Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘feuilleton’ Category

Klik hier voor eerdere delen.

.

De woordvoerder stond zijn tanden die avond vroeg te poetsen. Hij was moe en wilde maar één ding. De twijfel die de andere activisten bij hem hadden gezaaid van zich af schudden. De naam Distelmans circuleerde op een irritant melodietje in zijn brein. Hij stapte in bed, pakte zijn gsm en op het moment dat hij die wilde uitzetten werd hij gebeld. Anoniem nummer.
“Ja?”
“Distelmans. Stoor ik?”
“Eigenlijk wel, ik ben net naar bed gegaan. Ben erg moe, dus als het niet te dringend is…”
“Het is dringend mijnheer. Morgen zal voorzitter Trompeur een intentieverklaring voor een fusie met het ziekenhuis in Dorpsrivier tekenen. Buiten de raad van bestuur weet niemand daar nog van, behalve ik en u nu ook. U hebt overmorgen een kennismakingsgesprek met hem Vraagt u hem dan eens naar zijn verstandhouding met de directeur van dat ziekenhuis. En vraagt u vooral ook wat het toekomstperspectief is voor die directeur.”
De verbinding werd verbroken voordat de woordvoerder iets had kunnen zeggen. Het Distelmansmelodietje was tot zwijgen gebracht. Door Distelmans zelf. Maar er kwam geen rust voor in de plaats. De actievoerder startte WhatsApp en stuurde een berichtje naar Hans Woning, de redacteur van de regionale krant. Heb een dringende vraag en mogelijk belangrijk nieuws voor je. Bel me svp.
Het bericht werd bijna onmiddellijk beantwoord. Zit nog in bespreking. Bel je over een kwartier.

De woordvoerder stond weer op, kleedde zich aan en ging in de woonkamer achter zijn laptop zitten. De houtkachel gloeide nog en hij legde twee nieuwe blokken hout in wat hij altijd de helse inferno reactor noemde. Vervolgens startte hij Google en voerde de naam Distelmans in. Er werd gemeld dat er 4 resultaten waren. De woordvoerder opende ze alle vier in aparte vensters en keek of ze interessante informatie boden. Er stonden er drie op de site van het ministerie van binnenlandse zaken. Die gingen over het afscheid van de zo te lezen dodelijk saaie, brave en vooral stipte ambtenaar. Er viel niets uit op te maken dat hem op wat voor manier dan ook interessant maakte. De laatste pagina was een pagina uit de Raamsvener Courant. Het artikel ging over corruptie in de ambtelijke top van de grote gemeente op de grens van Gelderland en Utrecht. Het artikel stamde uit 2006 en er was onder meer sprake van een adviseur Herman Distelmans, die in Raamsveen was gedetacheerd door het ministerie van binnenlandse zaken. Het artikel wekte de indruk dat deze Herman Distelmans zijdelings betrokken zou zijn geweest bij een corruptiezaak die voor twee wethouders van Raamsveen het einde van hun loopbaan als wethouder had betekend.

Opnieuw ging de telefoon. Hans was sneller dan beloofd.
“De bespreking loopt uit. Hij is nu voor vijf minuten geschorst. Je hebt drie minuten om je ei te leggen.”
“Ben jij bekend met die corruptiezaak die indertijd in Raamsveen twee wethouders de kop heeft gekost?”
“Ja, mijn broer woont daar. Hoezo?”
“Zegt de naam Herman Distelmans jou iets?”
Aan de andere kant van de lijn klonk gesnuif.
“Jazeker zegt die naam mij iets. Waarom vraag je naar hem?”
“Omdat hij mij zojuist heeft gebeld, dat Trompeur morgen een intentieverklaring gaat tekenen voor een fusie met het ziekenhuis in Dorpsrivier.”
“Jezus man, dat meen je toch niet. Ik bedoel dat die Distelmans jou heeft opgebeld. Weet je wel wie dat is?”
“Nee, geen flauw idee, er is op Google bijna niks over hem te vinden, maar hij schijnt betrokken te zijn geweest bij de affaire in Raamsveen.”
“Ja nou en of hij daar bij betrokken is geweest. En die heeft jou echt gebeld?”
“Ja, dat zeg ik toch. Ik heb hem vanochtend gesproken in de Soete Suykerbol.”
“Hoe zag hij er uit?”
“Niet al te groot, hoog voorhoofd, grijze haardos die betere tijden gekend heeft en hij droeg een driedelig pak. Zo’n onberispelijk typ weet je wel.”
“Ja dat is hem, zonder twijfel.”

(Klik hier voor deel 5)

.


Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

.

.

Read Full Post »

Klik hier voor eerdere delen.

.

“Wat weet je nu eigenlijk van die man? ”
“Heb je zijn naam al eens door een zoekmachine gehaald?”
“Hij heeft veertig jaar trouwe dienst bij de overheid achter de rug! Dan geloof je hem toch niet op zijn woord?”
“Voor je het weet wordt je telefoon afgeluisterd, heb je daar wel aan gedacht?”

De activisten reageerden verbijsterd op het verslag dat hun woordvoerder uitbracht over zijn gesprek met de heer Distelmans en hij was voor het eerst sinds hij het actiecomité voor het ziekenhuis had opgericht sprakeloos. Nota bene onder gelijkgestemden.
“Hij zegt toch eerlijk dat het zijn werk was om alles te weten over mensen zoals mij?”
“Huh, als je liegt kun je altijd maar beter zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven. Wie garandeert jou dat hij niet gewoon is ingehuurd om zijn kunstje nog een keer te vertonen? Straks zitten we hier met een mol aan tafel. Ik ben er tegen dat je met hem praat. Ik weet wat liegen is en ik vertel je dat hij liegt dat hij barst over zijn bedoelingen. Heb je al uitgezocht of hij überhaupt kinderen en kleinkinderen heeft?”

De woordvoerder schrok. Op dat idee was hij niet gekomen. Hoe heb ik zo naïef kunnen zijn?

“Laten we eerst maar eens uitzoeken wat we kunnen vinden over die Distelmans. Dan zien we daarna wel of we verder met hem zullen praten.” De anderen knikten instemmend en de woordvoerder stemde er mee in dat ze zouden proberen om meer informatie over de geheimzinnige man te pakken te krijgen.

“Vraag Hans Woning eens of hij ooit van die man heeft gehoord.” De redacteur van de regionale krant had een grote naam opgebouwd met achtergrondartikelen over de grote fraudezaken van een aantal jaren daarvoor. “Hij beschikt over zoveel contacten, laat hij eens navraag doen naar die Distelmans. Hij staat in ieder geval aan onze kant.”

“De optocht van a.s. donderdag. Dat is op dit moment veel belangrijker. Zullen we het daar nu dan eindelijk over gaan hebben?”
Daarmee was de discussie over het contact met de mysterieuze ambtenaar voorlopig gesloten. Er stond een grote demonstratie op het programma. De actiegroep wilde het ziekenhuis met een menselijke ketting beschermen tegen de boze plannen van het bestuur en de zorgverzekeraar. Meteen na de fusie was het oude bestuur spoorslags verdwenen naar elders, een nieuwe voorzitter was aangesteld en de actiegroep wilde meteen duidelijk maken dat de bevolking van Lagezand het absoluut niet met de ontwikkelingen rond hun ziekenhuis eens was.
“Ga je Trompeur nog uitdagen om het woord te voeren als we bij het ziekenhuis staan?”
“Niet tijdens mijn kennismakingsgesprek met hem. Ik ga het zelfs niet eens over de optocht hebben. Hij merkt het wel als we er ineens staan.”

De woordvoerder maakte zich zorgen over het aantal deelnemers aan de protestactie en wilde zo min mogelijk publiciteit vooraf. Alleen via facebook en twitter werden oproepen gedaan om zoveel mogelijk mensen er toe te bewegen om donderdagmiddag naar het centrum van Lagezand te komen en vandaar in optocht op te trekken naar het ziekenhuis. De bevolking stond niet bekend om haar opstandige karakter en had in de loop der decennia menig tegenslag gelaten geaccepteerd. “Je kunt er toch niet tegen vechten. Als ze het in hun hoofd hebben gehaald zetten ze het toch wel door,” was het algemene gevoel.
De activisten wilden daar verandering in brengen, maar waren zich terdege bewust van de berustende houding van hun plaatsgenoten.

(Klik hier voor deel 4)

.


Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

.

.

Read Full Post »

Deel 2 (klik hier voor deel 1)

.

Herman Distelmans zag de twijfel bij de actievoerder. “Ik weet werkelijk tot in het kleinste detail wat overheden vinden van uw soort mensen. Daar kan ik u erg mee helpen. Ik vraag u niet mij op mijn woord te geloven. vraagt u wat u wilt.”

De actievoerder keek de heer Distelmans strak in de ogen.
“Hebt u meer dan woorden alleen om mij te overtuigen?” vroeg hij na enige tijd.
“Helaas wel, hoewel ik zou willen dat het niet zo was.”
De ogen van de voormalige ambtenaar werden dof. De actievoerder dacht aan aangeslagen ijs in een schaatshal. Was de man hier tegenover hem te vertrouwen, was hij echt aangeslagen of was het spel. Wat wilde hij?
“Vertel.” De actievoerder probeerde vergeefs om kortaf te klinken.
“Mijn kleindochter is het slachtoffer geworden van alle veranderingen in de zorg,” klonk het bitter. “Ze vinden zichzelf zo slim, die bestuurders. Ze kloppen zichzelf oh zo graag op de borst, omdat ze het allemaal zo slim organiseren. Maar mijn kleindochter heeft dat niet overleefd.”
Distelmans staarde met vochtige ogen naar een punt in het niets. “Ik zal u de details besparen, maar u hebt er ongetwijfeld over gelezen. De vrouw die op de spoedopvang kwam met haar kind dat onmiddellijk geholpen moest worden. Een jaar geleden had dat nog gekund. Toen was er nog een afdeling spoedeisende hulp. Nu moest ze eerst per ambulance vervoerd worden naar de hoofdlocatie en dat was te ver voor haar.”
De heer Distelmans legde een foto van een vrolijk lachende kleuter voor de actievoerder neer. “Ik had niet kunnen denken dat ik me ooit met actiegroepen in zou laten, maar ik doe het voor haar en voor haar ouders. Alleen moet u mij beloven dat u mijn naam nooit zult gebruiken.”

“Wat hebt u te bieden?” vroeg de actievoerder, bevreesd voor de grillen van een op wraak belust mens. “Contacten mijnheer. En informatie. Alles draait om informatie tegenwoordig. Gevoelige informatie, liefst heel persoonlijk en ik kan u daar heel veel van bieden.”

(Klik hier voor deel 3)

.


Stormkracht (e-boek) nu voor € 2,50.

Cover Stormkracht DEFEind 2010 veranderde het leven van tekstschrijver Frits Kappers van de ene dag op de andere dag in een stormachtige nachtmerrie, toen bij zijn vrouw borstkanker werd vastgesteld. Ineens was er de dreiging die kanker met zich meebrengt. Het bewustzijn van de sterfelijkheid. De angst om te verliezen.
Om zijn angsten te bezweren sloeg de auteur vrijwel dagelijks aan het schrijven over wat hij meemaakte, voelde, dacht, vreesde en hoopte. In stormachtige omstandigheden moest hij er het beste van zien te maken.”Alles was of zwart of wit. Het kon goed gaan, maar ook fout. Een tussenweg was er niet.”

.

Klik hier om een exemplaar te bestellen.

.

.

.

.

Read Full Post »