Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2018

Mensen vragen mij wel eens of ik geloof in een “goede afloop” voor Bethesda. Als ik dan wat schouderophalend probeer uit te leggen dat ik niet denk in termen van goede afloop, zie ik ze denken (en soms zeggen ze het ook) “Waar maak je je dan zo druk om?”


Die vraag – waar ik me zo druk om maak – stoort mij steeds meer. Ik moet de neiging onderdrukken om te antwoorden: “Om het feit dat veel te weinig mensen zich daadwerkelijk druk maken om Bethesda.” Als je de reacties op de sociale media leest zou je denken dat heel Hoogeveen zich druk maakt. Bij de aanloop naar de lawaaidemonstratie in mei barstte het van de steunbetuigingen, maar toen de opkomst teleurstellend klein was veranderden die steunbetuigingen in smoesjes, verontschuldigingen en zelfs was er kritiek omdat het te kort dag was en op een tijdstip dat niet uitkwam. De een moest beslist dit, de ander moest beslist dat. Dat was al zo toen ik mijn petitie ging aanbieden. Dat was opnieuw zo in 2013 bij de omarming van Bethesda. En dat was zo in mei 2018.

Drie keer is scheepsrecht. Ik spreek mij er daarom nu maar eens over uit.

De problemen bij Bethesda zijn het rechtstreekse gevolg van eenzelfde mentaliteit bij onze overheid. Men wil zich over steeds minder zaken druk maken. De VVD noemt dat vrijheid geven aan de individuele mens, ik noem het gemakzucht. De paarse kabinetten van Wim Kok hebben die mentaliteit gevoed, met hun naïeve geloof in de heilzame marktwerking. De minister van financiën was een verwoed flipperaar, die maar wat graag in daverende lachbuien uitbarstte, broer van een marktkoopman en daarom dus waarschijnlijk gecharmeerd van de markt, die ons altijd wijs wilde maken dat onze gulden daar een daalder waard was. Voor de generatie die de gulden niet meer kent: dat wilde zeggen dat je op de markt 50% meer voor je euro zou kunnen krijgen dan in de winkel.

Als de overheid zich veel minder met allerlei zaken zou bemoeien, dan zou de markt – door de concurrentie – wel zorgen voor betere kwaliteit voor minder geld. Dat was het idee. Wij weten inmiddels hoe anders de werkelijkheid is. De markt is een vrijplaats geworden waar graaiers zich op allerlei manieren verrijken ten koste van de samenleving. Hoogtepunt de Vestia zaak, waar huurders in de sociale sector de rekening voor betalen. De tsunami aan ziekenhuisfusies werd voor een deel veroorzaakt doordat de bestuurders een salaris kregen dat was gerelateerd aan de grootte van de organisatie. Toen Bethesda en Scheper fuseerden gingen de toenmalige voorzitters Rutgers en Donkervoort er tientallen duizenden euro’s per jaar op vooruit. Toen ik Donkervoort daarop aansprak erkende hij dat het hoge bedragen waren: “Maar dit is nou eenmaal de CAO.”
Dus… waar maak je je druk om?

Vroeger namen mensen plaats in een bestuur uit betrokkenheid, maatschappelijk besef of roeping. Tegenwoordig ben je lid van een Raad van Toezicht als broodwinning. Een kwalijke en onwelriekende ontwikkeling. Vroeger was lang niet alles beter, maar ook lang niet alles was slechter dan nu.

screenhunter_123-jul-23-13-57.jpg

Het gebrek aan interesse wordt schrijnend duidelijk in deze passage uit een artikel in de Hoogeveensche Courant van 23 juli 2018. Een poging van de Hoogeveense wethouder Erwin Slomp om met de Raad van Toezicht in gesprek te komen strandde op desinteresse van de toezichthouders.

De solidaire samenleving is een jaar of dertig geleden begonnen te veranderen. Ik heb het zien gebeuren. De bestuurders van nu passeerden als de pubers van toen in de klassen waar ik les aan gaf. Toen al zei ik tegen collega’s en vrienden dat als wij daar op onze oude dag afhankelijk van zouden worden het er slecht voor ons zou uitzien. Egocentrisme en egoïsme begonnen het sociale bewustzijn te ondermijnen. En met de opkomst van de virtuele samenleving in het digitale universum versnelde die ontwikkeling zich enorm.

Als wij als samenleving accepteren dat de markt het voor het zeggen heeft op het gebied van zorg, sociale woningbouw, energie en openbaar vervoer moeten we niet zeuren als we voor een bevalling naar ziekenhuizen moeten die tientallen kilometers van ons verwijderd zijn.

Ik accepteer dat niet. Ik blijf mij druk maken om wat ik het leegroven van Bethesda noem. Daar is Treant niet alleen verantwoordelijk voor, daar zijn ook de zorgverzekeraars verantwoordelijk voor en politiek Den Haag, maar ook iedereen die aan mij vraagt “Waarom maak jij je daar toch zo druk over?”

.


Read Full Post »

Het was de voor-vorige bestuursvoorzitter van Treant, Eric Janson, die de uitdrukking onder mijn aandacht bracht. “Door de zorg slimmer te organiseren kunnen we een hoop kosten besparen.” Hij sprak die woorden zo kalm en zelfverzekerd uit dat ik hem bijna geloofde.


Sindsdien heb ik zoveel, vaak door gebrek aan gewicht omhoog gevallen, bestuurders vrijwel gelijkluidende woorden horen spreken dat het mij inmiddels zwaar te moede is geworden. Ooit zat deze generatie tegenover mij in de schoolbanken en hoewel ik er alles aan heb gedaan om deze zelfoverschatting met wortel en tak uit te roeien moet ik bekennen dat dit mislukt is. Misschien heb ik het niet slim genoeg aangepakt?

Ziekenhuizen worden geteisterd door personeelstekorten, het onderwijs idem dito, overal wordt geklaagd over werkdruk, intimiderend gedrag van managers en verlies van arbeidsvreugde. Het primair onderwijs kampt komend schooljaar met een tekort van 1300 leerkrachten. Reken voor het gemak dertig leerlingen per leerkracht en er zitten dus sowieso 40.000 kinderen zonder leerkracht.

Slimme jongens en meisjes daar in den Haag. Laag opgeleiden leven korter. Dus de groei van de bevolking zal op termijn steeds meer afnemen. En dat betekent ook dat er minder vraag naar ziekenhuiszorg zal ontstaan. Het is gewoon een groot slim masterplan. Als we het zo slim blijven aanpakken moet de bevolking rond de volgende eeuwwisseling met 50% gereduceerd kunnen zijn.

Read Full Post »

Op verschillende plekken en in verschillende situaties heb ik ze meegemaakt de moderne managers van deze tijd. Belangrijkste kenmerk van hen is dat zij niet luisteren, niet tegen kritiek kunnen en de schuld voor falen altijd bij anderen leggen. Wat mij betreft vormt de raad van bestuur van de Treant zorggroep hier geen uitzondering op. Sterker nog, de leden van die raad zijn er een schoolvoorbeeld van. In mijn ogen dan. Dit laatste om te benadrukken dat dit mijn mening is, die ik in Nederland nog altijd vrij mag uiten zonder daarvoor meteen een advocaat in mijn nek te krijgen.


Het recente mislukken van de gesprekken tussen de vakbonden en de raad van bestuur is de volgende vermelding op de merkwaardige palmares (mooi woord voor erelijst) van Treant. De vakbonden zijn geen gesprekspartner meer als het aan de bestuurders ligt.

Als lid van het actiecomité heb ik mee moeten maken dat ook wij werden afgeserveerd als gesprekspartners omdat wij niet bereid waren om zonder cijfermatige onderbouwing de beloftes en beweringen van de raad van bestuur te geloven. En dat wantrouwen bleek terecht. De IC zou immers niet verdwijnen. Bethesda zou volwaardig blijven. We weten inmiddels allemaal hoe het nadien is gegaan. Problemen in Emmen worden opgelost door problemen in Hoogeveen en Stadskanaal te veroorzaken.

De voorgenomen sluiting van de kinderafdelingen en verloskunde in Stadskanaal en Hoogeveen was voor het personeel de druppel die de emmer over deed lopen. Vier vakbonden kregen in no-time ruim 800 reactie formulieren terug met een ontluisterende inhoud. Er werd vervolgens met de raad van bestuur een afspraak gemaakt over een extern onderzoek. Althans dat dacht men.

Gisteren (4 juli) werd duidelijk dat Treant absoluut geen externe blik in de keuken van de zorggroep wil dulden. Het nieuws dat de vakbonden door de Raad van Bestuur ‘eruit waren gezet’ werd binnen het uur tegengesproken. Daarin is de persvoorlichter inmiddels zeer bekwaam en bestuurder Jean-Pierre van Beers is niet te beroerd om ook zijn duit in het zakje van de tegenspraak te doen.

In de 37 jaar die ik als docent in het voortgezet onderwijs heb doorgebracht heb ik uitermate gevoelige antennes ontwikkeld voor smoesjes, loze beloftes, hele en halve waarheden en mijn systeem slaat onmiddellijk alarm als iemand probeert mij in het ootje te nemen. En die antennes slaan op tilt als ik op RTV Drenthe JP van Beers de woorden van vakbonds onderhandelaar Harma Schrage (FNV Zorg en Welzijn) hoor tegenspreken.

Daar is iemand aan het woord die een eigen waarheid aan het scheppen is terwijl hij hem al uitspreekt. Ongetwijfeld zal dit door CMO David Post wel weer worden uitgelegd als stemmingmakerij, maar daar ben ik inmiddels aan gewend en heb ik zelfs immuniteit tegen opgebouwd. Overigens werden de vakbonden in een eerder stadium ook al voor stemmingmakers uitgemaakt.

Door de bikkelharde ivoren muren die om de bestuurskamer van Treant zijn ontstaan zijn wij gedwongen ons eigen beeld te vormen van wat er gebeurd is. De geluiden over intimidatie (heel subtiel maar uiterst doeltreffend uitgevoerd) bereikten het actiecomité drie jaar geleden al. Zij werden door David Post afgedaan als woorden van verzuurde zusters, die hun zin wilden doordrammen. Inmiddels heeft het merendeel van deze mensen Treant de rug toegekeerd en het zorgheil elders gevonden. Vakmensen die het plezier in het werk werd vergald, wier motivatie werd vernield door kil management. Hoogeveen mist ze node.

Mijn intuïtie vertelt mij dat Treant erg is geschrokken van de snelle respons op het vakbond-onderzoek in combinatie met de inhoud daarvan, die schrikbarend negatief was.

In die sfeer heeft Treant ongetwijfeld ingestemd met een extern onderzoek. Anders had men na de berichtgeving hierover wel stellig ontkend dat een dergelijke afspraak was gemaakt. Pas een dag na die berichtgeving bleek uit de bewoordingen van de RvB in de Hoogeveensche Courant dat er ruis op de lijn zat. Ruis die gisteren tot kortsluiting en kabelbreuk heeft geleid.

De Denktank in Hoogeveen heeft in haar rapport Bij trommelslag gemeld dat de Raad van Bestuur niet ‘in control was’, hetgeen ik een juiste weergave van de realiteit binnen Treant acht. Er is sprake van een strijd om de macht, waarbij twee artsen zich inmiddels een halve plek p.p. in de Raad van Bestuur hebben verworven. Volgens de Raad van Toezicht zou het dan snel beter gaan met de ziekenhuizen van Treant.

De werkelijkheid is anders. De vrije val gaat steeds harder. Drie lastige kinderartsen in Emmen veroorzaakten problemen aldaar. Zeer ernstige problemen. En die lost het bestuur op door problemen te veroorzaken in Hoogeveen en Stadskanaal. De mantra hierbij is dat er “geen kinderartsen te krijgen zijn” maar dat lijkt een leugen.

Bronnen binnen het ziekenhuis hebben laten weten dat er kinderartsen uit het UMCG beschikbaar waren, die geen buitensporige salariseisen stelden, maar die werden afgewezen omdat zij niet in het team zouden passen. Lulkoek natuurlijk (excuus voor de uitdrukking, ik hou mij nog in). Als je kinderartsen kunt krijgen moet je die met beide armen aan je hart drukken in plaats van smoesje te verzinnen over een teamsfeer. Die in Emmen overigens al volledig verziekt was.

Mijn analyse is dat er zulke grote financiële problemen zijn, dat men nu zowel Bethesda als Refaja opoffert om Scheper te redden. Maar dat mag niet gezegd worden, want het ligt niet aan de Raad van Bestuur, maar aan het feit dat er geen artsen te vinden zijn. En ondertussen houdt men ons het interventie centrum als lokkertje voor en zo gauw Bethesda en Refaja vrijwel leeg zijn gehaald zal men zeggen “Sorry dat interventie centrum komt er niet.” En dat zal dan ongetwijfeld aan de onwillige zorgverzekeraars liggen.

Read Full Post »