Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘iSay’ Category

Onlangs sprak ik een dik uur met twee goed opgeleide werkende vrouwen. Begin dertig, beide met een jong gezin. Beschaafde vriendelijke dames. Wie de dames waren is niet van belang, waar het gesprek over ging evenmin, maar – voor alle duidelijkheid – we waren het niet met elkaar eens, vandaar ook het gesprek. Tijdens het gesprek sprak ik over Stasi methodes die door een leidinggevende bij de dames op het werk werden gehanteerd. Tot mijn ontsteltenis bleken beiden nog nooit van de Stasi gehoord te hebben. Ik legde hen uit dat dit de geheime dienst van de voormalige DDR was, die de bevolking in een ijzeren greep onder controle hield, maar de dames maakten niet de indruk werkelijk te weten waar ik het over had.


Dat deze goed opgeleide Millennials de recente geschiedenis niet kennen vond ik verbijsterend, maar tegelijk was dit het zoveelste bewijs voor mijn stelling dat het onderwijsbeleid in Nederland rampzalig is. Ons historisch besef is inmiddels gedaald tot een ongekend dieptepunt. Op korte termijn hoeven we daar ook geen verandering in te verwachten, want de boekhouders regeren en het uitgangspunt dat resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst bieden is leidend.

Het merendeel van de oorlogen in de laatste tweehonderd jaar werd voorafgegaan door toenemend nationalisme, veelal leidend tot afscheidingen met soms isolationisme als gevolg. De illusie, dat je alleen sterker staat dan samen, beheerst het gedachtengoed van een toenemend aantal populistische politici. Denk aan het Front National in Frankrijk, de PVV en het FvD in Nederland, de FPÖ in Oostenrijk en de AfD bij onze oosterburen. Engeland dat zich van de EU losmaakt… Rijke gebieden die uit hebzucht afsplitsing willen omdat ze dan van de armere gebieden af zijn, denk aan Catalonië, laten het solidariteitsbeginsel los. Met alle gevolgen van dien.

Ik ben voor intensieve Europese samenwerking, maar tegen Superstaat Europa en het is aan de leiders van het jonge Europa om flexibel te zijn, zodat ondanks die noodzakelijke intensieve samenwerking de individuele lidstaten voldoende vrijheid overhouden om hun eigen beleid vorm te geven. Anders is het spek voor de bek van de Eurofoben, die volledig in de ban zijn van het nationalistische denken. Richtlijnen van Brussel waarin (zoals een paar jaar geleden) zelfs het materiaal van de schoenzolen in een kapsalon voorgeschreven dreigt te worden zijn een woekerend onkruid dat de hele Europese tuin naar de gallemiezen helpt, als Brussel niet tot inkeer komt.

Een breed historisch besef is het onmisbare fundament onder een stabiele samenleving die niet steeds opnieuw de fouten uit het verleden wil herhalen.

Ik vrees dat dit fundament voorlopig alleen maar verder door zal rotten met de martelgang van de zich herhalende geschiedenis als gevolg.

Het veroorzaakt in ieder geval dat ik in toenemende mate vrede heb met de eindigheid van het bestaan. Dat dan weer wel.

.

Read Full Post »

Hoogeveen 7 december 2017

De heer H.B. Giethoorn,
Wethouder der gemeente Hoogeveen

 

Geachte heer Giethoorn, beste Erik,

Meerdere malen zat ik, samen met Klaas Reenders, bij u aan tafel om u en uw ambtenaar bij te praten over de ontwikkelingen binnen de Treant Zorggroep en dan vooral de gevolgen van die ontwikkelingen voor ziekenhuis Bethesda. Bij diverse gelegenheden heb ik begrip getoond voor de lastige spagaat waarin u verkeert met enerzijds de belangen van Bethesda in uw agenda, maar anderzijds de afhankelijkheid van Treant waar het gaat om de samenwerking op het gebied van de ouderenzorg, in het bijzonder de ouderen die op een verzorgingshuis zijn aangewezen. Ook tijdens een inspreekbeurt in de raadsvergadering heb ik die spagaat benoemd.

Helaas moest ik afgelopen woensdag constateren dat u bij het eerste het beste positieve geluid met betrekking tot Bethesda de huid van de beer te koop aanbiedt. En dat terwijl er slechts is aangekondigd dat slechts één beertje mogelijk zal worden geschoten. Volgend voorjaar. Ik bedoel hiermee de aankondiging dat – voor slechts één dag per week – het geriatrische spreekuur in Bethesda terug zal keren. U koppelt hier meteen aan vast dat er ‘goede geluiden over oogheelkunde’ zijn. De aangekondigde terugkeer van – een klein beetje – geriatrische mogelijkheden in Hoogeveen is een goed nieuwtje, maar niet meer dan dat. Een nieuwtje. De goede geluiden over oogheelkunde betreffen mogelijk op handen zijnde afspraken met een externe oogzorgaanbieder. Ook niet meer dan dat.

Het is nog lang geen avond en het is dus beslist veel te vroeg om de dag te prijzen door een lans voor Treant te breken. De vergelijking met de buurtsuper waar niemand meer komt slaat bovendien helemaal nergens op. Bethesda is geen buurtsuper en Hoogeveners gaan nog steeds graag naar Bethesda toe. Alleen bij doorverwijzing naar het Scheperziekenhuis zijn veel inwoners van Hoogeveen kritisch. Steeds minder wordt een verwijzing naar Emmen automatisch opgevolgd. Terecht, want als je toch moet gaan reizen dan oriënteert menigeen zich eerst op de vraag waar voor die specifieke behandeling de beste mogelijkheden en resultaten te verwachten zijn. Als dat Emmen is, dan is dat mooi, maar Zwolle, Assen en Groningen zijn ook zeer aanvaardbare alternatieven. Met de vergelijking met een buurtsuper doet u Bethesda (onbedoeld, daarvoor ken ik u te goed) ernstig te kort.

De recente heibel rond de sluiting van de kinderafdeling in Emmen toont bovendien aan dat er binnen de Treant organisatie nog een hoop onrust bestaat. Onderlinge problemen tussen artsen hebben vorig jaar in Emmen geleid tot het vertrek van twee orthopeden en nu meldt het Dagblad van het Noorden dat de huidige problemen ook weer deels door onderlinge conflicten (tussen de kinderartsen in dit geval) zijn ontstaan. Zoals de Denktank in zijn rapport ‘Bij Trommelslag’ heeft geconcludeerd is de Raad van Bestuur van Treant beslist niet ‘in control’. Het is dan ook veel te vroeg om vertrouwen in de Treant Zorggroep uit te spreken, dan wel er toe op te roepen. Want dat is wat u doet door uw lans te breken. U ontwapent daarmee uzelf.

De Raad van Bestuur van Treant had de problemen bij de kinderafdeling in Emmen moeten zien aankomen. Als drie artsen daar voor vijf artsen moeten werken kun je op je vingers natellen dat het fout gaat. Men had pro-actief moeten zijn en tegen 40% van de zwangere vrouwen moeten zeggen: “Helaas kunnen wij u momenteel in het Scheperziekenhuis niet van dienst zijn. Wij adviseren u om naar één van onze andere locaties te gaan, zolang wij niet voldoende kinderartsen kunnen aantrekken.” Mevrouw van de Wiel mag dan nu melden dat het niet verantwoord is om de kinderafdeling open te houden. Met drie artsen die een taakomvang van 5 fte’s moeten vervullen is het al veel langer niet te verantwoorden geweest. Wie wil er nou door een overbelaste arts worden geholpen?

Het spijt mij dat ik u na de vele – door mij als plezierig ervaren – gesprekken hier openbaar moet tegenspreken, maar door uw keuze om uzelf via de media te ontwapenen rest mij geen andere mogelijkheid. De zorgen over de toekomst van de ziekenhuizen in Stadskanaal, Emmen en Hoogeveen blijven onveranderd groot. Het is niet in het belang van die drie locaties om geruststellende woorden te spreken.

 

Read Full Post »

2018 wordt het jaar van de waarheid voor de verlieslijdende ziekenhuispoot van de Treant Zorggroep. In een intern stuk noemt de Raad van Bestuur 2018 “Een jaar waarin we op meerdere fronten moeten laten zien wat we waard zijn. Zowel op het gebied van kwaliteit en veiligheid, financiën, als de bedrijfsvoering en de manier waarop we met elkaar samenwerken.”


Voor de ziekenhuisgroep betekent dit vooral dat er een forse financiële ingreep moet plaatsvinden om de rode cijfers weer zwart te maken. Laat ik beginnen met de wens uit te spreken dat men hierin zal slagen. Hoe zeer wij in Hoogeveen het beleid van Treant op het gebied van locatieprofilering ook afwijzen, het voortbestaan van Treant is voor de gehele zuidoost-regio van Drenthe van groot belang.

Grote organisaties maken er een gewoonte van om ingrijpende veranderingen vlak voor de kerstdagen naar buiten te brengen. Het personeel is dan aan vakantie en rust toe, de kerstdagen wil men niet laten verpesten, dus de strijdvaardigheid staat op een lager pitje dan gewoonlijk. In 2014 lekten de plannen tot opheffing van de IC’s in Stadskanaal en Hoogeveen uit. Het actiecomité sloeg alarm, kreeg ontkenning als antwoord en uiteindelijk kreeg het comité gelijk. De IC is verdwenen. Dat er een AZA voor in de plaats is gekomen wordt verschillend beoordeeld. Afhankelijk van welke criteria je bij de beoordeling hanteert.

In december 2016 lekte de locatieprofilering uit. Zelfs de anders zo timide gemeenteraad van Hoogeveen kwam in het geweer, met als resultaat een historische avond in de Tamboer op 13 februari. Een avond die door Treants bestuursvoorzitter Carla van de Wiel werd omschreven als “een avond die ik nooit meer wil meemaken.” Begrijpelijk, want zelden gaf Hoogeveen zo ondubbelzinnig geluid aan het protest tegen de ontwikkelingen rond Bethesda.

Onlangs meldde Treant in een brief aan gemeenteraden in het verzorgingsgebied dat de huidige ziekenhuisstructuur met drie locaties nog hooguit drie tot vijf jaar houdbaar is. En dan alleen als er verder wordt geconcentreerd. Je hoeft geen doemdenker te zijn om te vermoeden dat die concentratie in Emmen zal plaatsvinden. Van 400 complexe ingrepen die in Emmen gedaan worden zal men stijgen naar zo’n 2200 ingrepen waarvoor naar het Scheperziekenhuis zal moeten worden gereisd.

Medisch gezien valt daar weinig tegen in te brengen. Of je nu door chirurg X in Emmen wordt geopereerd of in Hoogeveen is lood om oud ijzer. Hoewel er bij voormalige leden van het actiecomité wel meldingen binnen zijn gekomen over complicaties die optraden (wat nou eenmaal kan gebeuren) en over slechte communicatie tussen verschillende locaties, is daar nooit een melding van een calamiteit met fatale afloop bij geweest. De uiteindelijke uitkomst van de behandelingen moet dus op zijn minst ruim voldoende zijn.
Dat er veel praktische bezwaren tegen behandeling in Emmen bestaan is bekend en in het kader van deze iSay niet relevant, daarom laat ik ze nu buiten beschouwing.

De melding dat (in het beste geval) nog hooguit vijf jaar complexe ingrepen in onze regio gedaan kunnen worden is uiterst zorgwekkend. Enerzijds is er in de achter ons liggende fusiejaren zoveel onrust geweest dat nog steeds geen kant en klare regiovisie gepresenteerd kan worden. Verder dan we willen goede bereikbare en betaalbare zorg blijven bieden, dichtbij als het kan, verder weg als het moet is men nog niet gekomen. Dat is inherent aan een fusie. De totstandkoming van de Isalagroep in Zwolle ging gepaard met jarenlange beschamende strijd tussen de specialisten van de Weezenlanden en het Sophiaziekenhuis. Het zal binnen Treant niet veel anders zijn. Daarvoor zijn er nou eenmaal te veel verschillende (financiële) belangen binnen ziekenhuizen.

In 2012 blokkeerde de medische staf uit Emmen het advies van KPMG om te werken aan de totstandkoming van een nieuw interventiecentrum op een centrale plek in Drenthe. De periferie van Hoogeveen was volgens Wouter Bos een uitstekende locatie, alsmede een plek aan de A28 nabij de afslag Westerbork/Emmen. Aanvankelijk heb ik mij op het standpunt gesteld, dat Drenthe helemaal geen behoefte heeft aan een dergelijk interventiecentrum, maar vooral aan volwaardige ziekenhuizen voor basiszorg in Emmen en Hoogeveen, maar daar ben ik inmiddels op teruggekomen.

Van alle behandelingen die in een ziekenhuis plaatsvinden is 85% niet onderhevig aan volumenormen en voor de 15% (mogelijk levensreddende) behandelingen zal elk weldenkend mens willen reizen, was mijn gedachte, maar daarbij heb ik geen rekening gehouden met de dalende belangstelling van jonge, net afgestudeerde specialisten om in een basisziekenhuis te gaan werken, zonder de mogelijkheid om ervaring op te doen met complexe behandelingen. De moeite die Treant moet doen om voldoende specialisten aan te trekken heeft daar ongetwijfeld mee te maken. Zeker op het gebied van specialismen waarbinnen schaarste aan specialisten bestaat.

Met de blokkade van het peperdure KPMG rapport heeft de Emmer medische staf niet alleen geld verspild; er is ook een achterstand van jaren opgelopen bij het tot stand brengen van het benodigde interventiecentrum. In de slotalinea van het uitgelekte stuk over de locatieprofilering werd vorig jaar al gemeld dat als voor verdergaande concentratie in Emmen onvoldoende draagvlak in de regio zou blijken te bestaan ‘second best‘ een nieuw interventiecentrum uitkomst kon bieden. Let wel second best. Het was de opstellers van het stuk heel wat waard geweest om het in Emmen te vestigen.

Of het interventiecentrum er ooit komt is de vraag. Een nieuw ziekenhuis kost een bom duiten en Achmea (de voor onze regio belangrijkste ziekenhuisfinancier) heeft meermalen verklaard een interventiecentrum geen optie te vinden. Daarnaast blijken gefuseerde ziekenhuizen zoveel kostenstijgingen te veroorzaken dat de autoriteit consument en markt heeft aangekondigd daar onderzoek naar te gaan doen. En van gestegen kwaliteit bij gefuseerde ziekenhuizen is naar verluidt (vrijwel) niet gebleken. Dat juist het niet gefuseerde Wilhelmina Ziekenhuis in Assen (hoewel ook in  lastig vaarwater manoeuvrerend) het beste ziekenhuis in de wijde omgeving lijkt te zijn is een signaal dat niet misverstaan kan en mag worden.

De vraag dient zich dan ook aan wat de achterliggende gedachte is van de melding dat de huidige ziekenhuisstructuur van Treant aan het eind van de houdbaarheid is gekomen. Vijf jaar zijn zo voorbij.

2018 wordt voor de gehele zuidoost-regio van Drenthe een jaar van de waarheid.

.


 

Read Full Post »

De gemeenteraadsverkiezingen naderen. Dus je mag verwachten dat de politieke partijen zich weer meer en meer om des kiezers gunst zullen gaan bekommeren. Plotseling zal Hoogeveen niet meer lijken op het dubbeltje dat nooit een kwartje werd, maar op het dubbeltje dat op de eerste rang wil zitten.
Het wordt dus ook weer tijd voor burgers om zich te laten horen richting politiek. Het zal u niet verbazen dat ik een van die mensen zal zijn.


Soms speel ik met de gedachte aan een ‘één onderwerp partij’ (goed Nederlands voor one issue party). Ik zou mij dan verkiesbaar kunnen stellen voor de Gemeenteraad, met als enige programmapunt (en keiharde belofte!) om tijdens iedere vergadering van de raad de vraag te stellen of men nog steeds vindt genoeg te doen voor de terugkeer van een volwaardig ZIEKENHUIS Bethesda. Het is natuurlijk een belachelijk idee en tot nu toe heb ik het steeds zonder moeite in de hoek met alle niet uitgevoerde plannen kunnen zetten; ik wil immers niet net zo’n malloot worden als die pianist uit de Tweede Kamer.

Maar dat begint een stuk lastiger te worden. Zeker nu de belettering van Bethesda is veranderd en de gemeenteraad positieve gevoelens heeft over het recente bezoek aan de ‘acute zorg afdeling’. Geen kritische vragen over het verschil tussen IC en AZA, de nieuwe bestuursstructuur of het gebrek aan cijfermatige onderbouwing van de eerlijke uitruil van behandelingen. Niets van dat al.

Althans… volgens het verslag dat de Treant Zorggroep op de website plaatste. Maar ook vrijwel geen berichten op sociale media of in de krant vanuit de raadsfracties. Alleen de SP liet zich op regiohoogeveen.nl daarover horen. Daarmee wekt de raad de indruk toch weer in slaap gebracht te zijn. Niet zo vreemd als men bedenkt dat in het bestuur van Treant de kennis over slaapmiddelen rijkelijk voorhanden is.

treantbethesda

En ook geen vragen over de naam, waarvan Eric Janson in 2013 zei dat die in geen honderd jaar zou veranderen. Je gaat je afvragen of Bethesda geen ziekenhuis meer mag heten zonder IC. Of is het gewoon megalomane hoogmoed van Treant? Op Uitkijkpunt Bethesda heb ik Treant om uitleg gevraagd.

De enige manier waarop de bevolking van Hoogeveen nog duidelijk kan maken hoe men over Bethesda denkt is te EISEN dat men in Bethesda behandeld wordt en – wanneer dit niet kan – nadrukkelijk te melden dat men dan niet zomaar slaafs de gang naar Emmen of Stadskanaal zal maken, maar als 21-eeuwse mondige burger/patiënt via bijvoorbeeld www.kiesbeter.nl zelf eerst maar eens de beste behandeling elders zal gaan opsporen. Als er dan toch gereisd moet worden dan ook naar de beste optie. En als dat Scheper of Refaja is, dan is dat prima, maar wel de eigen keus van de patiënt en niet gestuurd door Treant.

Het is te hopen dat Bethesda in de komende campagne voor de verkiezing van de nieuwe gemeenteraad een ‘heet onderwerp’ (goed Nederlands voor ‘hot issue’) zal zijn. Misschien moet ik toch nog maar eens in de hoek met niet uitgevoerde plannen gaan zoeken.

.


 

Read Full Post »

Op Uitkijkpunt Bethesda vroeg een reageerder mij indirect naar mijn motieven voor mijn scherpe benadering van de gevolgen die het beleid van de Treant Zorggroep heeft voor ziekenhuis Bethesda. Dit naar aanleiding van de handtekeningenactie waarin mij gevraagd wordt mij niet meer negatief over Treant uit te laten. 


Ik neem aan dat u mij gelooft als ik u zeg dat ik mij niet voor de lol tegen het beleid van Treant verzet. De voortgaande concentratie van zorg in Emmen is slecht voor de hele regio. Alle woorden van de Treant top ten spijt. Het kost patiëntenaanbod in het westelijk deel van het verzorgingsgebied en in het noordelijk deel zal voor velen het nieuwe ziekenhuis in Scheemda aantrekkelijker lijken dan het Scheperziekenhuis in Emmen.

Ondernemingsraad
De verklaring van de ondernemingsraad over het intrekken van de gang naar de rechter spreekt door zijn nietszeggendheid boekdelen. Er is reusachtige druk op hen uitgeoefend, naar verluidt op het randje van het toelaatbare. Het feit dat de tijdelijke (!) voorzitster van de raad van toezicht in de media meldt dat men het niet eens is geworden, maar binnen de kortste keren wel de beide omstreden artsen in de raad van bestuur benoemt, spreekt boekdelen. Mevrouw is van beroep toezichthouder, van binding met de organisatie is dan meestal niet echt sprake.

Gemeenteraad
De gemeenteraad laat zich maar wat graag keer op keer weer in slaap sussen, zo bleek uit de verslaggeving van het bezoek van de fractievoorzitters aan de ‘acute zorg afdeling’. Blijkbaar is men vergeten hoe de sfeer in de Tamboer op 13 februari was. De IC is – ondanks eerdere toezeggingen – verdwenen uit Hoogeveen en daarvoor is een niet officieel gedefinieerde afdeling in de plaats gekomen, waar je alle kanten mee op kunt.
Het argument dat dit landelijk belangstelling trekt had doorgeprikt kunnen worden, maar daarvoor ontbreekt het de fractievoorzitters aan voldoende kennis. Dus koketteert Treant opgetogen met het enthousiasme van de politici. Natuurlijk is er brede belangstelling voor. Er zijn meer ziekenhuisgroepen die op mogelijkheden broeden om IC’s te sluiten.

Good Governance
Echte tegenspraak, waarvan in de Governancecode voor de zorg sprake is, wordt – mild gezegd – niet op prijs gesteld. De Denktank heeft voor de diplomatieke weg gekozen, zonder resultaat. Treant heeft – in strijd met de waarheid – de indruk gewekt geregeld met de denktank te spreken. Ik kan u verzekeren dat er slechts één gesprek heeft plaatsgevonden. Bij de aanbieding van het rapport Na de Tamboer, bij trommelslag.

Het zou mij veel waard zijn als ik kon stoppen met mij te verzetten, maar zolang er zo weinig werkelijke tegenspraak uit de Hoogeveense gemeenschap komt moet ik mij aan mijn belofte van 4 januari 2013 houden: ik zal niet zwijgen!

Helaas. Het is niet anders.

Read Full Post »

In toenemende mate plaatsen medewerkers van de Treant Zorggroep kritische reacties op berichten op Uitkijkpunt Bethesda. De medewerkers hebben met elkaar gemeen dat zij (al dan niet enthousiast) achter het beleid van de Raden van Bestuur en Toezicht staan. Kern van de boodschappen is de overtuiging dat Bethesda zonder Treant geen overlevingskansen heeft. Daar reageer ik op en soms ontstaat er een discussie die bredere aandacht verdient. Zo ook vandaag.
In een reactie werd namelijk geschreven: “Wat u niet onder ogen wilt zien is dat de ziekenhuiswereld in heel Nederland in beweging is. De overheid wil terug naar circa 60 ziekenhuizen in Nederland waardoor relatief kleine perifere ziekenhuizen zonder samenwerking dan wel fusie geen bestaansrecht meer hebben. Het toenmalig bestuur van het Bethesda heeft voor de richting Emmen gekozen. Dat u dat liever anders had gezien moge duidelijk zijn maar dat kunt u alleen het toenmalige bestuur verwijten en niet Treant.”


Het is goed mogelijk om hier een welles-nietes spelletje van te maken, maar wat deze medewerker schrijft is dermate fundamenteel dat een uitgebreidere stellingname op zijn plaats is. Bij de grote demonstratie in april 2013 heb ik de (toen nieuwe) voorzitter Eric Janson duidelijk gemaakt dat hij bij het aanvaarden van zijn functie als voorzitter de verantwoordelijkheid van zijn voorgangers overnam. Dat valt te vergelijken met de ministeriële verantwoordelijkheid waarbij een bewindspersoon verantwoordelijkheid draagt voor al het (al dan niet) handelen van de voorgangers.

Het was inderdaad niet het huidige bestuur dat voor de fusie heeft gekozen, maar betekent dit dan ook dat een verwijt over de fusie niet aan dit bestuur mag worden gericht? Mag het bestuur zich, zoals de medewerker schrijft, beroepen op het feit dat de overheid terug wil naar zo’n zestig ziekenhuizen in Nederland?
Wat mij betreft mag het huidige bestuur verweten worden, dat zij de fusie verdedigen en verder uitbouwen. Het bestuur zegt braaf te doen wat de overheid wil, maar er leiden meer wegen naar Rome en de weg die de Raad van Bestuur kiest, met toenemende concentratie van complexe zorg in Emmen, zal doodlopend blijken te zijn.

Deze weg is doodlopen, aangezien die Treant patiënten kost aan de westzijde van het verzorgingsgebied. Een keuze die ook niet logisch was in de ogen van Wouter Bos, die het KPMG rapport (op verzoek van het bestuur uit 2010) opstelde. Bij de presentatie van dat rapport meldde Bos dat voor een nieuw interventiecentrum een locatie in de periferie van Hoogeveen de meest aangewezen plek was. Ook een locatie aan de A28 in de omgeving van Beilen was geografisch gezien handig. Op die manier zou een groot regionaal ziekenhuis op de lijn Groningen – Zwolle ontstaan.

Het was de medische staf in Emmen, die dit rapport blokkeerde en in de bureaulade deed verdwijnen. Opvallend is de slotzin van het vorig jaar via Uitkijkpunt Bethesda uitgelekte advies locatieprofilering.

ScreenHunter_115 Oct. 18 10.10

Opeens is weer sprake van een interventiecentrum zoals in het KPMG rapport werd geadviseerd. Met dien verstande dat het aan de uiterste oostgrens (zonder achterland) van het verzorgingsgebied van Treant is gelegen in plaats van centraal in Drenthe. En het draagvlak waarover wordt geschreven is in Hoogeveen in ieder geval uiterst gering. Dat bleek op 13 februari in de Tamboer en het is door de dialoogsessies hier ter plaatse niet gegroeid.

Adherentieverlies* aan de westzijde van het verzorgingsgebied en te verwachten adherentieverlies aan de noordkant waar binnenkort het nieuwe ziekenhuis in Scheemda West een aanzuigende werking op de omgeving van Stadskanaal zal ontwikkelen maken de toekomst van de Treant Zorggroep er niet rooskleuriger op. En dat is niet alleen slecht voor Hoogeveen, maar vooral slecht voor de inwoners van Emmen.

* adherentie is heel simpel gezegd het ‘aanbod van patiënten’

Allemaal het gevolg van het beleid dat onder verantwoordelijkheid van thans Carla van de Wiel, Marco Dam en David Post tot stand komt. De eventuele ondergang van Treant die tussen de regels door al een aantal keren aan de actievoerders is verweten, zal geheel en al de verantwoordelijkheid zijn van de Raad van Bestuur.

.


 

Read Full Post »

Stelt u zich eens voor dat uw televisie en uw bankstel worden gestolen. En dat u dan een uitnodiging van de dieven krijgt om bij hen thuis, op uw ontvreemde bankstel, naar uw ontvreemde televisie te gaan kijken. Wat zou u dan doen?


Zo ongeveer voelen veel inwoners van Hoogeveen zich over wat er sinds de fusie met Scheper (en in het verlengde daarvan Refaja) is gebeurd met ziekenhuis Bethesda. Ik heb het meer dan eens zorgroof genoemd. En ik heb meer dan eens de medewerkers van Bethesda geprezen om het feit dat zij zich nog steeds volledig uit de naad werken om zorg van hoog niveau te leveren en het verblijf van patiënten zo aangenaam mogelijk te maken. Dat blijkt uit alle reacties die ik krijg van mensen die in Bethesda zijn behandeld. Daar zit – tot heden – geen enkel negatief verhaal bij.

Toch wordt mij op facebook van alles verweten door medewerkers die klaarblijkelijk achter het beleid van de Raad van Bestuur en de Raad van Toezicht staan. Er is zelfs een klacht gestuurd aan het partijbureau van de SP om melding te maken van het feit dat de lokale afdelingsvoorzitter mijn echtgenote is en dientengevolge (?) “onder invloed van haar man” een actie tegen Treant heeft georganiseerd in de Hoofdstraat in Hoogeveen. Het is om te beginnen een belediging aan het adres van mijn echtgenote, verder heeft niet zij, maar het voltallige afdelingsbestuur besloten tot de actie en zal deze binnenkort ook in Emmen en Stadskanaal plaatsvinden. Bovendien heeft klager blijkbaar geen kennis van het feit, dat ik juist door de SP ben gevraagd om in het voormalige actiecomité plaats te nemen en tot de dag van vandaag word ik nog steeds van harte ondersteund door kamerlid Nine Kooiman en voormalig kamerlid Henk van Gerven. Toch verwijt klager mij op facebook dat ik feiten verdraai, onvolledig communiceer en zomaar wat schrijf. Ook al geef ik aan dat ik mij baseer op (1) stukken die in mijn bezit zijn en (2) op bronnen, die de afgelopen jaren meer dan eens hebben bewezen betrouwbaar én goed geïnformeerd te zijn.

Ten bewijze van deze kwalificatie citeer ik een zinsnede uit een intern stuk van de ondernemingsraad Cure en OD (ondersteunende diensten) over de bestuursparticipatie, die tot de ‘Postdam’ heeft geleid. Letterlijk staat hierin te lezen: “Wij worden regelmatig benaderd door de pers en om een reactie gevraagd. Uit de vragen die gesteld worden, leiden wij af dat men over veel informatie beschikt.” Naast de pers worden ook de actievoerders goed en veelvuldig geïnformeerd. Het voormalig actiecomité heeft volkomen terecht aan de bel getrokken toen drie jaar geleden duidelijk werd dat de IC’s uit Hoogeveen en Stadskanaal zouden verdwijnen. Het werd ten stelligste ontkend door Treant. Vorig jaar december meldde het comité dat er een advies locatieprofilering binnen Treant aan de orde was, met opnieuw vervelende gevolgen voor Hoogeveen. De bijeenkomst in de Tamboer op 13 februari was hier een rechtstreeks gevolg van. Daar werd ’s avonds gewoon gezegd dat het slechts een intern discussiestuk was, maar in een verslag van het jaargesprek met de inspectie (IGZ), dat diezelfde dag (!) plaats had gevonden, valt het volgende te lezen: “Een project kan alleen opgestart worden wanneer dit aantoonbaar bijdraagt en past binnen de locatieprofilering.” Dat is een totaal ander verhaal dan ’s avonds in de Tamboer werd verteld.

Dieven ontkennen altijd. Dat zou ik ook doen als ik iets had gejat. Daar kan ik nog wel begrip voor opbrengen. Dat dieven de ontkenning koppelen aan rechtvaardiging van de diefstal door te zeggen dat als men de televisie en het bankstel niet had gestolen u uw hele huisraad op termijn was kwijtgeraakt, getuigt van arrogantie.
Zo ongeveer kunnen we kijken naar de woorden van toenmalig stafvoorzitter David Post in de Hoogeveensche Courant van 5 februari 2016 als hij (gevraagd naar de lage positie in de ranglijsten van AD en Elsevier) zegt “Ik verwacht niet dat we in 2016 in de top tien zullen staan, maar voor 2017 heb ik er een fles wijn op verwed.” Een weddenschap waarvan ik in mijn Kantlijn van 10 november 2016 heb herbevestigd dat ik hem aannam.

Over een week of drie zullen we weten of ik het kersverse lid van de Raad van Bestuur mag belonen voor zijn visionaire blik. Ik vrees dat ik in het omgekeerde geval kan fluiten naar mijn fles wijn, want de heer Post heeft nooit gereageerd op mijn meldingen via de (ook door hem gelezen) sociale media dat ik de weddenschap aannam.

Het is te hopen voor de heer Post dat hij waarlijk een visionair zal blijken te zijn, want anders heeft de Raad van Toezicht een grootspreker benoemd als duoraadslid. En daar is dan het laatste woord nog niet over gesproken, dat beloof ik bij deze.
De waarnemend voorzitter van de Raad van Toezicht, Coba Anninga, mag dan vinden dat de discussie over de nieuwe bestuursstructuur bij Treant is gesloten, maar ik voorspel dat zij nog lelijk van de bok zal dromen, want zij mag dan gaan zwijgen. Het verzet gaat door.

.


 

Read Full Post »

Dat een ziekenhuisbestuur medisch deskundig hoort te zijn behoeft geen enkele toelichting. En dat met Peter Hoppener en Carla van de Wiel in de raad van bestuur van de Treant Zorggroep die deskundigheid vermoedelijk onder de maat is durf ik hier met een gerust hart te schrijven. Hoppener is opgeleid als econoom en van de Wiel is opgeleid voor het management in de gezondheidszorg. Met andere woorden: aan de medische deskundigheid van de Raad van Bestuur van Treant valt nog wel een en ander te verbeteren.


De Raad van Toezicht, die dit jaar twee keer door het Scheidsgerecht Gezondheidszorg op de vingers werd getikt (in de zaak van orthopeed Lucas Degen tegen Treant en de zaak van Treant tegen bestuurder Guus Bruins), meent dat de oplossing gezocht moet worden in het aanstellen van twee bij Treant praktiserende specialisten (naar verluidt in duobaan met beperkte zeggenschap) als lid van de Raad van Bestuur. Op Facebook heeft Treant vier voorbeelden gegeven van ziekenhuizen waar dit net zo geregeld zou zijn. Bij het Reinier de Graafziekenhuis met locaties in Ypenburg, Naaldwijk, Voorburg en Delft maakt prof. dr. C.G.J.M. Hilders, geregistreerd gynaecoloog, deel uit van de Raad van Bestuur. Zij doet dit echter niet in een dubbelfunctie zoals bij Treant de bedoeling is. Mevrouw Hilders voert momenteel namelijk geen praktijk.

Het Diaconessenhuis Utrecht/Zeist kent een constructie waarbij alle specialisten (vrijgevestigden en dienstverbanders) zijn verenigd in één combinatie, die namens alle specialisten geregeld overleg pleegt met de Raad van Bestuur over bijvoorbeeld de verdeling van gelden, investeringen, huisvesting en dergelijke. Essentieel hierbij is dat de Raad van Bestuur over voldoende medische deskundigheid beschikt en daarnaast eigenstandig beslissingen neemt. Elke schijn van belangenverstrengeling op bestuurlijk niveau is hierdoor afwezig. Een constructie die niet op gespannen voet staat met wat de Governancecode van de overheid voorschrijft met betrekking tot (schijn van) belangenverstrengeling.

Waarom wil de Raad van Toezicht bij Treant praktiserende artsen in deeltijd aan de Raad van Bestuur toevoegen? Wat biedt die constructie meer dan de constructies in het Diaconessenhuis Utrecht/Zeist en het Reinier de Graafziekenhuis? Los van bovenstaande geldt ook nog dat een Raad van Bestuur weggestuurd kan worden, maar een medische staf kun je niet wegsturen.

De medische staf heeft zich, zo blijkt klip en klaar uit het vonnis van het Scheidsgerecht, eind 2016 onbetrouwbaar getoond. Gemaakte afspraken werden zonder enige voorafgaande waarschuwing niet nagekomen, waardoor Treant uiteindelijk met een onkostenpost van meerdere tonnen werd opgezadeld. Daarmee heeft de medische staf zichzelf niet een verantwoordelijk opererende partij getoond. Het is alleen al hierom te hopen dat de ondernemingsraad van het ziekenhuis de gang naar de rechters van de ondernemingskamer door zal zetten, ondanks de immense druk die op de raad wordt uitgeoefend om op dit voornemen terug te komen.

Een bindende uitspraak van een onafhankelijk rechtscollege is wat Treant op dit moment nodig heeft om een fundament voor rust te scheppen. Elke andere oplossing zal alleen maar meer onrust veroorzaken en daar zal de Raad van Toezicht verantwoordelijk voor worden gehouden.

.


 

Read Full Post »

Kort voor de kerstdagen in 2015 betrad een man met een rugzak de Noorderkerk in Amsterdam. Hij keek om zich en maakte tijdens de dienst van dominee Paul Visser foto’s. Jannetje Koelewijn schrijft er vandaag in de NRC een boeiende column over. De column eindigt met de steniging van Jezus’ discipel Stéfanus, wiens laatste woorden “Here, reken hun deze zonde niet toe” zouden zijn geweest. Dominee Visser herinnert ons tenslotte aan de belofte van God die ons hoop geeft: het kwaad zal niet het laatste woord hebben.


Die belofte werd (zo het al gebeurde) eeuwen geleden gedaan en orthodoxe christenen zullen mij ongetwijfeld (en terecht) een ongelovige noemen als ik beweer dat deze belofte zijn geloofwaardigheid inmiddels wel heeft verloren. Het is een zoethoudertje, meer niet. ‘Het kwaad’ zal nooit overwonnen worden, om de simpele reden dat ‘het kwaad’ als zelfstandige entiteit niet bestaat.

Vele malen geraffineerder dan een kameleon verandert ‘het kwaad’ voortdurend van gedaante. Ben je inwoner van Hoogeveen en maak je je druk om wat er met je ziekenhuis gebeurt, dan zul je al gauw geneigd zijn de raad van bestuur van de Treant Zorggroep tot ‘het kwaad’ te rekenen. Ben je lid van een actiegroep die de plannen van de zorggroep wil dwarsbomen dan wil je voorkomen dat het kwaad is geschied voor het te laat is en de bevolking tot de ontdekking komt bestolen te zijn.
Ben je wethouder en verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de totale zorg in Hoogeveen dan wil je met de raad van bestuur on speaking terms blijven, per slot van rekening wil je redden wat er te redden valt, behouden wat er te behouden valt en neem je de raad van bestuur op de koop toe, waarna menig activist je medeplichtig zal vinden.

Ben je aanhanger van de islamitische denker en geleerde Fethullah Gülen, dan belichaamt president Erdogan het kwaad, ben je aanhanger van president Erdogan dan belichaamt Gülen het kwaad. Het ziet er naar uit dat de laatste vastbesloten is de aanhangers van zijn voormalige bondgenoot volslagen monddood te maken en gezien de dreigende herinvoering van de doodstraf misschien niet alleen monddood.

Kortom ‘het kwaad’ is voor de massa altijd de vijand, die anders denkt, anders wil en de massa bedreigt in haar zekerheden. Massa’s komen niet op het idee dat het kwaad ook in henzelf kan huizen.

Ben je minister van buitenlandse zaken dan moet je voortdurend kiezen tussen diverse kwaden. Heb je een afspraak gemaakt met een (steeds dictatorialer wordende) president over de opvang van vluchtelingen dan moet je om wille van die deal toch niet al te kritisch worden over zijn binnenlands beleid, in de wetenschap dat die deal anders onmiddellijk in gevaar komt en er ontelbare hoeveelheden vluchtelingen onze kant op zullen komen.

In 1938 dacht de Engelse premier Neville Chamberlain dat hij de vrede had gered door in München afspraken met Hitler te maken. Maar Hitler had zijn eigen agenda, en die kostte miljoenen mensen het leven.

Met het kwaad vallen geen afspraken te maken, zolang we ons dat niet realiseren zal het kwaad niet te overwinnen zijn.

.


 

Read Full Post »

Het is de hoogste tijd om het maar eens gewoon nadrukkelijk te stellen. Geert Wilders is geen democraat. En zijn aanhangers hebben niet in de gaten dat wie achter de kudde aanloopt uiteindelijk door de stront moet lopen. 


Het zal me wel de nodige onaangename tweets opleveren, maar dat moet dan maar. Ik maak gebruik van de vrijheid van meningsuiting die voor Geert Wilders vrijwel geen grenzen kent en noem hem zoals ik hem zie: een nepdemocraat.

In onze parlementaire democratie zijn een aantal uitgangspunten van groot belang. Eén van die uitgangspunten is de scheiding van machten. De Trias Politica, waarvoor het fundament werd geschapen door de Franse verlichtingsfilosoof Charles de Montesquieu. Het door hem beschreven systeem heeft bij ons geresulteerd in de wetgevende macht (vooral het parlement), de uitvoerende macht (vooral de regering) en de rechterlijke macht (de rechters).

Heel simpel gezegd komt het er op neer, dat het parlement (de wetgevende macht) wetsvoorstellen van de regering bespreekt, al dan niet aanpast en uiteindelijk (al dan niet) instemt met het voorstel. Na verkregen instemming moet de uitvoerende macht (minister en zijn ministerie) er voor zorgen dat de wet wordt in- en uitgevoerd. Wanneer de wet wordt overtreden kunnen inwoners van dit land daarvan aangifte doen en zal uiteindelijk de rechterlijke macht een oordeel uitspreken en een vonnis vellen.

Voor een goede werking van de democratie is het van belang dat de drie machten onafhankelijk van elkaar hun werk kunnen doen. En daar ligt de kern van mijn stelling dat Geert Wilders een nepdemocraat is. In één enkele tweet heeft de blonde leider duidelijk laten merken dat de rechterlijke macht wat hem betreft de pot op kan. De tweet is een reactie op hetgeen het Openbaar Ministerie hem ten laste legt.

ScreenHunter_108 Mar. 09 20.34

In een goed werkende democratie heeft de rechterlijke macht uiteindelijk het laatste woord. In Nederland moet je daarvoor tot de Hoge Raad procederen en als je niet al te veel van Europa walgt kun je daarna nog naar het Europese Hof. Maar dat zal een stap zijn die Geert Wilders vermoedelijk nooit zal nemen.

Gesteld dat de Hoge Raad nadrukkelijk aangeeft waar de grenzen van meningsuiting liggen dan geldt dat ook voor Wilders, die vermoedelijk zijn zitvlak zal afvegen aan het papier waarop het vonnis geprint is. Daarmee geeft hij aan de grondbeginselen van de Nederlandse democratie niet te onderschrijven. En dus is hij als lid van het democratisch gekozen parlement een nepdemocraat.

Wie kritiek op hem uit via twitter wordt onmiddellijk geblokkeerd. Die eer is mij ook te beurt gevallen. Je moet er niet aan denken wat Premier Wilders met kritiek zal gaan doen. Mocht Nederland ooit met deze anti-democraat als premier opgezadeld worden dan staat de democratie in Nederland aan de rand van de afgrond.

Read Full Post »

Het tuig dat in Keulen vrouwen lastig viel is koren op de molen voor mensen als Geert Wilders en zijn Franse vriendin Marine le Pen. Zij zullen ongeremd de lankmoedige overheden de schuld van geven. Die laten immers een ongeremde instroom van asielzoekers toe.

Wilders wil alle asielzoekers terugsturen. Hij riep het deze week opnieuw in het spotje vlak voor het journaal van zes uur. Allemaal terug, zodat de mensensmokkelaars hun ‘werk’ verliezen.
Hoe we dat dan moeten doen vertelt hij er niet bij. Zou toch een aardig werkgelegenheidsproject zijn voor de overheid. Levert duizenden banen op en dat is in een land vol werkloze Henk en Ingrids nooit weg. Toch komen er geen voorstellen van de man die niet vergeleken wil worden met de nazi’s maar zijn uiterste best doet om er als een blonde edelgermaan uit te zien. Dat het volk dat piemels in mevrouwen wil steken van eenzelfde kaliber is daar horen we de blonde roeptoeter evenmin over.

Laat ik ondubbelzinnig duidelijk zijn: dat tuig uit Keulen moet wat mij betreft zo snel mogelijk Europa uitgezet worden. Van mij mogen ze midden in de Sahara worden neergezet. Met elk één flesje water, camera aan een drone er boven en als een soort Real Expeditie Robinson volgt een nog in het leven te roepen themakanaal van het ministerie van veiligheid hen om de kosten van hun uitzetting terug te betalen. Dat belooft spannende tv, want het zijn enge mannen, van het soort dat ooit in het Wilde Westen de wet ten westen van de Pecos bepaalde.

Maar nu de realiteit. In Keulen is voor zover ik weet nog niemand gearresteerd, dus zo makkelijk krijgen we ze Europa niet uit. De politie schijnt machteloos te staan. Als je de verhalen mag geloven (en waarom zouden we die niet geloven) zijn de Bronx niet meer de enige plek vol wetteloosheid in de beschaafde wereld. In Europa zijn er meerdere te vinden.

Geert Wilders, de man die zich in Nederland afficheert als de Redder des Vaderlands is niet bereid de portemonnee te trekken. De afslanking van het politiekorps is met zijn instemming gebeurd. Hij riep wel dat er meer blauw op straat moest, maar hij deed geen enkele moeite om de middelen die daarvoor nodig waren, vrij te maken.
En zo zal het aantal no go area’s in Nederland en de ons omringende landen toenemen. Je hoeft echt geen rechts extremistische idioot zonder hersens te zijn om daar bezorgd over te zijn. Integendeel, er is alle reden om daar bezorgd over te zijn.
Er zijn genoeg wijken in Nederland waar enge mannen de dienst uit maken. En dat zijn lang niet altijd enge mannen van allochtone afkomst. Vraag een willekeurige burgemeester in Brabant maar eens naar de ervaringen met de outlaws ter plekke. En hoeveel steun kregen zij om hun strijd daartegen te voeren? Ook Wilders hield zich stil.

De Oberbürgemeister van Keulen, Henriëtte Reker, die eind vorig jaar ernstig gewond raakte bij een aanslag op haar leven, roept vrouwen op om een armlengte van vreemde mannen verwijderd te blijven. Ik heb diep respect voor Frau Reker, die ondanks de aanslag, haar kandidatuur voor het burgemeesterschap handhaafde. Toch vrees ik dat de aanslag haar beoordelingsvermogen blijvende schade heeft toegebracht. Die gnädige Frau hat wirlich keine Ahnung. Met zulke roergangers krijgen alle enge mannen in Europa vrij spel. Zowel de criminele enge mannen, als de politieke enge mannen (en vrouwen).

En ook ik heb de oplossing niet in de hand. Mijn geweten dwingt mij om te zien naar de verdrukten in deze wereld en het overgrote deel van de vluchtelingen is verdrukt. Maar mijn gezonde angst dwingt mij om me te realiseren dat er grenzen zijn en dat Diederik Samsom zichzelf tot enge man degradeert als hij roept dat we er nog makkelijk 200.000 bij kunnen hebben.

Mijn ergste nachtmerrie is dat Nederland in een politiestaat verandert, met veel groen en blauw op straat. En dat ik daar dan nog blij om ben ook. Laat het alsjeblieft niet zo ver komen.

.


 

 

 

 

Read Full Post »

De belangstelling voor mijn samenvatting van het SP rapport over de beloftes van Geert Wilders en het stemgedrag van zijn fractie heeft mij overdonderd. Meer dan 20.000 bezichtigingen. Terechte kanttekening die veel gemaakt werd was dat het ging over de periode tussen 2010 (verkiezingen die leidden tot het 1e kabinet Rutte) en 2011 (verkiezingen die leidden tot het 2e kabinet Rutte. Ook werd nogal eens opgemerkt dat kiezersbedrog bij alle partijen voorkomt en niet alleen maar bij de PVV.

Laat ik beginnen met te reageren op die laatste opmerking. Die is volkomen waar. Ik heb de Partij van de Arbeid het afgelopen jaar menigmaal getackeld op gebroken beloftes. Ook de VVD zou ik daar op kunnen tackelen, maar dat laat ik liever over aan mensen die zich door de VVD bedrogen voelen. En zo komt iedere kiezer van om het even welke partij wel bedrogen uit. Dat is inherent aan een parlementaire democratie waar geen enkele partij de absolute meerderheid heeft. En dat is eigenlijk maar goed ook, want we zien in Polen en Turkije waar absolute meerderheden toe kunnen leiden.

Toch beschouw ik het Wilderiaanse beloven als een unieke vorm van beloven. De PVV weigert stelselmatig verantwoordelijkheid te nemen.
Een voorbeeld? De opvang van vluchtelingen in de regio. Wilders heeft de mond vol over het opvangen in de regio, maar zo gauw daar geld voor op tafel moet komen, roept ie dat ze het daar maar mooi moeten bekijken en dat de rijke buurlanden het maar moeten opknappen.

Zo acteert de blonde leider, wiens naam ik zowaar uit mijn toetsenbord begin te krijgen, veel vaker. Denk aan de AOW-leeftijd. Die was bij de PVV veilig tot de dag na de verkiezingen. Ongevraagd en uit eigen initiatief liet Wilders weten dat wat hem betreft de leeftijd van 65 jaar geen breekpunt zou zijn als het om regeringsdeelname zou gaan. De man is een gevaar voor de mensen die in hem geloven. Zij worden het zwaarst bedrogen. De Henk en Ingrids zijn voor hem geen doelgroep, maar een middel om zijn eigen doel te bereiken. In het eerdere overzicht heb ik daar voldoende voorbeelden van gegeven. Het gaat om het gedraai. De onbetrouwbaarheid, die Sybrand Buma er al toe bracht om de PVV nu al als mogelijke coalitiepartner uit te sluiten.

In 2004 scheidde Wilders zich af van de VVD en in 2005 schreef hij in een verklaring dat

  1. de te royale verzorgingsstaat moest worden uitgekleed
  2. het minimumloon moest worden afgeschaft
  3. het ontslagrecht moest worden versoepeld
  4. dat er één belastingtarief (vlaktaks) moest komen
  5. bijstandsgerechtigden verplicht moesten werken bij plantsoenendiensten of in de zorg

In 2010 neemt Wilders daar al weer afstand van en in het verkiezingsprogramma staat dat de PVV inzet op verdediging van de verzorgingsstaat, zelfs dat de AOW leeftijd van 65 het enige breekpunt bij de formatie van een kabinet zou zijn. Die laatste belofte bleek gewoon een ordinaire leugen te zijn geweest.

De verzorgingsstaat
Opkomen voor de verzorgingsstaat deed de PVV in de afgelopen vijf jaar door te stemmen

  • tegen het opstellen van armoedebeleid
  • tegen gelijke rechten op WW en ziektewet voor flexwerkers
  • voor bezuinigingen op jonggehandicapten en sociale werkplaatsen
  • voor het verlagen van de huurtoeslag

.

Zorg en onderwijs
De beloften dat de zorg beter betaalbaar zou worden en ouderen meer voorzieningen zouden kijgen en dat de studiefinanciering gehandhaafd zou worden om er voor te zorgen dat het hogere onderwijs voor iedereen toegankelijk bleef resulteerden in steun voor

  • hogere eigen bijdragen
  • bezuinigingen op het persoonsgebonden budget (PGB)
  • verdere bevordering van de marktwerking in de zorg
  • het leenstelsel in de masterfase

.

Henk en Ingrid
Opkomen voor gewone mensen doet de PVV op een bijzondere wijze. Men is voor:

  • instandhouding van Nederland als belastingparadijs
  • verlagen van vennootschapsbelasting voor kleine én grote bedrijven
  • een wachttijd van vier weken voor een werkeloze een bijstandsuitkering krijgt
  • onbeloonde tegenprestaties van bijstandsgerechtigden

.

Geen bevoegdheden van Nederland overdragen
De PVV wil niet dat Nederland meer bevoegdheden overdraagt aan de EU maar men is voor TTIP waardoor

  • soevereiniteit wordt afgestaan aan grote multinationals
  • sociale rechten en publieke voorzieningen worden afgebroken
  • multinationals door speciale rechtbanken (ISDS) staten kunnen aanklagen als zij vinden dat hun belangen worden geschaad
  • Europese burgers niets meer in de melk te brokkelen hebben

Wilt u meer over TTIP weten? Klik dan hier.

.


.

Samengevat: De PVV heeft de verzorgingsstaat in 2010 een bron van trots genoemd, maar de realiteit is dat de PVV sindsdien

  • niets doet om grote bedrijven meer en eerlijker te belasten en hun macht in te perken,
  • er niet voor terugdeinst om mensen in de bijstand bij het minste of geringste te korten op hun uitkering en een verplichte tegenprestatie te laten leveren
  • ouderen te lokken met beloftes die binnen het etmaal worden genuanceerd (mooi woord voor gebroken)
    Zie onderstaande video

.


 

Achtergrondinformatie:

Wat beloofde en hoe stemde de PVV?
Tribune september 2015
(pagina 24 en 25)
Vreemd: De PVV verlaten omdat de koers te links is (Elsevier)
Verkiezingsprogramma PVV 2012
Quotenet: Geert Wilders houdt wél van belastingparadijs Nederland
Doorbraak.eu: Wilders pakt werklozen graag keihard aan

Wilt u zelf vergelijken hoe verschillende partijen over verschillende onderwerpen hebben gestemd, kijkt u dan eens op partijgedrag.nl

.

Read Full Post »

De oudejaarsconference 2015 van Herman Finkers en een bericht over opnieuw belaagde hulpverleners in de digitale kranten van 1 januari hebben mij geïnspireerd tot een vorm van spijtbetuiging.
Soms doe je namelijk iets waar je trots op bent op het moment dat je het doet, maar na verloop van tijd bekruipt je een ongemakkelijk gevoel en heel soms ontwikkelt zich dat tot spijt.


 

Op 2 januari 2012 werd ik uitgeroepen tot Hoogevener van het jaar 2012. Volkomen uit het niets was ik door een petitie voor het ziekenhuis en daarop volgende acties zo populair geworden dat deze eer mij ten deel viel. En door twee doorzichtige telefoontjes van het bestuurssecretariaat van Hoogeveen wist ik dat vlak voor de jaarwisseling al.
Het betekende dat ik de kans kreeg een toespraak voor te bereiden. Een toespraak in het hol van de leeuw, de burgerzaal van de gemeente Hoogeveen. Mijn verhouding met een zeer groot deel van de raad was ronduit slecht te noemen en de kans om eens even flink van mij af te bijten liet ik niet aan mijn neus voorbij gaan.

Inmiddels ben ik alleen nog maar trots op mijn openingszin, omdat die vol humor zat. Onder verwijzing naar de smoes waarmee ik naar de nieuwjaarsreceptie was gelokt concludeerde ik tot flinke hilariteit van de toehoorders dat de overheid inderdaad onbetrouwbaar is.
De rest was humorloos en cynisch en daar heb ik nu spijt van. Maar het is geen berouw na de zonde, want het heeft zich niet tegen mij gekeerd. Integendeel, men weet wat men in het beroerdste geval van mij kan verwachten en dat is voor een actievoerder een geducht wapen. Toch had ik met de kennis van nu liever een humoristische toespraak gehouden. Een goede grap brengt een tegenstander niet op andere gedachten, maar verlaagt wel drempels en roept geen weerstand op.

Humor kan van een vernietigend verbaal kanonschot een liefdevolle draai om de oren maken. Met meer zeggingskracht dan het kanonschot ooit zal kunnen hebben. Zoals Herman Finkers gisteravond bijvoorbeeld de PVV opriep om het iets ongenuanceerder te gaan doen, of concludeerde dat volgens de RK kerk homo-seksualiteit een wonder moest zijn.
Na de ontluisterende spreekkoren tijdens de openbare bijeenkomst over het AZC in Steenbergen zou je natuurlijk kunnen zeggen dat de hersens van die onruststokers in hun balzak zitten, maar met een lied als Hoor de wind waait door de hoofden kun je mogelijk meer bereiken.
De ‘heren’, die uit angst voor aantasting van de lichamelijke integriteit van hun dochters de piemel in een mevrouw met een andere mening willen steken, komen waarschijnlijk niet verder dan trots zijn op wat ze daar hebben gedaan. Ongemakkelijk er bij voelen, laat staan er spijt van krijgen lijkt mij in hun geval een kilometerslange brug te ver. Of humor hen in de goede richting kan bewegen waag ik ook te betwijfelen, maar het stimuleert in ieder geval niet de gang naar nog extremer gedrag.

Tijdens de snelrechtprocedures die na de jaarwisseling lik op stuk moeten geven, zal vast wel een aantal personen spijt betuigen, maar dat is berouw dat na de zonde komt. Had nagedacht voordat je met een dronken kop vuurpijlen afschoot op hulpverleners. Wees blij dat onze politie je in het ergste geval in elkaar mept, maar niet, zoals in Amerika, doodschiet. Haal de wind uit je hoofd, breng tochtstrips aan, blijf met je klauwen van drank en onze hulpverleners af. En brom wat mij betreft maar eens een flinke poos in isolatie. Wie niet horen wil moet voelen.

Zo … dat moest me even van het hart. Mijn gevoel voor humor gaat niet zo ver dat ik me hier met humor over kan uitlaten. En dat spijt mij gek genoeg nou weer niet.

Tot slot. De groeiende onverdraagzaamheid in Nederland wordt gevoed vanuit emoties. Dat is heel begrijpelijk want ook al herstelt de economie zich en vindt de neo-liberale kant van het politieke spectrum dat dit aan hun beleid is te danken, een veel te grote groep mensen zit (mogelijk voorgoed) in het verdomhoekje. En een kleine groep maakt daar voor dubieuze politieke doeleinden dan weer misbruik van.
Het is te hopen dat men daar in het neo-liberale segment een keer spijt van krijgt.

Ik wens u een liefdevol 2016 vol gezondheid en verdraagzaamheid toe.

.ScreenHunter_01 Jan. 01 12.05

 

Read Full Post »

Stel u voor: uw partner zit in de medezeggenschapsraad van de school van uw kinderen en wordt betrapt op overspel. Niet zo maar een keer een faux pas, maar structureel overspel. U confronteert uw partner daarmee en die reageert door te zeggen: “Ik neem mijn verantwoordelijkheid, het blijkt nu wat de taken zijn van een partner.” En vervolgens verlaat uw partner met onmiddellijke ingang de medezeggenschapsraad.”

Dit is – weliswaar in een andere setting – precies wat VVD senator Loek Hermans deed, naar aanleiding van de gerechtelijke uitspraak over het Meavitaschandaal.

ScreenHunter_01 Dec. 22 10.57

Hermans, in het dagelijks leven bijbaantjesgrossier, had zitten slapen. Misschien wel liggen slapen. Waar en met wie is niet duidelijk, maar hazenslaapjes kunnen het onmogelijk geweest zijn. Dat het al meer dan zes jaar geleden is doet er niet toe. Het spreekwoord dat de tijd alle wonden heelt, geldt voor de tienduizenden gedupeerde werknemers van het zorgconcern niet. Net als voor hun evenzeer gedupeerde cliënten.

In het NOS journaal liet Hermans begin november weten dat “nu duidelijk is wat een toezichthouder moet doen…” Daarmee gaf hij vrij expliciet toe dat hij ondanks zijn imposante CV dus gewoon geen flauw benul had van wat de directie van Meavista, als uitvoerder van het beleid van de zorginstelling, had moeten doen. Had hij dat benul wel gehad, dan was de organisatie nooit failliet gegaan. Dan had Hermans namelijk zijn werk gedaan in plaats van lekker door te slapen.

De FNV stapte naar de Ondernemingskamer van het gerechtshof van Amsterdam en werd begin november in het gelijk gesteld in een voor Hermans en zijn mede-commissarissen vernietigende uitspraak. De vakbond liet in een reactie weten dat nu eens en voor altijd is vastgelegd dat “besturen en toezicht houden geen erebaantje is, maar serieus en hard werken.”

En dus verkondigde Hermans in het NOS journaal meteen dat hij zijn verantwoordelijkheid had genomen en met onmiddellijke ingang was opgestapt als senator voor  de VVD in de Eerste Kamer.

Ik weet niet hoe het u verging bij het horen van deze verklaring.Ik denk bij het verantwoordelijkheid nemen vooral aan het schadeloosstellen van degenen die schade hebben geleden onder mijn verantwoordelijkheid. Daarbij moet u denken aan zes jaar misgelopen salaris voor 20 000 werknemers. Mogelijk minus de ontvangen ww en daarop volgende bijstandsuitkering. Maar wel vermeerderd met een vergoeding voor de geleverde tegenprestaties, die gemeentes tegenwoordig van bijstandsgerechtigden verlangen.

De FNV is van plan om bij de door de rechter verantwoordelijk gestelde bestuurders en toezichthouders forse schadeclaims neer te gaan leggen. Daar zouden wij als belastingbetalers misschien wel bij aan moeten sluiten, aangezien het Meavita echec de staat tientallen miljoenen heeft gekost.

In mijn Kantlijnen zou ik het hierbij laten. Dat is immers geroeptoeter in de marge van de samenleving, maar omdat we hier weer te maken hebben met een zwam die in de bestuurswereld woekert als in een warme, vochtige kruipruimte van een huis met houten vloeren, stel ik hier toch de vraag aan u en mijzelf Doet u wel eens een Loek Hermansje?

Wat doet u als u op een parkeerplaats door een onhandige manoeuvre lakschade toebrengt aan een derde? Stapt u dan uit en schrijft u dan een briefje waarin u de verantwoordelijkheid neemt en uw telefoonnummer achterlaat? Of doet u als Loek Hermans en verlaat u de parkeerplaats onmiddellijk en keert u er nooit meer terug?

Wat doet u als een caissière een fout maakt in uw voordeel? Denkt u dan “You make my day!” of wijst u het vermoedelijk zwaar onderbetaalde meisje er op dat ze zich vergist?

Wat doet u als u een positie wordt aangeboden, waarbij u een keer of tien per jaar een middag moet vergaderen tegen een vergoeding van enige tienduizenden euro’s? Belt u mij dan op, zodat ik in een Kantlijn kan gaan roeptoeteren, of trekt u ’s avonds samen met uw partner (zo u die hebt) een fles champagne open?

De gelegenheid maakt altijd de dief, maar wie is er het meest verantwoordelijk? Degene die zijn iPhone op het dashboard van de auto achterlaat of degene die vervolgens de auto openbreekt? Ik hou het op de inbreker. Ook al doet de gelegenheid zich voor je blijft verantwoordelijk voor je eigen handelen.

Hetzelfde geldt voor leden van raden van toezicht en raden van commissarissen. Zij horen persoonlijk aansprakelijk te zijn voor door hun handelen (of juist niet handelen) berokkende schade.


Wilt u eens zien hoe het CV van Loek Hermans er uit ziet, kijk dan op deze pagina.


 

.

Bekijk (en vooral) beluister ook eens deze vergelijking door Willem Scheepers

 

Read Full Post »

Met ingang van vandaag presenteer ik een nieuwe rubriek op mijn blog. Naast de Kantlijnen zal er met regelmaat een iSay verschijnen, waarin ik een onderwerp wat dieper wil bekijken. De serie gaat van start met een iSay over een belangrijke (want vaak) levensreddende emotie: de angst.

Ooit maakte ik in een kleine expeditie een voettocht in de bergen van de Karakoram in Pakistan. Samen met de Himalaya het hoogste gebergte ter wereld. Ontstaan uit een botsing tussen de subcontinenten van Azië en India. Een botsing die nog niet is uitgewerkt, waardoor het gebied extreem aardbevingsgevoelig is. Denk aan Nepal vorig jaar. En Pakistan een jaar of twee daarvoor.

Na de oversteek van de eerste gletsjer vroeg ik aan de expeditieleider of hij wel eens bang was. Zijn antwoord was veelzeggend: “Ik heb een gezonde dosis angst, die voorkomt dat ik roekeloos word.”
Die uitspraak is altijd blijven hangen.
Hij is de ultieme tegenhanger van het gezegde waarin wordt beweerd dat angst een slechte raadgever is.

0081 (Large)

Op de Batura gletsjer in Pakistan (1992). De route liep langs gletsjerspleten die tientallen meters diep waren (Bron: eigen archief).

Tijdens de oversteek van de gletsjer moesten we heel wat keren slikken, ook al wisten we dat de route ‘veilig’ was, de gevaren waren dichtbij en groots. Zeker als we over een spleet moesten stappen.

0088 (Large)

Tijdens een passage van een spleet zie je diepte en kijk je het gevaar recht in de ogen (Bron: eigen archief).

Op momenten dat je voor een moeilijke keuze staat kun je behoorlijk wat angst ervaren. Dat moment is niet geschikt voor het maken van de gevraagde keuze. Dan is het risico groot dat angst inderdaad de slechte adviseur is waar het gezegde over spreekt.

Uit angst dat alle Syrische mannen (want ze zijn jong en ze komen alleen) onze vrouwen en dochters gaan verkrachten ga je dan roepen dat er een piemel in die mevrouw moet, die voorstander is van een asielzoekerscentrum in haar woonplaats. Door angst overmand verander je op zo’n moment in datgene waar je bang voor bent. Je realiseert je niet dat de enige manier om aan de oorlog en de waanzin in de overvolle vluchtelingenkampen te ontsnappen de hulp van mensensmokkelaars is. Kost handenvol geld en dus worden de kansrijksten met familiekapitaal op pad gestuurd in de hoop dat de rest van de familie mag nareizen als de veilige haven is bereikt. En wie zijn die kansrijksten? Natuurlijk de jonge, sterke mannen die hun vrouw en kinderen achterlaten om veiligheid voor het hele gezin te zoeken. Zet je zonder ze te hebben gesproken de angstbril op dan zie je potentiële verkrachters, een beeld dat uit je eigen geest komt en nergens op is gebaseerd.

Veel keuzes worden gemaakt met angst als leidraad. Zo is de angst voor het verlies van stemmen een dagelijks aan politieke leiders vretende parasiet. En dus kan het bestaan dat een regering uit twee lijnrecht tegenover elkaar staande partners in stand gehouden wordt, uit angst voor een populistische partij, die bij de volgende verkiezingen een record aantal stemmen dreigt te krijgen, omdat zij het beste inspelen op de onbeheerste angsten van grote delen van het kiezersvolk. Die partij buit de angst dus (vanuit hun perspectief) voortreffelijk uit.

Eeuwenlang zochten mensen, gedreven door hun angst voor satan en zijn helse vuren, hun heil in het christendom. Strijders van IS lijken doodsbang te zijn voor vrouwelijke tegenstanders, want wie door een vrouw gedood wordt zal in de hel belanden, waar de ongelovigen zitten. Uit angst voor het ultieme kwaad een geloof gaan belijden werkt niet, toch hebben hele volksstammen zich vanwege die angst bekeerd tot een religie.
Je zou hen de ondermoedigen kunnen noemen. Zij zijn de tegenhanger van de overmoedigen. Beide groepen maken vaak niet de beste keuzes. Wie geen angst kent en alles aan denkt te kunnen, danst blindelings de ondergang tegemoet. Doe je overmand door angst geen stap meer voor- of achteruit dan laat je de ondergang op je afdansen. Je handelt anders, maar het resultaat is hetzelfde.

Een gezonde portie angst dus. Als voorwaarde voor een veilig bestaan. Hoe ga je daar mee om? Dat zal ieder voor zichzelf uit moeten vinden. Om wijze beslissingen te kunnen nemen zul je moeten leren om moed op te brengen. De moed om onder meer naar je diepste angsten te luisteren. Dat vergt een leven lang oefening. Wie daar te lui voor is of te bang, zal altijd in de slagschaduw van de eigen angsten leven. Het resultaat daarvan is doorgaans ontwijkingsgedrag.

Afwijken van de gewenste route, misschien zelfs een reisdoel laten schieten, om maar te kunnen blijven reizen. En zo steeds verder verwijderd te raken van het oorspronkelijke doel. Op reis in de Karakoram moesten wij dat meerdere malen doen. Waar een landverschuiving een route blokkeerde moest zelfs rechtsomkeert gemaakt worden, maar steevast overlegden we dan hoe we konden terugkeren op diezelfde route en ons uiteindelijke doel niet hoefden los te laten.

Leven is ook een reis. Al was het alleen maar een reis door de tijd. Wie die reis doelloos maakt hoeft geen ontwijkingsgedrag aan te wenden, zonder doel is er geen route. Toch is dat iets heel anders dan het boeddhistische  ‘Niet het doel bepaalt mijn route. Mijn route is het doel.’
De ultieme angst, de doodsangst, is door miljarden mensen in vele millennia bezworen door te geloven in een paradijselijk leven na de dood. Op zich geen verkeerd idee. Als het waar blijkt te zijn is dat fantastisch. Als het niet waar blijkt te zijn heb je er geen weet van.

En hoe is dat dan bij jou, zult u misschien denken. Hoe bezweer jij je doodsangst dan, wijsneus?

Een terechte vraag waarop ik het antwoord niet zal ontwijken. Ik geloof niet in een leven na de dood. Ik geloof alleen in het leven dat ik NU leid. Dat probeer ik zo goed mogelijk te doen, met oog, oor en hart voor mijn medemens en mijn doodsangst bezweer ik door te denken dat dood zijn net zo iets is als diep en droomloos slapen. En dát vind ik heerlijk.
Resultaat: ik ben niet meer bang om dood te zijn. Wel om dood te gaan. Dus heb ik daar uitgebreid met mijn huisarts over gesproken, om te bevorderen dat ik straks aan het onvermijdelijke eind toch de regie zoveel mogelijk in eigen hand zal kunnen houden.

 

Read Full Post »