Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2014

Van wind alleen kun je niet leven. Bij tegenwind leert men de bemanning kennen. Hoor de wind waait door de bomen. Zo de wind waait waait mijn jasje. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dat er zoveel uitdrukkingen zijn waar wind in zit, betekent dat er al heel erg lang wind is. En naar verwachting zal er ook nog heel erg lang wind zijn. De energie die je met wind opwekt kun je zonder al te veel risico duurzaam noemen. En dus zet Nederland vol in op wind. Per slot van rekening zijn de molens aan de Zaanse Schans een toeristische trekpleister. Nederland Windmolenland. Niemand zal tegen duurzame energieopwekking zijn. Als het even kan duurzaam en ook nog eens zo groen mogelijk. Maar voor veel mensen geldt daarbij ‘niet in mijn achtertuin’.

Regeren is vooruitzien. Dus denken overheden in ‘targets’. Dat zijn doelstellingen die zich doorgaans kenmerken doordat ze veel te ambitieus zijn. Het zijn doelstellingen die om de haverklap (en meestal naar beneden) bijgesteld worden, onder het motto “het is een groeimodel”.
Voorbeeld. Dit najaar sloot het kabinet het Energieakkoord. Daarin gaat men uit van de vooronderstelling dat over een paar jaar de aanleg van windmolens veel goedkoper zal worden. Een verwachte prijsstijging van elektriciteit moet aan dit scenario een belangrijke bijdrage leveren. Waarop baseert men dat eigenlijk? Op de lobby van belanghebbende bedrijven als Ballast Nedam, Van Oord en Eneco?

Hoogleraar Ad Verkooijen van de TU Delft voorspelt, samen  met een groep collega technische wetenschappers een heel ander scenario. De voorspelde prijsstijging zal volgens hen een prijsdaling worden. Simpel omdat het aanbod aan elektriciteit sterker zal groeien dan de vraag. In plaats van een investering van
€ 3,7 miljard moet rekening gehouden worden met een bedrag van € 19 miljard. Op de website van de Groene Rekenkamer vindt u in goed begrijpelijke taal de overwegingen van deze wetenschappers.

Targets dus. En financiële voorspellingen. Economen hebben de kredietcrisis en de eurocrisis niet zien aankomen. Waarop baseert de lobby van windmolenbouwers haar voorspellingen?

En wie betaalt uiteindelijk de rekening?

.


.

Read Full Post »

Red de aarde! Wie kan daar nou tegen zijn? Of beter wie doet daar iets voor? In ieder geval Tim en Ivi Huijsmans. Twee tieners uit Meerssen, die al zoveel hebben gedaan dat ze de titel “Wereldverbeteraar van het jaar” mogen dragen, een bedrag van €1500,00 voor hun projecten hebben gewonnen, alsmede een gesprek met minister Ploumen van Ontwikkelingssamenwerking en buitenlandse handel.

De tieners van 15 en 13 jaar laten het niet bij woorden alleen. Ze steken de handen uit de mouwen en investeren hun energie in duurzaamheid- en beschermingsprojecten, zoals bijvoorbeeld het ambitieuze bijenbeschermingsproject.
Op 30 april organiseerden zij in een weiland bij Meerssen een bijeenkomst waar ze de burgemeester en loco-burgemeester van Groot-Meerssen (20.000 inwoners) op symbolische wijze 4.019 handtekeningen en een zelfgemaakt bijenhotel aanboden om daarna samen met hen bijenvriendelijk bloemenzaad uit te strooien.

Ze zamelden lege cartridges en oude gsm’s in voor de stichting AAP, ze geven informatie over duurzaamheid en een betere wereld op hun website. Kortom, twee tieners die niet stilzitten en uw aandacht verdienen.

.

Tim en Ivi Huijsmans uit Meerssen willen de wereld redden.

Tim en Ivi Huijsmans uit Meerssen willen de aarde redden.

 .


Read Full Post »

Terug naar de inhoudsopgave

Het is lang geleden dat ik mij tot u richtte. Om precies te zijn was dat op 6 juni 2012. Wij bevonden ons toen in een huisje in Thüringen (D). Ik was destijds doodmoe en vroeg mij af hoe moe een hond kan zijn. Inmiddels ben ik volledig uitgerust en kan ik u weer deelgenoot maken van mijn belevenissen. 

Onlangs namen mijn baas en bazin mij mee naar hun favoriete huisje in de Achterhoek, het Spiekertje in Barchem. Voorwaar een paradijsje voor wie van stilte, rust en rennen houdt. Mijn baasjes houden van de eerste twee, ikzelf geef de voorkeur aan de laatste. En dat kan bij dit huisje voortreffelijk. Er is een reusachtig veld, afmeting weide, uitstraling gazon, met daarin het summum van genot voor een Labrador als ik: een vijver. Een voorziening waar ik dankbaar en met intens genot gebruik van maak.

.

Vakantiehuis 't Spiekertje in Barchem

Vakantiehuis ’t Spiekertje in Barchem

.

Wij waren er recent voor de derde maal en het was wederom een groot feest maar, en daarvoor wil ik u als hondenliefhebber toch dringend waarschuwen, er zit hier in de buurt een nertsenfokkerij. Toen wij jaren geleden met de caravan hier in de buurt stonden, wandelden wij bij toeval langs deze fokkerij en u moet van mij aannemen, daar wil een vredelievende hond niet komen. In doodsangst ben ik weggerend. Via het bos tegenover de fokkerij wist ik het vege lijf te redden. Met schaamte moet ik daarbij bekennen dat ik mij niet om mijn baasjes heb bekommerd. Zij bleven achter en raakten in paniek omdat ze dachten mij kwijt te zijn. Hun angst was meer dan terecht want ik was ook in paniek en zo deelden wij dezelfde emotie. Aan de rand van het bos heb ik net zo lang heen en weer gelopen tot mijn bazin mij zag en wij veilig werden herenigd.

Deze traumatische ervaring kwam tijdens ons laatste verblijf weer boven. Aan het eind van een fantastisch mooie wandeling door de bossen en over de zandwegen die de Achterhoek vrijwel tijdloos maken, naderden wij de Zwarte Weg. Hoe toepasselijk kan een naam zijn. Ik hoor de baas nog vragen: “Zullen we het er op wagen?” Helaas had ik niet meteen door waar wat wij gingen wagen, anders had ik hen meegesleurd, de andere kant op.

Toen beeld, geluid en reuk kort daarna samensmolten en een vreselijk inferno vormden, werd ik belaagd door duizenden nertsen. Hoe ik ben ontsnapt heb ik pas later begrepen toen de baas met de eigenaar van het Spiekertje stond te praten. Ik schijn hem zo hard voortgetrokken te hebben, dat bijna zijn arm uit de kom was gegaan. Gierend had mijn ademhaling hem opgezweept om mij zoveel mogelijk snelheid te gunnen. Eenmaal binnen de veilige vestingmuren van ons verblijf heb ik uren nodig gehad om op verhaal te komen.

Ik vertel u dit allemaal niet omdat ik er zo trots op ben. Ik vertel u dit omdat ik hoop dat u, mocht u ooit met een soortgenoot van mij naar dit paradijsje in Barchem gaan, niet deze traumatiserende hallucinatie op uw viervoeter zult loslaten.

Besef hoe mooi het voor een hond hier kan zijn. Als u maar bij de nertsen uit de buurt blijft. Bekijkt u onderstaand filmpje gerust. Mijn baasjes hebben mij toestemming gegeven het met u te delen.

.

.


Read Full Post »

Duizenden vluchtelingen hebben zich verzameld op de kust van Alaska, uitsluitend vrouwen met kinderen. Schattingen spreken van circa 35000 individuen. Waarom zijn ze gevlucht? Wees gerust. De opmars van IS gaat snel, maar niet zo snel dat ze nu al de polaire streken in het noorden hebben bereikt. Deze vluchtelingen zijn op de vlucht voor het drijfijs, of beter gezegd voor het ontbreken van drijfijs in het poolgebied.

Walrussen, want dat zijn ze, zijn zoogdieren die voor hun voedsel op de ondiepere delen van de noordelijke oceaan zijn aangewezen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld dolfijnen kunnen zij niet continue in het water leven. Ze hebben rustplekken op vaste grond, in hun geval ijsschotsen, nodig. En dat is er ’s zomers steeds minder te vinden rond de Noordpool. Noordelijker trekken is geen optie omdat de oceaan daar dieper wordt. Te diep om nog voedsel te kunnen grazen van de bodem.

Natuurlijk is dit alles het gevolg van de opwarmende atmosfeer. In de Alpen worden gletsjers snel korter. Wie in Zwitserland een jaar of dertig geleden aan de voet van de grote Aletschgletsjer of de Rhônegletsjer is geweest en daar nu terugkeert, schrikt zich te pletter. Extreme regenbuien met grote wateroverlast komen in Nederland steeds vaker voor, ze zijn jaren geleden al voorspeld door klimaatonderzoekers, maar we doen wat Colijn ons in de jaren dertig al aanraadde. We gaan rustig slapen. Met onze kop in het zand.

Zolang alleen het ijs op de noordpool in rap tempo smelt is er nog niet zo gek veel aan de hand. Het is drijfijs en dat ligt voor 90% onder de waterspiegel. Bovendien heeft ijs een groter volume dan water.

We sussen onszelf er mee in slaap. Omdat het de makkelijkste oplossing is. Slapend gaan we onze ondergang tegemoet. Van onze fouten leren we zelden.

.


.

Read Full Post »

Een persoonlijke evaluatie

Op 17 september 2012 eindigde het hoofdartikel in de Hoogeveensche Courant met een kreet van toenmalig hoofdredacteur Berend Henk Huizing: “Het wordt tijd dat mondige burgers opstaan en de regie in handen nemen.”
Huizing reageerde op een brandbrief die vanuit ziekenhuis Bethesda naar de krant was gezonden. Aanleiding voor de brief was een ‘houtskoolschets’ die voorzag in ontmanteling van het grootste deel van ons ziekenhuis. Op 1 januari 2013 dreigde Bethesda een polikliniek met dagbehandeling te worden. Het “scenario Coevorden” doemde op voor het bijna honderdjarige Huis van Barmhartigheid.

Binnen drie weken bracht ik in de Optocht der braven 15.000 handtekeningen naar het raadhuis, om deze te overhandigen aan burgemeester Loohuis. Op het bordes van het stadhuis beet ik, opgepompt door alle adrenaline die tijdens de optocht door mijn aderen gierde, toenmalig voorzitter Cees Donkervoort toe, dat hij het niet moest wagen Bethesda kapot te maken, omdat ik hem zou dwars zitten waar ik maar kon. Grote woorden, hoogmoedig zelfs, maar boosaardig blazen was op dat moment mijn enige wapen. Gelukkig ontstond daarna het actiecomité en stond ik er niet meer alleen voor.

Nu zijn we twee jaar (en een ongewenste fusie met Stadskanaal) verder. Gisteren heeft voorzitter Eric Janson het beleidskader 2015-2020 gepresenteerd aan de media. Ik was daar als vertegenwoordiger voor Regio Hoogeveen en Radio Hoogeveen bij aanwezig. Uiteraard is mij inmiddels van diverse kanten gevraagd wat ik er van vind. Niet de makkelijkste vraag, want het gaat om een zeer complexe problematiek, die ik als actievoerder de afgelopen twee jaar heb moeten leren bevatten. Naast alle maatregelen “om de zorg betaalbaar te houden” spelen nog de wereld aan lokale en regionale belangen een rol. En uiteindelijk ook persoonlijke belangen. Voor artsen in loondienst weer anders dan voor vrijgevestigde artsen.

Mijn gevoel zegt mij dat ik op dit moment moet beslissen of ik vertrouwen durf te schenken. Het is kiezen tussen vertrouwen en wantrouwen. Ik neig naar het eerste. In de meerjarenplannen van ZLM (vanaf 1 januari dus Treant Zorggroep) blijft veel behouden in Hoogeveen. Daar mogen we best positief over zijn, maar zekerheid is er pas als een meerjarencontract met de zorgverzekeraars (met name Achmea) is getekend.

De bal ligt voorlopig dus bij Achmea! Maandag gaat het actiecomité naar Zwolle om dat ondubbelzinnig duidelijk te maken.

.


.

Read Full Post »

Ze heeft de oorlog overleefd, is meer dan tachtig jaar geworden, maar nu in het zicht van het einde nog gaan verhuizen dat wilde ze niet. De 81-jarige Annie Westveer-Van Poelje in Den Helder verkoos onlangs de dood boven de naar het lijkt min of meer gedwongen verhuizing vanuit verzorgingstehuis de Golfstroom, waar ze woonde.

Ze is de eerste en hopelijk ook de laatste, maar na de uitzending van EenVandaag (1e item) op 30 september vrees ik het ergste. Directeur Coert Veenstra, directeur van zorggroep Vrijwaard, waar de Golfstroom deel van uitmaakt, wil een commercieel gezondheidscentrum op de begane grond van het bejaardentehuis vestigen en oefent volgens journalist Dick Berts grote druk uit op de kwetsbare ouderen om te verhuizen. In een artikel op Den Helder Actueel roept Berts tot vervolging van Veenstra wegens dood door schuld.

De directeur van de zorggroep leek in de reportage van EenVandaag de onschuld zelve. Nee de voorbereidingen van mevrouw Westveer hadden ze niet gesignaleerd. Dat mevrouw haar plannen had aangekondigd was blijkbaar geen reden tot extra waakzaamheid. Berts omschrijft Veenstra niet mis te verstaan: “Van projectontwikkelaars zoals Coert Veenstra kun je, ondanks het sociale camouflagepak dat ze zichzelf hebben aangemeten, asociaal gedrag verwachten.”

Het asociale gedrag van Veenstra uit zich volgens Berts in de gedwongen verhuizing van hoogbejaarden naar een compleet ander bejaardentehuis, waardoor ze worden beroofd van hun laatste sociale contacten en van hun vertrouwde loopje naar de winkel die nog net haalbaar was.

De auteur meent in zijn artikel dat er gegronde redenen zijn om een onderzoek te starten naar de vraag of directeur Veenstra beschuldigd kan worden van dood door schuld. “Het is uitsluitend aan de rechter om te oordelen of Coert Veenstra zich schuldig heeft gemaakt aan het misdrijf dood door schuld. Maar er is alle aanleiding om dat te laten toetsen. Toen Veenstra zogenaamd het gesprek aanging met de bejaarden, dreigde hij dat bij het minste zuchtje tegenwind meteen af te breken. “Anders stuur ik u wel een brief met mijn visie”, schreeuwde hij de hoogbejaarden toe. Ook uit het feit dat Veenstra een volstrekt onrechtmatig spreekverbod heeft opgelegd aan zijn personeel, blijkt dat hij het nodige te verbergen heeft. Een spreekverbod vormt een ernstige inbreuk op de moeder van alle grondrechten, de vrijheid van meningsuiting, die onverkort voor werknemers geldt.”

Er zijn mensen die dit gesol met bejaarden goedpraten. De directeur noem mevrouw Westveer in EenVandaag een uitzondering  was. Weliswaar een betreurenswaardige maar toch.
In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw was er een poster die meldde: “Als we voor onze economie ons vruchtwater zouden moeten bevuilen, dan deden we dat!”

Er lijkt weinig veranderd.

.

.


Read Full Post »