Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for augustus, 2018

De Treant estafetteploeg. Zo mogen we de opeenvolgende bestuursvoorzitters van de Treant Zorggroep (voorheen ZLM) inmiddels wel noemen. Sinds ik in 2012 met toenmalig vice-voorzitter Donkervoort in aanraking kwam heb ik de volgende leden van de ploeg het estafettestokje aan elkaar zien overdragen:

Maarten Rutgers -> Kees Donkervoort
Kees Donkervoort -> Leo L. Schoots (a.i.)
Leo L. Schoots -> Eric Janson
Eric Janson -> Marcel Kuin
Marcel Kuin -> Carla van de Wiel (a.i.)
Carla van de Wiel (a.i.) -> Carla van de Wiel


Zes namen in zes jaar. Gemiddeld een jaar per persoon. Carla van de Wiel heeft het verhoudingsgewijs nog lang uitgehouden. Bij de 1e mars naar Bethesda in 2013 heb ik, bij het voorstellen van Eric Janson, gezegd dat hij de verantwoordelijkheid op zijn schouders nam voor alle goede en foute keuzes en beslissingen van zijn voorgangers. Dat geldt wat mij betreft voor iedere volgende bestuursvoorzitter. Van welke organisatie dan ook.

Maar de praktijk is anders. Het snelle switchen levert vooral op dat een nieuwe voorzitter zich met het grootst  mogelijke gemak verschuilt achter keuzes en beslissingen van voorgangers. In plaats van de verantwoordelijkheid er voor te nemen, zoals in het kabinet Rutte II wèl gebeurde, beschrijven zij bij voorkeur hun verantwoordelijkheid als een last die de erfenis van de voorganger meebracht, maar er iets aan veranderen willen, kunnen of in ieder geval doen zij niet.

En daarmee is meteen de kern van het kwaad beschreven, waar de paarse coalitie van Wim Kok ons land mee heeft opgezadeld. Met de privatisering is ook de technocratische bestuurder met een trits bureaumatrozen opgekomen. Bestuurders die geen enkele binding hebben met de (leden van de) organisatie die zij geacht worden te leiden. Bestuurders die het schip voortijdig verlaten en dat afdoen met “ik heb mijn klus niet afgemaakt, maar niemand is onvervangbaar.”

Het wordt tijd dat wij in Hoogeveen gaan nadenken over alternatieve oplossingen. Aan nog meer slecht nieuws hebben wij geen behoefte. We moeten de regie zelf in handen nemen. Stadskanaal heeft wat dat betreft op dit moment een verfrissende benadering van de vergelijkbare problemen die men daar in het Refaja ziekenhuis tegenkomt. Het Dagblad van het Noorden schreef er een interessant artikel over en Hoogeveen mag een voorbeeld nemen aan Kirsten Smid c.s. die in samenwerking met de aan de Erasmus universiteit gelieerde Stichting Maatschappij en Onderneming (SMO) op zoek is naar creatieve alternatieven om te redden wat er te redden valt.

Want van Treant hebben wij geen heil meer te verwachten. Net zo min als van Achmea (Hoogeveen) of Menzis (Stadskanaal). Ondertussen klinken vanuit Meppel geluiden over plannen die bij Isala zouden leven om in Meppel weer op een of andere manier verloskunde aan te bieden, maar daar is nog geen bevestiging van bestuurlijke kant gekomen. Ik hou het voor u in de gaten.

.


 

Read Full Post »

Deze week meldde het Dagblad van het Noorden in een artikel over de zoektocht naar ‘huisartsen met plattelandslust‘, dat het met name in Emmen uiterst moeilijk is om opvolging te vinden voor huisartsen die met pensioen gaan. “Alles langs de A28 doet het beter dan Emmen”, aldus huisarts Martin Kok uit Oosterhesselen. En waarom zou dit alleen maar voor huisartsen gelden? Voor specialisten zal het niet anders zijn.


Het Comité Actie voor Bethesda roept al jaren dat Emmen de slechtst mogelijk plek is om de ziekenhuiszorg te concentreren. Aan de uiterste oostgrens van het verzorgingsgebied. Met slechts één goede verbinding met de rest van het land. Onaantrekkelijker kun je het bijna niet maken.
Het idee van Wouter Bos, een interventiecentrum in de periferie van Hoogeveen, is nieuw leven ingeblazen. Eenplan waarvan vorig jaar door o.a. Mw van de Wiel (in de Tamboer) nog werd gezegd, dat dit een onhaalbare kaart is. Het is dan ook niet meer dan een doekje voor het bloeden.

De ziekenhuisgroep van Treant moet drastisch bezuinigen om niet in de afgrond te verdwijnen, dus al die praat over dat interventiecentrum is niet meer dan een pijnstiller. Geen remedie. Niet voor niets zit er een anesthesist in de Raad van Bestuur. Bedenk bovendien dat het de medische staf in Emmen was, die het duur betaalde KPMG rapport onder de pet en in de bureaulade liet verdwijnen. De gevolgen voor Hoogeveen (en Stadskanaal) zijn desastreus.

Er is marktwerking in de zorg. U bepaalt waar u wilt worden behandeld, als u tenminste de goede ziektekostenverzekering hebt afgesloten. De klant is koning, ook al denkt Treant daar heel anders over. Ik heb al eerder de vergelijking getrokken met een inbraak. Stel u voor, uw televisie wordt gestolen, maar de dieven hebben erbarmen met u en nodigen u uit om bij hen thuis naar uw – ontvreemde – televisie te komen kijken. Wat doet u dan?

Dat KPMG Hoogeveen als aantrekkelijke locatie aanwees, was niet voor niets. Op het kruispunt van twee snelwegen met perfecte verbindingen naar Oost- en Noord-Nederland (en ook nog eens naar het zuiden en westen) is Hoogeveen bij uitstek een geschikte locatie voor een dergelijk centrum. Maar men besliste anders. Emmen moest en zou het worden en de leegloop begon in Hoogeveen. We kregen er een mammacentrum voor terug, maar dat is het dan ook. Dat diverse specialisten, waaronder een internationaal befaamde plastisch chirurg, bedankten voor de eer is veelzeggend. De sfeer binnen Treant stond hen niet aan en dan is elders snel werk gevonden.

De houding van de raad van bestuur en de raad van toezicht van de Treant Zorggroep is slechts verklaarbaar als we de woorden van internist Huvers, gedaan tijdens een dialoogbijeenkomst in de Weideblik in Hoogeveen, goed op ons in laten werken. “Het gaat in dit soort zaken altijd om sex, geld en/of macht.” Hij bedoelde het waarschijnlijk humoristisch, maar hij verraadde er wel mee, dat er heel andere belangen een rol spelen dan de gezondheid van de Hoogeveners en de Stadskanaalsters. En dat is betreurenswaardig en schandalig.

Eerst dacht men ons voor het lapje te kunnen houden met de noodzaak tot concentratie van complexe zorg, om aan de volume-eisen te kunnen voldoen, waarbij de afspraak om tot een eerlijke verdeling van die concentratie te komen, ras werd vergeten. En nu alle complexe zorg naar Emmen is verplaatst, grijpt men een tekort aan specialisten aan om de moeder- en kindzorg naar Emmen te verplaatsen. Maar er is helemaal geen tekort aan specialisten, Emmen schiet te kort als het aankomt op aantrekkelijkheid voor specialisten. Alles aan de A28 doet het beter dan Emmen.

.


Read Full Post »