Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for september, 2017

Dat een ziekenhuisbestuur medisch deskundig hoort te zijn behoeft geen enkele toelichting. En dat met Peter Hoppener en Carla van de Wiel in de raad van bestuur van de Treant Zorggroep die deskundigheid vermoedelijk onder de maat is durf ik hier met een gerust hart te schrijven. Hoppener is opgeleid als econoom en van de Wiel is opgeleid voor het management in de gezondheidszorg. Met andere woorden: aan de medische deskundigheid van de Raad van Bestuur van Treant valt nog wel een en ander te verbeteren.


De Raad van Toezicht, die dit jaar twee keer door het Scheidsgerecht Gezondheidszorg op de vingers werd getikt (in de zaak van orthopeed Lucas Degen tegen Treant en de zaak van Treant tegen bestuurder Guus Bruins), meent dat de oplossing gezocht moet worden in het aanstellen van twee bij Treant praktiserende specialisten (naar verluidt in duobaan met beperkte zeggenschap) als lid van de Raad van Bestuur. Op Facebook heeft Treant vier voorbeelden gegeven van ziekenhuizen waar dit net zo geregeld zou zijn. Bij het Reinier de Graafziekenhuis met locaties in Ypenburg, Naaldwijk, Voorburg en Delft maakt prof. dr. C.G.J.M. Hilders, geregistreerd gynaecoloog, deel uit van de Raad van Bestuur. Zij doet dit echter niet in een dubbelfunctie zoals bij Treant de bedoeling is. Mevrouw Hilders voert momenteel namelijk geen praktijk.

Het Diaconessenhuis Utrecht/Zeist kent een constructie waarbij alle specialisten (vrijgevestigden en dienstverbanders) zijn verenigd in één combinatie, die namens alle specialisten geregeld overleg pleegt met de Raad van Bestuur over bijvoorbeeld de verdeling van gelden, investeringen, huisvesting en dergelijke. Essentieel hierbij is dat de Raad van Bestuur over voldoende medische deskundigheid beschikt en daarnaast eigenstandig beslissingen neemt. Elke schijn van belangenverstrengeling op bestuurlijk niveau is hierdoor afwezig. Een constructie die niet op gespannen voet staat met wat de Governancecode van de overheid voorschrijft met betrekking tot (schijn van) belangenverstrengeling.

Waarom wil de Raad van Toezicht bij Treant praktiserende artsen in deeltijd aan de Raad van Bestuur toevoegen? Wat biedt die constructie meer dan de constructies in het Diaconessenhuis Utrecht/Zeist en het Reinier de Graafziekenhuis? Los van bovenstaande geldt ook nog dat een Raad van Bestuur weggestuurd kan worden, maar een medische staf kun je niet wegsturen.

De medische staf heeft zich, zo blijkt klip en klaar uit het vonnis van het Scheidsgerecht, eind 2016 onbetrouwbaar getoond. Gemaakte afspraken werden zonder enige voorafgaande waarschuwing niet nagekomen, waardoor Treant uiteindelijk met een onkostenpost van meerdere tonnen werd opgezadeld. Daarmee heeft de medische staf zichzelf niet een verantwoordelijk opererende partij getoond. Het is alleen al hierom te hopen dat de ondernemingsraad van het ziekenhuis de gang naar de rechters van de ondernemingskamer door zal zetten, ondanks de immense druk die op de raad wordt uitgeoefend om op dit voornemen terug te komen.

Een bindende uitspraak van een onafhankelijk rechtscollege is wat Treant op dit moment nodig heeft om een fundament voor rust te scheppen. Elke andere oplossing zal alleen maar meer onrust veroorzaken en daar zal de Raad van Toezicht verantwoordelijk voor worden gehouden.

.


 

Read Full Post »

Peter Kleingeld, uroloog en voorman van het Medisch Specialistisch Bedrijf (MSB) waarin de vrijgevestigde specialisten van Treant zijn verenigd, heeft in een opinieartikel in het Dagblad van het Noorden een vurig pleidooi gehouden voor opname van artsen in de Raad van Bestuur van Treant. Bij dat pleidooi vallen de nodige kanttekeningen te plaatsen.


Laat ik beginnen met te herhalen wat specialist Huvers tijdens de dialoogavond in de Weideblik in Hoogeveen destijds zei over conflicten binnen grote organisaties: “Die gaan altijd over macht, geld of sex.” Dat laatste valt in mijn ogen af. Aan de verleiding om hier allerlei dubieuze grappen over te maken geef ik – met enige moeite, eerlijk is eerlijk – niet toe. Het gaat dus om macht en/of geld. Niet vreemd in een organisatie waar komend jaar vijftien miljoen fusiewinst verzilverd moet worden. Waarschijnlijk gaat het om de macht over geldstromen.

Treant (en rechtsvoorganger ZLM) heeft laten zien een korte doorlooptijd voor bestuursvoorzitters te hebben. Donkervoort vertrok omdat hij voorzitter kon worden van het Medisch Centrum Leeuwarden. Hij werd opgevolgd door interimmer Leo Schoots. Een man die voor een half jaartje werk rustig een kwart miljoen euro declareert. Toen ik hem daarop aansprak antwoordde hij: “Ja, maar daar moet ik nog wel BTW over afdragen.” Op mijn vraag of hij wist hoe lang een verpleegkundige voor dat (BTW)bedrag moest werken bleef hij het antwoord schuldig. Omdat interimmers, als ze langer dan een half jaar aan een organisatie verbonden zijn, onder de wet Normering Topinkomens vielen, was Schoots na zes maanden weg en stond Eric Janson aan het roer. Om persoonlijke redenen, op eigen verzoek en in goed overleg vertrok hij anderhalf jaar later al weer. Met een ontslagvergoeding van €70.000,00 als handdruk. Op eigen verzoek… een verpleegkundige krijgt dan niet eens een euro mee.

De medische staf pleitte er vervolgens voor om Guus Bruins, die slechts een contract had voor anderhalf jaar, een vaste aanstelling te geven; om hem vervolgens in december 2016 genadeloos en (blijkens het vonnis van het Scheidsgerecht) zonder afspraken over verbeterde samenwerking nagekomen te zijn, af te serveren.
Die handelwijze kost Treant enige tonnen aan salaris tot 2018, ontslagvergoeding en vergoeding voor imagoschade.  Ook de zaak van orthopeed Lucas Degen die streed tegen zijn ontslag werd door Treant verloren. En kostte Treant opnieuw tonnen. Hierin speelde zelfs nog mee dat de collega waar Degen mee overhoop lag niet eens de juiste papieren bezat (en kort na Degen ook uit Treant werd gezet).

Als we alleen deze laatste twee kostenposten (Bruins en Degen) en de kosten van de interimmers bij Treant optellen komen we al gauw in de buurt van de anderhalf miljoen euro. Dat is 10% van de bezuiniging, die men fusiewinstverzilvering noemt. De medische staf heeft (blijkens een bijlage bij het vonnis in de zaak tegen Bruins) erkend deel van het probleem te zijn. Het zou van realiteitszin en bescheidenheid getuigen om dan wat minder hoog van de toren te blazen in het Dagblad van het Noorden. Je bent niet automatisch de bedenker van de oplossing, als je ook deel van die oplossing moet zijn.

En dan heb ik het nog niet eens over de (schijn van) belangenverstrengeling die optreedt als een zelfstandig ondernemer in het bestuur zit van de organisatie waar hij werkzaamheden voor verricht. Een belangenverstrengeling waarvan Treant zelfs de schijn moet vermijden vanwege de statutair vastgelegde Governancecode van de overheid.
Ook heb ik het niet over de immense druk die op de ondernemingsraad wordt gelegd om de gang naar de rechters van de ondernemingskamer (gepland voor 12 oktober) niet te maken. Natuurlijk wil Treant dat niet. Men heeft recent twee keer het lid op de neus gekregen van verschillende rechters.

Ik hoop vurig dat de OR de moed zal hebben om de gang naar de ondernemingskamer te maken. Voor een leek zijn de argumenten voor en tegen moeilijk te vatten, daarom zou een bindende uitspraak van een onafhankelijke rechter een begin kunnen zijn van het fundament dat rust binnen Treant moet brengen.

.


 

Read Full Post »

Op 13 februari 2017 beleefde Treant voorzitter Carla van de Wiel een avond, die zij “beslist nooit weer wil meemaken”. Ze zat tegenover een zaal vol “lieve mensen, die de meest vreselijke dingen zeiden.” Eén van die lieve mensen had het over een angstcultuur en nog staande de bijeenkomst werd deze lieve man door het hoofd operaties van Treant, Harminna Fischer, fel weersproken. Ook de raad van bestuur heeft diverse malen het bestaan van een angstcultuur weersproken.


Toen ik na afloop van de dialoogavond in de Weideblik in Hoogeveen hierover met de aanwezige specialisten stond te praten en zei dat onze bronnen wel degelijk doodsbang zijn voor represailles was een van de artsen klip en klaar: “Die horen niet bij ons. Die moeten maken dat ze wegkomen.” Het kan stoere praat zijn geweest, maar het tekent de sfeer met betrekking tot de beleidsvoornemens en de bestuurscultuur in Treant.

Onlangs kwam ik echter in het bezit van het verslag van het jaargesprek tussen de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en Treant. Op pagina 2 van dit verslag staat ‘dat gedrag dat niet bijdraagt aan de missie, visie en strategie ook zal moeten worden tegengegaan door er consequenties aan te verbinden. De raad van bestuur geeft aan dit inmiddels actiever te doen. Zo krijgen medewerkers die moeite blijven houden met de uitgestippelde koers de boodschap dat ‘niemand verplicht is om bij Treant te blijven werken’. De specialist gaf in de Weideblik geen stoere praat ten beste, hij gaf zijn interpretatie van bovenvermeld citaat.

Er heerst geen angstcultuur, maar als je het niet met de top eens bent kun je maar beter maken dat je wegkomt. De IC zou behouden blijven voor Hoogeveen, kreeg de gemeenteraad te horen  van Treant. Stafvoorzitter Post wil in 2017 in de top 10 van het AD staan, zei hij in de Hoogeveensche Courant van 5 februari 2016.

Treant is goed in grootspraak en valse beloftes. Dus wat moeten we dan nu denken van de woorden van mevrouw van de Wiel met betrekking tot de discussie over al dan niet opnemen van twee specialisten in een duodeeltijdfunctie als lid van de Raad van Bestuur. Mw vd Wiel beweert dat een doorslaggevende stem voor de voorzitter van de Raad van Bestuur (zij zelf) elke (schijn van) belangenverstrengeling onmogelijk maakt. De ervaringen uit het verleden leren ons dat we de woorden van de Treanttop met grote argwaan moeten beluisteren. Men meent nog steeds dat de bevolking van Hoogeveen met een kluitje het riet in kan worden gestuurd. En dat is een domme vergissing.

.


 

Read Full Post »

We kennen de term directeur/bestuurder inmiddels wel. Een betiteling die mijn tenen doet krommen en me ongelooflijk veel jeuk bezorgt. Het is een combinatie van twee functies die in mijn beleving onmogelijk zou moeten zijn. Een bestuur (van bijvoorbeeld een school) stelt docenten aan, benoemt onderwijs ondersteunend personeel en ook de leiding van de school. Zo was een directeur altijd verantwoording verschuldigd aan het bestuur.


Inmiddels heet de directeur ‘directeur/bestuurder‘ en het bestuur heet ‘Raad van Toezicht‘. Goed betaald, en bevoegd om het eigen salaris vast te stellen. De Raad van Toezicht van mijn oude school is op dat terrein onlangs door de rechter teruggefloten en lijkt geld terug te moeten betalen. Het geeft maar aan hoe het gesteld is met onze bestuurslagen.

En nu lijkt er dan een nieuwe in mijn ogen onaanvaardbare dubbelfunctie te ontstaan. De arts/bestuurder zal, als het aan de Raad van Toezicht van de Treant Zorggroep ligt, zijn intrede gaan doen. Bij mijn weten is dat in Nederland nog niet eerder vertoond. En ik hoop ook vurig dat het niet tot zo’n vertoning gaat komen. Ik moet er niet aan denken om bijvoorbeeld op de operatietafel te liggen terwijl de chirurg naast mijn medische problemen ook enorme bestuurlijke problemen aan het hoofd heeft. En bestuurlijke problemen heeft de Treant Zorggroep in overvloed. Alleen al de opdracht om komend jaar € 15.000.000 te bezuinigen is om de drommel geen eenvoudige doelstelling. Ik wil er zeker van zijn, dat een chirurg die het mes in mij gaat zetten vrij van dit soort kopzorgen is. Wie op enigerlei wijze het mes in een organisatie moet zetten mag geen mes meer in mij zetten.

En dan heb ik het hier maar even niet over belangenverstrengeling, waarvan volgens de (ook door Treant statutair als bindend vastgelegde) Governancecode 2017 van de overheid zelfs elke vorm van schijn moet worden vermeden. Ook heb ik het dan niet over de bestuursvoorzitter die ons wijs wil maken dat als zij maar een doorslaggevende stem krijgt die belangenverstrengeling en de schijn daarvan uit de wereld is.

Nee ik heb het alleen maar over de directe onwenselijkheid van de functie van arts/bestuurder voor de patiënt. Mocht die er komen, dan zal ik daarover een klacht indienen bij de Inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ).

.


 

Read Full Post »

bethesdaDe onrust binnen de Treant Zorggroep is niet van gisteren en zal ook niet op korte termijn worden opgelost. We hoeven maar te kijken naar Zwolle om ons dat te realiseren. De totstandkoming van het Isala ziekenhuis door een fusie van de ziekenhuizen Sophia en de Wezenlanden ging gepaard met beschamende trammelant. Schijnt bij fusies heel normaal te zijn. 


Tot zover zou het niet verontrustend moeten zijn dat binnen Treant de baren ook nog steeds woelig zijn. Maar er is iets anders aan de hand, dat wel verontrustend is en er om schreeuwt in alle openheid bekend te zijn. Per slot van rekening vindt de voormalig voorzitter van de Raad van Toezicht Bas Eenhoorn ook dat voor ernstige conflicten in alle openheid een oplossing moet worden gezocht.

Wat is nu het probleem?
Uit stukken die bij het arbitrale vonnis van het Scheidsgerecht Gezondheidszorg zijn gevoegd blijkt dat de medische staf mede schuldig is aan het niet boeken van de gewenste voortgang met het fusieproces van de vakgroepen.
De rol die de medische staf in het najaar van 2016 heeft gespeeld met als gevolg dat twee bestuurders het veld ruimden, is op zijn mildst uitgedrukt schimmig en dubieus.

Op 8 november meldde de medische staf aan de Raad van Bestuur: “hierdoor ontstaat een gebrek aan vertrouwen, het vertrouwen dat dit bestuur het hoofd kan bieden aan de uitdagingen waar Treant voor staat.”
(Klik hier voor de brief van de medische staf)

Op 9 november vond een gesprek plaats tussen leden van het stafbestuur en de Raad van Bestuur onder leiding van Bas Eenhoorn.
Op 14 november volgde een gemeenschappelijke verklaring, waarin de betrokken partijen onder meer schreven ‘dat de persoonlijke en professionele relatie over en weer is goed is, en dat er over en weer vertrouwen is; de brief [van 8 november, FK] moet worden gezien als kapstok om de discussie aan te gaan met voldoende urgentiebesef, niet als motie van wantrouwen van stafbestuur naar raad van bestuur.’
De verklaring sluit af met de melding dat op korte termijn in een of meer gemeenschappelijke sessies met het voltallige stafbestuur en de raad van bestuur, onder leiding van een onafhankelijke gespreksleider/facilitator, verder zal worden gepraat over verbetering van de samenwerking. Kortom: van enig wantrouwen geen sprake.
(Klik hier voor deze verklaring)

Maar hoe anders bleek de werkelijkheid. Kort voor de kerst, zo blijkt uit het vonnis, zegde de medische staf alsnog – en zonder dat de afspraken van 14 november waren nagekomen – het vertrouwen in de Raad van Bestuur op.

Dergelijk wispelturig  en onbetrouwbaar handelen mag natuurlijk nooit leiden tot een bestuursconstructie waarbij de medische staf op enigerlei wijze bestuurlijke invloed krijgt. En precies dat is wat er momenteel binnen Treant speelt. Er ligt een voorstel van de Raad van Toezicht om twee specialisten in een duobaan te benoemen tot lid van de Raad van Bestuur. De ondernemingsraad verzet zich daartegen en heeft een gang naar de rechter aangekondigd. Op 12 oktober staat een zitting van de ondernemingskamer over dit onderwerp ingepland, maar er wordt ongelooflijke (mogelijk zelfs ongeoorloofde) druk op de OR uitgeoefend om deze zaak te annuleren.

In reactie op de publicaties in Dagblad van het Noorden en op RTV Drenthe meldt bestuursvoorzitter Carla van de Wiel dat belangenverstrengeling te voorkomen is als de voorzitter van de Raad van Bestuur een doorslaggevende stem krijgt. Mevrouw van de Wiel zegt daarmee feitelijk: ‘Geef mij een doorslaggevende stem en dan kan er geen sprake meer zijn van belangenverstrengeling.’ Toegegeven Mevrouw van de Wiel heeft lef. Maar ook ongelijk.

Treant heeft zich statutair verbonden aan de Governance Code Zorg waar in artikel 2.6.1 (hoofdstuk waarden en normen) wordt voorgeschreven:  Elke vorm van persoonlijke bevoordeling dan wel belangenverstrengeling van enig lid van de raad van bestuur of van de raad van toezicht en de zorgorganisatie wordt voorkomen en de schijn hiervan wordt vermeden.

Om te begrijpen waarom door de plaatsneming van specialisten in de Raad van Bestuur de schijn van belangenverstrengeling ontstaat is het nodig om kort uit te leggen hoe de financiering van ziekenhuizen sinds 2015 geschiedt. Voor die tijd kreeg een ziekenhuis namelijk twee verschillende budgetten. Simpel gezegd eentje voor personeelskosten en eentje voor te leveren zorg. Vanaf 2015 werkt men met een integrale bekostiging waarbij het ziekenhuis één budget krijgt en zelf mag bepalen waar dat aan wordt besteed. Met andere woorden de leden van de raad van bestuur kunnen in theorie beslissingen nemen die rechtstreeks van invloed zijn op de inkomsten van de specialisten. En om die reden alleen al mogen specialisten niet in de Raad van Bestuur zitten. Dat leidt tot een schijn van belangenverstrengeling die beslist niet kan worden weggenomen door een doorslaggevende stem van de bestuursvoorzitter. De enige manier om geen enkele schijn te veroorzaken is geen specialisten in de RvB opnemen.

De Raad van Toezicht heeft met dit voorstel voor grote onrust binnen Treant gezorgd en opnieuw laten zien niet geschikt te zijn om toezicht te houden op het reilen en zeilen van Treant. Men kiest met dit voorstel voor de makkelijkste weg. De medische staf is een belangrijk deel van het probleem en de gedachte dat door een plaats in het bestuur in te ruimen voor de medische staf is naïef en gaat alleen maar meer problemen oproepen. Ik heb de RvT op basis van het arbitrale vonnis in ‘de zaak Bruins’ in een open brief opgeroepen onmiddellijk en voltallig af te treden. Bovenstaand verhaal onderstreept wat mij betreft de noodzaak om een nieuwe en onbesmette Raad van Toezicht samen te stellen.

.


 

 

Read Full Post »

Hoogeveen, 11 september 2017

 

Aan de leden van de Raad van Toezicht
van Zorggroep Treant,
p.a. Postbus 30.000
7900 RA Hoogeveen

 

Geachte dames en heren,

Na lezing van het arbitrale vonnis van het Scheidsgerecht Gezondheidszorg in de door u begonnen zaak tegen de heer G.P. Bruins, destijds lid van de Raad van Bestuur van Zorggroep Treant, kan ik niet anders dan u oproepen voltallig af te treden, aangezien uw geloofwaardigheid door dit vonnis onaanvaardbaar laag is geworden.

Gelet op het feit dat u ten tijde van het persbericht – dat voor zover mij bekend eigenstandig is opgesteld door uw toenmalige voorzitter de heer Eenhoorn – geen pogingen hebt gedaan deze berichtgeving tegen te houden noch naderhand hier afstand van hebt genomen, bent u, in gelijke mate als de heer Eenhoorn, verantwoordelijk voor het slechte werkgeverschap waarover het Scheidsgerecht in zijn vonnis van 25 juli jongstleden het oordeel ‘ernstig verwijtbaar’ velde.

Het feit dat het Scheidsgerecht uit de stukken die u hebt aangeleverd niet kon vaststellen of de verwijten aan de heer Bruins terecht zijn, doet de vraag rijzen wat de ware reden was van het door u ingediende verzoek tot ontslag. Uw toekomstig functioneren kan daardoor nooit meer los worden gezien van uw kennelijk verborgen agenda.

U allen bent hoog opgeleid en op dat niveau actief. Derhalve is uw reactie dat u nu anders tegen de situatie van eind december aankijkt, en dat u ‘daarvan leert’, ten zeerste misplaatst. Van u mag, gezien uw opleidings- en arbeidsniveau, verwacht worden dat u zich in december rekenschap had gegeven van het feit dat een persbericht op dat moment prematuur, onzorgvuldig en onnodig beschadigend voor de betrokken bestuurders zou zijn. Door dit na te laten hebt u laten zien niet de juiste instelling te hebben om toezicht te houden op een Zorggroep die in bijzonder zwaar financieel weer verkeert. Indien u het belang van de mensen die voor hun ziekenhuiszorg afhankelijk zijn van Zorggroep Treant serieus neemt, trekt u de enig juiste conclusie uit het vernietigende oordeel van het Scheidsgerecht over uw functioneren in deze en treedt u per onmiddellijk voltallig af. Ik roep u daar in volle overtuiging toe op en zal hier op mijn weblog en via alle mij ter beschikking staande media aandacht aan besteden.

In de veronderstelling dat u niet voor uw eigen gewin deel uitmaakt van de Raad van Toezicht ga ik er van uit dat u aan deze oproep gehoor zult geven. Ik ben er van overtuigd dat de overgrote meerderheid van de 15.000 ondertekenaars van mijn petitie Bethesda moet volwaardig blijven mijn oproep ondersteunt en zal derhalve deze brief als open brief aan diverse media aanbieden.

Met grote belangstelling zie ik uw reactie tegemoet.

Hoogachtend,
w.g. Frits Kappers,
Hoogevener van het jaar 2012
Petitionaris van de petitie Bethesda moet volwaardig blijven

 

Read Full Post »

De Treant Zorggroep wordt geteisterd door een interne machtsstrijd, die een groot gevaar inhoudt voor de ziekenhuiszorg in onze provincie. De ondernemingsraad van de ziekenhuizen heeft zelfs een gang naar de rechter aangekondigd.


Eind vorig jaar werd duidelijk dat de Raad van Toezicht van de Treant Zorggroep niet verder wilde met de bestuurders Kuin en Bruins. In de media werd gemeld dat beiden ontslagen waren wegens disfunctioneren. Een melding die onjuistheden bevatte en zeer grote gevolgen zou krijgen.

De uitspraak van het Scheidsgerecht kwam deze week online. En direct in de inleiding blijkt al dat niet Bruins een zaak heeft aangespannen tegen Treant, maar dat het juist omgekeerd is. Treant spande een zaak aan tegen Bruins.

ScreenHunter_184 Sep. 08 10.59

Dit werd door de raad van toezicht gevraagd

Hieruit blijkt duidelijk dat pas op 31 mei 2017 een verzoek werd gedaan aan het Scheidsgerecht Gezondheidszorg om

  1. de arbeidsovereenkomst die Treant met Bruins had afgesloten voor onbepaalde tijd, te ontbinden;
  2. aan Bruins geen andere dan de wettelijke transitievergoeding toe te kennen;
  3. Bruins voor de kosten van de ontslagaanvraag op te laten draaien.

In december 2016 ging een persbericht uit dat leidde tot berichtgeving in het Dagblad van het Noorden, RTV Drenthe, Regiohoogeveen.nl en de Hoogeveensche Courant. In dit persbericht bracht de Raad van Toezicht van Treant naar buiten dat er een wijziging in de samenstelling van de Raad van Bestuur plaats ging vinden.

Dat het ontslag van Bruins naar buiten werd gebracht was – mild gezegd – prematuur en onzorgvuldig, aangezien pas op 31 mei 2017 (zo blijkt uit de gepubliceerde uitspraak van het Scheidsgerecht) een verzoek tot ontbinding door Treant werd ingediend. Treant sprak dus (bij monde van Bas Eenhoorn) meer dan een half jaar voor zijn beurt en de overige leden van de RvT namen hier geen afstand van. In de uitspraak wordt deze handelwijze van de Raad van Toezicht als ernstig verwijtbaar geclassificeerd. Het slechtst mogelijke rapportcijfer. Begrijpelijk, omdat de Raad van Toezicht volgens het vonnis […] in 2015 en 2016 tot aan de gebeurtenissen in december (waarover hierna meer) zich jegens verweerder en de leden van de raad van bestuur meer in het algemeen nooit op het standpunt heeft gesteld dat zij tekortschoten in hun functioneren en/of niet over de vereiste capaciteiten zouden beschikken en het vertrouwen van de raad van toezicht
dreigden te verliezen. […] Uit de verslagen van functionering- en teamgesprekken valt eerder het tegendeel af te leiden. Verweerder hoefde er niet op bedacht te zijn dat de raad van toezicht plotseling het vertrouwen in hem en de voorzitter van de raad van bestuur zou opzeggen naar aanleiding van de problemen met de medische staf, zoals in december 2016 is gebeurd ook vanwege de financiële gang van zaken in de voorafgaande jaren.”

Ook over het vroegtijdig naar buiten brengen van het ontslag heeft het Scheidsgerecht geen goed woord over.

ScreenHunter_188 Sep. 09 10.11

Het deel uit het vonnis van het Scheidsgerecht Gezondheidszorg waarin de berichtgeving naar buiten wordt veroordeeld

Bruins was sinds 17 mei 2005 directeur/bestuurder van het Refajaziekenhuis in Stadskanaal. Na de fusie met de rechtsvoorganger van Treant (ZLM) werd hij benoemd tot lid van de Raad van Bestuur voor de duur van anderhalf jaar. Maar na het onverwachte vertrek van toenmalig voorzitter Eric Janson is, met name door het stafbestuur, aangedrongen op aanblijven van Bruins als bestuurder. Hetgeen geschiedde.

In artikel 4.4 van de uitspraak stelt het Scheidsgerecht  dat “vastgesteld moet worden dat de raad van toezicht in 2015 en 2016 tot aan de gebeurtenissen in december (waarover hierna meer) zich jegens verweerder en de leden van de raad van bestuur meer in het algemeen nooit op het standpunt heeft gesteld dat zij tekortschoten in hun functioneren en/of niet over de vereiste capaciteiten zouden beschikken en het vertrouwen van de raad van toezicht dreigden te verliezen […] uit de verslagen van het functioneringsgesprek en het teamgesprek valt eerder het tegendeel af te leiden. Verweerder hoefde er niet op bedacht te zijn dat de raad van toezicht plotseling het vertrouwen in hem en de voorzitter van de raad van bestuur zou opzeggen.”

De rol van de medische staf in de vertrouwenscrisis
Wie de uitspraak goed bestudeert zal tot de conclusie komen dat de medische staf een merkwaardige ommezwaai heeft gemaakt en zonder enig signaal vooraf opeens het vertrouwen in twee leden van de Raad van Bestuur opzegde. Een korte chronologische beschrijving van de gebeurtenissen in de tweede helft van 2016 (zoals vermeld in het vonnis) is hier op zijn plaats.

Op 30 juni 2016 vond een teamgesprek plaats tussen de raad van bestuur en de remuneratiecommissie* van de raad van toezicht. Over het individueel functioneren van Bruins meldt het verslag van die bijeenkomst ‘verbindende rol goed gespeeld; grote lastige projecten goed afgerond; handelt goed met ‘gedoe’ met medici, over de rolverdeling in de RvB is de keuze gemaakt voor voorzitter en vicevoorzitter (Kuin en van de Wiel) en dat moet zo blijven.’

Op 11 oktober vergaderde de raad van toezicht met de raad van bestuur over irritaties die ontstonden als gevolg van een briefwisseling tussen beiden, waarin de RvT de RvB aansprak op de zorgwekkende financiële ontwikkelingen van de ziekenhuispoot van Treant. In deze vergadering verklaart RvT-voorzitter Eenhoorn ‘De raad van toezicht heeft op dit moment niet de behoefte een vertrouwensdiscussie te gaan voeren.

Op 8 november meldde het stafbestuur schriftelijk dat er een gebrek aan vertrouwen in de raad van bestuur is ontstaan. Daags daarna vond, onder leiding van RvT-voorzitter Eenhoorn, een gesprek plaats tussen een delegatie van het stafbestuur en de RvB.

Op 14 november werd in een door de voorzitters van de medische staf en de raad van bestuur ondertekende verklaring onder meer gemeld dat ‘de persoonlijke en professionele relatie over en weer is goed is, en dat er over en weer vertrouwen is; de brief moet worden gezien als kapstok om de discussie aan te gaan met voldoende urgentiebesef, niet als motie van wantrouwen van stafbestuur naar raad van bestuur.
Over verbetering van de onderlinge samenwerking sprak men af dit ‘op korte termijn in een of meer gemeenschappelijke sessies met het voltallige bestuur medische staf en raad van bestuur, onder leiding een onafhankelijke gespreksleider/facilitator‘ uit te werken.

Aan dit traject is echter nooit uitvoering gegeven omdat de medische staf in december 2016 ‘al of niet tijdens een vergadering‘ het vertrouwen in de raad van bestuur opzegde.

Op 23 december 2016 vond een bespreking plaats tussen stafbestuur, rvb en rvt. De medische staf bleef er bij het vertrouwen in Kuin en Bruins definitief kwijt te zijn.

Wat zit hier achter?
Je vraagt je dan natuurlijk meteen af wat hier achter zit. Hoe kan het dat men op 14 november over en weer vertrouwen uitspreekt en men bereid is in een gemeenschappelijk traject de onderlinge samenwerking te verbeteren als – zonder dit traject daadwerkelijk in te gaan – men op 23 december het vertrouwen definitief opzegt?

In dit verband is het interessant om te melden dat uit interne stukken, die in mijn bezit zijn, blijkt dat binnen Treant plannen bestaan om te komen tot een ‘participerende bestuursvorm’ waarbij twee specialisten uit de medische staf voor 50% zullen toetreden tot de raad van bestuur. Meerdere bronnen noemen in dit veband de namen van stafvoorzitter David Post en Chirurg Marco Dam uit Emmen.

Het kan goed zijn dat dit een nadrukkelijke wens van de medische staf is. Men verkrijgt daardoor een grotere invloed op de keuzes die Treant maakt. Maar in mijn ogen leidt dit plan tot een onaanvaardbare belangenverstrengeling. De keuzes die de RvB maakt zijn immers van grote invloed op het inkomen van de specialisten. Nog niet zo lang geleden geschiedde de financiering van ziekenhuizen langs twee lijnen. Simpel gezegd kreeg een ziekenhuis geld voor de salarissen (ook van de artsen) en geld voor de zorg. In 2015 werd dit systeem vervangen door ‘integrale bekostiging’ waardoor het bestuur van het ziekenhuis zelf kan bepalen welk geld waar naar toe gaat.

Mochten er nu twee artsen uit de medische staf van Treant in de Raad van Bestuur plaatsnemen – terwijl zij daarnaast ook nog als specialist in het ziekenhuis werkzaam zijn – dan doet zich de ongewenste situatie voor dat zij beslissingen kunnen nemen die rechtstreekse gevolgen hebben voor hun inkomen. Je reinste belangenverstrengeling. Onwenselijk en schadelijk voor het ziekenhuis. Het lijkt mij zo toe dat de Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) zou moeten ingrijpen en een bestuurder naast de huidige bestuurder Carla van de Wiel aanwijst.

Wordt medezeggenschap actief tegengewerkt?
De ondernemingsraad van de Cure (ziekenhuispoot van Treant) heeft negatief geadviseerd over deze plannen en heeft aangekondigd hierover een gerechtelijke procedure te starten bij de ondernemingskamer in Amsterdam. Op 12 oktober behandelt de ondernemingskamer deze zaak tenzij de OR zijn negatieve advies herroept. De raad van toezicht hoopt hier natuurlijk vurig op en toonde zich bereid meer informatie te geven. Maar het ziet er vooralsnog niet naar uit dat de OR bakzeil zal halen.
Uit een intern stuk van de OR blijkt namelijk dat diverse hoofden en managers druk op de OR uitoefenen om niet naar de ondernemingskamer te gaan. Deze hoofden en managers tonen ‘normaliter geen enkele interesse‘ in de medezeggenschap. Mogelijk is er dan ook sprake van een gecoördineerde actie, waardoor het uitoefenen van medezeggenschap wordt tegengewerkt.
Een bron meldde mij dat onlangs een van de managers de afdelingshoofden bijeen heeft geroepen voor een vergadering met als enige onderwerp de ondernemingsraad. Tijdens deze vergadering zouden de hoofden gestimuleerd zijn zich te kandideren voor de OR en om hun afdelingen te motiveren om op hen te stemmen.
Als dit waar is, dan worden er nadrukkelijke pogingen ondernomen om de ondernemingsraad monddood te maken en onder controle van de top van Treant (lees de medische staf) te brengen. Dezelfde bron meldde dat het dagelijks bestuur van de cliëntenraad van de Care (zeg maar de verzorgingshuizen van Treant) uit onvrede over het beleid van RvT en RvB voltallig is afgetreden.

Zoals specialist Frank Huvers tijdens de dialoogavond in de Weideblik zei: “Het gaat altijd om één van deze drie zaken: Sex, geld of macht.” Volgens mij gaat het binnen Treant vooral om de macht over het geld.

.

* remuneratiecommissies adviseren doorgaans over de arbeidsvoorwaarden (waaronder de beloning) van de leden van de Raad van Bestuur en soms ook over het beleid en de uitgangspunten waarop de arbeidsvoorwaarden voor de leden van de Raad van Bestuur en het topmanagement van ondernemingen zijn gebaseerd.

Read Full Post »