Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2014

Zaterdagmiddag zat ik met een goede kennis op een terras in de Hoofdstraat. Schuin voor ons zaten drie bewoners van de Oranjebuurt, althans dat meenden wij op te mogen maken uit hun gesprek. “Nee lekker hoor. Moet je kijken wat ze uitgeven aan die parkeergarage en dan zetten ze onze buurt in de wachtkamer.” Mevrouw was duidelijk kwaad over het bericht dat de opknapbeurt van de Oranjebuurt voorlopig in de ijskast is gezet. “On hold,” zoals dat in modern Nederlands wordt genoemd.

Daar moest ik aan denken toen ik vanochtend deze column van Martin Sommer in de Volkskrant las. Daarin gaf hij de leden van de Tweede Kamer een flinke tik over de vingers.  Kern van zijn boodschap: “De Kamer moet bij de enquête over de woningcorporaties vooral in de spiegel kijken.”
In plaats van gretig alle idiote salarissen te noteren zou men moeten kijken naar het eigen falen. Uiteindelijk is het namelijk de politiek die het startsein voor deze rampen heeft gegeven. Waarschuwingen werden in de wind geslagen, men had een visie en beschermde deze met grote oogkleppen. De eerste waarschuwingen dat het met het toezicht niet goed ging, dateren van 1996 en zijn verwoord in een rapport van de rekenkamer. “De belangstelling voor controle was bescheiden en de Kamer was allang weer op weg naar nieuwe overwinningen,” schrijft Sommer.

Dat geldt ook voor gemeenteraden. Er is brede steun gegeven aan het Kaap project, en het Bentinckspark. De Hoogeveensche Courant citeert wethouder Hiemstra die meldt dat met deze “onomkeerbare projecten” € 45.000.000,00 is gemoeid. En dus gaan we in het najaar nog eens rustig praten over zaken als de opknapbeurt voor de Oranjebuurt, de toegezegde renovatie van het Hoekje in Hollandscheveld, dat ook nog steeds wacht het doortrekken van de Mr. Cramerweg, en het project Eduwiek. De prioriteiten die in het verleden zijn gesteld gaan nu ten koste van zaken die de burger in het dagelijks leven zeer raken.

Het is te makkelijk om hier alleen het college van B&W over aan te vallen. De gemeenteraad heeft in (soms overgrote) meerderheid haar instemming met deze grote projecten betuigd. Raadsleden hebben de verantwoordelijkheid voor de toekomst van onze gemeente op hun schouders genomen. Om die verantwoordelijkheid goed te kunnen dragen dient men onder meer te beschikken over realiteitszin en bescheidenheid, bovendien is een dienstbare houding zeer gewenst, maar bovenal zijn kennis, inzicht en voldoende tijd een voorwaarde voor het goed kunnen vertegenwoordigen van de bevolking. Met name aan deze laatste drie schort het natuurlijk enorm. Het merendeel van de raadsleden heeft een baan, want van het raadslidmaatschap kan men niet leven. En werken kost tijd. Die je niet kunt besteden aan deskundigheidsbevordering.
In de dialoog met het college loopt een raad dus steeds op achterstand. Niet voor niets is er in de raad zelden sprake van werkelijk inhoudelijke discussie.

In de aanloop naar de verkiezingen van afgelopen maart ben ik benaderd door een onafhankelijk raadslid. Of ik niet op de lijst wilde bij zijn partij. Nu beschik ik over een grote mond en ben ik voor geen autoriteit bang, maar ik beschik niet over de eigenschappen die ik hierboven heb genoemd als voorwaarde voor het goed kunnen dragen van verantwoordelijkheid. Dus was mijn antwoord simpel: “Nee, dat wil ik niet.”

Uiteraard ben ik gaan stemmen en dus mag ik nu vanuit de kantlijn wel mijn commentaar leveren.

 


 

 

 

 

Read Full Post »

Mijn dankwoord bij mijn uitverkiezing als Hoogevener van het Jaar 2012 begon met de woorden “Ik weet nu voorgoed dat de overheid onbetrouwbaar is.” Het was toen een grapje, maar inmiddels is het grapje achterhaald door de realiteit van een echte doofpotaffaire rond een verondersteld sjoemelende en vuurwapengevaarlijke fietspadencontroleur van de provincie Drenthe.

Onder verantwoordelijkheid van gedeputeerde Henk Brink (VVD) is een dubieus onderzoek gestart waarbij James Bond-achtige toestanden werden losgelaten op een ambtenaar die na 33 jaar trouwe dienst ineens gecriminaliseerd werd en met strafontslag ging. KRO’s Brandpunt besteedde zelfs aandacht aan deze zaak die als “Marplegate” de geschiedenis in zal gaan.

Ik verplaats mij even in de hoofdpersonen. Allereerst de fietspadencontroleur. Op basis van de uitzending van Brandpunt neem ik aan dat de beschuldigingen vals en ongegrond waren. Als mij zoiets zou overkomen zou ik volledig gerehabiliteerd willen worden. In het openbaar en met een schadevergoeding vanwege de reputatieschade en het aangedane leed.

Verplaatsen in gedeputeerde Brink is een stuk moeilijker. Onder zijn verantwoordelijkheid is uit een mug een olifant gekweekt. Als er al iets aan de hand was tenminste. Dat had door een goed gesprek natuurlijk makkelijk onderzocht kunnen worden, maar er moet iemand geweest zijn die teveel naar KRO detectives kijkt en op het idee is gekomen dat het beter was een detective in te huren, die met track en trace technieken de gangen van de ambtenaar zou gaan volgen. Ik vraag mij af hoeveel van mijn zuur betaalde belastingcenten hieraan zijn besteed.

Wat zou ik doen als ik Brink was en tot de conclusie kwam dat onder mijn bestuurlijke verantwoordelijkheid zo is geblunderd? Dan zou ik de consequenties voor mijn rekening nemen, de verantwoordelijke kop(pen) zou(den) rollen en ik zou aftreden. Voor aftredende bestuurders is snel genoeg een nieuw lucratief baantje beschikbaar in dit land. Óf ik zou aantonen dat het onderzoek en de gekozen middelen terecht waren.
Niets van dat al.
Henk Brink ging een doofpot zoeken.

Doofpotten kosten doorgaans nogal wat. Wat zal de prijs zijn geweest van deze doofpot? Wat kost het zwijgen van een waarschijnlijk valselijk beschuldigde medewerker? Op deze vraag zal waarschijnlijk geen antwoord komen want de regeling die de Provincie Drenthe met de betrokkene heeft getroffen houdt onder meer een wederzijdse zwijgplicht in.

Deze zaak kent alleen maar verliezers. Allereerst is de waarheid het kind van de rekening. Daarnaast het vertrouwen in het provinciale bestuur. De VVD gaat de statenverkiezingen in met een lijsttrekker waar een smetje aan kleeft en de beschuldigde ambtenaar zal nooit afkomen van de vraag of hij misschien toch niet zo onschuldig is geweest.

 


 

 

Read Full Post »

Gisteren heb ik uitgebreid gesproken met Aad de Groot directeur van zorgverzekeraar DSW. Actievoorbereiding was de reden van dit gesprek, waarover u de komende tijd ongetwijfeld meer zult horen. Bijvangst voor mij is dat ik inmiddels weet wat ik in december ga doen. Ik stap op basis van een principieel uitgangspunt over naar deze kleine zorgverzekeraar.

Het uitgangspunt dat schaalvergroting noodzakelijk is om onze zorg toekomstbestendig te maken wordt door de grote verzekeraars als onomstotelijk bewezen beschouwd. Ondanks alle geluiden die op het tegendeel wijzen. Concentratie van zorg om de kwaliteit te verbeteren is alleen bewezen op het gebied van extreem gecompliceerde ingrepen. Bij slokdarmkanker moet de borstholte én de buikholte open, dat doet een chirurg niet zo maar. Net zo min als mijn buurman, die handig is met auto’s, zich aan een Formule 1 raceauto waagt. “Je moet weten tot hoever je kwaliteiten reiken,” is zijn devies. Hij heeft een helder beeld van zijn kwaliteiten. Ik kan dat niet beoordelen en ga er van uit dat het klopt, omdat hij nooit trammelant met zijn auto heeft.

Zorgverzekeraars rechtvaardigen hun beleid voortdurend met verwijzingen naar “kwaliteit” Ooit maakte verzekeraar Victoria Vesta (later RVS, nu onderdeel van Nationale Nederlanden) reclame met de leus “Gelukkig heb ik meer verstand van verzekeren!” Moet je nu eens mee aankomen. In mijn gesprekken met woordvoerders van Achmea krijg je voortdurend de indruk dat je te maken hebt met vertegenwoordigers van de beroepsgroep, die de kwaliteitseisen vaststelt. De verzekeraar die pretendeert meer verstand van kwaliteit te hebben. Om daar dan meteen aan te verbinden dat ZIJ weten wie ZIJ voor mij moeten contracteren om te zorgen dat ik de best mogelijke zorg krijg.

Maar wat is dat dan? Die beste mogelijke zorg? Is dat de beste zorg die er in Nederland beschikbaar is? Word ik dan net zo goed behandeld als bijvoorbeeld onze Koning? Of is het de beste mogelijke zorg die er met mijn “bescheiden premie” voor de budgetpolis nog haalbaar is? Inwoners van Meppel met een natura polis van Zilveren Kruis kunnen naar verluidt niet terecht in hun eigen ziekenhuis, want dat schijnt niet te zijn gecontracteerd voor natura-verzekerden. Het Isala in Zwolle evenmin. (Een manier van doen die blijkens een artikel in de NRC door een recente rechterlijke uitspraak overigens dubieus geworden lijkt te zijn.)

DSW hanteert een totaal ander uitgangspunt. Zij contracteren elk ziekenhuis in Nederland en garanderen de patiënt keuzevrijheid. Weliswaar met een zeer gering aantal restricties, maar die liggen op het gebied van exorbitante afkickcentra in luxe oorden op de Cariben en dergelijke. Men gaat er van uit dat de kleine ziekenhuizen, waar de menselijke maat nog bestaat, uitstekende zorg leveren. Dat je voor het echt complexe werk elders moet zijn staat ook bij hen buiten kijf.
Over kwaliteit zegt directeur de Groot: “Ik pretendeer niet het verschil te weten tussen een 6 en een 7. Ook niet tussen een 7 en een 8. Maar wel tussen een 9 en een 4. En als er sprake is van een 4 dan spelen wij dat niet uit over het hoofd van onze verzekerden, maar via de raad van bestuur van het betreffende ziekenhuis.”

Omdat schaalvergroting in onderwijs, thuiszorg en sociale woningbouw vooral goed is voor managers en (andere) zakkenvullers en niet ten goede komt aan de mensen voor wie het bedoeld is, ben ik deze overtuiging al lang toegedaan. En ik ben niet de enige.

Op korte termijn ga ik verder in gesprek met de Groot en een collega, ik hou u op de hoogte.

 


 

 

 

 

Read Full Post »

Binnen korte tijd zijn de Hoogeveense VVD en ik het twee keer eens. Het kan raar lopen. Naast de tweeslachtige alcoholcontrole waarbij supermarkten bevoordeeld lijken te worden, zijn er de signalen die uit het rapport van de SP zijn gekomen over misstanden bij de sociale dienst in Hoogeveen. Daarvan roep ik al maanden dat alleen een grondig onafhankelijk onderzoek duidelijkheid kan verschaffen. De VVD lijkt ook in die richting te gaan, hoewel een “tevredenheidsonderzoek” mij niet terecht lijkt. Tevredenheid is geen doel van de bijstand. Het is mooi als klanten van de sociale dienst tevreden zijn, maar het is geen doel op zich.

Ik voel mij verbonden met de zwaksten in de samenleving. Ooit behoorde ik zelf tot die categorie. Voor mij is het de heilige plicht van de overheid om mensen die buiten hun schuld in de knel raken te helpen. Dat mag mede van míjn belastingcenten. En er mag van mij een strenge controle zijn op naleving van de regels en de plichten die horen bij een beroep op deze steun. Wie misbruik (proberen te) maken van sociale voorzieningen bestelen de allerarmsten. Zij kunnen wat mij betreft niet streng genoeg worden aangepakt. Maar wie bij de sociale dienst aanklopt dient met inachtneming van de menselijke waardigheid bejegend te worden. Dat is de heilige plicht van de medewerkers van de sociale dienst.

Uit het rapport van de SP (dat uiteraard onvolledig is) komt naar voren dat er nogal het een en ander schort aan het respecteren van die menselijke waardigheid. Als ik verantwoordelijk wethouder was, zou die uitkomst voor mij aanleiding zijn om te zeggen “Dat ga ik (laten) onderzoeken, dat wil ik niet zo maar voor mijn rekening nemen.” De vorige wethouder reageerde woedend. Dat doet mij vrezen dat het rapport van de SP een gevoelige snaar heeft geraakt. En dus vind ik onderzoek dubbel zo hard nodig.
Waarom zo boos? Blijkbaar kon de wethouder het rapport niet met feiten weerleggen. Een woedend het is niet waar is voor mij juist reden om extra alert te zijn.

Wat is de waarheid dan wel? Daar is onafhankelijk onderzoek voor nodig. Een proactieve raad wacht niet op gerechtelijke procedures. Hoogeveen staat op de 3e plaats in Drenthe als het gaat om sociale strengheid. Mogen we daar trots op zijn of moeten we ons daarvoor schamen? Een tweede Middenveld verhaal daar zit niemand op te wachten. Alleen een goed onderzoek kan het antwoord geven.

Waar wachten we dus op?

 


 

Een overzicht van de situatie in 12 gemeenten.
(bron: Dagblad van het Noorden)

ScreenHunter_01 Jun. 21 10.56

 

 

Read Full Post »

Soms moet je mensen gewoon even waarschuwen.
Goede kennis van mij (oud-leerling, serieus positief hardwerkend eerlijk mens), heeft helaas chronisch medicijnen nodig. Na verhuizing wijst de nieuwe apotheek mijn kennis op het feit dat er een nieuw herhalingsrecept nodig is voor een medicijn. Het recept was nog van de oude huisarts. Voor deze mededeling declareerde de apotheker € 6,20 bij de zorgverzekeraar.

Verantwoording? Uitleg aan patiënt!

Nu ben ik lang genoeg leraar geweest om het verschil te kennen tussen iets uitleggen en iemand iets mededelen.
Hier was geen sprake van uitleg maar van een mededeling.
Het is maar dat u het weet.

 

ongevraagd advies apotheek

 


 

Read Full Post »

Dus… de gemeente Hoogeveen zet loktieners in om de supermarkten te controleren op naleving van de nieuwe alcoholwetgeving. Niet de café’s, de supermarkten. Met een voormalig bedrijfsleider van een supermarkt als wethouder zou je het net andersom verwachten, maar wonderen zijn de wereld nog niet uit. Het inzetten van loktieners is omstreden. Er zou sprake zijn van uitlokking om een strafbaar feit te plegen. En dat op zich is al strafbaar. Zie voor meer info over dit onderwerp onder meer dit artikel.

De gemeente heeft een handige oplossing bedacht voor dit probleem, althans dat denken ze, vermoed ik. Supermarkthouders kunnen zich aanmelden voor een project, waar ze dan bijna € 700,00 voor betalen. Daarvoor worden ze dan een aantal malen door loktieners bezocht, die zullen proberen om de caissières te misleiden. Bij goed gedrag krijgt de supermarkt aan het eind van de proef het inleggeld terug, maar als men wordt betrapt raakt men een deel (!) van de inleg kwijt en volgt een goed gesprek.

De VVD heeft groot gelijk dat ze hier tegen in de raad in het geweer komt. Er is sprake van ongelijke behandeling. Een horecahouder die wordt gesnapt krijgt een boete van € 1300,00, de supermarkt een “gedeelte van de € 690,00” deelname geld. Met andere (amateurjuridische) woorden: de gemeente “doet een extern bedrijf uitlokking veroorzaken en heeft zich tegen dit vergrijp ingedekt door de uitgelokte uit te nodigen zich uit te laten lokken en als blijk van instemming daar € 690,00 voor te betalen.”

Je zou het bedrag een afkoopsom kunnen noemen, tenzij men bij gebleken overtreding bovenop het in rekening brengen van een deel van het deelnamegeld de boete van € 1300,00 krijgt opgelegd. En bij herhaalde overtreding sluiting van de zaak. Het is te betreuren dat de overheid op deze manier te werk gaat. Daarvoor is alcohol een veel te gevaarlijk middel. Als je daar paal en perk aan wilt stellen dan ga je niet met twee maten meten, maar stel je duidelijke grenzen. Aan elke verkoper van alcoholische dranken.

 


Read Full Post »

Vanochtend liet ik de hond uit in een fraai natuurgebied, waar de stilte overweldigend en heilzaam was. De ideale plek om de gedachten de vrije loop te laten. Soms wordt het dan een heerlijke warboel, de chaos van het brein komt naar buiten en daarna is er die heerlijke frisheid, die men vaak aanduidt met “Mijn hoofd is heerlijk schoongewaaid.”

Dat ik u hierover vertel betekent niet dat mijn hoofd schoon is geworden. In het gunstigste geval is de chaos geordend, in het beroerdste geval…. laat ik daar maar niet over nadenken. Ze passeerden vanochtend allemaal. Erik Staal, Theo Langejan, Guido van Woerkom en nog een aantal mannen en vrouwen van wie ik de naam nog niet ken, maar voor wie het slechts een kwestie van tijd is voor zij zullen worden opgenomen in de Hall of Fame van Nederlandse  Hebzucht. De directeuren van de middelgrote bedrijven, die in stilte, maar zeer effectief hun zakken vullen.

Ik vertelde mijn gedachten aan B. die mij vergezelde. Zij  beaamde mijn conclusie, dat de mens al sinds haar ontstaan een kansloze strijd voert tegen hebzucht, machtslust en alle andere zonden die maar beschreven staan, om te besluiten met de waarschuwing dat ik moest voorkomen dat ik cynisch word.
Toen ik daarover nadacht doemden er angstaanjagende visioenen op van ontvoeringen. Zo zag ik Erik Staal zijn ontvoerders persoonlijk vele miljoenen losgeld betalen en Theo Langejan was druk bezig zich vrij te kopen met geld dat uit de beurzen van de zorgverzekeraars komt, die hij zo opzichtig geprezen heeft.

Gelukkig waren het maar visioenen, ik zou niet willen dat  ze werkelijkheid werden. Denk je schurken kwijt te zijn, krijg je er grotere schurken voor terug.

Read Full Post »

Older Posts »