Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘dwdd’

Toen we werden geboren kregen we meteen ook het doodsvonnis, vandaar dat we huilend van start gingen natuurlijk. Wie dat niet deed mocht niet eens van start.


Tot mijn grote vreugde slaap ik de slaap der onschuldigen in tijden van  overweldigende  angst. Dat was zo toen mijn lief en ik in onzekerheid verkeerden in de tijd tussen de diagnose borstkanker en het goede nieuws na de operatie, dat is nu gelukkig ook weer zo. Als de gordijnen van de slaapkamer sluiten en ik het dekbed over me heen trek ervaar ik een weldadige illusie. Ik voel me ineens veilig en geborgen. Het enige vervelende is dan het ontwaken en meteen beseffen in wat voor onomkeerbare ellende we zijn terechtgekomen. Waarop meteen de angst zich weer manifesteert als gigantische knoop in mijn maag.

Ik kan me niet voorstellen dat er nu nog iemand rondloopt die geen angst voelt. En wie beweert niet bang te zijn is volgens mij zo bang om angst te voelen dat roekeloos gedrag soms het gevolg is. Ik las over een koppige opa, die gewoon stelt: “Snot is snot. Niks mis mee.”

Het kost mij overdag veel energie om de stem van mijn angst tot zwijgen te krijgen. Ieder zal dat op eigen manier moeten doen. Ik zoek afleiding, probeer steeds minder te lezen hoe deskundigen elkaar tegenspreken, Twitter laat ik steeds vaker voor wat het is: een podium van onbeheerste angst. Waar ik net als door het virus ook niet door wil worden besmet.

Gisteravond waren twee dingen balsem voor mijn ziel. Eerst was daar de mini-opera over angst in De Wereld Draait Door. Met een tekst van Ilja Leonard Pfeiffer, die in Noord-Italië woont en afgelopen week een sterfgeval in zijn schoonfamilie moest betreuren. De tekst heeft voor mij alles in zich. Diepe angst maar ook het wapen tegen die angst. De zorg voor ieder ander. We zullen samen moeten winnen om niet samen ten onder te gaan.

Als angst het bangst is
als je voor een ander vreest
en doodsbenauwd om iemand bent
van wie je houdt
dan ben ik van mijn leven
nooit zo bang geweest

Als eenzaamheid is dat je
angstig afstand houdt van dierbaren
omdat je voor hun leven vreest
dan heb ik mij nog nooit
als zo alleen beschouwd

Wie voor zijn eigen vrijheid vecht
die sneuvelt morgen
Wie zich wil redden
moet voor ieder ander zorgen

🕸
Ilja Leonard Pfeiffer
🕸

Daarna een appje van mijn schoonzus Wil, waarin ze vroeg of ik haar via facebook en twitter kon helpen om aandacht te vragen voor de ouderen in de verzorgings- en verpleeghuizen die steeds vaker hun kamer niet meer af mogen en geïsoleerd raken. Dat was een mogelijkheid om voor een kwetsbaar deel van ‘ieder ander’ te zorgen. Hartverwarmend waren de reacties en het aantal adhesiebetuigingen.ScreenHunter_05 Mar. 20 11.34


En dan tot slot de mini-opera. Ik ben geen operaliefhebber. De gezongen versie – hoe (zelfs voor mij) vol voelbare lading – kon mij niet bekoren. Wèl de tekst en het gesprek dat Matthijs van Nieuwkerk met Ilja Leonard Pfeiffer had. Het voelde als balsem voor mijn ziel, als nabijheid in eenzaamheid.

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

(Fuck you) Papandreou

Bestaat mijn baan straks nog wel – starring Job Cohen

.

Rutte vs Wilders

.

Ghadaffi en Donald Duck

.

Compilatie 1

.

Compilatie 2

.

Compilatie 3

.

Compilatie 4

Read Full Post »