Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘euro’

Dat Geert Wilders een leugenaar is weet ieder weldenkend mens inmiddels. Een zwetser, die alleen uit is op het vergaren van macht. Het bewijs hiervan is in het bezit van NRC columnist Tom Jan Meeus, die het meldt in zijn column Geert check je mail even (NRC 28 juni 2016).


Wat blijkt? In een niet gepubliceerde eerste analyse in The pros and cons of Nexit staat op pagina 12 de vaststelling te lezen dat een Nexit en een gelijktijdig Nederlands vertrek uit de euro ‘zoveel nervositeit op financiële markten zou veroorzaken dat dit vermoedelijk tot „een kredietcrisis” zou leiden, waardoor banken opnieuw door de staat gered moeten worden.’

En dus is Wilders gedwongen te liegen. In de Kamer op een vraag van Alexander Pechtold bijvoorbeeld afgelopen maandag, waar hij bovenstaande analyse ontkende. En ook in het uiteindelijke rapport van Capital Economics. Want daarin staat dat we enorm profiteren – 10.000 euro per huishouden erbij – als Nederland uit de EU stapt. Meeus publiceerde hier op 21 juni ook al over. En toen een verslaggever van BNR Wilders naar aanleiding van die publicatie naar die eerste analyse vroeg, verwees de blonde leider de man ‘voor concepten naar Capital Economics’.

Eens te meer is duidelijk dat Geert Wilders en zijn PVV-bende niet het beste voor hebben met Henk en Ingrid, maar vooral met zichzelf. Hun machtshonger is ongeëvenaard in de recente Nederlandse geschiedenis. Levensgevaarlijk zijn zij. Vooral voor de gewone man en vrouw in Nederland. Idioten zijn zij, zoals Boris Johnson in Engeland.

Meeus stelt terecht ‘De kern van het populisme is de nederlaag. De populist bepleit het onmogelijke, hij krijgt zijn zin niet, en zegt daarna: zie je wel, de elites zijn tegen het volk. Dit trucje werkt meestal, maar bevat één risico: je moet niet winnen.
Dan kom je terecht in de drabbige situatie van Boris Johnson en andere Brexit-gezichten de laatste dagen: mannen die de geheimtaal van de politiek ineens zo goed beheersen dat ze vermoedelijk niet lang meer populist kunnen blijven.’
Mannen ook die ineens heel goed kunnen zwijgen, nu zij geconfronteerd worden met de gevolgen van hun succesvolle oproep tot een Brexit.

Meestal is het een goede zaak als men van zijn fouten leert, maar wie echt intelligent is leert van andermans, in dit geval de Britse, fouten. Kijk naar de paniek waar dat het Verenigd Koninkrijk momenteel in leeft. Dat willen wij, nuchtere Nederlanders, niet. Daarom wordt het de hoogste tijd dat Geert Wilders zijn grote mond houdt en doet wat Boris Johnson doet. Geert hou je alsjeblieft je waffel!

En jeugd van Nederland, kijk naar de reacties van de jongeren in Groot-Brittannië. Volg hun voorbeeld en breng het Nexit gezwets tot zwijgen.

.


 

Read Full Post »

Nu de Britten binnenkort mogen stemmen over hun eventuele Brexit zwelt de roep om een Nexit in Nederland aan. Mijn hart zou daar graag aan mee roepen, maar mijn verstand heeft ingegrepen. Ik ben tegen een Nexit. Net zoals ik tegen Superstaat Europa ben. De almacht van Brussel, de absurd hoge lonen van Europese ambtenaren en het gegraai van de parlementariërs zijn allemaal goede redenen om uit de unie te stappen, maar er is één veel belangrijkere reden om de unie te handhaven. De Europese vrede.


Nog nooit in de geschiedenis is er in Europa zo lang onafgebroken geen oorlog geweest. We doen wel mee aan oorlogen en begaan vermoedelijk ook nog wel oorlogsmisdaden, maar dat is allemaal ver van ons bed. De tijd is zelfs aangebroken dat we de Nederlandse misdaden in Indonesië erkennen. Van slachtoffer werden we destijds dader, maar het was ver weg en onze rijkdom was gebaseerd op koloniale diefstal. Dan keek men niet op een mensenleven. In Nederland was de wederopbouw begonnen. De moffenhaat tierde welig en het verschil tussen goed en kwaad was nog glashelder (in de ogen van de goeden). Maar er was geen oorlog meer.

Zoals altijd na zoveel rampspoed en bloedvergieten klonk het dat nooit weer. Voor het eerst gebeurde dat groots in 1918 toen de Volkerenbond een (tot mislukken gedoemde) poging was om door samenwerking oorlog uit te bannen, Na de Tweede Wereldoorlog binnen een halve eeuw ontstond eerst de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) waaruit later de Europese Economische Gemeenschap (EEG) voortkwam. Aanvankelijk met zes leden (België, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Italië en de Duitse Bondsrepubliek), later met negen en nu is er dan de Europese Unie met 28 leden en een aantal aspirant leden. En zoals altijd geldt ook hier hoe groter des te logger en duurder, maar onze

dichtstbijzijnde vijand ligt nu wel een heel eind bij ons vandaan.

Helaas zijn bijna alle overlevenden van de Tweede Wereldoorlog inmiddels niet meer onder ons. Zij die het nog zelf kunnen navertellen zijn oud, broos en kwetsbaar. Sommigen van hen blijven echter strijdbaar en zien het als hun taak om zich tot hun laatste snik dienstbaar te maken aan het besef dat we moeten samenwerken in plaats van te vechten.

Maar zo gauw de laatste overlevende is gestorven kan het grote vergeten echt beginnen. Hoe zal Hitler zich over honderd jaar verhouden tot bijvoorbeeld Napoleon? En over duizend jaar tot Julius Caesar? Is Recep Tayyip Erdogan de volgende in de rij?

Er is veel mis met Europa, maar je moet er toch niet aan denken dat het gevaar nog een keer vanuit Duitsland komt? Of Frankrijk? Of Spanje, waar we zelfs tachtig jaar mee in oorlog zijn geweest.

Kortom: ik ben tegen heel veel aspecten van Superstaat Europa, maar ik ben niet tegen vrede en daarom ben ik wel tegen een Nexit.

.


 

Read Full Post »

In het prille beginstadium van de bankencrisis, liet de Rabobank zich nog wel eens voorstaan op haar coöperatieve karakter. Inmiddels weten we dat ook bij de coöperatieven gesjoemeld wordt. Met de liborrente dus. Had nooit iemand van gehoord. Makkelijk sjoemelobject daarom? Geen idee. Maar ze belazerden er de boel wel mee.

De liborrente is de rente die banken elkaar onderling berekenen voor leningen. Als ik het tenminste goed begrijp. En daar moet je natuurlijk niet mee sjoemelen. Je moet je partners in crime namelijk niet belazeren. Daar komen alleen maar bende oorlogen van. Of in dit geval een torenhoge boete, waarmee in één klap de netto winst van de eerste helft van 2013 wordt weggevaagd.

En maar kleine lokale kantoortjes sluiten. En maar geldautomaten uit kleine dorpen verwijderen. De Rabobank is al net zo erg als de rest. En oh wat was men verontwaardigd over het dopinggebruik in de Rabo wielerploeg! Hoe schijnheilig kun je zijn?

xxx

xxx

Read Full Post »

“Hij werkte bij een topbank als ‘structurer ’, wat betekent dat hij financiële instrumenten in elkaar zette die zó complex waren, dat zijn klanten niet eens begrepen dát zij ze niet begrepen. Hij had miljoenen verdiend voor zichzelf en een veelvoud voor zijn bank. Nu is hij gestopt. ”
Zo begint journalist Joris Luyendijk een artikel in de NRC over de Londense City. Het is geen optimistisch stemmend artikel. Kern van Luyendijks boodschap: “Het kan zo weer gebeuren.” Het is dus net zo iets als kanker. Als je het hebt ‘overwonnen’ krijg je jaarlijks een spannende controle, in de hoop dat er niets gevonden zal worden. En in de hoop dat je, als er wel iets wordt gevonden, er op tijd bij bent.

Ik bedacht dit toen ik in een wegrestaurant een kop koffie dronk en twee snelle jongens met elkaar hoorde praten. Type financieel adviseur was mijn inschatting. Eén van hen zei: “Ik haal mijn geld van de bank en ga het uitgeven. Dan heb ik er tenminste nog iets voor gekregen.” De ander was vermoedelijk een spaarzamer type en zei: “Ik spaar om straks een buffer te hebben.” Waarop de eerste begon te lachen: “Die buffer ligt op de bodem van het moeras.”

Read Full Post »

Op 12 september mogen we weer naar de stembus. Daags na nine eleven (versie 2012). Een goede dag voor een nieuwe ramp. Laten we hopen dat nine eleven ons langer heugt dan nine twelve. Echt gerust ben ik er niet op. De vorige ramp (die van 9 juni 2010) ligt nog vers in ons geheugen. De VVD de grootste, de PVV groot, Mark Rutte premier. Rechts Nederland mocht de smerige gewoonte van het aflikken van vingers in ere herstellen.

We weten hoe het is gegaan, daarom moeten we 12 september opnieuw naar de stembus. En wat gaan we dan doen? Maken we het land nog onbestuurbaarder? Zitten ze straks in België te lachen om de eindeloos durende formatiepogingen? Politici spreken nooit de hele waarheid. Als ze überhaupt al iets zeggen waar ze op vast te pinnen zijn. Maar niet alleen politici. De vorige president van de Nederlandsche Bank, Nout Wellink, beweerde bij Knevel en van den Brink dat we […] “al het geld dat we nu aan Griekenland geven, terug gaan krijgen. Mét rente!”
Binnen het jaar liet hij er op volgen dat […] “het natuurlijk flauwekul is om te denken dat we daar veel van terug gaan zien.” Minister de Jager kon niet achterblijven. Als een ware onheilsprofeet schilderde hij ons hoe groot de ramp zou zijn als Griekenland de Eurozone zou moeten verlaten. Apocalyptische financiële toestanden lagen in het verschiet. Inmiddels schijnen we volgens econome, professor Barbara Baarsma […] “een muur om Griekenland heen gebouwd te hebben”, die ons tegen de voorspelde Apocalyps beschermt.

Ik kan het niet beoordelen. Daarvoor heb ik te weinig verstand van geldpolitiek, maar dat geld weer de wortel van alle kwaad is, dat zal een ieder inmiddels toch wel onderschrijven. Natuurlijk geef ik graag die klotenbankiers die schuld. Cocaïne snuivende idioten stel ik me er bij voor, die risico op risico stapelen om maar bonussen binnen te slepen.
De Volkskrant van 14 mei schrijft, naar aanleiding van het miljarden verlies van Bank JPMorgan Chase over de verantwoordelijke, Ina Drew, […] Vorig jaar verdiende zij dankzij bonussen en optieplannen 12 miljoen euro. maar Drew is wel haar baan kwijt. […]
Ze schijnt zelf haar ontslag in te dienen. Ach, waarom zou ze ook werken met zo’n vermogen achter de hand? De Volkskrant citeert uit gegevens die de bank bij het jaarverslag publiceert […] Mevrouw Drew verdiende geld voor de aandeelhouders door risicomanagement over een breed spectrum van markten en valuta’s. Bijgestaan door een managementteam ‘dat zijn zaakjes kende.’

Ja ja.

Het is allemaal veel te ingewikkeld om er iets van te begrijpen, maar dat we regelmatig zwaar belazerd worden, staat voor mij als een paal boven water. Door banken, verzekeringsmaatschappijen en natuurlijk door politici… Mark Rutte bijvoorbeeld, die ‘premier van iedereen’ wilde zijn. Wat een schipper zeg. In mijn column Het schip van Staat en de PVV schreef ik ‘Te vrezen valt dat de Nederlanden in het (voor schipper Rutte) gunstigste geval in het zicht van de haven van bestemming aan muiterij ten onder zal gaan.’ De muiterij sloeg in deze column op het enige lid van de PVV, Geert Wilders. Hij heeft niet gewacht tot het zicht van de haven was bereikt. Toen er werkelijk zwaar weer opdoemde ging hij als eerste van boord.

En dus mogen wij 12 september weer stemmen. Ik vrees voor verdere verbrokkeling en meer erosie van het politieke landschap. Het huishoudboekje moet op orde, daar ben ik van overtuigd, de economie niet kapot en de staatsschuld moet omlaag. Voor mij waarheden waar geen politicus mij van hoeft te overtuigen. De vraag is alleen hoe sociaal wij dit gaan doen. Of  wij voldoende beschaving bezitten om de zwaksten niet het meest de dupe te maken. Wie het verhaal van de Titanic kent, misschien zelfs de film heeft gezien, die weet hoe het gaat als er niet genoeg reddingsboten zijn.

Mijn vaste lezers weten wel wat ik ga stemmen. Dat hoef ik hier dus niet meer te melden. Deze column is ook niet bedoeld als propaganda. Daar krijgen we de komende maanden nog genoeg van gepresenteerd. En modder waarschijnlijk ook. Een beetje vieze campagne zal het wel worden, als ik de inleidende beschietingen van de afgelopen dagen goed beluister. Het is nu natuurlijk ook wel lekker schelden op de PVV. Heerlijk, CDA en VVD hebben een zondebok. De PVV in de rol waarin zij zelf diverse minderheden plaatste. En de CDA-ers en VVD-ers die zich er aan bezondigen in de rol van Wilders. Lekker op hoge toon je ongenoegen uiten. Héééérlijk.

Willem van Oranje mag het nog een keer zeggen van mij “Mijn God, mijn God, heb medelijden mij en met dit arme volk.”

Read Full Post »

Acromegalie is de wetenschappelijke benaming voor een ziekte die we in gewone mensentaal kennen als reuzengroei. Kenmerken van acromegalie zijn extreem grote armen, benen, handen, voeten, neus, kaak en jukbeenderen. Oorzaak? Overproductie van het groeihormoon somatrotropine, dat in de hypofyse wordt gemaakt. Om preciezer te zijn in de voorkwab van de hypofyse. De overproductie hangt meestal samen met een goedaardige hypofysetumor. De ziekte komt bij profbasketballers, die onder meer op lengte worden geselecteerd, duidelijk vaker voor.

Hieraan moest ik denken toen ik vanochtend in de Volkskrant een een ingezonden brief zag van de minst betrouwbare CDA-er sinds jaren, Maxime Verhagen. In de brief meldt de Heer Verhagen: “De Europese Commissie moet de bevoegdheid krijgen alle EU-landen te dwingen problemen in hun economieën aan te pakken”. Controlfreak in hart en nieren dus. Een jaar of tien geleden beweerden andere controlfreaks bij hoog en bij laag dat invoering van de Euro ons een hoop voordelen zou brengen. Ooit beweerde een Nederlandse premier dat we “allemaal rustig konden gaan slapen.” En nu denkt de Heer Verhagen de crisis te kunnen bezweren, althans dat wil hij ons wijs maken.

Wat  heeft dat nou met acromegalie te maken, zult u zich afvragen. Alles en niets. Alles, omdat voor acromegalie geen genezing bestaat en je hooguit kunt spreken van de boel onder controle houden. Niets, omdat acromegalie ook de oplossing schijnt te zijn voor de crisis. Economische groei weet u wel? En liefst zo veel mogelijk.

Griekenland vertoont steeds meer trekjes van een zinkend schip. De bemanning rent wanhopig heen en weer met emmers en pompen en krijgt nog een lading emmers en pompen van buitenaf toegestoken. Maar de enige redding is natuurlijk naar ondiep water (bij voorkeur een beschutte baai) slepen en daar gecontroleerd aan de grond zetten, zodat het lek in alle rust kan worden opgespoord en gerepareerd. Het Griekse schip is getroffen door de economische acromegalie. Ook Italiaanse, Spaanse, Portugese en Ierse schepen worden verdacht van rotte plekken in hun romp. Zelfs Franse schepen schijnen er door aangetast te zijn. De keurmeesters van Fitch Ratings, Moody’s en Standard & Poor’s slaan steeds vaker alarm. Aan hun onafhankelijkheid mag getwijfeld worden, maar nieuwe vracht krijgen de verdachte schepen niet meer. En dat alles is het gevolg van de noodzaak van de economische groei waarin megalomane bankiers, investeerders en ander financieel gespuis ongekende mogelijkheden hebben benut om onverantwoord te investeren, zichzelf genadeloos te verrijken, of willens en wetens mensen met woekerpolissen en wurghypotheken hebben behangen.

Money is the root of all evil. Karl Marx schreef in zijn  Verelendungstheorie “Opeenhoping van rijkdom aan de ene pool betekent tegelijkertijd opeenhoping van ellende, wanhopig gezwoeg, slavernij, onwetendheid, ruwheid en geestelijke achteruitgang aan de tegenovergestelde pool, dat wil zeggen aan de kant van de klasse, die haar product voortbrengt in de vorm van arbeid.” Marx verwachtte dat dit uiteindelijk tot een revolutie zou leiden waarbij de arbeiders de rijken van hun troon zouden stoten, maar hij had buiten de waard gerekend, in dit geval de arbeider zelf. Dankzij sociale hervormingen na de eerste wereldoorlog verdwenen de scherpste kantjes van de arbeidersellende. In de jaren zestig beloofde Joop den Uijl “elke arbeider een auto.” De arbeider was tevreden met zijn auto en zijn kleurentelevisie, zijn vijfdaagse werkweek en elk jaar drie weken naar de camping, of na een spaarzaam leven met de caravan er op uit. Arbeiders leden niet aan acromegalie. Dat is een kwaal voor machthebbers, ondernemers en met name de financiële wereld.

Met name die laatste is verantwoordelijk voor de mentaliteit die ten grondslag ligt aan de crisis. Want dat de echte oorzaak van de crisis een mentaliteitskwestie is, staat voor mij als een paal boven water. Niets is meer genoeg. Waarom zet je anders miljoenen neer bij Icesave? Wat mij betreft zijn mensen die huilerig doen omdat ze geld kwijt zijn geraakt in riskante projecten een kwestie van ‘eigen schuld dikke bult.’ Niets is meer genoeg, is de mentaliteit die een man als Dirk Scheringa de kans bood om zichzelf en zijn bedrijf te gronde te richten. Voor de “niets is meer genoeg” mentaliteit is economische acromegalie noodzakelijk. We moeten in de geest van deze mentaliteit dus de kwaal niet bestrijden, maar vooral ongebreideld voort laten woekeren, want alleen economische groei kan onze pensioenen blijkbaar veilig stellen.

Waar dit proces eindigt wilt u weten? Daar is een simpel antwoord op: als alle regenwouden zijn gekapt, de vruchtbare landbouwgronden door erosie zijn weggespoeld en de klimatologische veranderingen tot ongekende natuurrampen zullen leiden, dan houdt de economische acromegalie vanzelf op. En het merendeel van de mensheid ook. Wie overleeft zal zich waarschijnlijk in berenvellen moeten hullen en in de nog spaarzaam aanwezige grotten moeten gaan leven.

l’Histoire se repète, weet u wel?

Read Full Post »