Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Europa’

Mijn foto voor blogs (Aangepast)Door een immens gebrek aan maakindustrie is Nederland ineens volkomen afhankelijk van andere landen. En een deel van die landen zijn ontwikkelingslanden die wij jarenlang hebben uitgebuit. Tel uit je winst. We wilden voor een dubbeltje op de eerste rang zitten maar we betalen nu de hoofdprijs. Mondkapjes van inferieure kwaliteit uit China, medicijnen uit India, beademingsapparatuur (van Philips nota bene) krijgen we nauwelijks tot niet omdat een dictator ze voor zijn eigen land opeist. 


Ik schreef hierover al eerder dat we voor een stabiele toekomst in onze regio afhankelijk zijn van Europa. Meer dan ooit sinds de Tweede Wereldoorlog ten einde kwam. Nu bijna 75 jaar geleden. We vieren 75 jaar vrijheid, in gevangenschap, opgesloten door onze eigen overheid. Weliswaar vrijwillig. Mijn jongste zoon woont net buiten Madrid en daar is het echt een stuk strenger gesteld met de opsluiting van de bevolking. Als je daar boodschappen gaat doen met zijn tweeën word je binnen de kortste keren aangesproken door de politie:
“Waar gaat u heen mijnheer?”
“Naar de bakker.”
“Niet met zijn tweeën mijnheer, een van u beiden gaat nu naar huis.”

Wie buitenshuis onderweg is naar het werk, moet een verklaring kunnen tonen van de werkgever dat de aanwezigheid op het werk noodzakelijk is. Da’s andere koek dan hier in Nederland, dus met die opsluiting door de overheid valt het hier nog wel mee. Maar toch. We vieren vrijheid in gevangenschap.

Niet alleen in gevangenschap, ook in afhankelijkheid. Van China, India, USA. We zijn overgeleverd aan de grillen van de Trumps en de Xi Jinpings van deze wereld. En waarom? Omdat wij een economie hebben waaruit de maakindustrie steeds verder is verdwenen. We hebben een enorme dienstensector, maar mondkapjes maken, voor onze artsen, verpleegkundigen en verzorgenden. De frontsoldaten in een 21e eeuwse loopgravenoorlog. Onvoldoende bewapend, onvoldoende beschermd. Iets meer dan honderd jaar na de Eerste Wereldoorlog is dat de balans van onze vooruitgang.

We hebben toegekeken toen de grote bedrijven naar lage lonen landen verkasten. We kopen goedkope (overigens vaak inferieure) waar via internet in China, we willen voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. We hebben het aantal ziekenhuizen in Nederland gedecimeerd, er zijn onvoldoende artsen en verpleegkundigen.

Ik heb het nu even niet over de politieke verantwoordelijkheid hiervoor, want dat is de koe in zijn kont kijken en we moeten juist naar de toekomst kijken. Als we hier niet van leren dan zijn de volgende generaties Nederlanders straks bewoners van een vierde wereld. Die uitgebuit zal worden door de door onze generatie uitgebuite derde wereld.

Eng isolationisme of  mondiale solidariteit, dat zijn de twee extremen waartussen we moeten kiezen. Europa 2.0 zal ons sterk moeten maken. Niet op de manier waarop Europa thans functioneert met figuren als Frans Timmermans en zijn groene deal. Terug naar de principes ten tijde van de EEG, de Europese Economische Gemeenschap. We hebben met zijn allen een gezonde en sterke economie nodig. Hier in onze eigen omgeving en wie zich zorgen maakt om de kosten daarvan, moet maar eens gaan rekenen wat de huidige crisis ons gaat kosten.

Antivaxxers, 5G-activisten, complotdenkers, Nexiteers en overige populisten zijn een gevaar voor de toekomst, evenals overheden die de boel belazeren zoals bijvoorbeeld met betrekking tot vliegveld Lelystad aan de lopende band is gebeurd. Er zal dus nog veel werk aan de winkel zijn en alles hangt af van wat de kiezers van deze crisis leren. De vrije markt met zijn concurrentieprincipes is juist veroorzaker van dit soort crisissen. Verwacht uit die hoek dus geen oplossing! En Nederland alleen? Zoals de blonde leider en de lavendelsnuiver willen? Droom daar maar lekker over, het wordt vanzelf een nachtmerrie.

ScreenHunter_10 Mar. 25 10.03


 

Read Full Post »

Enig idee wat er is gebeurd met de Nederlandse staatsvaccinfabriek in Bilthoven? Nee? Verbaast me niks. Ik las het ook vandaag pas in deze column van Sheila Sitalsing in de Volkskrant. De fabriek werd in 2012 verkocht aan het Serum Institute of India. Enig idee waar de meeste mondkapjes voor onze zorgprofessionals vandaan komen? Heel goed! China. En onze beademingsapparatuur, gemaakt door het van oorsprong Nederlandse Philips? Juist! Uit de Verenigde Staten.


Kortom, we zijn volslagen afhankelijk van de grillen en nukken van drie wereldmachten, waarvan er twee nog wereldmacht in de dop zijn en de derde onder leiding van een megalomane idioot richting een financieel bankroet gaat.

Als we willen dat aan die afhankelijkheid een einde komt, moeten we zorgen dat Europa een factor wordt waar ze niet om heen kunnen. Niet omheen willen zelfs. We moeten zorgen dat Europa er toe doet! De Nexit-wens van de PVV- en FVD-aanhangers is het allerslechtste idee dat er voor de toekomst van ons land kan worden gekozen. Let maar op Groot-Brittannië. We kunnen beter leren van de fouten van anderen dan ze zelf herhalen.

Hoe dat Europa eruit moet gaan zien is een heel ander verhaal. Ik heb daar geen idee van. Alleen weet ik wel dat solidariteit met elkaar er een rol in moet spelen. En een stevigere rol voor de overheid gekoppeld aan het bewustzijn, dat falen betekent dat we als een soort 4e wereldland in de klauwen van China, India en de USA zullen blijven kronkelen.

Een makkelijke ontsnappingsroute bestaat er niet. En we zullen offers moeten brengen om van Europa iets goeds te maken. Ik ga het niet meer meemaken dat dit gerealiseerd zal worden. Daarvoor zijn mijn jaren al te hoog in aantal. Op mijn leeftijd is het verstandig je te verzoenen met de eindigheid van je aardse bestaan. Ook dat is een zware opgave, maar er valt niet aan te ontkomen. Het betekent ook dat je de generaties die na jou zijn gekomen de ruimte moet geven voor hún oplossing van de problemen. En dat kun je dan maar beter over laten aan de verstandigsten onder hen. De mensen die niet meteen wat roepen, de mensen die zorgen dat ze te weten komen waar ze het over hebben. En – niet onbelangrijk – de mensen met een goed werkend moreel kompas.

Wie alleen omkijkt en met beschuldigende vingers wijst, gelooft in complottheorieën en zonder enige kennis van zaken zeker weet hoe het zit, is bij voorbaat niet geschikt om te bouwen aan dat Europa. Zij onderschrijven mijn overtuiging dat het uiteindelijk toch van Europa moet komen namelijk niet. Misschien draagt de coronacrisis iets bij aan het bewustzijn van de noodzaak van meer en betere samenwerking. Dan is er toch nog iets goeds bereikt.

Houd moed, houd afstand en blijf gezond!

ScreenHunter_10 Mar. 25 10.03


 

Read Full Post »

Beste Frans,

Je vergelijkt jouw nederlaag met de val van Dylan Groenewegen in de laatste kilometers van de 1e etappe van de Tour. Op weg naar het geel sloeg het noodlot voor hem genadeloos toe.

Met deze vergelijking verdien jij een standje. Dylan was en is (naast Steven Kruiswijk) een prijswinnende kapitein bij Team Jumbo Visma. Dat blijft hij ook na zijn val. En hij zeurt er niet over, noch vergelijkt hij zich met wie dan ook. In tegendeel. Tijdens de ploegentijdrit heeft hij gedaan wat hij kon, in het belang van de ploeg. Niet voor eigen eer en roem.

Jouw nederlaag is van heel andere aard. Jij ben gedegradeerd. In plaats van onbetwiste kopman ben je waterdrager geworden. Als je ook maar een greintje de mentaliteit van Dylan Groenewegen had gehad, dan zou je zonder zeuren bedanken voor het vice-voorzitterschap en als lijsttrekker van de PvdA gewoon netjes in het Europees Parlement plaatsnemen.

Niet jij maar jouw ijdelheid is gevallen. Vanitas vanitum et omnia vanitas.

Foei Frans Foei!


Read Full Post »

Mijn generatie heeft in een uniek Europa geleefd. Nog nooit was er zo lang onafgebroken vrede in dit deel van de wereld als tijdens mijn leven. Geboren kort na de bijna alles vernietigende woede uitbarsting van onze oosterburen, vrees ik dat we nu op weg zijn naar een nieuwe explosie. Het groeiende nationalisme beangstigt mij. Opnieuw raken massa’s in de ban van idioten als Nigel Farage, Geert Wilders, Viktor Orban en noem maar op. Lieden met (in het beste geval) hooguit een politieke agenda die zich laat verwoorden op een enkel A4-tje.


Belangrijk kenmerk van de massa’s, ongeacht hun plek in het politieke spectrum, is totale onaanspreekbaarheid. Ik maak mij dan ook geen illusie dat ik met deze iSay meer zal bereiken, dan hooguit de instemming van gelijkdenkenden. Massa’s op drift zijn als aardschollen. Die botsen soms ook met onvoorstelbare kracht op elkaar. De Himalaya ontstond toen de ‘Indiaschol’ tegen de ‘Aziëschol‘ botste. Het hoogste gebergte ter wereld is de kreukelzone van deze botsing. En nog steeds is die botsing niet tot stilstand gekomen. De Himalaya wordt nog altijd hoger en nergens ter wereld vinden zoveel aardschokken en landverschuivingen plaats.

Deze situatie is tot in de kleinste details ook van toepassing op het politieke landschap in Europa. Uitzichtloosheid, armoede, een groeiende kloof tussen wat de baas verdient en wat de loonslaven krijgen. Dat zijn de bronnen waaruit nationalisten, fascisten, communisten en ander extreem tuig gulzig drinken én schenken. In het beste geval word ik na publicatie van deze iSay op de sociale media afgemaakt. Dat zou betekenen dat ik gelezen ben. Maar ik verwacht het tegendeel. Onverschilligheid en desinteresse zijn evenzeer kenmerken van de driftende massa’s.

Het allerergste vind ik de afgang van de SP. Een partij waarvan ik de uitgangspunten nog steeds onderschrijf, maar waar ik de twee laatste verkiezingen met de grootst mogelijke tegenzin op heb gestemd. Omdat er voor mij geen enkel aanvaardbaar alternatief was. Sheila Sitalsing beschrijft in een glasheldere column in de Volkskrant vandaag treffend waar de socialisten zijn gestrand: Tegenwoordig moet de SP uitleggen waarom de ene na de andere verkiezing wordt verloren, en waarom de partij er maar niet in slaagt om het deel van het electoraat te vangen dat volgens politicologen in groten getale op zoek is naar een partij: economisch links en rechts op het gebied van migratie.

De macht ligt, zeker in een politiek verbrokkeld landschap als het onze nooit aan de randen, maar in het centrum. Ik denk er hard over me daar maar bij neer te leggen.

Voor de liefhebbers van een spannende thriller, die ook nog eens duidelijk maakt hoe dodelijk nationalisme is, heb ik een leestip: Thomas Kanger – Grensgebied. Deze Scandinavische thriller speelt zich af tegen de achtergrond van de Balkan oorlog. Adembenemend, bloedstollend en afschrikwekkend tegelijk.

….


Read Full Post »

Onlangs sprak ik een dik uur met twee goed opgeleide werkende vrouwen. Begin dertig, beide met een jong gezin. Beschaafde vriendelijke dames. Wie de dames waren is niet van belang, waar het gesprek over ging evenmin, maar – voor alle duidelijkheid – we waren het niet met elkaar eens, vandaar ook het gesprek. Tijdens het gesprek sprak ik over Stasi methodes die door een leidinggevende bij de dames op het werk werden gehanteerd. Tot mijn ontsteltenis bleken beiden nog nooit van de Stasi gehoord te hebben. Ik legde hen uit dat dit de geheime dienst van de voormalige DDR was, die de bevolking in een ijzeren greep onder controle hield, maar de dames maakten niet de indruk werkelijk te weten waar ik het over had.


Dat deze goed opgeleide Millennials de recente geschiedenis niet kennen vond ik verbijsterend, maar tegelijk was dit het zoveelste bewijs voor mijn stelling dat het onderwijsbeleid in Nederland rampzalig is. Ons historisch besef is inmiddels gedaald tot een ongekend dieptepunt. Op korte termijn hoeven we daar ook geen verandering in te verwachten, want de boekhouders regeren en het uitgangspunt dat resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst bieden is leidend.

Het merendeel van de oorlogen in de laatste tweehonderd jaar werd voorafgegaan door toenemend nationalisme, veelal leidend tot afscheidingen met soms isolationisme als gevolg. De illusie, dat je alleen sterker staat dan samen, beheerst het gedachtengoed van een toenemend aantal populistische politici. Denk aan het Front National in Frankrijk, de PVV en het FvD in Nederland, de FPÖ in Oostenrijk en de AfD bij onze oosterburen. Engeland dat zich van de EU losmaakt… Rijke gebieden die uit hebzucht afsplitsing willen omdat ze dan van de armere gebieden af zijn, denk aan Catalonië, laten het solidariteitsbeginsel los. Met alle gevolgen van dien.

Ik ben voor intensieve Europese samenwerking, maar tegen Superstaat Europa en het is aan de leiders van het jonge Europa om flexibel te zijn, zodat ondanks die noodzakelijke intensieve samenwerking de individuele lidstaten voldoende vrijheid overhouden om hun eigen beleid vorm te geven. Anders is het spek voor de bek van de Eurofoben, die volledig in de ban zijn van het nationalistische denken. Richtlijnen van Brussel waarin (zoals een paar jaar geleden) zelfs het materiaal van de schoenzolen in een kapsalon voorgeschreven dreigt te worden zijn een woekerend onkruid dat de hele Europese tuin naar de gallemiezen helpt, als Brussel niet tot inkeer komt.

Een breed historisch besef is het onmisbare fundament onder een stabiele samenleving die niet steeds opnieuw de fouten uit het verleden wil herhalen.

Ik vrees dat dit fundament voorlopig alleen maar verder door zal rotten met de martelgang van de zich herhalende geschiedenis als gevolg.

Het veroorzaakt in ieder geval dat ik in toenemende mate vrede heb met de eindigheid van het bestaan. Dat dan weer wel.

.

Read Full Post »

Brussel wil miljarden extra voor Europese wapens. De Volkskrant opent er mee vandaag. De ambitie van de EU om een supermacht op het wereldtoneel te worden, zorgt voor nieuw leven in het vat met Europese militaire ambities. Tot 2020 wil de Europese commissie jaarlijks 90 miljoen euro uit het EU budget vrijmaken en vanaf 2021 moet jaarlijks 500 miljoen aan militair onderzoek worden besteed.


Maar dat is nog niet alles. De commissie wil ook kunnen beschikken over drones, helikopters en fregatten en schat in dat er jaarlijks 5 miljard euro nodig zal zijn voor de ontwikkeling en productie van dit wapenspul.

Waar al die miljarden vandaan moeten komen is nog niet duidelijk, maar wel duidelijk is de hypocrisie van de commissie. Hebben we net jaren gezucht onder rigide begrotingsregels, zijn landen als Griekenland in het nauw (en de bevolking de armoe in) gedreven om de begrotingen op peil en de staatsschuld naar beneden te krijgen, mogen ze nu opeens de kosten die ze moeten maken voor de militaire plannen (extra investeringen voor veiligheid noemt de commissie het) buiten beschouwing laten bij het vaststellen van het begrotingstekort en de staatsschuld.

Hoewel ik mijzelf nog steeds het liefst zie als pacifist, snap ik heel goed dat we niet zonder een militair apparaat kunnen dat ons verdedigt als de nood aan de mens komt of bijvoorbeeld Trumps vriendje Poetin op de deur staat te roffelen. Ik ben dus niet per se tegen het opbouwen van een goed en daadkrachtig defensieapparaat. Maar ik ben er wel tegen dat wij op diverse plekken elders in de wereld ons kruit verschieten en straks met lege geweren staan als ik verdedigd moet worden.

Daar bovenop vind ik het knap lastig om vertrouwen te stellen in mensen die – als het hen zo uitkomt – ineens rigide regels, die aan lidstaten zijn opgelegd, naast zich neerleggen. Dat soort volk is onbetrouwbaar en een gevaar voor onze veiligheid. Opgeblazen ego’s, met geesten die – zoals van commissievoorzitter Juncker wordt gezegd – lang niet altijd vrij zijn van bedwelmende middelen, zijn een garantie voor riskante politiek en spelletjes met (veelal jonge) levens.

De EU maakt zich niet populairder op deze manier. Dat is jammer, want mede dankzij de Europese eenwording leven we in ons deel van de wereld al langer zonder oorlog, dan ooit eerder in de geschiedenis is gebeurd. Iets wat ook tegenstanders van Supermacht Europa zullen erkennen.

.


 

Read Full Post »

Geert Wilders staat te springen van enthousiasme én Geert Wilders staat op springen van jaloezie. Jaloers op de Britten want Brexit is een feit. En Wilders kan gewoon niet wachten. Nexit, Nexit, Nexit. Hij wil er een referendum over. Ook al weet ie dondersgoed dat er met de huidige referendumwet geen referendum kan worden uitgeschreven. Immers er moet een wet zijn aangenomen (of is een wetsvoorstel alleen ook genoeg?). Pas dan kan men proberen om genoeg handtekeningen voor een raadgevend referendum bij elkaar te krijgen. Wat overigens in het geval van een Nexit referendum waarschijnlijk een fluitje van een cent zal zijn.


Belangrijkste vraag blijft: zijn we nou het beste af IN of BUITEN Europa? Het antwoord is simpel. Dat maakt helemaal niks uit! De gewone mens zal altijd de rekening gepresenteerd krijgen. Zo is het in de achter ons liggende millennia altijd gegaan en zo zal het nog millennia lang blijven gaan. Alleen een allesvernietigende grote oorlog zal daar verandering in kunnen brengen. Maar dan moet het ook echt een grote oorlog zijn en moet minstens de halve wereld in puin komen te liggen.

Pas dan, in de tijd van wederopbouw die er op zal volgen kan er sprake van zijn dat de elite die ons regeert gewone mensen nodig zal hebben en als er maar genoeg gewone mensen zijn afgeslacht in de allesvernietigende oorlog (waar diezelfde elites door de millennia heen altijd verantwoordelijk voor zijn geweest) zal de factor arbeid weer schaars zijn. En economische wetten leren ons dat wat schaars is, duur is. Pas dan kan de gewone mens de elite de rekening presenteren.

U wilt een bewijs dat een Exit goed is voor Nederland? Makkelijk genoeg. Zoals de evangelisten satan nodig hadden om de mensen genoeg angst mee aan te jagen, zodat de kerken vol bleven, zo hebben diverse regeringen een economische satan in het leven geroepen om de gewone mensen angst aan te jagen:
Het Britse remain kamp riep in paniek: Europa zal een scheiding zo pijnlijk mogelijk maken! Stem daarom tegen Brexit.
De Nederlandse EU-fans waarschuwden: Een Brexit zal ons tientallen miljarden gaan kosten.
Geen enkele positieve reden alleen maar angstzaaierij.
Dat is in het Verenigd Koninkrijk nu (jammerlijk?) mislukt. Alleen daarom al moet je Eurosceptisch worden. Als angst de reden is voor een stem weet je zeker dat je de slechtste raadgever volgt.

U wilt een bewijs dat een Exit slecht voor u is? Of het nou een Nexit, Frexit of wat voor exit dan ook is, de stabiliteit die in Europa toch al steeds verder weg lijkt te raken, zal er alleen maar nog verder weg raken. Elk land zal zich weer lekker in zijn nationalistische dromen gaan wentelen. Vroeger was alles beter en wat onze huidige machthebbers bedenken is ronduit… vul zelf maar een negatieve kwalificatie in. Die ontwikkeling heeft in het verleden meerdere malen voor allesvernietigende oorlogen gezorgd. Kijk wat er in de landen gebeurde die na het uiteenvallen van de Sowjet Unie zelfstandig werden. Criminelen grepen er de macht en verrijkten zichzelf gigantisch, ten koste van… de gewone mens. Rusland heeft de Krim geannexeerd, Oekraïne ligt in de clinch met de grote buurman. De Baltische staten …

Zoals gezegd: we hebben dringend weer een allesvernietigende oorlog nodig, om als een Phoenix uit de as te kunnen herrijzen. Dus dan toch maar een Nexit? Van mij mag het, maar zou het even kunnen wachten tot ik er niet meer ben, dat vind ik wel zo prettig.

.


 

Read Full Post »

Nu de Britten binnenkort mogen stemmen over hun eventuele Brexit zwelt de roep om een Nexit in Nederland aan. Mijn hart zou daar graag aan mee roepen, maar mijn verstand heeft ingegrepen. Ik ben tegen een Nexit. Net zoals ik tegen Superstaat Europa ben. De almacht van Brussel, de absurd hoge lonen van Europese ambtenaren en het gegraai van de parlementariërs zijn allemaal goede redenen om uit de unie te stappen, maar er is één veel belangrijkere reden om de unie te handhaven. De Europese vrede.


Nog nooit in de geschiedenis is er in Europa zo lang onafgebroken geen oorlog geweest. We doen wel mee aan oorlogen en begaan vermoedelijk ook nog wel oorlogsmisdaden, maar dat is allemaal ver van ons bed. De tijd is zelfs aangebroken dat we de Nederlandse misdaden in Indonesië erkennen. Van slachtoffer werden we destijds dader, maar het was ver weg en onze rijkdom was gebaseerd op koloniale diefstal. Dan keek men niet op een mensenleven. In Nederland was de wederopbouw begonnen. De moffenhaat tierde welig en het verschil tussen goed en kwaad was nog glashelder (in de ogen van de goeden). Maar er was geen oorlog meer.

Zoals altijd na zoveel rampspoed en bloedvergieten klonk het dat nooit weer. Voor het eerst gebeurde dat groots in 1918 toen de Volkerenbond een (tot mislukken gedoemde) poging was om door samenwerking oorlog uit te bannen, Na de Tweede Wereldoorlog binnen een halve eeuw ontstond eerst de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) waaruit later de Europese Economische Gemeenschap (EEG) voortkwam. Aanvankelijk met zes leden (België, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Italië en de Duitse Bondsrepubliek), later met negen en nu is er dan de Europese Unie met 28 leden en een aantal aspirant leden. En zoals altijd geldt ook hier hoe groter des te logger en duurder, maar onze

dichtstbijzijnde vijand ligt nu wel een heel eind bij ons vandaan.

Helaas zijn bijna alle overlevenden van de Tweede Wereldoorlog inmiddels niet meer onder ons. Zij die het nog zelf kunnen navertellen zijn oud, broos en kwetsbaar. Sommigen van hen blijven echter strijdbaar en zien het als hun taak om zich tot hun laatste snik dienstbaar te maken aan het besef dat we moeten samenwerken in plaats van te vechten.

Maar zo gauw de laatste overlevende is gestorven kan het grote vergeten echt beginnen. Hoe zal Hitler zich over honderd jaar verhouden tot bijvoorbeeld Napoleon? En over duizend jaar tot Julius Caesar? Is Recep Tayyip Erdogan de volgende in de rij?

Er is veel mis met Europa, maar je moet er toch niet aan denken dat het gevaar nog een keer vanuit Duitsland komt? Of Frankrijk? Of Spanje, waar we zelfs tachtig jaar mee in oorlog zijn geweest.

Kortom: ik ben tegen heel veel aspecten van Superstaat Europa, maar ik ben niet tegen vrede en daarom ben ik wel tegen een Nexit.

.


 

Read Full Post »

Nee, denk niet dat dit over vluchtelingen gaat. Die zijn in Europa niet veilig, dat blijkt bijna wekelijks. Het gaat over u en mij. Nog nooit waren wij in Europa zo lang zonder oorlog op ons grondgebied. En nu aan onze buitengrenzen Wereldoorlog III van start lijkt te zijn gegaan besef ik dat sterker dan anders.

ScreenHunter_03 Feb. 17 09.58

Ik blijf tegenstander van SuperStaat Europa (SSE). Ik blijf tegen overdracht van macht aan Brussel en Straatsburg. En al helemaal tegen VVD Europarlementariër van Baal, die onlangs nog van onterechte presentiedeclaraties werd beschuldigd. Maar het Europa dat doet waar het voor was opgericht – oorlog buiten de deur houden – daar ben ik niet tegen.

Maar Europa zou wat kieskeuriger mogen zijn in het kiezen van zijn vrienden. De ellende die nu in het Midden-Oosten plaatsvindt is voor een groot deel de schuld van de Verenigde Staten. Met list, leugen en bedrog hebben George W. Bush en zijn trawanten de VS in rampzalig verlopen oorlogen in Afghanistan en Irak gestort.

De bommen die daar haat zaaiden zijn inmiddels gerecycled en teruggekeerd als bommen die terreuraanslagen in Europa plegen. Ook al biedt Europa meer veiligheid dan in dit deel van de wereld ooit bestond. Honderd procent zekerheid zullen we nooit krijgen. Zeker niet nu Poetin en Erdogan, twee macho’s die beiden de eeuwige roem van de geschiedenisboekjes zoeken, zichzelf steeds verder oppompen.

Zo gauw dat fout gaat, komt er een nog veel grotere vluchtelingenstroom onze kant op. Wat mij betreft stellen we dan Geert Wilders en al zijn verzets’vrienden’ aan onze buitengrenzen op. Slaan we twee vliegen in één klap.

Ik had nooit gedacht nog eens zo over Europa te schrijven. Of ik daar Vladimir Poetin voor moet bedanken, of het hem juist kwalijk nemen weet ik nog niet, maar het is wel zijn schuld.
Of is het soms toch zijn verdienste?

.

 

Read Full Post »

Het tuig dat in Keulen vrouwen lastig viel is koren op de molen voor mensen als Geert Wilders en zijn Franse vriendin Marine le Pen. Zij zullen ongeremd de lankmoedige overheden de schuld van geven. Die laten immers een ongeremde instroom van asielzoekers toe.

Wilders wil alle asielzoekers terugsturen. Hij riep het deze week opnieuw in het spotje vlak voor het journaal van zes uur. Allemaal terug, zodat de mensensmokkelaars hun ‘werk’ verliezen.
Hoe we dat dan moeten doen vertelt hij er niet bij. Zou toch een aardig werkgelegenheidsproject zijn voor de overheid. Levert duizenden banen op en dat is in een land vol werkloze Henk en Ingrids nooit weg. Toch komen er geen voorstellen van de man die niet vergeleken wil worden met de nazi’s maar zijn uiterste best doet om er als een blonde edelgermaan uit te zien. Dat het volk dat piemels in mevrouwen wil steken van eenzelfde kaliber is daar horen we de blonde roeptoeter evenmin over.

Laat ik ondubbelzinnig duidelijk zijn: dat tuig uit Keulen moet wat mij betreft zo snel mogelijk Europa uitgezet worden. Van mij mogen ze midden in de Sahara worden neergezet. Met elk één flesje water, camera aan een drone er boven en als een soort Real Expeditie Robinson volgt een nog in het leven te roepen themakanaal van het ministerie van veiligheid hen om de kosten van hun uitzetting terug te betalen. Dat belooft spannende tv, want het zijn enge mannen, van het soort dat ooit in het Wilde Westen de wet ten westen van de Pecos bepaalde.

Maar nu de realiteit. In Keulen is voor zover ik weet nog niemand gearresteerd, dus zo makkelijk krijgen we ze Europa niet uit. De politie schijnt machteloos te staan. Als je de verhalen mag geloven (en waarom zouden we die niet geloven) zijn de Bronx niet meer de enige plek vol wetteloosheid in de beschaafde wereld. In Europa zijn er meerdere te vinden.

Geert Wilders, de man die zich in Nederland afficheert als de Redder des Vaderlands is niet bereid de portemonnee te trekken. De afslanking van het politiekorps is met zijn instemming gebeurd. Hij riep wel dat er meer blauw op straat moest, maar hij deed geen enkele moeite om de middelen die daarvoor nodig waren, vrij te maken.
En zo zal het aantal no go area’s in Nederland en de ons omringende landen toenemen. Je hoeft echt geen rechts extremistische idioot zonder hersens te zijn om daar bezorgd over te zijn. Integendeel, er is alle reden om daar bezorgd over te zijn.
Er zijn genoeg wijken in Nederland waar enge mannen de dienst uit maken. En dat zijn lang niet altijd enge mannen van allochtone afkomst. Vraag een willekeurige burgemeester in Brabant maar eens naar de ervaringen met de outlaws ter plekke. En hoeveel steun kregen zij om hun strijd daartegen te voeren? Ook Wilders hield zich stil.

De Oberbürgemeister van Keulen, Henriëtte Reker, die eind vorig jaar ernstig gewond raakte bij een aanslag op haar leven, roept vrouwen op om een armlengte van vreemde mannen verwijderd te blijven. Ik heb diep respect voor Frau Reker, die ondanks de aanslag, haar kandidatuur voor het burgemeesterschap handhaafde. Toch vrees ik dat de aanslag haar beoordelingsvermogen blijvende schade heeft toegebracht. Die gnädige Frau hat wirlich keine Ahnung. Met zulke roergangers krijgen alle enge mannen in Europa vrij spel. Zowel de criminele enge mannen, als de politieke enge mannen (en vrouwen).

En ook ik heb de oplossing niet in de hand. Mijn geweten dwingt mij om te zien naar de verdrukten in deze wereld en het overgrote deel van de vluchtelingen is verdrukt. Maar mijn gezonde angst dwingt mij om me te realiseren dat er grenzen zijn en dat Diederik Samsom zichzelf tot enge man degradeert als hij roept dat we er nog makkelijk 200.000 bij kunnen hebben.

Mijn ergste nachtmerrie is dat Nederland in een politiestaat verandert, met veel groen en blauw op straat. En dat ik daar dan nog blij om ben ook. Laat het alsjeblieft niet zo ver komen.

.


 

 

 

 

Read Full Post »

Ooit lachte ik me ziek om Monty Pythons Life of Brian. Een van de hoogtepunten is een soort van ‘balkonscène’. Brian en zijn moeder proberen wanhopig het toegestroomde volk duidelijk te maken dat Brian niet de Messias is. Die boodschap wil het volk niet horen. En die boodschap hoort het volk dus ook niet. Elk woord van de steeds wanhopiger wordende moeder wordt verkeerd verstaan. Het volk wil Brian. Als Messias. En dus maakt het volk van Brian de Messias. Wat moeder ook mag beweren. Film niet gezien? Kijk de hierboven beschreven scène onderaan deze Kantlijn.

Volksmenners roepen wat het volk wil horen. En het volk stuwt volksmenners steeds verder omhoog. De berg op. Tot de volksmenners de top hebben bereikt en dan keert het volk zich tegen hen. Fundamenten worden niet op toppen gebouwd, maar in dalen en daar komt het volk altijd weer te laat achter. Heel wat volksmenners ook trouwens. Vaak met het hoofd op het hakblok, de strop om de keel of vastgebonden voor een vuurpeloton. Geschiedenis wordt geregeld met bloed geschreven.

Het weerhoudt de blonde leider, wiens naam maar niet uit mijn toetsenbord wil komen, er niet van om furieus te reageren als Europa echt werk lijkt te maken van vluchtelingenopvang in de regio. “Onze leiders zijn ziek,” sneert hij in reactie op financiële steun aan Turkije, dat bij uitstek het land is waar opvang van Syrische vluchtelingen in de regio plaats kan vinden. In één adem door kondigde hij ook nog een Turkse invasie van Europa aan.

Vorige week schreef ik dat de blonde leider zich geen betere campagneleider dan Mark Rutte kan wensen. Het omgekeerde is ook het geval. De blonde leider is dé garantie dat het kabinet Rutte de rit helemaal uitzit. Nu een kabinetscrisis betekent politieke zelfmoord.

We zitten ergens halverwege op een berg en kunnen niet meer voor of achteruit. Net als de Yezidi’s die destijds voor IS op de vlucht waren.

.

.


.

ScreenHunter_09 Jun. 01 09.24

.


.

Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

Stormkracht geeft een openhartige inkijk in het proces dat de auteur en zijn vrouw doormaakten vanaf het eerste onderzoek tot het einde van de nabehandeling. Het boek geeft een beeld van de onverwachte kracht die liefde biedt als het echt nodig is.

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

Read Full Post »

Het is met onze opvattingen maar net hoe het ons uitkomt. Onlangs werd ik op de vingers getikt door iemand die het gedachtengoed van het CDA aanhangt. Het kwam er op neer dat lezer het een beetje zat was om als Christen met de Bijbel te worden geconfronteerd. Ik zeg het met opzet zo scherp mogelijk. Als overtuigd atheïst zou ik blij moeten zijn met deze secularisatie, maar ik betreur het. Wat zijn principes nog waard, als je niet meer met je eigen inspiratiebronnen wilt worden geconfronteerd, of er op aangesproken? Het is maar net hoe het ons uitkomt.

In de lokale politiek zie je het ook vaak. Voor de verkiezingen veel kritiek op plannen voor gescheiden afvalinname. Zelfs tot grote vreugde van een actiegroep de plannen in de ijskast weten te krijgen en dan eenmaal gearriveerd in het centrum van de macht, blijkt het toch allemaal net even anders te zijn. Het is maar net hoe het ons uitkomt.

De grote blonde leider wiens naam ik niet uit mijn toetsenbord krijg bezwoer ons dat er niet aan de AOW-leeftijd gesleuteld zou worden. Daags na de verkiezingen die hem in gedoogpositie brachten was het ineens geen breekpunt meer. Het is maar net hoe het ons uitkomt.

Kampioen op dit gebied is brombeer Ivo Opstelten. De man die niet eens zijn eigen voice-mail beveiligde, maar wel buiten alle regels om twee ICT functionarissen (niet eens toppers volgens eigen zeggen) zo’n twee miljoen voor een ICT-klus betaalde. Hij tart nu echt alle normen door een uitspraak van het gerechtshof in Den Haag, waarin staat dat de Europese Octrooi Organisatie (EOO) de fundamentele beginselen van een open en democratische rechtsstaat schendt, naar de prullenmand te verwijzen. Omdat de EOO als Europese organisatie immuniteit geniet. Het is ook met de macht van Brussel maar net hoe het ons uitkomt.

.


.

Read Full Post »

Het is vandaag 3 oktober. De dag waarop ze in Leiden het ontzet herdenken met haring en wittebrood. Volgend jaar doen wij iets dergelijks. Op 1 oktober herdenken we dan Hoogeveens ontzet. De laatste gedetineerde heeft Hoogeveen verlaten. We herdenken het met water en brood. Misschien komen er nog wel meer dagen om te herdenken. Sombermans zou nu zeggen: “Ja de dag dat de laatste baan uit Hoogeveen verdwijnt.”
Ik stel voor om Sombermans te gaan herdenken. Hem desnoods uit Hoogeveen te verjagen. Aan negatieve vibraties hebben wij geen behoefte. Positief optimistisch denken dat heeft Hoogeveen nodig. Een grote mond tegen de beleidsmakers op landelijk en Europees niveau. Binnenkort gaat de burgemeester met een paar wethouders naar Brussel. Laten we hopen dat ze daar flink aan het graaien slaan en met zakken vol geld naar Hoogeveen terugkeren.

Read Full Post »

“Hij werkte bij een topbank als ‘structurer ’, wat betekent dat hij financiële instrumenten in elkaar zette die zó complex waren, dat zijn klanten niet eens begrepen dát zij ze niet begrepen. Hij had miljoenen verdiend voor zichzelf en een veelvoud voor zijn bank. Nu is hij gestopt. ”
Zo begint journalist Joris Luyendijk een artikel in de NRC over de Londense City. Het is geen optimistisch stemmend artikel. Kern van Luyendijks boodschap: “Het kan zo weer gebeuren.” Het is dus net zo iets als kanker. Als je het hebt ‘overwonnen’ krijg je jaarlijks een spannende controle, in de hoop dat er niets gevonden zal worden. En in de hoop dat je, als er wel iets wordt gevonden, er op tijd bij bent.

Ik bedacht dit toen ik in een wegrestaurant een kop koffie dronk en twee snelle jongens met elkaar hoorde praten. Type financieel adviseur was mijn inschatting. Eén van hen zei: “Ik haal mijn geld van de bank en ga het uitgeven. Dan heb ik er tenminste nog iets voor gekregen.” De ander was vermoedelijk een spaarzamer type en zei: “Ik spaar om straks een buffer te hebben.” Waarop de eerste begon te lachen: “Die buffer ligt op de bodem van het moeras.”

Read Full Post »

De Volkskrant van 27 juni 2012 legt het zo uit: De eurolanden moeten de controle over hun begroting vergaand overdragen aan Brussel om de Euro te redden. De begrotingsvrijheid wordt aan banden gelegd door strikte Europese limieten voor de uitgaven en ontvangsten. Het toezicht op de banken wordt overgenomen door de Europese Centrale Bank (ECB).

Ineens beleef ik een flashback. Ik vlieg door ruimte en tijd terug naar het moment dat ik voor het eerst officieel hoorde dat mijn school, OSG de Groene Driehoek  in Hoogeveen, zou gaan fuseren. De gemeente wilde van de verantwoordelijkheid voor de scholengemeenschap af en zag mogelijkheden om door middel van een fusie een kleinere lbo school te redden. In de fusie zouden ook nog twee kleine scholen voor onderwijs aan kinderen met leer/gedragsmoeilijkheden worden meegenomen. Er zou een flinke pot geld beschikbaar komen die allerlei doemscenario’s absoluut ging elimineren.

Uiteraard was ik, als overtuigd voorstander van kleinschaligheid, ernstig gekant tegen deze fusieplannen en daarin stond ik niet alleen. Een mens (zelfs de meest progressieve) is, als het er op aan komt, toch diep van binnen reactionair. En dat wordt zichtbaar als er verandering in de lucht zit. We willen behouden, niet loslaten. Ons vastbijten in het oude, vertrouwde.
Er kwam een stuurgroep, er werd (soms zeer) heftig gediscussieerd, maar allengs werd duidelijk dat de tegenstanders van de fusie een verloren race liepen. De uitslag stond van te voren vast; die fusie zou er hoe dan ook komen.

Voor het eerst in mijn leven besloot ik pragmatisch te zijn en in de aanstaande verandering kansen te zien. In de nieuwe organisatie zouden nieuwe taken en functies ontstaan en (gelet op mijn steeds erger wordende hoorprobleem) dat zou mij de kans bieden om lesgevende taken in te ruilen voor andere taken. Ik werd onder meer ICT-coördinator, was webmaster, verzorgde de PR en redigeerde ons “relatiemagazine”. Daarnaast gaf ik nog een paar uur les aan examenklassen en zo kon ik de problemen die mijn afnemende gehoor mij bezorgde nog een hele tijd het hoofd bieden. Ziedaar mijn persoonlijke winst in de fusie.

We zijn nu ruim elf jaar verder en we weten inmiddels waar de fusiegolf in onderwijsland toe heeft geleid. Weinig van wat ons voorgespiegeld is, werd werkelijkheid. Op mijn oude school (ik ben er inmiddels ruim drie jaar weg) zijn de klassen groter en groter geworden. De organisatie topzwaar (en duur). Het ene budgetprobleem wordt gevolgd door het andere. Een moderne, kille zakelijkheid heeft zijn intrede gedaan met een groeiende kloof tussen de “ploeteraars voor de klas” en de verantwoordelijken aan de top. In het personeelsbeleid is het adagium “last in first out” overboord gezet. Niemand is meer honderd procent zeker van zijn baan. Over wat ik zo nu en dan van oud-collega’s hoor ga ik hier dus niet schrijven, het schijnt dat ze daar problemen mee kunnen krijgen. Heb ik van horen zeggen, uit overigens goed betrouwbare bronnen.

Tot zover mijn flashback.

Met Europa zal het wel net zo gaan. Doemscenario’s worden ons aan de lopende band voorgehouden. Oplossingen ook. Valse beloftes evenzeer. Premier Rutte, Minister de Jager en de heer N. Wellink bezworen dat we de financiële hulp aan Griekenland voor 100% terug zouden krijgen. Sterker nog, we zouden er aan verdienen (volgens Wellink). Onlangs werd ons voorgehouden dat Spanje voor 95 tot 100% zeker de hulp zou terugbetalen.

We worden voorgelogen. De vooruitzichten zijn hoe dan ook onaantrekkelijk. Meer Europa de waarschijnlijk nu al vaststaande uitkomst.
De heer Van Rompuy wil dat Brussel over de begrotingen gaat beslissen.
Brussel dat bekend staat als verkwistend.
De salarissen schijnen er vele malen hoger te zijn dan overal elders in Europa. Ambtenaren slapen zich er rijk, wordt beweerd.
De maandelijkse verhuizing van het Europarlement naar Straatsburg kost miljoenen, maar je hoort er niemand over.

Opgeblazen politieke ego’s zijn net zo gevaarlijk als opgeblazen voetballende ego’s. En waar dat laatste toe leidt weet Nederland inmiddels weer al te goed. Een elftal heeft een echte leider nodig. Eentje die stimuleert, corrigeert, de boel aanjaagt en zo nodig een medespeler helemaal verrot scheldt. Om de boel op de rails te houden en recht op het doel van de tegenstander af te blijven gaan.

Wie is zo’n leider in dit land? Premier Rutte in ieder geval niet. Die beweert rustig dat hij “niet over de toekomst na wil denken.” Regeren is verdomme vooruitzien Mark! De historicus Rutte heeft dat dus nog niet door.

De kabinetscrisis en de aanstaande verkiezingen zijn een prachtig camouflage scherm. Op de snelweg zie je ze als een ongeluk aan het oog onttrokken moet worden.  Wat wordt met betrekking tot Europa aan ons oog onttrokken?
In campagnetijd voelen de vele heren en de paar dames zich opperbest, maar zo gauw het op werkelijk leiding geven aan komt… ik vrees het ergste.

Mijn hoop is gevestigd op Emile Roemer, maar soms droom ik over wolven die hun schaapskleren uittrekken.

Laat die dromen alsjeblieft bedrog zijn.

.

Read Full Post »