constructief dat bij mijn weten de raad in deze raadsperiode nog geen een keer een voorstel van B&W heeft tegengehouden. Dualisme is dus helemaal niet nodig in Hoogeveen.

.


 

Read Full Post »

Older Posts »