Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘bestuurders’

Het was de voor-vorige bestuursvoorzitter van Treant, Eric Janson, die de uitdrukking onder mijn aandacht bracht. “Door de zorg slimmer te organiseren kunnen we een hoop kosten besparen.” Hij sprak die woorden zo kalm en zelfverzekerd uit dat ik hem bijna geloofde.


Sindsdien heb ik zoveel, vaak door gebrek aan gewicht omhoog gevallen, bestuurders vrijwel gelijkluidende woorden horen spreken dat het mij inmiddels zwaar te moede is geworden. Ooit zat deze generatie tegenover mij in de schoolbanken en hoewel ik er alles aan heb gedaan om deze zelfoverschatting met wortel en tak uit te roeien moet ik bekennen dat dit mislukt is. Misschien heb ik het niet slim genoeg aangepakt?

Ziekenhuizen worden geteisterd door personeelstekorten, het onderwijs idem dito, overal wordt geklaagd over werkdruk, intimiderend gedrag van managers en verlies van arbeidsvreugde. Het primair onderwijs kampt komend schooljaar met een tekort van 1300 leerkrachten. Reken voor het gemak dertig leerlingen per leerkracht en er zitten dus sowieso 40.000 kinderen zonder leerkracht.

Slimme jongens en meisjes daar in den Haag. Laag opgeleiden leven korter. Dus de groei van de bevolking zal op termijn steeds meer afnemen. En dat betekent ook dat er minder vraag naar ziekenhuiszorg zal ontstaan. Het is gewoon een groot slim masterplan. Als we het zo slim blijven aanpakken moet de bevolking rond de volgende eeuwwisseling met 50% gereduceerd kunnen zijn.

Read Full Post »

De bestuurlijke soap bij Vanboeijen roept natuurlijk veel vraagtekens op. Maar daarnaast is het een diep trieste toestand. De inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ) is er inmiddels toe overgegaan om de instelling onder verscherpt toezicht te plaatsen, omdat de IGZ van mening is dat de bestuurlijke onrust risic0’s inhoudt voor de kwaliteit van de zorg.

Het is verleidelijk om hier nu meteen weer giftige pijlen te richten op de bestuurders. Te melden dat de huidige generatie bestuurders meer bezig is met het bestuurder zijn dan met de instelling waar men bestuurder van is. Je zou de voorzitter van de Raad van Toezicht kunnen verwijten dat zij in haar motivatie om aan te blijven als voorzitter tot er een voltallige Raad van Toezicht is, vooral de continuïteit van bestuur centraal stelt en niet de kwaliteit van de zorg, maar dat zou te makkelijk zijn.

Blijft dus de vraag wat er nou echt aan de hand is. Hebben de bestuurders elkaar de tent uitgevochten? Is er een vertrouwensbreuk tussen directie en bestuur? Of tussen directie en personeel? Voldoet het personeel niet meer aan de kwaliteitseisen? Als een familielid van je afhankelijk is van de zorg in Vanboeijen dan heb je grote zorgen.

Het is te hopen dat er snel een definitieve oplossing komt die recht doet aan de belangen van de cliënten, de kwetsbare groep die absoluut niet gebaat is bij dit soort gevechten.

.

 

Read Full Post »

Het verschijnsel heet gouden handdruk, maar wordt ook wel vertrekpremie genoemd en soms is er sprake van ontslagvergoeding. Zo langzamerhand is Nederland er ziek van. Kotsmisselijk. Het verschijnsel is als een tumor, die zich steeds meer uitzaait. Genezing is nog een utopie, behandeling komt maar moeizaam op gang. Afgelopen jaar gingen in de publieke sector rond miljoenen euro’s in de vorm van dit soort perverse betalingen onze gezamelijke publieke beurs uit. Alleen al Achmea was hier 8,5 miljoen euro aan kwijt. (Bron: de Volkskrant)

De overheid probeert de indruk te wekken dat zij exorbitante beloningen voor megalomane, veelal licht autistische, zich zelf overschattende managers en bestuurders aan banden wil leggen. Of het nu gaat om bonussen, ontslagvergoedingen of krankzinnige salarissen, het zal een zielige poging blijken te zijn.

In de zorgwereld ging dat als volgt. Een bestuurder mag sinds twee jaar (nog maar) anderhalf keer de ‘Balkenendenorm’ verdienen, maar voor bestaande afspraken is een overgangsregeling bedacht waarbij nog vier jaar immens gegraaid mag worden en daarna mag men er nog drie jaar over doen om op het voorgeschreven niveau te komen.

Dat krijg je als toekomstige roofridders de spelregels voor de huidige roofridders vaststellen. Logisch natuurlijk. Na een politieke loopbaan is het netwerk doorgaans groot genoeg om in de graaistand van de roofridders te worden verheven. Er is maar één verschil. De moderne schurken krijgen geen ridderslag, maar een graaiarm. Jan Kees de Jager is het meest recente voorbeeld. Voor zeven ton per jaar gaat hij aan de slag bij KPN.

Het is door de millennia heen nooit anders geweest. Alleen na de tweede wereldoorlog is er, dankzij de onvoorstelbare verwoesting die Hitlerduitsland op haar geweten heeft, een periode geweest waarin de financiële schurken hun gang niet konden gaan, althans flink minder mogelijkheden daartoe hadden.

Inmiddels is de status quo hersteld. Nederland biedt financieel onderdak aan internationale schurkenfirma’s. De Zuidas schijnt direct verbonden met de ramp met de MH17, dus laten wij ons vooral geen illusies maken. Niet alleen Rusland wordt door misdadigers geregeerd.

De bestuurders van woningbouwcorporaties, onderwijsinstellingen en zorginstellingen zijn in vergelijking daarmee slechts amateurtjes uit de financiële tweede divisie. Gewoon brave burgers in vergelijking met de echte toppers.

Het feit dat hebzucht oneindig is, helpt mij in ieder geval om vrede te hebben met de eindigheid van het individuele menselijke bestaan.

 


 

 

 

Read Full Post »

Lezeres maande mij om een positief gestemde kantlijn te schrijven. Zij had blijkbaar genoeg van mijn azijn en liet weten dat er zoveel moois is om over te schrijven. Dat klopt.
Mijn lief, maar daar heb ik al een heel boek aan gewijd, mijn hond, maar die laat ik zelf schrijven, mijn vrienden, maar die gaan niemand wat aan en wat blijft er dan nog over?

“Genoeg'” zal lezeres zeggen, “als je het maar wilt zien.” Daar heeft zij gelijk in. En wat nog mooier is, ik kan haar geruststellen. Ik zie het ook wel. Maar daarnaast zijn er zoveel dingen die ik niet zie en waarvan ik hoop dat iemand ze mij zal laten zien.

Zo zie ik niet hoe we een eind kunnen maken aan het asociale gegraai van autistisch aandoende bestuurders in de publieke sector.
Ik zie niet hoe we een kabinet er toe moeten bewegen om het principe van eerlijk delen te hanteren en de zwaarste lasten neer te leggen op de sterkste schouders.
Ik zie niet hoe we kunnen zorgen dat niet langer in elke schoolklas met gemiddeld 27 kinderen drie leerlingen beneden de armoedegrens moeten leven.

Ik kan natuurlijk weer gaan mopperen, azijn urineren of nog ergere dingen doen, maar het is Prinsjesdag dus ik doe mijn best om me positief op te stellen en daarom vraag ik aan lezeres mij de ogen te openen. Mij te laten zien hoe we hier wat aan kunnen doen. Dat hoeft ze niet perse alleen te doen, daar mag ze hulptroepen bij zoeken.

Ik beloof mijn eeuwige dankbaarheid voor het geval haar missie slaagt.

.

Read Full Post »

Wie faalt betaalt … maar niet heus helaas.

Zorginstelling GGZ WND in Halsteren vreest afwenteling van financiële problemen op patiëntenzorg.

De Volkskrant van 26 oktober 2011 meldt dat zorginstelling GGZ WNB Halsteren vreest voor afwenteling van grote financiële problemen op personeel en patiënten. Oorzaak? Een megalomane bestuursstijl van voormalig voorzitter, Wubbo Petersen.

Ik wil hier nu eens niet ingaan op wat Petersen misgedaan heeft, wie daarin is geïnteresseerd kan genoeg informatie vinden in de verschillende media of via google . Wat mij momenteel erg bezig houdt, is hoe het toch kan dat wij als moderne mondige samenleving niet in staat zijn om megalomane bestuurders die instellingen naar de verdommenis helpen (denk aan InHolland, denk aan Sanquin of zie mijn blog over topbestuurders in de zorg) voor hun wandaden te laten opdraaien. Ze komen er te makkelijk mee weg, want op een of andere manier zijn ze niet aansprakelijk te stellen.
En dat zou toch heel makkelijk aan te passen zijn? Ben je topbestuurder en wil je een topinkomen verdienen, dan moet je ook zo goed zijn dat je met heel je persoonlijke vermogen verantwoordelijk durft te zijn voor je (wan)daden. Een bonus bij goed functioneren? Okee, maar dan ook een passende boete bij disfunctioneren. Wie faalt betaalt. Zo moeilijk is dat toch niet? Het zal bestuurders in ieder geval een stuk voorzichtiger maken. En dan zijn zij nog maar kleine jongens. Wat te denken van die bankiers die de financiële wereld door hun exorbitante manieren van beleggen en hun megalomane eigenwaan aan de rand van de afgrond brengen. Financieel laten bloeden, zou ik zeggen. Niet de gepensioneerde pakken, of de minima, nee de echte verantwoordelijken.

.

.

Wie faalt betaalt.

.

.

Read Full Post »

Hoogeveen verliest intercitycontact met westen

Al enige tijd heerst grote onvrede in het anders zo landelijke en rustige Hoogeveen, provinciestad met één van de beste ziekenhuizen van ons land, de beste binnenstad van Nederland en een in populariteit sterk groeiende Cascaderun, het Univé schaaktoernooi, de Ronde van Drenthe niet te vergeten en (tot en met dit jaar) de Drentse fiets4daagse.
Hoogeveen is ook (nog wel) een plaats die is aangesloten op het Intercitynetwerk van de NS. En die status staat inmiddels op de tocht. Overigens stopt er op dit moment ook geen intercity in Hoogeveen, maar wordt de stoptrein Groningen-Zwolle in Zwolle de intercity naar Schiphol, waardoor je naar het westen kunt komen, met hooguit één gemakkelijke overstap in Amersfoort.

.

.

NS wil binnen niet al te lange tijd Hoogeveen schrappen als IC-locatie, zodat voortaan altijd in Zwolle overgestapt moet worden. Provinciale Staten van Drenthe hebben zich tegen deze wijziging van de status van Hoogeveen uitgesproken, maar de Commissaris van de Koningin en Gedeputeerde Staten (onder aanvoering van gedeputeerde Brink) hebben zich aangesloten bij de CDK’s van Groningen en Overijssel en hebben gezelschap gekregen van de burgemeesters van Assen, Groningen en Zwolle.
Zij hebben de minister, mevrouw M.H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus, laten weten dat handhaving van de IC-status van Hoogeveen het “niet realiseren van een OV-knoop in Groningen tot gevolg zal hebben.” Dit zal dan weer gevolgen hebben voor de “potentiële reizigersgroei in het totale OV in het Noorden van het Land.” Voorts melden de regionale bestuurders dat dit “onomstotelijk is komen vast te staan uit onderzoek dat heeft plaatsgevonden in het kader van het Programma Noord-Nederland, dat in uw opdracht heeft plaatsgevonden.”

SP statenlid Philip Oosterlaak heeft dit onderzoek opgevraagd en geconstateerd dat in het door GS aangeleverde onderzoek nergens sprake is van een onderzoek naar de vraag of het (on)mogelijk is om twee intercity’s per uur in Hoogeveen te laten stoppen. Oosterlaak heeft zich daarom per brief tot de minister gewend en schrijft daarin onder meer:

Vooralsnog moeten wij daarom concluderen dat er in de brief die u ontving namens de genoemde commissarissen van Koningin en burgemeesters beweringen worden gedaan over de IC-stop Hoogeveen die in tegenstelling tot wat de briefschrijvers u voorhouden, niet door onderzoek gestaafd worden. (De vette opmaak is niet van de heer Oosterlaak, maar van mij, FK.)
In een motie d.d. 13 juli 2011 hebben Provinciale Staten van Drenthe zich over de kwestie uitgesproken. Provinciale Staten blijven van mening dat ‘het van belang is dat de regio rondom Hoogeveen rechtstreeks aangesloten blijft op het intercitynetwerk en/of een doorgaande verbinding behoudt met het Westen van het land’.

Nu is bekend dat commissarissen der koningin en gedeputeerden doorgaans een dienstauto met chauffeur ter beschikking staat, met als gevolg dat zij werkelijk niet weten hoe (slecht) het openbaar vervoer werkt. Het is hen verder kwalijk te nemen als zij leugen, list of bedrog toepassen en in het onderhavige geval lijkt hier toch duidelijk sprake van te zijn.

Eerlijk gezegd is ook dat eigenlijk niet verbazend. Regionale bestuurders zijn doorgaans niet de “grote jongens of meisjes” (meer). Ik vrees dat voor de meesten geldt, dat ze

  • proberen hogerop te komen en dat het daarbij in hun carrièreopbouw past om een tijd provinciaal bestuurder te zijn, waarbij ze bij de voor hun carrière van belang zijnde grote jongens en meisjes een wit voetje proberen te halen, of dat ze
  • in de hoogste landelijke divisie zijn uitgerangeerd en ergens lekker weggestopt op een rustige manier het pensioen proberen te halen.

U zult mij niet horen zeggen dat bovenstaande schildering de werkelijke situatie is maar ik vind het steeds moeilijker te geloven dat het niet de bestuurswerkelijkheid is. Kijk bijvoorbeeld naar de echt grote jongens in besturenland. Toen minister Rosenthal gevraagd werd of hij “blij was met de dood van Khadaffi”, antwoordde hij niet dat je natuurlijk nooit blij bent met de dood van een mens. Nee hij antwoordde dat hij zeer voldaan was.
Hij zou nadrukkelijk moeten betreuren dat Khadaffi niet voor het gerechtshof in Den Haag gebracht kan worden. Dat is toch de norm? Of ben ik nou zo naïef?

In de afgelopen twee jaar zijn bijna alle grote jongens vriendschappelijk met de nu dode dictator op de foto gegaan, maar nu hij dood is… zijn ze waarschijnlijk opgelucht omdat hun rol in het contact met de tiran van Libië nogal dubieus geweest zal zijn. De Lockerbiedader werd onder het mom van terminaliteit vrijgelaten, maar naar onlangs uit documenten in Tripoli schijnt te zijn gebleken, was hij helemaal niet terminaal. Wat wij overigens al lang hebben kunnen constateren.

Terug nu naar onze eigen regio. Sinds besturen/managen een beroep is geworden gaat het fout. Dat je als wethouder van Hoogeveen gewoon in Emmen kunt wonen hoort niet. Als lokaal bestuurder hoor je te wonen in de plaats die je bestuurt. Hoor je een band met die plaats te hebben, dan wel op te bouwen. Hoogeveen hoort meer te zijn dan een project dat gemanaged moet worden. Hoogeveen verdient het bestuurd te worden door bestuurders met Hart (met een hoofdletter H!) voor Hoogeveen in plaats van zogenaamde professionals die van elders gehaald worden, omdat ze zo’n interessant netwerk hebben.

Ooit werkte ik in het onderwijs, vele Hoogeveners zijn mij in hun schooltijd tegengekomen. Lange tijd werd mijn school bestuurd door de gemeente. Dat was een goede tijd. Toen fuseerden wij en trad het eerste schoolbestuur aan. Een ex-wethouder als voorzitter, een gepensioneerd docent als bestuurslid. Betrokken mensen, voor wie het welzijn van de school op de eerste plaats kwam. Zij deden het onbezoldigd en met hart voor de zaak.
Na enige wisseling van de wacht meldde het bestuur “op afstand te willen blijven.” Vervolgens besloot het bestuur zichzelf te gaan belonen voor het (in ieder geval voor ons docenten) onzichtbare werk. Inmiddels is er landelijk geharrewar geweest over de CAO voor bestuurders van scholen in het voortgezet onderwijs, die een jaarsalaris kunnen gaan toucheren, dat mijns inziens een klap in het gelaat is van de ploeteraars voor de klas, voor wie geen loonruimte is en die steeds meer taken in steeds grotere klassen moeten uitvoeren.

Wat is nu de moraal van deze overwegingen?
Als je een samenleving gaat beschouwen als een bedrijf, of erger nog, misschien wel als een lege BV, is het niet raar dat mensen het vertrouwen in de politiek gaan verliezen en hun heil zoeken bij partijen die zich op een wat extremere manier uitlaten. Ik stem, dat mag bekend verondersteld worden bij mijn lezers, al jaren op de SP, omdat ik blijf geloven dat solidariteit het fundament van een gezonde samenleving is en niet hebzucht, wantrouwen of vreemdelingenhaat. Een bedrijfsmatige benadering van de samenleving, waarbij bestuurders werkelijk autistische trekjes vertonen (met excuses aan alle mensen die daadwerkelijk autistische problemen in hun leven tegenkomen), zal onherroepelijk schipbreuk leiden. One way or the other, om het maar eens in een wereldtaal te zeggen.

Alleen hebben de meeste managers hun zakken dan vermoedelijk al voldoende gevuld om daar ook geen weet van te hebben.

Read Full Post »