Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘corruptie’

In opdracht van de Europese Commissie en het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken zijn (in 2009, 2012 en 2013) drie rapporten geschreven over het vrijhandelsverdrag tussen Europa en de Verenigde Staten TTIP. Onze regering noemt deze rapporten state of the art. Voor Nederland wordt een jaarlijkse toename van het bruto nationaal product (BNP) voorspeld van 1,4 tot 4 miljard euro.

Arjan Lejour, manager research programme taxation bij het Centraal Plan Bureau en specialist op het gebied van internationale handel,  is kritisch over het gebruikte rekenmodel, maar concludeert dat dit desondanks ‘het best haalbare model’ is. Toch stelt hij: “Op basis van de onderliggende economische theorie zit al in het onderzoeksmodel ingebakken dat je positieve effecten zult zien als gevolg van TTIP.”

De Italaliaanse econoom Jeronim Capaldo is nog veel kritischer. Hij stelt onomwonden: “Europa gaat verliezen, banen gaan verloren en er komt niets terecht van economische groei.”

Beide heren waren op 11 maart 2015 samen met nog twee gerenommeerde economen te gast bij Minister Liliane Ploumen om haar bij te praten over onderzoeken van diverse landen naar de gevolgen van TTIP.

Bron: Follow the money

 

Noodgedwongen probeer ik al een tijdje de grote ontwikkelingen te volgen. En dat is verduveld lastig. Om niet te zeggen ongelooflijk ingewikkeld. Toch wil ik er hier opnieuw een poging toe wagen.

Als voormalig zeiler gebruik ik graag metaforen uit de wereld van de scheepvaart om ingewikkelde zaken concreter te maken. En dan speelt uw en mijn individuele bestaan zich af aan boord van een klein zeewaardig zeiljachtje. Geen snelheidsmonster zoals we kennen uit de Volvo Ocean Race, nee een klein recreatief jachtje, waarmee desgewenst behoorlijke tochten over het grote open water gemaakt kunnen worden.

Soms heb je de wind vol in de zeilen en is er sprake van een heerlijke vlakke zee, waarop zeilerij mogelijk is die je naar de toppen van euforie brengt. En in die euforie dient de schipper zich altijd te blijven realiseren dat hij hoe dan ook zijn schip in veilige haven moet kunnen brengen. Een goede schipper kan dat zelfs in een vliegende storm nog, maar de beste schipper raakt niet in die storm verzeild.

En dat is nou precies waar het bij TTIP om gaat. De positieve onderzoeken voorspellen (lees beloven) ons aanhoudend mooi weer. De ene dag mooi, de andere dag nog mooier. Voorspellingen door economen die de bankencrisis, die tot de kredietcrisis leidde, die weer tot de eurocrisis leidde, niet zagen aankomen! En die economen zou ik moeten geloven?

En als dat allemaal nog eens waar zou zijn, waarom is dan ISDS nodig in het verdrag? Waarom moeten grote bedrijven regeringen van landen kunnen belagen met miljardenclaims als hun bedrijfsbelangen door wetgeving worden geschaad? (zie hierover mijn Kantlijn TTIP is paard van Troje)

Hetzelfde gebeurt nu met het associatieverdrag tussen Europa en Oekraïne. In de discussie over het verdrag spelen vier factoren een belangrijke rol:
– meer handel
– stabiel grensland
– opbouwen rechtstaat
– Oekraïne wil dit

De voorstanders papegaaien het maar wat graag na.
Meer handel? Met een land dat zo corrupt is dat zelfs de ergste VVD-ers in Nederland er jaloers op zijn?
Een stabiel grensland? Van waaruit een vliegtuig met bijna tweehonderd Nederlanders aan boord werd neergehaald?
Opbouwen rechtstaat? Dat doet een volk zelf, dat laat een volk niet doen door derden.
Oekraïne wil dit? De bevolking wil vooral rust in de tent en geen oorlog, die ontstaan is na de Oranje revolutie en de toenaderingspogingen tot het westen. Rusland speelt daar een gevaarlijke rol in. Willen wij daarin betrokken raken?

Wij kunnen Oekraïne heel goed helpen zonder het associatieverdrag, dat veel verder gaat dan alleen maar handel. Met een land overigens waarvan de economie ongeveer van de omvang is van de economie van Noord Holland.

Er wordt ons een winterpeen aan een hengel voorgehouden. En hongerig als we zijn lopen we daar als ezels achteraan, zonder ons te realiseren dat de peen ons nooit in de bek zal vallen. De revenuen van het associatieverdrag zullen (als die er al zijn) in de muilen verdwijnen van de graaiers die van gekkigheid toch al niet weten wat ze met al hun miljarden aan moeten.

TTIP en associatieverdrag zijn goed voor de grote bedrijven, niet voor gewone burgers. Die draaien er juist voor op.

Daarom stem ik 6 april met steeds meer overtuiging TEGEN.

ScreenHunter_07 Feb. 06 10.52

 

 

Read Full Post »

Dit weekend werd ik overvallen door een mij onbekend gevoel voor een aantal VVD-ers. Onder hen ook de bekende Limburgse oud-wethouder Jos van Rey. Inderdaad, de hoofdrolspeler in een corruptieproces. Het was een soort van medelijden, maar dan toch anders.

Gasten drinken in een exclusief Amsterdams restaurant twaalf flessen wijn van €119,00 tot €127,00 per stuk leeg. Ter begeleiding van een exquise Pekingeend van Restaurant Sichuan Food in Amsterdam. Krijgen ze Joep Dohmen en Paul van der Steen op hun dak. Staat er ineens in de NRC dat kamerlid Mark Verheijen (die aan het diner aanzat als (toen nog) gedeputeerde in Limburg) onterecht duizenden euro’s declareerde bij de provincie. Waaronder de kosten van dit diner voor vijftien bezoekers van een vastgoedbeurs.

Verheyens politieke loopbaan begon als 22-jarig raadslid in Venlo, wat de beste plek is om klaar te komen, aangezien volgens hem het orgasme daar (net als alle andere zaken) drie keer langzamer gaat dan overal elders.

Echter niet de jonge VVD-er, die in sneltreinvaart van 22-jarig raadslid opklom tot wethouder in Venlo, gedeputeerde in Limburg werd, vice-voorzitter en zelfs waarnemend voorzitter van de VVD en nu al ruim twee jaar kamerlid. Een echte hardrijder dus.

Wie hard rijdt ziet weinig van het landschap om hem heen. Dus, och, ja… dan kan het gebeuren dat je ten onrechte de door jou met een creditcard betaalde 25% van de rekening à €2631,00 declareert bij de provincie Limburg. Vanzelfsprekend is dat een vergissing. Het is natuurlijk niet de bedoeling om de vrinden te fêteren op kosten van de belastingbetaler.

Saillant is natuurlijk dat de VVD, tegen de zin van de Raad van State in, een wet er door drukte dat fraude met uitkeringen, ook al was die op een vergissing gebaseerd en ook al betrof het “flinterdunne feitjes”, met een boete van 100% moest worden bestraft. (bron: de Volkskrant)

Sneu hè?

.


.

Zeer lezenswaardig: Column van Bert Wagendorp in de Volkskrant van 14 februari over ditzelfde onderwerp.

Read Full Post »

Op 1 november was Herman Distelmans precies een jaar met pensioen. De bescheiden, onopvallende, gezagsgetrouwe ambtenaar sloot die dag een moeilijk jaar af. Na veertig jaar hondstrouwe dienst was het bestaan zonder een baas die hem vertelde wat hij moest doen hem zwaar gevallen. Mevrouw Distelmans deed een paar pogingen om haar man het gevoel te geven dat zij nu degene was die het voor het zeggen had, maar dat had slechts tot gevolg dat haar echtgenoot diverse zware psycho-somatische  (volgens de huisarts althans) aanvallen had gehad. Mevrouw D. moest leren leven met een man die er niet tegen kon dat hij niet meer werkte.

Aan deze droevige toestand lijkt voorlopig echter een onverwacht einde gekomen te zijn. Het begon met een telefoontje van zijn vroegere baas bij de inlichtingendienst. “Distelmans we hebben je nodig. Kun je vanmiddag misschien een uurtje op kantoor komen.” Het klonk als een vraag, maar het was een bevel. De heer Distelmans fleurde er helemaal van op. Bazuinen klonken in zijn hoofd, zijn hart bonkte als in zijn beste dagen en als een koe dat na een lange winter de wei weer in mag spoedde hij zich “naar kantoor.”

Daar werd hij ontvangen door zijn voormalige baas, afdelingschef vertrouwelijke operaties, de heer L.A. Brador, in de wandelgangen meestal la B genoemd. “Distelmans, het is een vervelende zaak” sprak la B op een toon die niet veel goeds voorspelde. “Er worden vragen gesteld over die verdwenen tap Teeven van Rey. Jij hebt daar toen voor gezorgd. Weet je zeker dat het onmogelijk is om jouw bemoeienis daarbij aan te tonen?” Herman Distelmans explodeerde inwendig van vreugde. Zijn linker oorlel begon als vanouds te trillen. Al zijn zintuigen stonden op scherp en in zijn brein stelden de grijze cellen zich op in rotten van vier. Wederom klaar voor het land. “Vanzelfsprekend mijnheer Brador. Daar komen zelfs de Amerikanen niet achter.” Hij keek la B trots aan. Het was ook een meesterlijk stukje wegcijferen geweest wat hij daar had gepresteerd. Een hoogstandje. Zelfs in de ogen van de immer bescheiden brave ambtenaar Distelmans.

“Mooi, Distelmans, heel mooi.” La B haalde diep adem en vervolgde: “Zou je dat nog een keer voor elkaar kunnen krijgen? We moeten nog een gesprek van Teeven kwijt.”

Read Full Post »