Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for september, 2014

Welcome in the real world schreef een lezer mij, naar aanleiding van een tweet over het toenemende aantal bijkomende kosten waar scholen ouders mee opzadelen. Kosten voor verplichte werkweken (want opdracht voor cijfer), iPads, kennismakingskampen en ga zo voort. Vara’s Kassa had staatssecretaris Sander Dekker (VVD) bereid gevonden om een staaltje “er om heen draaien, zodat je feitelijk niets zegt” van uitzonderlijk niveau ten beste te geven. Ten overstaan van verontwaardigde ouders, dus de man kun je niet van lafheid betichten.

Over die bijkomende kosten schreef ik al eerder in “Tweedeling in het onderwijs“. Het ha(r)telijke welkom in de echte wereld bleef echter hangen. Want wat is die echte wereld? Is dat de wereld van lezer, die ooit als parlementariër namens het CDA mede trachtte die wereld te (her)vormen? Is dat de wereld van de bijstandsouders, voor wie geen enkel positief perspectief meer lonkt? Is het de wereld van de vele vaders die samenkomen aan elke wieg van succes?

Het is in ieder geval een wereld waarin ongelijkheid verder toeneemt. Een wereld waarin ik leef in een land dat het niet nauw genoeg (b)lijkt te nemen met de rechten van het kind. Een wereld die verbetering behoeft.

.

.


 

.

.

Read Full Post »

Mijn primaire reactie op het recente (in mijn ogen wrede) geweld van IS in Irak en Syrië was: sla er op. Voor mij tamelijk ongewoon na 50 jaar principieel de zinloosheid van gewapend geweld uitgedragen te hebben. Angst lijkt mijn raadgever geworden te zijn. Precies wat “de vijand” wil. Angst verlamt, angst verzwakt. Wat kan ik daar tegenover stellen?

In een nog niet zo ver verleden trokken wij in het gevolg van cowboy Bush jr. ten strijde in Irak. Er was “onweerlegbaar bewijs” gevonden voor het bezit van massavernietigingswapens in Irak en bommen vielen op Bagdad. Hoeveel onschuldige doden heeft dat toen gekost? Welk verschil is er tussen een gemaskerde beul en een anonieme bommen werpende militair? Het belangrijkste verschil is aan welke kant die staat.

En nu gaan onze bommen vallen op IS. Zo strooien wij opnieuw  het zaad waar haat uit groeit. Het wachten is op de tegenzet. Schaken is oorlog op 64 velden. Het kent een opening, een strijd en er is een eindspel. Het verschil met een echte oorlog is dat daar het eindspel meestal ontbreekt.

Oorlogen brengen geen vrede. Wie dat denkt heeft bij geschiedenis niet opgelet.

 


 

 

 

Read Full Post »

Vandaag gaat de gemeente Hoogeveen belangstellenden informeren over de komst van 750 tot 1000 vluchtelingen uit vooral Syrië en Irak. Net als eerder lopen de emoties weer hoog op. Er zijn nu zelfs twee facebookpagina’s die zich met de komst van de ontheemden bezig houden. Het antikamp lijkt in de meerderheid, maar of zij daarmee representatief zijn voor de stemming onder de gehele bevolking is de vraag.

Toen de Grittenborgh indertijd werd gebouwd, was er ook veel onrust. Bewoners uit de omgeving van de geplande locatie kwamen met vergelijkbare bezwaren als nu bij de naderende komst van de vluchtelingen. Angst lijkt opnieuw de raadgever. Dat angst doorgaans een slechte raadgever is maakt daarbij even niet uit.

Persoonlijk vind ik dat we de plicht hebben om medemensen in nood bij te staan, maar ik heb bij het opvangen van duizend getraumatiseerde vluchtelingen in de Grittenborgh wel mijn bedenkingen.
Het aantal bewoners van de Grittenborgh gaat verviervoudigen. Gegeven het feit dat het merendeel van deze mensen in min of meer ernstige mate is getraumatiseerd lijkt me de bevolkingsdichtheid in het opvangcentrum daardoor veel te groot te worden. Dat zal ongetwijfeld spanningen en conflicten veroorzaken, waar de vluchtelingen nou juist geen behoefte aan hebben. De Hoogeveense gemeenschap overigens ook niet.

Vanuit dit gegeven lijkt mij dat het aantal vluchtelingen dat Hoogeveen kan herbergen veel te hoog wordt ingeschat, maar… probleem blijft wel dat er momenteel duizenden per maand Nederland schijnen binnen te komen.

Oplossingen als die van de grote blonde leider uit het zuiden des lands, wiens naam maar niet uit mijn toetsenbord wil komen, zijn slechts kreten om de massa op te hitsen. We kunnen onze grenzen simpelweg niet sluiten. Zelfs al zouden we dat willen.

 


 

Read Full Post »

Dierproeven stuiten mij tegen de borst én ze plaatsen mij tegelijkertijd voor een dilemma. Ik ben er tegen om dieren te mishandelen, want dat gebeurt bij dierproeven feitelijk. Maar ik ben ook niet bereid om behandelingen te ondergaan die niet uitvoerig zijn getest. Moeten we dan de stap met de dieren overslaan en het risico volledig bij de mens leggen? Ik stel mij niet beschikbaar dat weet ik wel.

Vandaag wordt er gedemonstreerd bij de Hartstichting vanwege betrokkenheid bij onderzoek waar dierproeven in voorkwamen, die diverse honden het leven kostten. Gevoelsmatig sta ik aan de kant van de demonstranten. Ik heb een hond en moet er niet aan denken dat haar zoiets zou overkomen. Mijn verstand zegt me dat het vreselijk is maar dat je die proeven niet zo maar op mensen kunt gaan uitvoeren. Of wel misschien?

Bij het gewraakte onderzoek werden hartritmestoornissen, hartfalen en infarcten opgewekt. De Hartstichting zegt in een reactie dat de proeven noodzakelijk zijn. ”Wij zijn ons ervan bewust dat dat gevoelig ligt. Maar het gaat altijd om onderzoek dat niet op een andere manier gedaan kan worden; het mag en kan niet worden uitgevoerd op mensen en ook andere dieren zijn hiervoor niet geschikt”, zegt Annemieke Herberigs namens de Hartstichting. ”Dankzij dit soort onderzoek hebben kinderen met een pacemaker bijvoorbeeld een hogere levensverwachting.”
Wat zou er gebeuren bij de onderzoeken ten behoeve van de strijd tegen kanker? Het lijkt me onnozel om te denken dat daar geen dierproeven aan te pas komen.

Ik ben er niet uit en ik denk dat ik er ook nooit uit zal komen.
Vrijwilliger zijn voor zo’n onderzoek? Ik niet. Dat weet ik dan weer wel.

 


 

Read Full Post »