Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘dwaling’

Als ik een krant lees, naar de radio luister of naar de tv kijk doet het soms zeer aan mijn ogen en/of oren: de verbastering van het Nederlands. Dat een taal leeft is mooi. Dat een taal zich ontwikkelt ook, als het maar de goede kant op gaat. En daar wringt nou net de schoen. Het gaat de verkeerde kant op. De diversiteit wordt kleiner en kleiner. U wilt voorbeelden?

Houd u vast, hier komen ze.

.

Dodelijke slachtoffers.

Na een schietpartij op een Amerikaanse campus of in een winkelcentrum in Alphen aan de Rijn lees je in de krant altijd iets als “… onder de witte lakens drie van de dodelijke slachtoffers …”.
Ze zijn al slachtoffer en dan ook nog dodelijk? Als het niet zo tragisch was zou ik er om moeten lachen.

Het gaat hier natuurlijk om gedode (of omgekomen) slachtoffers. Mensen die bij een ongeluk of door geweld om het leven zijn gekomen. Aan hen is niets dodelijk. Het ongeluk, dan wel het geweld was dodelijk.
Met enige goede wil zou je een zelfmoordterrorist wel een dodelijk slachtoffer kunnen noemen. Slachtoffer van de ideologie die hem tot de daad verleidde en dodelijk omdat anderen mee de dood in gesleurd worden.

 

De media heeft.

Een krant is een medium. Een middel tot communicatie. De televisie ook, evenals de radio. Samen zijn zij media. Meervoud dus. “De media hebben” zou goed Nederlands zijn.

 

De Verenigde Staten heeft voor gestemd.

Verenigde Staten is meervoud. Er zijn er zelfs vijftig. Daarom moet de persoonsvorm ook in het meervoud. Dus: De Verenigde Staten hebben voor gestemd.
De Verenigde Naties zijn ook met meer, dus ook daar moet de persoonsvorm in het meervoud.

 

De gijzelaar bedreigde zijn slachtoffers.

Een gijzelaar is zelf een slachtoffer; namelijk van de gijzelnemer. Een gijzelnemer houdt mensen gegijzeld. De gijzelaars zijn degenen die gegijzeld worden.

Dus de gijzelnemer bedreigde zijn slachtoffers.

 

Het aantal jongeren waren

Dit is een linke. Hier moet je onderscheid maken tussen woordgroepen met “het aantal” en woordgroepen met “een aantal”.

Het aantal:
– het aantal jongeren was erg klein (correct)
– het aantal jongeren waren erg klein (fout)

Een aantal:
– een aantal jongeren was heel enthousiast (correct)
– een aantal jongeren waren heel enthousiast (ook correct)

.

Een groep toeschouwers waren boos.

Menigte is meervoud. Eén individu kan onmogelijk een menigte zijn. Toch is de persoonsvorm bij zo’n onderwerp enkelvoudig.

Dus:
– een groep toeschouwers was boos
– een kudde koeien stak de weg over

 

C.Q.

Dit is een hele erge. De afkorting is afkomstig uit het Latijn en staat voor ‘casu quo’ wat ‘in welk geval’ betekent.
Je kunt c.q. dus gebruiken in een zin als: “Ik zal er op tijd zijn, tenzij de trein vertraging heeft, in welk geval ik te laat ben.”

De zin wordt bij gebruik van c.q. dan:  “Ik zal er op tijd zijn, tenzij de trein vertraging heeft, c.q. ik te laat ben.”

Het correcte gebruik van c.q. kom je nergens meer tegen. Als je c.q. tegenkomt is het altijd in de betekenis van “dan wel”.
Bijvoorbeeld: Het vervoer wordt geregeld met de bus c.q. tram.

Van Kooten en de Bie lieten er lang geleden “Neerlandicus prof. dr. E.I. Kipping” over aan het woord.

 


 

 

 

 

 

Read Full Post »

Hoogeveen verliest intercitycontact met westen

Al enige tijd heerst grote onvrede in het anders zo landelijke en rustige Hoogeveen, provinciestad met één van de beste ziekenhuizen van ons land, de beste binnenstad van Nederland en een in populariteit sterk groeiende Cascaderun, het Univé schaaktoernooi, de Ronde van Drenthe niet te vergeten en (tot en met dit jaar) de Drentse fiets4daagse.
Hoogeveen is ook (nog wel) een plaats die is aangesloten op het Intercitynetwerk van de NS. En die status staat inmiddels op de tocht. Overigens stopt er op dit moment ook geen intercity in Hoogeveen, maar wordt de stoptrein Groningen-Zwolle in Zwolle de intercity naar Schiphol, waardoor je naar het westen kunt komen, met hooguit één gemakkelijke overstap in Amersfoort.

.

.

NS wil binnen niet al te lange tijd Hoogeveen schrappen als IC-locatie, zodat voortaan altijd in Zwolle overgestapt moet worden. Provinciale Staten van Drenthe hebben zich tegen deze wijziging van de status van Hoogeveen uitgesproken, maar de Commissaris van de Koningin en Gedeputeerde Staten (onder aanvoering van gedeputeerde Brink) hebben zich aangesloten bij de CDK’s van Groningen en Overijssel en hebben gezelschap gekregen van de burgemeesters van Assen, Groningen en Zwolle.
Zij hebben de minister, mevrouw M.H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus, laten weten dat handhaving van de IC-status van Hoogeveen het “niet realiseren van een OV-knoop in Groningen tot gevolg zal hebben.” Dit zal dan weer gevolgen hebben voor de “potentiële reizigersgroei in het totale OV in het Noorden van het Land.” Voorts melden de regionale bestuurders dat dit “onomstotelijk is komen vast te staan uit onderzoek dat heeft plaatsgevonden in het kader van het Programma Noord-Nederland, dat in uw opdracht heeft plaatsgevonden.”

SP statenlid Philip Oosterlaak heeft dit onderzoek opgevraagd en geconstateerd dat in het door GS aangeleverde onderzoek nergens sprake is van een onderzoek naar de vraag of het (on)mogelijk is om twee intercity’s per uur in Hoogeveen te laten stoppen. Oosterlaak heeft zich daarom per brief tot de minister gewend en schrijft daarin onder meer:

Vooralsnog moeten wij daarom concluderen dat er in de brief die u ontving namens de genoemde commissarissen van Koningin en burgemeesters beweringen worden gedaan over de IC-stop Hoogeveen die in tegenstelling tot wat de briefschrijvers u voorhouden, niet door onderzoek gestaafd worden. (De vette opmaak is niet van de heer Oosterlaak, maar van mij, FK.)
In een motie d.d. 13 juli 2011 hebben Provinciale Staten van Drenthe zich over de kwestie uitgesproken. Provinciale Staten blijven van mening dat ‘het van belang is dat de regio rondom Hoogeveen rechtstreeks aangesloten blijft op het intercitynetwerk en/of een doorgaande verbinding behoudt met het Westen van het land’.

Nu is bekend dat commissarissen der koningin en gedeputeerden doorgaans een dienstauto met chauffeur ter beschikking staat, met als gevolg dat zij werkelijk niet weten hoe (slecht) het openbaar vervoer werkt. Het is hen verder kwalijk te nemen als zij leugen, list of bedrog toepassen en in het onderhavige geval lijkt hier toch duidelijk sprake van te zijn.

Eerlijk gezegd is ook dat eigenlijk niet verbazend. Regionale bestuurders zijn doorgaans niet de “grote jongens of meisjes” (meer). Ik vrees dat voor de meesten geldt, dat ze

  • proberen hogerop te komen en dat het daarbij in hun carrièreopbouw past om een tijd provinciaal bestuurder te zijn, waarbij ze bij de voor hun carrière van belang zijnde grote jongens en meisjes een wit voetje proberen te halen, of dat ze
  • in de hoogste landelijke divisie zijn uitgerangeerd en ergens lekker weggestopt op een rustige manier het pensioen proberen te halen.

U zult mij niet horen zeggen dat bovenstaande schildering de werkelijke situatie is maar ik vind het steeds moeilijker te geloven dat het niet de bestuurswerkelijkheid is. Kijk bijvoorbeeld naar de echt grote jongens in besturenland. Toen minister Rosenthal gevraagd werd of hij “blij was met de dood van Khadaffi”, antwoordde hij niet dat je natuurlijk nooit blij bent met de dood van een mens. Nee hij antwoordde dat hij zeer voldaan was.
Hij zou nadrukkelijk moeten betreuren dat Khadaffi niet voor het gerechtshof in Den Haag gebracht kan worden. Dat is toch de norm? Of ben ik nou zo naïef?

In de afgelopen twee jaar zijn bijna alle grote jongens vriendschappelijk met de nu dode dictator op de foto gegaan, maar nu hij dood is… zijn ze waarschijnlijk opgelucht omdat hun rol in het contact met de tiran van Libië nogal dubieus geweest zal zijn. De Lockerbiedader werd onder het mom van terminaliteit vrijgelaten, maar naar onlangs uit documenten in Tripoli schijnt te zijn gebleken, was hij helemaal niet terminaal. Wat wij overigens al lang hebben kunnen constateren.

Terug nu naar onze eigen regio. Sinds besturen/managen een beroep is geworden gaat het fout. Dat je als wethouder van Hoogeveen gewoon in Emmen kunt wonen hoort niet. Als lokaal bestuurder hoor je te wonen in de plaats die je bestuurt. Hoor je een band met die plaats te hebben, dan wel op te bouwen. Hoogeveen hoort meer te zijn dan een project dat gemanaged moet worden. Hoogeveen verdient het bestuurd te worden door bestuurders met Hart (met een hoofdletter H!) voor Hoogeveen in plaats van zogenaamde professionals die van elders gehaald worden, omdat ze zo’n interessant netwerk hebben.

Ooit werkte ik in het onderwijs, vele Hoogeveners zijn mij in hun schooltijd tegengekomen. Lange tijd werd mijn school bestuurd door de gemeente. Dat was een goede tijd. Toen fuseerden wij en trad het eerste schoolbestuur aan. Een ex-wethouder als voorzitter, een gepensioneerd docent als bestuurslid. Betrokken mensen, voor wie het welzijn van de school op de eerste plaats kwam. Zij deden het onbezoldigd en met hart voor de zaak.
Na enige wisseling van de wacht meldde het bestuur “op afstand te willen blijven.” Vervolgens besloot het bestuur zichzelf te gaan belonen voor het (in ieder geval voor ons docenten) onzichtbare werk. Inmiddels is er landelijk geharrewar geweest over de CAO voor bestuurders van scholen in het voortgezet onderwijs, die een jaarsalaris kunnen gaan toucheren, dat mijns inziens een klap in het gelaat is van de ploeteraars voor de klas, voor wie geen loonruimte is en die steeds meer taken in steeds grotere klassen moeten uitvoeren.

Wat is nu de moraal van deze overwegingen?
Als je een samenleving gaat beschouwen als een bedrijf, of erger nog, misschien wel als een lege BV, is het niet raar dat mensen het vertrouwen in de politiek gaan verliezen en hun heil zoeken bij partijen die zich op een wat extremere manier uitlaten. Ik stem, dat mag bekend verondersteld worden bij mijn lezers, al jaren op de SP, omdat ik blijf geloven dat solidariteit het fundament van een gezonde samenleving is en niet hebzucht, wantrouwen of vreemdelingenhaat. Een bedrijfsmatige benadering van de samenleving, waarbij bestuurders werkelijk autistische trekjes vertonen (met excuses aan alle mensen die daadwerkelijk autistische problemen in hun leven tegenkomen), zal onherroepelijk schipbreuk leiden. One way or the other, om het maar eens in een wereldtaal te zeggen.

Alleen hebben de meeste managers hun zakken dan vermoedelijk al voldoende gevuld om daar ook geen weet van te hebben.

Read Full Post »

In de regelmatig terugkerende columndiscussie tussen Bert Brussen en Thomas von der Dunk staan vandaag (26-09-11) twee zaken die ik aan u voor wil leggen. Brussen beschrijft waarom Haye van der Heyden op de PVV heeft gestemd en wat er gebeurt als hij op een feestje te kennen geeft op de PVV te stemmen. Von der Dunk schrijft dat van der Heyden juist om deze motivatie “een onbenul is zoals zoveel kiezers van ondemocratische partijen in het politieke interbellum“: de tijd tussen de beide Wereldoorlogen in de eerste helft van de twintigste eeuw.

Van der Heyden heeft PVV gestemd,  (naar eigen zeggen in de Volkskrant) niet omdat hij het zo met de PVV eens is, maar omdat hij vindt dat “Wilders en de PVV-stemmers worden gediscrimineerd.” Hij heeft dus op Wilders gestemd, aldus Bert Brussen, “omdat het kan in deze democratie.” Brussen vertelt verder dat van der Heyden ooit tussen een groep mensen zat waarbij iedereen vertelde wat hij of zij stemde. Toen vdH ‘PVV’ zei viel de groep stil en was de sfeer de rest van de avond verdwenen. (Ik neem aan dat Brussen bedoelt te zeggen ‘verpest’ want sfeer kan niet verdwijnen, hooguit veranderen, maar dit terzijde.)

Thomas von der Dunk stelt dat de moreel cruciale vraag niet is of de stem van vdH ‘democratisch’ is, maar of hij de partij waarop hij heeft gestemd een democratische partij is. Een vraag die von der Dunk onmiddellijk met ‘Nee’ beantwoordt. “Wilders is enig lid en daarmee oppermachtig eigenaar van drieëntwintig lijfeigenen waarmee hij zijn fractie heeft gevuld. Bij democratie hoort verantwoording en controle.” Von der Dunk beeindigt zijn betoog met de vraag of vdH de volgende keer op een moslimpartij gaat stemmen. “Dat kan namelijk ook in deze democratie.”

Tot zover de discussie Brussen vs von der Dunk.

In een democratie heeft het volk het voor het zeggen, althans één keer in de vier jaar bij ons. In feite een vorm van crowdsourcing. De massa weet als geheel beter wat goed voor haar is, dan welke groep van deskundigen dan ook. De vraag is, of iets dergelijks geldt voor het besturen van een land. Een vraag waar je lang en breed over kunt discussiëren; waar je blijkbaar de sfeer in gespreksgroepen mee kunt verpesten. Een vraag die een mens dwingt tot diepgaand ethisch zelfonderzoek. Wat te denken bijvoorbeeld van het lijstje dat Wilders tijdens de algemene beschouwingen 2011 opsomde over de termen die voor hem gebruikt worden?
De ingestudeerde sketch waarin Wilders Cohen de ‘bedrijfspoedel van het kabinet Rutte’ noemde was van een niveau waar het amateurtoneel zich nog voor zou schamen. Zijn ‘Doe eens normaal man’ daarentegen was geloofwaardig en echt. De ‘kopvoddentaks’ was volgens mij  ingestudeerd en uitgesproken met de kennelijke bedoeling om te kwetsen; de ‘haatpaleizen’ bedacht om angst aan te jagen. Als dit allemaal niet mag, is het dan wèl toegestaan om hem een fascist te noemen of hem voor rascist uit te maken, de PVV te vergelijken met de NSB?

In eerdere artikelen op dit blog heb ik mij uitgelaten over mijn opvattingen, het mag dus bekend verondersteld worden dat ik niet op de PVV stem, dat ik de PVV zelfs niet democratisch vind. Daar gaat het hier nu niet om. Waar het om gaat is de vraag of de democratie nog het minste van alle kwaden is. Uiteraard zullen PVV stemmers de democratie omarmen. Immers in een democratie hebben mensen het recht op welke partij dan ook te stemmen. Interessanter is het om de vraag voor te leggen aan de tegenstanders van de PVV. Vindt u de democratie zelfs als deze ondemocratische partijen aan de macht helpt, nog steeds het beste model om een land te besturen?

Hieronder kunt u in een eenvoudige, korte poll uw mening (100% anoniem) kenbaar maken.

Read Full Post »

Volgens EenVandaag zou een kwart van de bloeddonoren bereid zijn tot een donatiestaking uit protest tegen de exorbitante beloningen van de bestuurders van bloedbank Sanquin. Op Twitter meldde EenVandaag journalist Jan Born onlangs dat hij een blog aan het voorbereiden is over de “plunderaars aan de bovenkant”, de bonusgraaiers die zorginstellingen, banken, verzekeringsmaatschappijen en wat dies meer zij leeggraaien. Ze zijn helemaal hot, de chique plunderaars, de graaiers, bloedzuigers en vampiers.

Het is natuurlijk van alle tijden. Wie de meeste macht had zat wel vooraan in de kerk, maar trok zich van God noch gebod iets aan. De magistraten van vlak na de oorlog, die elkaar het balletje toespeelden, ze bestaan nog steeds. Kijk naar Piet Hein Donner, die met een hautaine grijns tegen een verslaggever zegt dat het schandalig is dat er gewroet wordt in het mailboxen gedrag van diverse bewindslieden; Piet Hein Donner, die tevens het beroep op de wet openbaarheid van bestuur het liefst gisteren nog zou verbieden. Wat doen deze mensen behalve hun villasubsidies opstrijken nog meer? Ik weet het niet, kan alleen maar gissen, maar wordt er niet optimistischer op naarmate meer verhalen bekend worden.

Het recentste verhaal gaat over de bestuursleden van bloedbank Sanquin. EenVandaag deed onderzoek en meldt op haar website: De Landelijke Vereniging van Bloed- en Plasmadonoren (LVB) overweegt bloeddonoren te adviseren om tijdelijk geen bloed te geven aan de landelijke bloedbank Sanquin. Aanleiding is het salaris van leden van de raad van bestuur van de bloedbank, die meer verdienen dan de Balkenende-norm van 190.000 euro. Zo verdient de bestuursvoorzitter 258.000 euro. Volgens Sanquin hoeven zij salarissen die al vastgelegd waren voordat de Balkenende-norm werd ingevoerd niet te veranderen.

De grootverdieners verweren zich met een beroep op afspraken van voor het invoeren van de Balkenende norm en dus hoeven hun salarissen nu niet aangepast te worden. Als ik die redenering doortrek hoeven de pensioenen van de mensen die voor de kredietcrisis al pensioen hadden ook niet aangepast te worden.
Ik gun iemand die grote verantwoordelijkheid draagt een vorstelijk salaris. De chirurg die een tumor verwijdert uit de borst van mijn geliefde en dat in één keer goed doet gun ik veel, heel veel. Hij hoeft mij niet uit te leggen hoeveel verantwoordelijkheid op zijn schouders ligt als hij aan de operatie begint, dat snap ik zo wel. Maar de bestuurders van de bloedbank van Sanquin, aan wie een reactie wordt gevraagd, geven niet thuis, daarmee een grenzenloze minachting ten toon spreidend voor al die bloeddonoren die vrijwillig en gratis, zonder zelfs maar het recht op een reiskostenvergoeding, hun (vaak levensreddende) bloed afstaan.

Zolang de bestuurders van Sanquin niet ondubbelzinnig duidelijk kunnen maken dat hun verantwoordelijkheid vele malen groter (en dus duurder) is dan de verantwoordelijkheid van onze Minister President, hebben zij wat mij betreft geen recht van spreken meer. De oproep tot donatiestaking juich ik toe, zelfs als ik daardoor misschien op termijn een bloedtransfusie mis zou lopen. Het salaris dat de drie bestuursleden van Sanquin opstrijken (bijna driekwart miljoen totaal, exclusief allerlei “kleinere bedragen”) rechtvaardigt in ieder geval wijziging van de term graaiers. Vampiers is in dit geval toepasselijker.

Overigens meldt de website van Sanquin: [citaat] “Stichting Sanquin Bloedvoorziening verzorgt op not-for-profitbasis de bloedvoorziening en …” [einde citaat]
Die not-for-profitbasis geldt blijkbaar niet voor de bestuursleden. De tweet waarin EenVandaag journalist Jan Born voorstelt om hen voor een bloedtransfusie twintigduizend euro te berekenen is dan ook zeer terecht.

Hoedt u voor de vampiers van de Sanquin bloedbank!

 


 

Read Full Post »

Na 18 jaar zijn drie veroordeelden (1 x doodstraf en 2 x levenslang) in Amerika vrijgelaten. Ze waren veroordeeld voor de gruwelijke moord op drie 8-jarige jongetjes. Op het eerste gezicht zou je dit een overwinning voor een rechtssysteem kunnen noemen, maar als je leest waarom en vooral hoe ze zijn vrijgelaten, rijzen je de haren te berge.

Ik vind Amerika al heel lang een hysterisch hypocriet land. Dat ze ons ooit bevrijd hebben van de Duitsers telt voor mij niet meer, hoewel de generatie die mij opvoedde vond dat je vanwege die bevrijding kritiekloos moest slikken wat Amerika waar dan ook ter wereld deed. De vrijlating van de drie van West Memphis zou in hun ogen een bewijs zijn van de morele superioriteit van de Amerikanen.

De Volkskrant van maandag 22 augustus meldt: “De veroordelingen zijn gebaseerd op verklaringen van getuigen. Die zeggen dat ze de tieners (18 jaar geleden dus, FK) hebben horen praten (!) over de moorden. Saillant detail is het gegeven dat de “daders” niet echt pasten in het mensbeeld dat “men” ter plekke had. In 2005 en 2007 blijkt dat er geen DNA materiaal is gevonden dat de veroordeelden koppelt aan de slachtoffers. Eerder zou de stiefvader van een van de drie slachtoffers in aanmerking komen.

Tot zover is er nog niet zoveel mis met de gang van zaken, behalve dan misschien een gerechtelijke dwaling. Maar dan komt het. Het OM snapt dat bij een nieuw proces waarschijnlijk vrijspraak volgt. Het zou dan van eer en niveau getuigen als het OM zou zeggen: “Gelukkig wordt deze gruwelijke dwaling nu ongedaan gemaakt.” Nee, niets van dat al. Er wordt een regeling getroffen waarbij:

  • de drie volhouden onschuldig te zijn
  • de drie erkennen dat de aanklagers genoeg bewijzen hadden voor een veroordeling
  • de rechter de oorspronkelijke aanklacht schrapt, waardoor doodstraf en levenslang onmogelijk worden
  • de rechter de drie nu veroordeelt wegens moord in eerste en tweede graad (ondanks de twijfels die zijn gerezen!)
  • de drie worden veroordeeld tot precies de tijd die ze gevangen hebben gezeten
  • het OM de mannen nog steeds als schuldig beschouwt
  • er daarom geen schadevergoeding betaalt hoeft te worden

Een van de drie had moeite met deze regeling, maar omdat anders de ter dood veroordeelde in de dodencel zou blijven is hij er toch mee akkoord gegaan.

Om een of andere reden ben ik toch nog steeds blij met het systeem dat wij in Nederland hebben, maar ik leef niet in de onnozele illusie dat wij hier geen hypocriete rechtspraak bedrijven.

Read Full Post »