Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Asielzoekers’

Thierry Baudet mag Mark Rutte c.s. intens dankbaar zijn. Dankzij het gelieg en bedrieg in het Catshuis, waar Mark de eindverantwoordelijke voor is, groeit de rechtse weerzin tegen de VVD. En eerlijk is eerlijk die weerzin deel ik maar dan meestal langs de linkse route.


Toch bekroop mij deze week de neiging om eens flink op de rechtse tour te gaan en de Turkse dictator Erdogan als voorbeeld voor het Nederlandse asielbeleid te stellen. Die weet tenminste van uitzetten. Meteen nadat een Nederlandse journaliste door het Nederlandse OM bij de Turken was gemeld als ex van een Syriër die onder verdenking staat van terroristische vriendschappen werd Ans Boersma Turkije uitgezet, zonder pardon en zonder dat zij thuis nog bezittingen mocht ophalen. Gewoon eruit.

En dat, hou u vast, zou Nederland wat mij betreft moeten doen met asielzoekers die aantoonbaar én meer dan één maal overlast veroorzaken. Als je niet in staat bent om je te gedragen, gewoon weg. Naar je land van herkomst. Op het vliegveld van bestemming eruit, deur weer dicht en opstijgen. Je redt je maar. Hier past hard optreden en geen pappen en nathouden. Pak hierin nou maar eens door in plaats van kinderen uit te zetten. En kom niet aan met smoesjes.

De enigen die blij mee zijn met deze houding heten Wilders en Baudet. Zij spinnen garen bij dit slappe gedoe. Zoals zij ook garen spinnen bij al het gelieg en bedrieg van bewindslieden. Vooral bij defensie. Nu blijkt weer dat Hans Hillen de Kamer onjuist heeft geïnformeerd over afvalverbranding in Afghanistan, waardoor tientallen militairen mogelijk kanker hebben opgelopen. Respect voor de bevolking spreekt hier niet uit en Thierry en Geert staan te springen van vreugde bij zoveel onkunde. Hun aanhang groeit. Vooral die van Thierry die zich als intellectueel gedraagt. Hooligan Wilders heeft zijn beste tijd wel gehad denk ik.

Elk volk krijgt de regering die het verdient, althans in parlementaire democratieën als de onze. Ik weet nog niet wat ik straks ga stemmen, maar het zal niet op Thierry of Geert zijn. SP of Partij voor de Dieren maken de meeste kans.


Read Full Post »

Ooit had ik een stagiaire op school. Hij kwam lesgeven in een drukke brugklas. Leuke kinderen, maar nauwelijks in staat om de bovenlip langer dan een paar tellen op de onderlip te houden.

De stagiaire begon aan zijn inleiding en werd binnen een minuut overstemd door het geroezemoes. In tegenstelling tot alle stagiaires die ik voor hem aan het werk zag, ging hij niet harder praten om over het geluid heen te gaan.

“Ik merk dat jullie me niet goed verstaan, daarom zal ik wat zachter gaan praten.” Het werd in no time een stuk rustiger in de klas. De jongeman had de les die ik zijn voorgangers gaf, om geen lawaai op lawaai te stapelen, niet nodig.

Aan hem moest ik denken toen ik het interview zag dat Rutger Castricum voor Powned had met Geert Wilders. Onderwerp was de gedwongen internering van mannelijke asielzoekers, omdat duizenden Arabische asielzoekers honderden vrouwen sexueel hebben aangevallen.

Wilders pakt de walgelijke gebeurtenissen Keulen en veralgemeniseert het meteen. Die uitvergroting is koren op de bekende molen. Maar ditmaal niet op die van Rutger Castricum van Powned. Het lijkt alsof Wilders zelfs voor Rutger te ver is gegaan.

Niet alleen allochtonen radicaliseren, de leider van de PVV ook. Radicaal wordt op radicaal gestapeld en we raken steeds verder van een oplossing verwijderd.

 

 


 

 

Read Full Post »

Met de beste bedoelingen proberen op veel plekken in Nederland mensen vluchtelingen het gevoel te geven dat ze welkom zijn. Het anti-sentiment tegen de rechts-extreme opvatting dat iedere vluchteling een potentiële verkrachter/terrorist is die zo snel mogelijk op moet rotten.

Met respecht voor hun bedoelingen, maar het doet mij denken aan een scène uit Independence Day, een science-fiction film uit 1996. Een groot ruimteschip hangt boven New York. Dreiging in het kwadraat. Op de daken van wolkenkrabbers vieren mensen enthousiast de komst van de buitenaardse gasten. Zonder te weten wat of wie ze verwelkomen.

De beelden van applaudisserende Duitsers bij de aankomst van de eerste vluchtelingen die de Balkanroute hadden gehaald stoorden mij mateloos. Alsof de Weltmeister werd binnengehaald. De vluchtelingencrisis is een ramp. In de eerste plaats voor de vluchtelingen zelf, maar ook voor u en mij. We zaten en we zitten niet te wachten op een massale immigratiestroom. Daarvoor zitten we met ons zeventien miljoen al in een veel te kleine ruimte opgesloten.

Maar….. we mogen mensen in nood ook niet aan hun lot overlaten. En daar zit hem nou net het probleem. We maken ons allang niet meer druk over de oorzaak van de vluchtelingenstroom, waar het westen een belangrijk aandeel in heeft. We zijn vooral bezig steeds verder te polariseren. ‘Daar moet een piemel in’ versus ‘Vluchtelingen welkom’.

Een van mijn eerste gedachtes bij het horen van de vunzige toestanden op het Domplein in Keulen was: had ze kapot geschoten.
Een fractie van een seconde lang.
Toen: wat zal Wilders hier blij mee zijn.
En ja hoor: 41 zetels.
In onze geschiedenis hebben overheden ontelbare malen aanslagen gepleegd om vervolgens de schuld aan ‘de vijand’ te kunnen geven. Symbool hiervoor is onze landgenoot Marinus van de Lubbe. Niet dat ik denk dat Wilders achter de misselijke vertoning in Keulen zit, maar het komt zijn politieke ambities heel goed uit.

De PVV leider zal dankbaar zijn voor de uitspraak van Diederik Samsom dat 200.000 vluchtelingen in Nederland een overzichtelijke hoeveelheid is. Zoals ook het goedbedoelde Welkom vluchtelingen koren op zijn molen is om, niet gehinderd door politieke correctheid, zijn kretoriek* op los te laten.

Wie zich daar tegen verzet moet in het huidige tijdsgewricht vrezen op enig moment het doelwit te worden van door emoties overmande mannen wier piemels stijf rechtop staan. Klaar om toe te steken.
Maar wie zich genuanceerd uitlaat moet vrezen onmiddellijk voor fascist uitgemaakt te worden door het tegenkamp, waar men zich er op laat voorstaan goed te doen.

De waarheid ligt altijd, en ook nu weer, ergens in het midden. We moeten kalmeren en ons verstand gebruiken. We mogen vluchtelingen niet aan hun lot overlaten en we moeten geen gespuis in onze landen toelaten.

Daar is een hoop verstand voor nodig en geen driftig jeukende onderbuiken.

.


 

* kretoriek = samenvoeging van kretologie en retoriek

.

 

 

Read Full Post »

Abraham Moskowicz gaat namens zijn partij VoorNederland aangifte doen tegen het kabinet. Volgens Moskowicz maakt het kabinet zich schuldig aan een strafbaar feit. Omdat er mogelijk IS-jihadisten tussen de Syrische asielzoekers zitten, brengt het kabinet daarmee Nederland in gevaar. Daarnaast maakt het kabinet zich schuldig aan een strafbaar feit, omdat het een opgedragen onderhandeling ten nadele van de staat uitvoert. Met die opgedragen onderhandeling bedoelt de voorman van VNL de onderhandelingen die het kabinet in Europa voerde over der herverdeling van asielzoekers.

Tot zover de waarschijnlijke feiten, zoals die in de media worden weergegeven. U zult begrijpen dat ik mij in deze Kantlijn zeer voorzichtig zal uitdrukken en mijn woorden op een weegschaaltje zal leggen want voor men het weet heeft de bekendste ex-strafpleiter van Nederland iets gevonden wat wettelijk gezien strafbaar is en loopt men zo maar het risico van een klacht wegens bijvoorbeeld smaad. Toch waag ik het er op mij af te vragen waarom VNL deze stap zet.

Het lijkt er op dat men bij de beweging van onder meer ex-PVV Kamerlid Joram van Klaveren heeft vernomen dat er een ‘minimale grond’ is voor een aangifte. En dus doet men dat, want VNL wil er alles aan doen om de vluchtelingenstroom te stoppen. En dan hoort dit er blijkbaar bij. Het geeft ook publiciteit en dat is natuurlijk nooit weg als je in de race bent met de blonde leider wiens naam maar niet uit mijn toetsenbord wil komen.

Maar Abraham Moskowicz? Waarom neemt hij het risico zijn geloofwaardigheid op het spel te zetten? Zou het een wanhoopsdaad zijn? Zou hij misschien denken dat hij toch al geen geloofwaardigheid meer heeft en dus alleen maar kan winnnen? Zou het ijdelheid zijn die hem er toe drijft de schijnwerpers weer te zoeken? Of zou hij serieus denken dat hij deze aanklacht zal winnen en Rutte c.s. een forse celstraf kan bezorgen, want het land in gevaar brengen dat is nogal wat. Dat grenst aan landverraad, zo het dat nog niet is. En dan ook nog in oorlogstijd aangezien wij in oorlog verkeren met Islamitische Staat. Daar stond in een nog niet zo grijs verleden de doodstraf op.

Ik weet niet wat Moskowicz drijft, maar ik weet wel dat ik niet op zo’n politicus zit te wachten. Alleen al het gebruiken en vervolgens weglaten van het woord mogelijk. Omdat er mogelijk IS-jihadisten onder de Syriërs zitten brengt het kabinet het land in gevaar. Met zekerheid dus. Ook al is het lang niet zeker dat die IS-jihadisten het risico van herkenning zullen accepteren. Het is zelfs hoogstwaarschijnlijk dat zij dat niet op deze manier zullen doen. IS heeft geld in overvloed, valse paspoorten eveneens. Waarom dan de kans lopen op ontmaskering?

.


.

ScreenHunter_09 Jun. 01 09.24

.


.

Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

Stormkracht geeft een openhartige inkijk in het proces dat de auteur en zijn vrouw doormaakten vanaf het eerste onderzoek tot het einde van de nabehandeling. Het boek geeft een beeld van de onverwachte kracht die liefde biedt als het echt nodig is.

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

Read Full Post »

Ooit lachte ik me ziek om Monty Pythons Life of Brian. Een van de hoogtepunten is een soort van ‘balkonscène’. Brian en zijn moeder proberen wanhopig het toegestroomde volk duidelijk te maken dat Brian niet de Messias is. Die boodschap wil het volk niet horen. En die boodschap hoort het volk dus ook niet. Elk woord van de steeds wanhopiger wordende moeder wordt verkeerd verstaan. Het volk wil Brian. Als Messias. En dus maakt het volk van Brian de Messias. Wat moeder ook mag beweren. Film niet gezien? Kijk de hierboven beschreven scène onderaan deze Kantlijn.

Volksmenners roepen wat het volk wil horen. En het volk stuwt volksmenners steeds verder omhoog. De berg op. Tot de volksmenners de top hebben bereikt en dan keert het volk zich tegen hen. Fundamenten worden niet op toppen gebouwd, maar in dalen en daar komt het volk altijd weer te laat achter. Heel wat volksmenners ook trouwens. Vaak met het hoofd op het hakblok, de strop om de keel of vastgebonden voor een vuurpeloton. Geschiedenis wordt geregeld met bloed geschreven.

Het weerhoudt de blonde leider, wiens naam maar niet uit mijn toetsenbord wil komen, er niet van om furieus te reageren als Europa echt werk lijkt te maken van vluchtelingenopvang in de regio. “Onze leiders zijn ziek,” sneert hij in reactie op financiële steun aan Turkije, dat bij uitstek het land is waar opvang van Syrische vluchtelingen in de regio plaats kan vinden. In één adem door kondigde hij ook nog een Turkse invasie van Europa aan.

Vorige week schreef ik dat de blonde leider zich geen betere campagneleider dan Mark Rutte kan wensen. Het omgekeerde is ook het geval. De blonde leider is dé garantie dat het kabinet Rutte de rit helemaal uitzit. Nu een kabinetscrisis betekent politieke zelfmoord.

We zitten ergens halverwege op een berg en kunnen niet meer voor of achteruit. Net als de Yezidi’s die destijds voor IS op de vlucht waren.

.

.


.

ScreenHunter_09 Jun. 01 09.24

.


.

Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

Stormkracht geeft een openhartige inkijk in het proces dat de auteur en zijn vrouw doormaakten vanaf het eerste onderzoek tot het einde van de nabehandeling. Het boek geeft een beeld van de onverwachte kracht die liefde biedt als het echt nodig is.

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

Read Full Post »