Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘d66’

De VVD lijkt werkelijk overal mee weg te komen, onderwijl coalitiepartners in de electorale afgrond werkend. De PvdA likt nog steeds de wonden van de verkeerd gekozen verantwoordelijkheid, D66 en CDA wacht eenzelfde lot en in de VVD heffen ze het glas, doen een plas en zijn reuze in hun sas.


Dit alles wordt mogelijk gemaakt door het egocentrisch egoïsme dat als zevenblad in een mooie tuin de zaken waar het uiteindelijk om gaat om zeep helpt. Vorige week Ruben van Zwieten gezien in De wereld draait door? De man is dominee op de Zuidas en probeert al die arme driedelige pinguïns, die krom lopen van het geld dat ze met zich mee dragen, aan wat zingeving te helpen. Zinloze bezigheid want voor deze pinguïns betekent de zin van het leven zin in geld.

Een jaar of dertig geleden kwam ik de eerste pinguïn kuikens tegen in het voortgezet onderwijs. Ze waren egocentrisch en egoïstisch op een voor mij ongekende manier. Er zat een muur van onaanspreekbaarheid om hen heen. Het wereldje dat hun referentiekader vormde was klein en beperkt. Ik heb toen tegen collega’s gezegd dat als wij het op onze oude dag van deze gasten moesten hebben we onze borsten wel drijfnat mochten maken.

En nu lopen de kuikens als volwassen pinguïns te paraderen op de Zuidas. Maken zich druk om snellere verbindingen, wonen in vestingen met dikke muren er omheen en kijken je niet begrijpend aan als je het hebt over solidariteit in de samenleving. Van Swieten spreekt van geestelijke armoe onder de CEO’s, de topmannen van het Nederlandse bedrijfsleven. Laat dat eens op u inwerken. Geestelijke armoe bij de mensen die moeten zorgen dat er genoeg banen blijven in dit land. Al was het alleen maar om te voorkomen dat een moderne versie van de Franse of de Russische revolutie hun koppen in manden onder een hakblok doet belanden.

Het is nu al zo dat er bittere armoe in ons land heerst. Gemiddeld drie kinderen per schoolklas groeien op in armoe. Fascisten maken daar gretig gebruik van door te zeggen dat arbeidsmigranten “onze banen inpikken”. Gelukzoekers zijn de nieuwe schuldigen, ook als ze de armen ver en langdurig uit de mouwen steken.

Bij NS willen ze nog sneller van de Randstad naar Groningen. Ze gaan experimenteren met een sneltrein die nergens in Drenthe meer zal stoppen. Het is typerend voor de stand van het land. We leven in sneltreinvaart en gaan met ware doodsverachting met een rotgang op de afgrond af.

De schuld van dit alles moet worden gezocht in het egocentrisch egoïsme.


Read Full Post »

Morgen wordt een spannende dag voor mensen die op een donororgaan wachten. Komt de donorwet door de Eerste Kamer of zullen de senatoren de wachtlijsten langer laten dan nodig is? Ik ben al jaren donor en ik hoop dat de wet er door komt. Daarnaast hoop ik dat er ook een regeling komt, die het wederkerigheidsprincipe recht doet. Geen donor? Dan ook geen ontvanger!


Volgens velen is het onaanvaardbaar dat men actief moet melden geen donor te willen zijn. Het is echter een kleine moeite. Ik kan het weten, want ik heb op dezelfde manier aangegeven donor te willen zijn. Kost hooguit twee minuten internettijd. Een bezwaar dat wat mij betreft niet opweegt tegen de ellende van bijvoorbeeld nierpatiënten die weer een (vrijwel) volwaardig leven kunnen leiden als ze een donornier hebben ontvangen.

Het is onverteerbaar dat donororganen terecht komen bij mensen die zelf niet bereid zijn donor te worden. Daarom roep ik alle donoren van Nederland op om via email bij de politieke partijen in de Tweede Kamer te pleiten voor het hierboven beschreven wederkerigheidsprincipe. Geen donor? Dan ook geen ontvanger! Mensen die om medische redenen geen donoren mogen zijn, uitgezonderd natuurlijk.

Er schijnen donoren hun donorschap ingetrokken te hebben uit protest tegen de aanname van de donorwet in de Tweede Kamer. Dat is onbegrijpelijk.
Ik ga het andersom doen: mocht de wet er morgen niet doorkomen, dan trek ik uit protest mijn donorschap in en roep ik alle donoren in Nederland op hetzelfde te doen.

.


 

Read Full Post »

De gemoederen liepen afgelopen week na de blunder van een Kamerlid van de Partij voor de Dieren hoog op. De D van D66 leek opeens te staan voor Dwang. Maar wat is dan de dwang? Dwang om te doneren? Nee, niets van dat al. Dwang om een keuze te maken? Ook niet echt. Dwang om na te denken? Misschien wel. En wat is daar eigenlijk mis mee?


Niemand denkt graag aan het eigen levenseinde, dat stoppen we ondanks alle emancipatiegolven van de afgelopen vijftig jaren blijkbaar toch nog steeds graag weg. Als ik vrienden vertel wat ik met mijn huisarts heb besproken over de regie die ik over mijn eigen levenseinde wil houden worden velen al wat ongemakkelijk. Als ik dan ook nog vertel dat ik een euthanasieverklaring bij haar heb ingeleverd, haken er al direct mensen af. Daarover nadenken is blijkbaar te eng. Ik oordeel daar niet over, het valt mij slechts op. En voor alle duidelijkheid: voor ik mijn euthanasieverklaring tekende, had ik daar ook al heel wat jaren denkwerk aan besteed. Niet dagelijks, maar wel geregeld.

Hetzelfde geldt voor orgaandonatie. Vraag tien willekeurige mensen hoe ze daarover denken en sta niet verbaasd, als meer dan de helft zegt, daar nog nooit over nagedacht te hebben. En zij voelen zich nu gedwongen om daarover na te denken en mogelijk een keus te maken en te besluiten om nee te zeggen. Nee, ik ben niet bereid na mijn overlijden organen ten behoeve van transplantatiedoeleinden af te staan. De (mogelijk) nieuwe wet op de orgaandonatie stimuleert mensen om er over na te denken. Dat mensen er dwang bij voelen, het zij zo. Zonder deze druk wordt er door de overgrote meerderheid niet over nagedacht.

Toch zou het ook anders kunnen. In de ‘D66-wet’ is de druk gelegen in het feit, dat je als je niet kiest, in de ogen van de wetgever wel hebt gekozen, namelijk vóór het donorschap. Daardoor kun je de wetgever verwijten dat ie teveel gericht is op het verhogen van het aantal donororganen ‘in de markt’ en je kunt er een aantasting in zien van de onschendbaarheid van je lichaam. Daarom zou het veel beter zijn als er een transplantatierecht wordt gekoppeld aan het donorschap. Alleen wie bereid is, na zijn of haar overlijden organen af te staan, komt dan nog in aanmerking om organen te ontvangen. Wie op dit moment al chronisch ziek is en geen donor kan zijn, kun je daarvan uitzonderen, als een overgangsmaatregel. En wie in de toekomst chronisch ziek wordt maar wel als donor geregistreerd staat, komt ook in aanmerking voor orgaanontvangst, maar voor wie niet geregistreerd staat is het dan jammer maar helaas.

Een profijtbeginsel dus. Past helemaal in het moderne denken van voor wat hoort wat. Geen dwang, maar toch een stimulans.

.


 

Read Full Post »

Burgemeester Loohuis is boos. Dat bleek tijdens een vergadering van de gemeenteraad in Hoogeveen. Er heeft ‘iemand’ op de sociale media gerept over een verziekte sfeer in de gemeenteraad. Die opmerking werd gemaakt naar aanleiding van het voortijdig vertrek van twee raadsleden. Wegens gezondheidsklachten. Zij waren in deze raadsperiode de nummers vier en vijf en we zijn ongeveer op de helft van de periode. Loohuis noemde de criticaster en wie er op reageerden, “azijnpissers, die soms zelf ook in de raadszaal aanwezig zijn” (bron: Hoogeveensche Courant).


De burgemeester heeft het kennelijk moeilijk. Als lid van een partij die landelijk steeds verder wegzakt in het marginale moeras wordt hij geacht leiding te geven aan een gemeentebestuur waar zijn eigen partij geen deel van uitmaakt. Feitelijk wordt hij geacht zijn beste krachten te bieden aan een bestuur waar zijn eigen partij oppositie tegen voert. Had ie maar geen bestuurder moeten worden, zou je kunnen zeggen, maar dat is te makkelijk.

Daarom waag ik mij aan een – waarschijnlijk tot mislukken gedoemde – poging om onze burgemeester een glaasje suikerwater aan te bieden als tegenhanger van de zure urine, die de azijnpissers online in het rond sproeien. Misschien is dat zelfs wel een vorm van digitaal wildplassen en zijn zij te bekeuren voor overtreding van de APV, maar dit terzijde.

Het is natuurlijk lastig om leiding te geven aan een college van B&W waar een wethouder in zetelt die openlijk voor zijn politieke schizofrenie uitkomt. Die zonder blikken of blozen in de media verkondigt dat hij als wethouder een andere mening is toegedaan dan als supermarktmanager. En zich daarbij beroept op het afgesloten akkoord tussen de drie collegepartijen. Slimme zet trouwens, je eigen politieke schizofrenie presenteren als blijk van trouw aan gemaakte afspraken.

Zelfs in zijn boosheid legt de burgemeester een milde, bijna vergoelijkende houding aan  de dag. Loohuis houdt de sociale media zo nauwkeurig in de gaten, dat hem duidelijk is dat de azijnpissers in meerderheid twee ernstige problemen hebben: ze hebben teveel vrije tijd en ze hebben geen hobby, maar zijn daar wel naar aan het zoeken. Dat ze soms zelfs in de raadzaal aanwezig zijn komt dan ook waarschijnlijk voort uit pure verveling. Sneu hè?

Onze barmhartige burgervader zal ongetwijfeld vinden dat dringend hulp nodig is voor deze zielenpoten. En als de azijnpisserij daarmee wordt teruggedrongen, maken we ook nog als bijvangst een forse milieuwinst. Zure urine is namelijk slecht voor het milieu en met verlaging van de zure-urine-uitstoot slaan we twee vliegen in een klap.

Laat ik de burgemeester daarom een handje helpen en daarmee indirect ook de azijnpissers. De sfeer in de gemeente raad is niet verziekt. Die is zelfs zo constructief dat bij mijn weten de raad in deze raadsperiode nog geen een keer een voorstel van B&W heeft tegengehouden. Dualisme is dus helemaal niet nodig in Hoogeveen.

.


 

Read Full Post »

Het Kamerlid Dijkstra (D66) heeft een initiatiefwetsvoorstel ingediend waarin geregeld wordt dat iedere Nederlander orgaandonor is, tenzij hij of zij bezwaar aantekent. Het voorstel wordt verder gesteund door PvdA, SP en GroenLinks. Ook het CDA leek steun te verlenen, gezien een door het partijcongres aangenomen motie. Maar de CDA fractie beschikte anders. Alle 13 leden zullen tegen stemmen.


Bij mijn neef Edgar werd rond zijn 19e de ziekte (S)LE geconstateerd, ook bekend als Lupus Erythematodes of kortweg lupus. Het is een auto-immuunziekte, dat wil zeggen een ontregeling van het eigen afweersysteem, waarbij het afweersysteem zich tegen het eigen lichaam keert. Mijn neef kreeg ernstige nierklachten en moest vanaf zijn 21e drie keer in de week dialyseren.

En dialyseren betekent onder meer leven met vochtbeperking. Als je nieren niet meer werken wordt (vrijwel) geen urine meer geproduceerd. Met als gevolg dat je (vrijwel) niet meer plast. Doe je niets dan raakt je lichaam vergiftigd en sterf je binnen een aantal dagen tot hooguit enkele weken. De Nederlandse arts prof. dr. Willem Johan ‘Pim’ Kolff, ontwikkelde in de Tweede Wereldoorlog de kunstnier, waarmee het (kort gezegd) mogelijk werd buiten het lichaam het bloed in een machine te reinigen, waarna het aan het lichaam wordt teruggegeven.

De behandeling is bekend geworden als nierdialyse en moet zo regelmatig mogelijk worden toegepast , aangezien het lichaam voortdurend afvalstoffen produceert. Ga maar na hoe vaak u moet plassen. Het dialyseapparaat is dus als de kogel aan de enkel waarmee gevangenen vroeger het vluchten onmogelijk werd gemaakt. De behandeling gaat altijd voor, wat er verder ook voor belangrijks in de agenda staat. Afhankelijk van de frequentie en de soort dialyse kunnen er zware tot zeer zware dialysekaters optreden. Kijk op de site van Dianet voor de verschillende vormen van dialyse die momenteel worden toegepast.

Mijn neef heeft meer dan twintig jaar geleefd met vochtbeperking. Elke druppel vocht die hij binnenkreeg moest weer worden verwijderd en vergrootte zijn dialysekater. Hij ging jaarlijks op vakantie naar Torremolinos. Daar was een ‘vakantiedialysekliniek’ die hij drie maal per week een hele middag moest bezoeken. De rest van de week had hij dan vakantie. Maar wat is vakantie als je niet eens een lekker koel glas water mag drinken om je dorst te lessen? Meer dan de mond spoelen en het water uitspugen was voor hem niet weggelegd.

Natuurlijk snakte Edgar naar een nieuwe nier. Uitgerekend een kwartier voor hij in het huwelijk zou treden kwam het verlossende telefoontje: er was een nier voor hem beschikbaar. Geen mooier huwelijkscadeau mogelijk. Snel getrouwd en naar het UMC Utrecht voor de laatste tests. Terug naar het feest en om 24:00 uur naar het UMC om te ‘spoelen’, zoals de dialyse ook wel wordt genoemd, waarna de volgende ochtend de transplantatie met succes werd uitgevoerd. De Telegraaf plaatste zelfs een foto van hem (met tranentrekkende kop) op de voorpagina. De bruidegom bracht zijn huwelijksnacht door in een ziekenhuisbed.

Helaas heeft hij nog geen jaar kunnen genieten van de vrijheid die de donornier hem bracht. SLE was te sterk en vernietigde de nier. Weer begon het lange wachten en oh wonder, hij kreeg na jaren opnieuw een donornier. De hoop dat nieuwe medicijnen en technieken deze nier zouden laten overleven bleek ijdel. Een derde kans zou er niet komen. Het aanbod van donornieren is daar gewoon te klein voor. Hij was daar heel nuchter over. “Een patiënt met zo weinig kans op succes, moet geen nieren verspillen,” zei hij eens. Hij voegde daar aan toe, “maar wie geen donor wil zijn zou ook geen ontvanger mogen zijn.” Een voorwaarde die uiteraard niet mag gelden voor wie om een medische reden zelf nooit donor zal mogen zijn.

Op zijn 42e stierf hij. Zijn lichaam was een bouwval geworden.

De Tweede Kamer fractie van het CDA heeft nu dus besloten de aangenomen motie van het CDA-congres te negeren. en daarmee de initiatiefwet niet aan een meerderheid te helpen. U zult begrijpen dat ik dat zeer betreurenswaardig vind. De ‘tenzij regeling’ gaat er niet komen.

Daarom pleit ik voor invoering van het wederkerigheidsprincipe dat ik hierbij de Egdar-modus doop. Geen orgaandonor? Dan ook geen orgaanontvanger!

.


 

Read Full Post »

Eerlijk gezegd heb ik er een beetje spijt van dat ik destijds na (toen al) lang wikken en wegen mijn handtekening heb gezet om het raadgevend referendum over het associatieverdrag met Oekraïne van de grond te krijgen. Sinds gisteren weet ik ook waarom. Van een voorstander van directe democratie ben ik via de status van twijfelaar veranderd in een tegenstander. Als met pijn en moeite 30% van de kiesgerechtigden opkomt moeten zelfs voorstanders van een referendum erkennen dat er sprake is van een faliekante mislukking.

Ik ga niet speculeren over de beweegredenen voor de overgrote meerderheid (ruim 65%) die niet ging stemmen. Dat is energieverspilling. Zoals ook de interpretatie dat Nederland ‘massaal nee’ heeft gezegd tegen het associatieverdrag (Wilders en Roemer) volslagen van de pot gerukte onzin is. De democratie heeft gisteren verloren. Op alle fronten.

Er zijn twee redenen om nu te besluiten nooit meer een landelijk referendum te houden. Ten eerste regeert bij een referendum in Nederland vooral de waan van de dag. We zijn nu eenmaal een handelsnatie, kruideniers zogezegd, en wie handelt concurreert, en wie concurreert denkt vooral aan eigen gewin. Niet aan het landsbelang. Ten tweede zal de landelijke overheid, als een soort politieke plastische chirurg hersteloperaties uitvoeren. In 2005 stemde Nederland in het referendum echt massaal tegen de Europese grondwet. Met 65% opkomst en 61,5% tegenstemmen verslikte de overheid zich in het door haar zelf uitgeschreven referendum. Geen nood, de plastische chirurgen in kabinet en kamer wisten het akkoord van Maastricht tot stand te brengen.

En zo zal dat nu ook gaan. Mark Rutte, je weet allang wat je gaat doen, want je snapte al een tijdje hoe dit referendum zou aflopen. Je enige hoop was dat de opkomst te laag zou zijn. Je plastische chirurgen hebben allang een behandelplan. Er zal hier en daar een zinnetje worden vervangen, waardoor je opnieuw kunt zeggen dat Oekraïne niet toetreedt tot de EU, en dat de plofkippen niet naar Nederland mogen worden vervoerd, maar dan houdt het ook op. Simpelweg omdat je geen zak te vertellen hebt in Europa!

We zijn een handelsnatie, dus maken we ons daar niet eens druk om. Het enige wat voor ons telt is onze afzet. Maakt niet uit wat we verkopen of aan wie. We zijn toch ook bevriend met Saoedi Arabië, waar vrouwen volstrekt rechteloos zijn, en waar meer hoofden van rompen worden gescheiden dan in het kalifaat van IS.

Doe maar nooit meer een referendum dan kunnen we tenminste gewoon met de vinger blijven wijzen, of de duim omhoog steken naar Den Haag. Net wat onze politieke voorkeur ons influistert.

.

 

 

Read Full Post »

6 april nadert met rasse schreden. Het 1e raadgevend referendum uit onze geschiedenis ook. De SP en D66 zijn de eersten die actief campagne voeren in Hoogeveen. Gebroederlijk hangen ze naast elkaar op het campagnebord bij dé rotonde. Die in de Weide, waar we de nationale media mee haalden. En u? Weet u al wat u gaat stemmen? Ik wel. Geloof ik.


Ik weet dat ik er niets van snap. Dat associatieverdrag is niet te begrijpen, als je niet ingewijd bent. Dus moet je afgaan op de woorden van mensen die zichzelf ingewijd vinden. En toch wil ik straks bewust kunnen uitleggen waarom ik heb gestemd wat ik heb gestemd.

Onze overheid wil het associatieverdrag tussen Europa en Oekraïne ratificeren, maar voert niet echt campagne om u en mij over te halen om voor te stemmen. Dat laat onze overheid aan anderen over. Lekker makkelijk. Wel heeft men gemeenten er stilletjes toe aangezet de gang naar het stemhokje lastiger te maken. Dat zegt iets over de democratische inhoud van de hedendaagse magistraten.

De groepen die wèl campagne voeren bezondigen zich, in beide kampen, aan angstzaaierij. Kort samengevat komt het er volgens het ‘VOORkamp’ op neer dat Nederland bij een afwijzing van het akkoord een modderfiguur slaat en zichzelf blameert. Ik waag dat te betwijfelen, gezien het groeiende nationalisme all over in Europa. Volgens het ‘TEGENkamp’ halen we de corruptie en de oorlog binnen door het akkoord.
Alsof we nog helemaal geen corruptie in Nederland kennen met een kabinet waar tenminste twee ministers beleid bepalen op een terrein waar hun partners miljoenen lopen binnen te harken.
Alsof we de oorlog niet steeds zelf opzoeken en met onze bombardementen er actief aan meewerken dat de vluchtelingenstroom uit Syrië in gang blijft.

Ik bekijk het maar eens gewoon vanuit mijn eigen perspectief. Een perspectief waarin de onbetrouwbare overheid een centrale rol speelt. In de jaren tachtig van de vorige eeuw heeft het kabinet Lubbers 15 miljard euro uit de pensioenkas van mijn pensioenfonds (ABP) gestolen. Nu hanteert de overheid rekenregels ‘om de pensioenen duurzaam te maken’, waardoor fondsen met overvolle geldkisten onder ‘dekkingsgraden’ en verlaagt de ECB de rente naar nul procent, waardoor de fondsen nog verder onder de dekkingsgraden zakken. Uitsluitend dankzij de uiterst arbitraire rekenregels van de overheid. Roestige Jetta kijkt geregeld kwijlend naar de inhoud van de pensioengeldkisten. Grijpgrage handen trillen van opwinding bij de gedachte er in te mogen graaien.

Het ratificeren van het associatieverdrag is als het tekenen van een koopcontract voor een woning. Als daar allerlei schimmige en voor mij niet te bevatten zaken in staan, dan zet ik geen handtekening. Ik ben toch niet gek? Een makelaar die mij een ogenschijnlijk mooi huis aanprijst, dat achteraf vol met zogenaamde verborgen gebreken zit, haalt mij niet meer over de streep. En zo kijk ik ook naar het associatieverdrag. Het is net een koopcontract, waarvan ik de gevolgen niet kan overzien. En de overheid zal zich er straks helemaal niks van aantrekken als wij massaal spijt krijgen van onze voorstem.

Ik stem dus op 6 april TEGEN!

ScreenHunter_07 Feb. 06 10.52


 

 

Read Full Post »

Older Posts »