Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Organisatie en management’ Category

Schaamteloos,
Veel bestuurders zijn zo schaamteloos,
Waar zij zijn is altijd wel iets loos,
’t Is bar en boos,
zo schaamteloos.

Bovenstaande tekst valt goed te zingen op de melodie van Yesterday van Lennon en McCartney. Helaas is de tekst niet van gisteren, maar volledig van deze tijd. De schaamteloosheid waarmee bestuurders hun waarde overschatten is hemeltergend. Tot heden heb ik mij stil gehouden over wat ik in het afgelopen jaar heb meegemaakt op dit gebied, maar dat stilzwijgen doorbreek ik nu, zoals je een puist uitknijpt om van de pijnlijke onderhuidse spanning af te komen.

In oktober 2012 nam burgemeester Loohuis uit handen van het oudste nog levende bestuurslid van ziekenhuis Bethesda, de toen bijna 90-jarige Auke Pot, symbolisch bijna 15.000 handtekeningen onder de petitie “Bethesda moet volwaardig blijven” in ontvangst. Uiteraard gaf de burgervader de petitie onmiddellijk door aan vice-voorzitter Cees Donkervoort van Zorggroep Leveste Middenveld,

Op mijn uitdaging de petitie ook te ondertekenen ging Donkervoort gretig in. Hij stak zelfs als een enthousiaste supporter na een overwinning van zijn club een juichend gebalde vuist de lucht in. Oudere en gezagsgetrouwe mensen zoals mijn 82-jarige schoonmoeder vatten zijn gebaar toen op als een capitulatie en dachten werkelijk dat hij zijn plannen opgaf.

Korte tijd later zat ik voor het eerst, samen met mijn comitégenoten bij Donkervoort (toen nog geflankeerd door directeur van Berckel) aan tafel. Uiteraard liet ik mij de kans niet ontnemen om  hem te vragen wat zijn handtekening waard was. Hij kwam met een lang verhaal, dat kort samengevat kan worden als: geen ene cent. Ik had niet anders verwacht. De man had, in de voor hem vreemde situatie met een menigte tegenstanders tegenover zich, er voor gekozen de popie jopie uit te hangen.

Het was van mijn kant slechts een opwarmertje, want ik wilde hem ook laten weten dat ik zijn salaris idioot hoog vond, maar hij was mij voor. Letterlijk ging het gesprek als volgt:

“Je hebt het een en ander in de media geroepen over mijn salaris.”
“Ja dat vind ik onmaatschappelijk hoog, zoiets hoort niet.”
“Ik geef toe dat het veel geld is, maar dat bedraag staat nou eenmaal in de CAO voor deze functie. Bovendien hebben wij de raad van toezicht gevraagd of de volgende verhoging niet door hoeft te gaan.”

Alsof er een CAO voor topbestuurders bestaat. Er is sinds 2009 een beloningscode van de NVZD (Nederlandse vereniging van bestuurders in de zorg), waarin een plafond van €200.000,00 wordt bepleit. Donkervoort had als hij werkelijk meende wat hij toen zei moeten zeggen: “Wij hebben besloten ons contract te laten wijzigingen en aan de code van de NVZD aan te laten passen.”
Hij keek wel uit.

In mijn toespraak op 2 januari 2013 heb ik, als kersverse Hoogevener van het jaar, gewaarschuwd voor de roofridders die ook bezig waren in de zorg toe te slaan. Daar heb ik geen namen of toespelingen bij gebruikt, maar ik had Donkervoort wel op mijn netvlies toen ik het uitsprak.
Kort daarna belde hij me op om te vertellen dat hij niet zo blij was met die kwalificatie. Ik heb toen geantwoord dat ik geen namen of anderszins toespelingen in zijn richting heb uitgesproken en dat wat mij betreft het gezegde “Wie de schoen past, trekke hem aan” van toepassing was.

Kort nadien trad interim bestuurder Leo L. Schoots aan. Een bestuurder die nog beter van wanten weet dan Donkervoort en Rutgers tezamen. Schoots wilde graag een één op één kennismakingsgesprek met mij en ik ben de beroerdste niet, ik heb toegestemd, op voorwaarde dat ik het hele gesprek op integraal mocht opnemen. Nadat ik mijn woord had gegeven dat het uitsluitend voor eigen gebruik was, ging hij akkoord. Dat eigen gebruik omvat natuurlijk dat ik kan bewijzen dat iets wat ik citeer ook inderdaad gezegd is, zodat ik nooit voor leugenaar kan worden uitgemaakt.

Ik sprak Schoots aan op het salaris dat hij had verdiend bij de totstandkoming van de Tergooiziekenhuizen in Hilversum e.o. Hij ving daar ca. een kwart miljoen euro voor een half jaartje werk. Zijn reactie: “Daar moest nog wel BTW af.” Laten we even voor het gemak uitgaan van 20%. Dus 50.000 euro.
Op de vraag of hij enig idee had hoe lang een modale werknemer voor die BTW afdracht moest werken, bleef hij het antwoord schuldig.

Mijn conclusie is dat deze mensen zo ver van de werkelijkheid af leven, dat het eigenlijk onverantwoord is dat zij zulke belangrijke functies vervullen. Maar ja, ze voeren wel het smerige werk uit dat de overheid heeft ingezet toen de marktwerking in de zorg werd ingevoerd.

Schaamteloos,
Ook de overheid is schaamteloos,
Geen geblik en ook geen gebloos,
’t Is bar en boos,
zo schaamteloos.

Naschrift
Overigens heeft ZLM laten weten dat de nieuwe bestuurders zich houden aan de Balkenendenorm, zoals die in de wet Normering Topinkomens is vastgesteld.
We zullen echter pas weten of dit daadwerkelijk het geval is in 2014 als het jaardocument 2013 uitkomt, met daarin de jaarrekening die deze week zoveel stof deed opwaaien, dat Donkervoort en Rutgers zelfs de Telegraaf haalden waar zij aan de schandpaal werden genageld.

Read Full Post »

Maandag 4 februari 2012 is een hoogtijdag voor liefhebbers van gebakken lucht. Voor het eerst worden in Nederland scholen behangen met het predicaat ‘Excellente school‘. In totaal 52 scholen in ons land mogen zich komend jaar afficheren als excellent. Het Barlaeus gymnasium in Amsterdam ontbreekt. Reden? Men heeft zich niet aangemeld voor deze verkiezing.

Het wordt hoog tijd om ook de “luchtbakker van het jaar” uit te roepen. Ik nomineer in ieder geval de bedenker van deze excellente scholen verkiezing. Een werknemer van het ministerie van Onderwijs, of misschien wel een werknemer van een reclame/marketing bureau dat in opdracht van het ministerie van Onderwijs een pakkende titel heeft bedacht.

Gelukkig dongen slechts 142 van de bijna 8000 scholen die Nederland rijk is mee naar deze misplaatste titel. Onderwijssocioloog Jan Dronkers reageert in de Volkskrant met de melding: “De beste restaurants geven zichzelf toch ook geen Michelinster?”
Hij ziet geen enkele excellente school in het Noorden. Het Zuiden moet het doen met één school in Venlo. Volgens Dronkers is de lijst een Randstadlijst, met hier en daar een uitschieter.

Twee beoordelingsmethodes naast elkaar
Dronkers beoordeelt scholen in het voortgezet onderwijs op de kennis en vaardigheden van hun geslaagde eindexamenleerlingen. Zijn cijferlijst van schoolprestaties is in december door de Volkskrant gepubliceerd. De basis van zijn oordeel is het gemiddelde cijfer dat een school haalt voor het centraal schriftelijk eindexamen. Scholen die meer uit hun leerlingen halen dan verwacht, krijgen bonuspunten. Die extra waarde wordt berekend door het schooladvies van de basisschool te vergelijken met de prestaties van leerlingen in de bovenbouw van het voortgezet onderwijs. Bij een groot verschil in punten tussen het schoolexamen en het centraal schriftelijk examen wordt soms puntenaftrek toegepast.

De excellentie-jury van staatssecretaris Sander Dekker heeft niet elke school langs dezelfde meetlat gelegd. Per instelling werd gekeken hoe werd gescoord op twee onderdelen te weten:

onderwijsopbrengsten

  • visie op onderwijsbeleid
  • toetsresultaten voor een aantal kernvakken
  • leerwinst

excellentiegebieden

  • didactische kwaliteiten leerkrachten
  • aandacht voor hoogbegaafde leerlingen
  • maatregelen voor zorgleerlingen
  • De jury zegt rekening gehouden te hebben met de situatie van de school door de achtergrond van de leerlingen mee te wegen. De conclusie is een algemeen oordeel en geen rapportcijfer zoals bij de methode Dronkers.

Saillant detail is dat een school in Rotterdam, die bij Dronkers al jaren problematisch laag scoort door de jury als excellent werd beoordeeld.

[bron: volkskrant]

Ik ben benieuwd hoeveel scholen in het Noorden zich voor deze verkiezing hebben aangemeld. Ik hoop maar dat het er geen een is geweest. Men heeft wel wat beters te doen dan een visitatiebezoek door de jury van staatssecretaris Dekker voor te bereiden. Want hoe gaat zoiets in zijn werk? School meldt zich aan. Wil dus het predicaat binnenhalen. Doet daar erg haar best voor. Jury stuurt een visitatiecommissie naar de deelnemende scholen, die natuurlijk tip top in orde zijn. Als was het een open avond waar toekomstige leerlingen een kijkje komen nemen. Leerlingen en personeel gescreend en geïnstrueerd. “Jongens zet je beste beentje voor. We gaan er toch allemaal wel voor?”
Wat heeft die jury in concreto nou te beoordelen? Men praat  met een aantal docenten, met ouders, met leerlingen. Heeft de jury die zelf aangewezen of krijgt de jury hen op een presenteerblaadje aangeboden na voornoemde screening en instructie. Ik ben toch echt benieuwd hoe de jury zich dan een gefundeerd oordeel wil vormen over bijvoorbeeld de didactische kwaliteiten van de leerkrachten. De aandacht voor hoogbegaafde leerlingen en de maatregelen voor zorgleerlingen zullen wel in protocollen te vinden zijn, maar wat is de dagelijkse praktijk? Om je een oordeel over een school te vormen moet je een flink aantal weken meedraaien in het dagelijks leven van de school. Aan die tijd ontbreekt het de excellentie-jury.

Ook al is het belachelijke idee niet uit zijn koker gekomen, toch valt staatssecretaris Dekker kortzichtigheid te verwijten, als hij zegt “We kijken altijd naar de onderkant. Ik wil degenen belonen die aan de top zitten.” Nogmaals van de 8000 scholen in Nederland hebben zich slechts 142 scholen aangemeld. En Dekker heeft het over de top. Man weet dus werkelijk niet waarover hij praat. Zou zijn eigen middelbare school hebben meegedaan? En in dat geval het predicaat ook hebben gekregen?

Dit hele circus is een grove belediging aan het adres van de hardwerkende leekrachten in het onderwijs, die niet te beroerd zijn om een leerling die een slechte toets heeft gemaakt, na schooltijd nog eens wat extra hulp te bieden. Of een leerling die straf verdient heeft ook daadwerkelijk zelf onder handen te nemen. Beginnen met een kop thee en een gesprek en dan als de leerling denkt “nou daar kom ik goed mee weg” begint de straftijd pas.

Vroeger was een schoolleider een door de wol geverfde schoolmeester. Met de verzelfstandiging van de scholen (denk aan lumpsum, schaalvergroting, raden van bestuur, raden van toezicht) zijn steeds meer dure managers de scholen binnengekomen. Tel daar vervolgens  het grote aantal keren dat het onderwijs op de kop werd gezet door zogenaamde vernieuwingen bij op. Realiseer u dat nooit voldoende tijd werd geboden om die tot een evenwichtig geheel uit te laten groeien. Kijk naar de extra opvang- en opvoedtaken die bij de scholen worden neergelegd. De beperkingen van de instroom in het buitengewoon onderwijs. Bestaan er nog klassen zonder leerlingen met een “rugzakje”? Kijk ook hoe bang schoolleidingen zijn om op te treden tegen agressie richting leerkrachten. En dan heb ik het nog niet eens over het gegraai door bestuurders, dat veel wijder verbreid is dan menigeen bevroedt.

Het is goed voorstelbaar dat Dekker het onderwijs graag eens op een positieve manier in de spotlight wil zetten, maar dat kan slechts op één manier: Geef scholen voldoende geld, zeur niet zo over de vakanties, die hebben leerkrachten echt wel nodig en laat scholen vooral met rust.

Onderwijs is net als opvoeding gebaat bij Rust, Reinheid en Regelmaat.

Dat het ministerie van onderwijs nu kiest voor een draak van een vertoning en 52 scholen opzadelt met het predicaat excellente school is dan ook onzinnig.
Excellente onzin. Dat wel.

.

Read Full Post »

In het Manifest ‘Zorg in Drenthe’ stelt de Partij van de Arbeid zich de vraag “Van wie is de zorg nu eigenlijk?” Daarmee toont men een schrijnend gebrek aan realiteitszin. Zeker als het gaat om de ziekenhuiszorg. Die is namelijk van de raden van bestuur van zorggroepen. Zoals Ziekenhuis Bethesda en het Scheper ziekenhuis van Zorggroep Leveste Middenveld zijn. Zij (en niemand anders!) beslissen over de toekomst van de ziekenhuiszorg in ons land. Zij (en niemand anders!) zijn verantwoordelijk voor de veranderingen die zich momenteel voltrekken. Niet voor niets verzuchtte de Hoogeveense fractievoorzitter Henk Reinders (CDA) vorig jaar: “De raad van bestuur zegt: Wij willen u er graag bij betrekken, maar u gaat er niet over.”

(lees het Manifest Zorg in Drenthe)

In de inleiding op het manifest valt te lezen dat de PvdA vindt dat er te eenzijdig wordt gepraat over de simpele vraag welke ziekenhuizen open blijven. Men vergeet daarbij dat voor ziekenhuizen geldt: Als je ze eenmaal kwijt bent, krijg je ze niet meer terug. Van een partij die zegt op te komen voor de zwakkeren en minder draagkrachtigen in de samenleving verwacht ik een andere attitude.

Bij onze actie in de Hoofdstraat van Hoogeveen op 6 oktober 2012 vertelde een hoog bejaard echtpaar (82 en 84 jaar) mij, dat zij na een leven van noeste arbeid als kleine middenstanders (die zich geen pensioenpremie konden veroorloven) nu leven van de AOW. Mevrouw vertelde: “Omdat wij een eigen huisje hebben, dat helemaal is afbetaald, kunnen wij het redden met de AOW. We hebben altijd zuinig gedaan en doen dat nog steeds.”
Mijnheer is anderhalf jaar geleden zes weken opgenomen geweest in ziekenhuis Bethesda. Met vochtige ogen voegde mevrouw daaraan toe: “Als hij naar Emmen had gemoeten, had ik hem niet elke dag kunnen bezoeken, want dan zou ik aan het eind van de maand geen eten meer hebben gehad.”
Het is dus van het grootste belang dat in een woonkern als Hoogeveen een volwaardig ziekenhuis met een volwaardige verpleegafdeling blijft bestaan. Die discussie moet worden gevoerd. 

Uiteraard is er niets mis met aandacht voor langdurige zorg, zoals die door verpleeghuizen, instellingen voor gehandicaptenzorg en de GGZ worden geboden. Maar de dominante rol die de ziekenhuisdiscussie momenteel inneemt is logisch. Kwestie van prioriteit!

Publieksbijeenkomsten in Hoogeveen en Assen
Een werkgroep van lokale en landelijke PvdA politici organiseerde op 27 januari j.l. een bijeenkomst in Hoogeveen, en op 10 februari a.s. vindt een soortgelijke bijeenkomst plaats in Assen. Op deze bijeenkomsten kunnen belangstellenden hun mening geven over het Manifest Zorg in Drenthe. In Hoogeveen sprak Francis Bolle (verpleegkundige en senior adviseur van de Vereniging Verplegenden en Verzorgenden Nederland) over de rol van de terugkerende wijkverpleegkundige. Fenna Bolding (specialist in leefbaarheidsvraagstukken) vertelde over een experiment met ‘burgerkracht’ in het dunbevolkte gebied tussen Assen en Veendam.

Twee op zich interessante verhalen, maar gespreksleider Erik van Oosterhout (burgemeester van Aa en Hunze ‘en PvdA-lid’) liet weinig ruimte voor discussie. Men kon toelichting vragen, maar toen een der aanwezigen vragen stelde bij de hoge premies voor de ziektekostenverzekeringen (“Komt al dat premiegeld wel in de vorm van zorg terug?”) werd de discussie in de kiem gesmoord. Aandacht voor ziekenhuis Bethesda was er niet.

In de uitgangspunten van het Manifest Zorg in Drenthe staat te lezen: Nadenken over een nieuwe inrichting van de zorg moet van onderaf, vanuit de vraag van de cliënten gebeuren. Dus niet de vraag “hoe optimaliseer ik de zorg van mijn ziekenhuis moet dominant zijn, maar eerder de vraag: hoe organiseren we goede zorg in dorpen en wijken. De ziekenhuisvraag komt daar vervolgens uit voort, omdat hij daarop moet aansluiten”.
Dus: eerst van onder af praten over een nieuwe inrichting van zorg. En daarna pas de ziekenhuisvraag aan de orde stellen.
Ondertussen gaat de reorganisatie van de ziekenhuiszorg gewoon door. Achmea en ZLM hebben de intentie om medio april een tienjarencontract te sluiten over de zorg die de ziekenhuizen Bethesda, Scheper en Refaja het komende decennium gaan bieden. Die gaan echt niet wachten wat de uitkomsten van deze discussie zullen zijn.

Marnix Koppe, jarenlang gynaecoloog in ziekenhuis Bethesda, deed een beroep op de PvdA (“We zijn hier op een politieke bijeenkomst, vergeet dat niet!”) om de kwestie rond de ziekenhuiszorg te politiseren en van zich te laten horen. “Fractie laat u horen, alstublieft! Zwijg niet langer. Als het ziekenhuis wordt afgebroken krijg je het nooit meer terug!”
Gespreksleider van Oosterhout gaf Koppe zo weinig ruimte voor zijn betoog, dat ik mij kort daarna genoodzaakt zag om hem daarop aan te spreken en te vragen wat hij nou met de opmerkingen van de Bethesda oudgediende ging doen. Met kennelijke tegenzin gaf hij Koppe toen de kans om zijn betoog te onderbouwen.
Ik verliet uiteindelijk de bijeenkomst met het teleurgestelde gevoel, dat de huidige generatie PvdA politici zich kennelijk neerlegt bij onontkoombaarheid van schaalvergroting en marktwerking.

Het Manifest Zorg in Drenthe zal (hoe goed bedoeld ook) niet meer worden dan een tandeloos document, waarin mantelzorg en naoberschap de peilers onder de zorg worden. Kort samengevat: “We gaan steeds meer betalen voor steeds minder keuzevrijheid en moeten steeds meer zelf doen.”

.

Read Full Post »

Met de recente fusie van de Reinier de Graaf Groep (ziekenhuizen in Delft, Voorburg en Naaldwijk) en het Haga Ziekenhuis uit Den Haag is het aantal ziekenhuizen in Nederland opnieuw gedaald. Elke fusie moet eerst door de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa)worden goedgekeurd. De NMa beoordeelt of door de fusie de concurrentie geen geweld wordt aangedaan.
Merkwaardig is dat de NMa vrijwel iedere fusie goedkeurt. Zonder zich daarbij rekenschap te geven van de gevolgen van die fusie voor de gezondheidszorg. Het enige wat voor de NMa telt is de vraag of er wel genoeg concurrentie overblijft. Of ziekenhuizen te groot worden om bestuurbaar te blijven, daar maakt de NMa zich niet druk om. “Dat toetsen wij niet,” aldus bestuurder Henk Don in een interview dat Jeroen Wester (NRC 21 januari 2013) met hem had.

De fusiegolf heeft de Nederlandse ziekenhuizen in de categorie ‘grootste ziekenhuizen ter wereld’ gebracht. Of we daar blij mee moeten zijn is een vraag die de NMa zich niet stelt. Bestuurder Henk Don legt aan Wester uit waar de NMa op let. Als de concurrentie in het gedrang komt, kan de NMa een fusie blokkeren. In het geval van bovengenoemde fusie in Den Haag zijn er volgens Don “heel veel ziekenhuizen in de regio waardoor er voldoende alternatieven beschikbaar en ‘goed bereisbaar’ zijn. Dat zijn belangrijke criteria voor ons.”

In 2012 keurde de NMa op één dag drie fusies goed. Op de vraag of daardoor niet een reëel risico op minder concurrentie en onnodige prijsstijgingen ontstond, antwoordt Don, dat een groeiende macht van verzekeraars belang heeft bij scherpe inkoopprijzen. En dat zij al hebben laten zien dat ze kwaliteit kunnen afdwingen door selectieve inkoop. Don is duidelijk niet geïnteresseerd in de belangen van de verzekerden.

Van lagere zorgprijzen door fusies zijn (nog) geen goede voorbeelden voorhanden. Daarom heeft de NMa, zegt Don, bij die drie fusies op één dag prijsplafonds voorgesteld waar de fuserende ziekenhuizen zich aan hebben gecommitteerd. Dat het een tijdelijk plafond is en de machtsconcentratie structureel, dat is voor Henk Don geen probleem. Hij erkent wel dat door een fusie de concurrentie beperkt kan worden, maar vindt dat geen punt als de zorgverzekeraar daar maar genoeg macht tegenover kan zetten, waardoor het nadelige effect niet optreedt.

Mes snijdt aan twee kanten verkeerd
Het mes snijdt hier voor verzekerden tweemaal aan de verkeerde kant. Enerzijds de onwenselijke schaalvergroting, anderzijds de door de NMa gewenste toenemende macht van de zorgverzekeraars. Een macht die bijvoorbeeld in Twente heeft veroorzaakt dat 2000 mensen niet meer bij hun apotheek (drie vestigingen) terecht kunnen omdat Zilveren Kruis Achmea het contract met de apotheek tussentijds (!) heeft aangepast.
Dat is dus de macht die Don bedoelt. Een verzekeraar die gewoon gedurende de looptijd van een contract zegt: ‘We gaan toch niet betalen wat we hebben afgesproken met u.’ Apotheker Peter Nijland en mede-eigenaar van de Samenwerkende Apotheken waar de drie vestigingen onder vallen reageert in Tubantia verbijsterd. “We hadden een twee-jarig contract met Achmea, dat doorliep tot 2014. Op 19 november kwam onze zorgmakelaar met het bericht dat Achmea het tarief voor geneesmiddelen met 2 procent wilde verlagen. Tussentijds de contractvoorwaarden veranderen kan niet.” (voor meer info: Zie dagblad Tubantia)

Dat is nou precies de macht waar zoveel zorgconsumenten in Nederland voor vrezen. Het is de macht waarmee verzekeraars patiënten naar andere ziekenhuizen kunnen dirigeren, dan waar men zelf naar toe wil. Don spreekt tegenover Jeroen Wester de verwachting uit dat “verzekeraars te sterke prijsstijgingen niet zullen toestaan.”
De kwaliteit van de behandelingen die een patiënt mag verwachten staat niet meer centraal. De prijs. Het draait om geld, niet om gezondheid.

Eén keer heeft de NMa een fusie tijdelijk (!) tegengehouden. In Zeeland moesten ziekenhuizen aantonen, dat zonder fusie bij beide de kwaliteit in het geding kwam. Don in het NRC: “Ja, hier was sprake van beperking van de concurrentie, maar daar stonden genoeg voordelen tegenover. Als die fusie niet doorging, zakten de instellingen met hun kwaliteit onder de norm. Toen was het alternatief’dat beide ziekenhuis verdwenen, omdat ze door het ijs zakten. Dat kon natuurlijk niet.”
Het mag duidelijk zijn dat je met zo’n redenering werkelijk alles kunt goedkeuren.

De NMa lijkt fusies bovendien makkelijker goed te keuren dan samenwerking. Fusies zijn volgens de NMa transparant en samenwerking niet. Dat moet beter in de gaten worden gehouden. Het is minder helder voor de klant en dus potentieel schadelijker. Achter samenwerking kan een beperking van de concurrentie schuilgaan die niet zichtbaar is voor de patiënt. Zegt de NMa. Don: “Ik wil wel benadrukken dat er bij veel samenwerkingsverbanden geen probleem is. Als ze niet tot een significante beperking van de concurrentie leiden, komen ze niet op onze radar.”

Op de vraag of de mammoet ziekenhuizen in Nederland nog wel bestuurbaar zijn verzucht Henk Don: “Daar zijn wel zorgen over, maar dat valt allemaal niet onder onze toets. De overheid heeft ervoor gekozen die verantwoordelijkheid niet bij ons te leggen.”

Naar aanleiding van het gegeven dat de prijzen van heupoperaties na ziekenhuisfusies zijn gestegen, concludeert Don dat wellicht andere operaties in prijs zijn gedaald of dat de kwaliteit van de heupoperaties misschien wel is gestegen.

Henk Don is een man die mede over de toekomst van uw en mijn zorg beslist. En… zoals in de inleiding van dit blog al gesteld: of ziekenhuizen te groot worden, dat toetst de NMa niet.

Ik ben benieuwd wat hij over tien jaar tegenover de parlementaire enquêtecommissie “Concentratie van ziekenhuiszorg” zal zeggen over de keuzes die hij nu maakt.

Albert Einstein zei ooit heel treffend:
“Twee dingen zijn oneindig: het heelal en de menselijke domheid.
Van het heelal weet ik het alleen niet zeker.”

.

Read Full Post »

In mijn dankwoord naar aanleiding van mijn uitverkiezing tot Hoogevener van het Jaar 2012 heb ik verwezen naar de graaicultuur met de zinsnede: “De roofridders grijpen hun kans.” Mijn goede vriend EleMenTaal corrigeerde mij en sprak van struikrovers. Ik was het niet met hem eens, maar daar is vandaag verandering in gekomen.

Onder de bijnaam ‘Agema-gelden’ is structureel 370 miljoen euro uitgetrokken voor extra en beter opgeleid personeel in de ouderenzorg. Deze gelden dienden expliciet omgezet te worden in meer en beter geschoolde handen aan het bed van de ouderen. Uit een peiling van AbvaKabo onder 1800 leden bleek dat 70% van hen er geen collega’s bij heeft gekregen. 75% zegt door de leiding van de instelling niet geïnformeerd te zijn over de extra gelden. Onverminderd moeten de zorgverleners elke dag van bejaarde naar bejaarde rennen om ze te wassen, aan te kleden en te voeden.

“Waar zijn die gelden dan voor gebruikt?” zult u onmiddellijk vragen. Nou daar is onderzoek naar gedaan, bij de instellingen die het volgens het personeel te bont hebben gemaakt. Grote sommen geld zijn gegaan naar consultants, managementcursussen en computersoftware. Diverse instellingen zeggen bewust terughoudend te zijn met het aannemen van extra personeel uit angst dat de politiek (tegen de afspraken in) het extra geld weer intrekt.

Stichting Kalorama uit Beek moet vanwege het onderzoek meer dan €108.000,00 aan zorgverzekeraar VGZ terug betalen. Het geld was besteed aan een softwarepakket. (Bron: DvhN)

Bestuurders die geld, dat rechtstreeks voor zorg voor ouderen bestemd was, aan andere doelen (o.a. dure managementcursussen) hebben besteed, zouden wat mij betreft dit geld uit eigen zak terug moeten betalen. Gewoon inhouden op de belachelijk hoge salarissen. U hebt weerloze bejaarden bestolen. Anders kan ik het niet stellen.

Vergeleken met u is Lance Armstrong nog een filantroop.

BAH!

Read Full Post »

In het Dagblad van het Noorden van 20 december schetst gepensioneerd chirurg Jan F. Groeneveld een toekomstbeeld van de zorg in Drenthe. In dit beeld neemt verrassend genoeg ineens Assen een prominente plaats in. Blijkbaar zijn de plannen van het Wilhelminaziekenhuis tot een samenwerking met Ziekenhuis Nij Smellinge in Drachten van de baan. Vooralsnog nieuw voor mij maar ik kijk nergens meer van op. Het Refaja ziekenhuis verliet ook op stel en sprong de onderhandelingen met het Lucas Ziekenhuis in Winschoten en Ziekenhuis Delfzicht in Delfzijl.

.

ScreenHunter_07 Dec. 21 11.22

.

ScreenHunter_02 Dec. 21 09.43In dit artikel spreekt Groeneveld van een “Carré van autosnelwegen, de A28, de A37, de N33 en de N34.” In het centrum van de carré moet een groot nieuw interventiecentrum verrijzen, van waaruit een gebied met 400.000 potentiële patiënten kan worden bediend.

Nieuwsgierig geworden door deze variant op het advies in het rapport van KPMG Plexus ben ik eens gaan tekenen in de kaart van Drenthe. Ik heb de carré er in gebracht en op twee manieren het centrum van de carré bepaald. Bij de eerste bepaling heb ik er voor gekozen het centrum te laten bepalen door de diagonalen vanuit de vier steden Assen, Hoogeveen, Emmen en Stadskanaal. In dat geval komt het nieuwe ziekenhuis ergens tussen Borger en Schoonoord.

.

ScreenHunter_06 Dec. 21 11.18

.

In het tweede geval heb ik het centrum van de carré laten bepalen door het kruispunt van de diagonalen vanuit de plaatsen Assen, Hoogeveen, Stadskanaal en het midden van de verbinding van Emmen met de A37. Het nieuwe ziekenhuis komt in dat geval meer in het centrum van  de carrélijnen en zou moeten gaan liggen aan de Rolderstraat in Schoonoord.

.

ScreenHunter_04 Dec. 21 11.17

.

Samenvattend komt het er op neer, dat geen enkele plaats in Drenthe dan meer een snelweg verbinding met het nieuwe ziekenhuis zal hebben en dat het ziekenhuis met het openbaar vervoer vrijwel niet te bereiken zal zijn. Dat Groeneveld hier niet over schrijft vind ik jammer, want het is op deze manier een eenzijdige kijk op hoe je zorg op het platteland moet organiseren.

Desondanks stel ik voor het ziekenhuis het Groeneveld Medisch Centrum te noemen. Dan worden in één naam de ontdekker van deze locatie en de landschappelijke gesteldheid voor de eeuwigheid bewaard.

Read Full Post »

De recente ontwikkelingen rond ziekenhuis Bethesda én de gevangenissen in Drenthe tonen glashelder aan hoe groot de kloof tussen de Randstad en het platteland is. In de Randstad wordt bedacht dat ziekenhuiszorg geconcentreerd moet worden in een paar grote zwaar gespecialiseerde ziekenhuizen. Dat kan dáár wel. Sluit er een paar ziekenhuizen en je houdt er genoeg over om nog steeds te kunnen spreken van zorg dichtbij. Maar voor het platteland in bijvoorbeeld ons mooie Drenthe zijn heel andere oplossingen nodig.

Het is daarom de heilige taak van een ziekenhuisbestuur in onze regio om te zorgen dat er een heel ander model wordt ontwikkeld voor een toekomst bestendige ziekenhuiszorg. Niet het virus van de concentratiedrang, maar het serum van de samenwerking moet de oplossing zijn. Een ziekenhuisbestuur dat dit met verve en overtuiging moet nastreven hoort stevig verankerd te zijn in de regio die door het ziekenhuis wordt bediend. Laten we eens kijken hoe stevig.
De voorzitter van de Raad van Toezicht is Bas Eenhoorn, woonachtig in het westen des lands, de voorzitter van de Raad van Bestuur (tot 31-12-2012) is Maarten Rutgers, ondanks een dienstverband van tien jaar in Drenthe woonachtig gebleven in Rotterdam. Het rapport van KPMG Plexus werd opgesteld door Wouter Bos, woonachtig in het westen des lands. Hoe kan een dergelijk gezelschap een gezonde visie ontwikkelen op de manier waarop verantwoorde zorg op het platteland moet worden geboden? Rutgers c.s. komen niet verder dan de mantra: “Om zorg van goede kwaliteit te garanderen moet je behandelingen concentreren.”

Het Friese model van Wouter van der Kam, ooit redder van Bethesda, is een andere realistische mogelijheid. Samenwerking en eerlijke uitruil van specialismen, in elk ziekenhuis een volwaardige IC en volwaardige verloskunde. Een kwalitatief goed beddenhuis. Dan kun je voor de echt zware ingrepen best een paar dagen naar voor mijn part Maastricht als daar de beste chirurg voor dat probleem in je gaat snijden. Als je maar binnen een paar dagen weer terug bent in je eigen “streekbeddenhuis”.

Het bestuur van Zorggroep Leveste Middenveld toont zich wankelmoedig. Nadat specialisten in Emmen dwars gingen liggen voor het peperdure advies in het KPMG-Plexus rapport besloot men geen knoop door te hakken, het rapport geheim te houden en een denktank van achttien specialisten in het leven te roepen. Die denktank is met een advies gekomen, waar men alle kanten mee op kan, maar… dat moet gezegd … ook de goede!

Vice-voorzitter Donkervoort toonde zich op RTV Drenthe verheugd over dit advies: “Het is goed voor de patiënt. De zorg blijft dichtbij.” In een vlaag van vreselijke opluchting noemde ik het in dezelfde uitzending een ‘stap in de goede richting’, maar zei tegelijk dat ik zou slapen als een hondje: “Lekker slapen, maar wel waakzaam.”

Dat bleek nodig. Het eerste belangrijke besluit van het bestuur na het indienen van dit rapport is de verhuizing van de longchirurgie naar Emmen. Een aantal specialisten zet de hakken in het zand en een vrachtwagen op de A28 verliest de notulen van een vergadering waaruit blijkt dat er grote onrust en verzet in de Hoogeveensche specialistengroep heerst.

Het bestuur grijpt in. Voorzitter van de medische staf Herman de Boer is niet beschikbaar voor een gesprek met Andries Ophof van RTV Drenthe. Donkervoort meldt in de Hoogeveensche Courant dat de discussie niet op straat thuis hoort en stuurt een nietszeggende schriftelijke verklaring naar Ophof. In de vergadering worden lekkende specialisten bedreigd met ontslag. Het bestuur lijkt haar ware gezicht te tonen: zijn dit moderne bestuurders of 19e eeuwse regenten?

De ziekenhuizen in onze regio worden geleid door een bedrijfs-econoom, die in gesprek met het actiecomité met droge ogen durft beweren, dat er vanuit ‘het personeel geen signalen van afkeuring worden vernomen.’ Nee natuurlijk niet. Als zelfs de specialisten al moeten vrezen voor ontslag op het moment dat zij zich verzetten tegen ontwikkelingen die hen niet aanstaan, zal dan een facilitair medewerker tegen de welbespraakte snelle Donkervoort gaan zeggen: “Man waar ben jij nou in Godesnaam mee bezig?”

Luister het gesprek met de man op Radio Hoogeveen maar eens terug. Op een gegeven moment vraagt presentator Bottenheft hem “Wat is nou eigenlijk een ziekenhuis?” Spits dan uw oren en luister naar de man, die het momenteel voor het zeggen heeft.

Donkervoort zou zich de benen uit het goed betaalde gat moeten lopen om Den Haag duidelijk te maken dat zorg op het platteland iets heel anders vergt dan zorg in de grote stad. Maar dat is een opgave die een ereplaats verdient in de oude Griekse mythologie. Donkervoort kijkt wel uit. Hij concentreert zich liever op de concentratie.

En de Randstad? Daar zijn ze vergeten dat de rijkdom van Nederland te danken is aan bodemschatten in de grond onder Slochteren. Moet je eens in Slochteren gaan kijken hoe rijk men er van is geworden. Had indertijd toch Noordland maar gesticht!

.

Om terug te luisteren:

Arnaud Bottenheft in gesprek met Kees Donkervoort op Radio Hoogeveen

Arnaud Bottenheft hierover in gesprek met het actiecomité

Read Full Post »

Older Posts »