Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Dieren’ Category

Terug naar de inhoudsopgave

Het is lang geleden dat ik mij tot u richtte. Om precies te zijn was dat op 6 juni 2012. Wij bevonden ons toen in een huisje in Thüringen (D). Ik was destijds doodmoe en vroeg mij af hoe moe een hond kan zijn. Inmiddels ben ik volledig uitgerust en kan ik u weer deelgenoot maken van mijn belevenissen. 

Onlangs namen mijn baas en bazin mij mee naar hun favoriete huisje in de Achterhoek, het Spiekertje in Barchem. Voorwaar een paradijsje voor wie van stilte, rust en rennen houdt. Mijn baasjes houden van de eerste twee, ikzelf geef de voorkeur aan de laatste. En dat kan bij dit huisje voortreffelijk. Er is een reusachtig veld, afmeting weide, uitstraling gazon, met daarin het summum van genot voor een Labrador als ik: een vijver. Een voorziening waar ik dankbaar en met intens genot gebruik van maak.

.

Vakantiehuis 't Spiekertje in Barchem

Vakantiehuis ’t Spiekertje in Barchem

.

Wij waren er recent voor de derde maal en het was wederom een groot feest maar, en daarvoor wil ik u als hondenliefhebber toch dringend waarschuwen, er zit hier in de buurt een nertsenfokkerij. Toen wij jaren geleden met de caravan hier in de buurt stonden, wandelden wij bij toeval langs deze fokkerij en u moet van mij aannemen, daar wil een vredelievende hond niet komen. In doodsangst ben ik weggerend. Via het bos tegenover de fokkerij wist ik het vege lijf te redden. Met schaamte moet ik daarbij bekennen dat ik mij niet om mijn baasjes heb bekommerd. Zij bleven achter en raakten in paniek omdat ze dachten mij kwijt te zijn. Hun angst was meer dan terecht want ik was ook in paniek en zo deelden wij dezelfde emotie. Aan de rand van het bos heb ik net zo lang heen en weer gelopen tot mijn bazin mij zag en wij veilig werden herenigd.

Deze traumatische ervaring kwam tijdens ons laatste verblijf weer boven. Aan het eind van een fantastisch mooie wandeling door de bossen en over de zandwegen die de Achterhoek vrijwel tijdloos maken, naderden wij de Zwarte Weg. Hoe toepasselijk kan een naam zijn. Ik hoor de baas nog vragen: “Zullen we het er op wagen?” Helaas had ik niet meteen door waar wat wij gingen wagen, anders had ik hen meegesleurd, de andere kant op.

Toen beeld, geluid en reuk kort daarna samensmolten en een vreselijk inferno vormden, werd ik belaagd door duizenden nertsen. Hoe ik ben ontsnapt heb ik pas later begrepen toen de baas met de eigenaar van het Spiekertje stond te praten. Ik schijn hem zo hard voortgetrokken te hebben, dat bijna zijn arm uit de kom was gegaan. Gierend had mijn ademhaling hem opgezweept om mij zoveel mogelijk snelheid te gunnen. Eenmaal binnen de veilige vestingmuren van ons verblijf heb ik uren nodig gehad om op verhaal te komen.

Ik vertel u dit allemaal niet omdat ik er zo trots op ben. Ik vertel u dit omdat ik hoop dat u, mocht u ooit met een soortgenoot van mij naar dit paradijsje in Barchem gaan, niet deze traumatiserende hallucinatie op uw viervoeter zult loslaten.

Besef hoe mooi het voor een hond hier kan zijn. Als u maar bij de nertsen uit de buurt blijft. Bekijkt u onderstaand filmpje gerust. Mijn baasjes hebben mij toestemming gegeven het met u te delen.

.

.


Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

De kuur waarmee Gal en Totilas een jaar eerder een wereldrecordscore bereikten, nu zonder hinderlijk gesnater van een commentator.

Read Full Post »

Ik ben geen paardenfreak en al helemaal niet van de dressuursport, maar van de combinatie Edward Gal en Moorlands Totilas krijg ik kippenvel en een brok in mijn keel. Daarom hier nog een keer de kür die leidde tot een nieuwe wereldrecordscore in Londen 2009.

Hieronder de recordprestatie van het magische duo.

Read Full Post »

Read Full Post »

Older Posts »