Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2013

Woord vooraf

Na lang wikken en wegen heb ik besloten op persoonlijke titel te reageren op het nieuws dat vandaag in het Dagblad van het Noorden en de Hoogeveensche Courant stond over ziekenhuis Bethesda. Ik wil mijn medestrijders in het actiecomité niet voor de voeten lopen, dus moet ik er voor zorgen dat zij niet kunnen worden aangesproken op wat hierna volgt. Daarom meld ik hier klip en klaar dat geen van de leden of adviseurs van het actiecomité weet hebben gehad van dit artikel voordat het werd geplaatst. Zij hebben er geen goed- dan wel afkeuring aan kunnen verbinden en zij hebben ook geen suggesties voor de inhoud kunnen leveren.

Leest u eerst het nieuws zoals het Dagblad van het Noorden vandaag naar buiten bracht. (Klik op de afbeelding voor een vergroting)

DvhN 29-11-13

Klik op de afbeelding voor een vergroting

De grote vraag die dit nieuws oproept is natuurlijk wat de oorzaak is van het dalende patiëntenaantal. Er is namelijk sprake van een landelijke trend. Vrijwel alle ziekenhuizen hebben te maken met dalende behandelvolumes. Daar spelen ongetwijfeld zaken in mee als het hogere eigen risico, waardoor mensen artsenbezoek uitstellen. Voeg daarbij het steeds kortere verblijf in een ziekenhuis en het is begrijpelijk dat er geen groei optreedt.

Onlangs sprak het actiecomité op vrijwel volle sterkte, inclusief de beide medische adviseurs met de heren Janson en Kuin. In dit gesprek vielen harde woorden en werd ons verteld dat het “zeer slecht gaat met Bethesda”. Er zouden “te veel artsen rondlopen en te weinig patiënten komen.”

In het ziekenhuis schijnt de indruk te bestaan dat de huisartsen niet voldoende naar Bethesda verwijzen. Dat zou natuurlijk kunnen. Onze huisartsen luisteren goed naar wat hun patiënten willen en steeds meer patiënten geven aan dat zij niet naar Emmen willen. Het ligt dus zeker niet aan het verwijsgedrag van de huisartsen, maar aan het feit dat de ontwikkelingen rond het ziekenhuis steeds meer mensen er toe brengen zich mondig op te stellen en duidelijk aan te geven wat men wel en niet wil. Een terechte houding. Het gaat immers om de eigen gezondheid. Bovendien betekent marktwerking ook een bewust kiezende consument.

Het Refaja ziekenhuis in Stadskanaal vaart echter wel bij de ontwikkelingen binnen ZLM. Zeker na de toetreding van Refaja directeur Guus Bruins tot de raad van bestuur. Een toetreding die ik voor Hoogeveen zeer nadelig acht en bovendien ongepast vind. Het Refaja heeft geen krimp maar groei meegemaakt. Journaliste Daniëlle Molenaar meldde via Twitter dat in het artikel in het DvhN een verschrijving staat. Refaja heeft geen daling, maar juist een stijging van 2% in het patiëntenaantal. (Zie de schermkopie van de tweet van Molenaar hieronder.)

ScreenHunter_01 Nov. 29 14.02

De grote vraag is nu natuurlijk of de ontwikkelingen in Hoogeveen het gevolg zijn van bewust beleid. ZLM schermt met enige regelmaat met argumenten dat men om goede specialisten aan te trekken een “top-klinisch ziekenhuis” moet zijn. In het jaarboek 2012 staat ook de doelstelling vermeld om één van de locaties van ZLM te laten uitgroeien tot een top-klinisch ziekenhuis. U mag één keer raden welke locatie dat moet worden.

In de vijftien maanden sinds ik vorig jaar 15.000 handtekeningen onder mijn petitie wist te krijgen, heb ik te maken gehad met leugen, list en bedrog. Voormalig bestuurder Donkervoort heeft willens en wetens bedrog gepleegd bij de verplaatsing van de longchirurgie naar Emmen. Er werd zelfs niet geschroomd om een hoogleraar van het UMCG te schofferen. Vervolgens werd de medische staf in de waan gelaten dat men met 2/3 meerderheid voor de fusie met Refaja moest zijn om deze door te laten gaan. Toen puntje bij paaltje kwam waren Donkervoort en Schoots vertrokken. De nieuwe voorzitter Eric Janson meldde dat er geen enkel beletsel was om de fusie met Refaja door te laten gaan aangezien op één na alle adviezen positief waren.

En nu beweert men dat het al sinds 2005 zeer slecht gaat met Bethesda. De jaarboeken spreken andere taal. Die geven een beeld van een goed renderend bedrijf dat flinke winsten genereert na een periode aan de rand van de afgrond. De raad van toezicht heeft blijkbaar zitten slapen. (Voorzitter Bas Eenhoorn toucheert daar €15.000 per jaar voor. Zo wil ik ook wel slapen, maar dat ter zijde.)
Er is dus sprake van bedrog. De vraag is of de bedriegers in het verleden gezocht moeten worden of in het heden. Ik hou het maar op het heden, want daar is het makkelijker tegen vechten dan tegen het verleden.

De heer Janson betreurt het, zo schrijft de Hoogeveensche Courant, dat door de communicatie van het actiecomité de burgers bezorgd worden. Hij durft wel. Op onze vraag hoe het zit met de patiëntenstromen, met name hoeveel mensen uit Hoogeveen naar Emmen/Stadskanaal moeten en hoeveel mensen uit Stadskanaal/Emmen naar Hoogeveen gaan voor behandeling, weigert hij in te gaan. Het is heel makkelijk de schuld elders te leggen. Huisartsen die onvoldoende doorverwijzen, een actiecomité dat negatief communiceert. Mijnheer Janson vergeet dat er vijftien maanden geleden een houtskoolschets op tafel leg waarmee Bethesda tot een dagziekenhuis zou worden omgevormd. Mijnheer Janson vergeet dat sindsdien de inwoners van Hoogeveen voortdurend zijn geconfronteerd met de zuigkracht van Emmen. Allemaal zaken die voor rekening en verantwoording komen van de raad van bestuur. Logisch dat burgers zich zorgen maken. Hoogeveners zijn van nature gezagsgetrouw en niet geneigd tot opstandigheid, maar zij zijn niet gek en weten heel goed wanneer er onraad dreigt. De raad van bestuur van ZLM vergist zich nog steeds in de oriëntatie van de Hoogeveners op west en noord. Dat kompas draait ook ZLM echt niet zomaar in de richting oost.

Hoogeveners, ik vraag het u opnieuw: laat u in het jaar van haar eeuwfeest Bethesda uitkleden of laat u zich opnieuw massaal horen en oefent u druk uit op de raad van bestuur (mailadres: rvb@zlm-zorg.nl) en zorgverzekeraar Achmea (mailadres landelijk woordvoerster: christine.rompa@achmea.nl)?
Ik hoop het laatste want dat helpt om er voor te zorgen dat er daadwerkelijk een volwaardig ziekenhuis in Hoogeveen blijft bestaan.

U wilt toch niet dat hier hetzelfde gebeurt als in Meppel?

Denk niet dat het geen zin heeft om uw stem te laten horen. Men is bevreesd voor maatschappelijke onrust en Achmea vreest zeer voor imagoschade.

.

.

Read Full Post »

Op 1 november was Herman Distelmans precies een jaar met pensioen. De bescheiden, onopvallende, gezagsgetrouwe ambtenaar sloot die dag een moeilijk jaar af. Na veertig jaar hondstrouwe dienst was het bestaan zonder een baas die hem vertelde wat hij moest doen hem zwaar gevallen. Mevrouw Distelmans deed een paar pogingen om haar man het gevoel te geven dat zij nu degene was die het voor het zeggen had, maar dat had slechts tot gevolg dat haar echtgenoot diverse zware psycho-somatische  (volgens de huisarts althans) aanvallen had gehad. Mevrouw D. moest leren leven met een man die er niet tegen kon dat hij niet meer werkte.

Aan deze droevige toestand lijkt voorlopig echter een onverwacht einde gekomen te zijn. Het begon met een telefoontje van zijn vroegere baas bij de inlichtingendienst. “Distelmans we hebben je nodig. Kun je vanmiddag misschien een uurtje op kantoor komen.” Het klonk als een vraag, maar het was een bevel. De heer Distelmans fleurde er helemaal van op. Bazuinen klonken in zijn hoofd, zijn hart bonkte als in zijn beste dagen en als een koe dat na een lange winter de wei weer in mag spoedde hij zich “naar kantoor.”

Daar werd hij ontvangen door zijn voormalige baas, afdelingschef vertrouwelijke operaties, de heer L.A. Brador, in de wandelgangen meestal la B genoemd. “Distelmans, het is een vervelende zaak” sprak la B op een toon die niet veel goeds voorspelde. “Er worden vragen gesteld over die verdwenen tap Teeven van Rey. Jij hebt daar toen voor gezorgd. Weet je zeker dat het onmogelijk is om jouw bemoeienis daarbij aan te tonen?” Herman Distelmans explodeerde inwendig van vreugde. Zijn linker oorlel begon als vanouds te trillen. Al zijn zintuigen stonden op scherp en in zijn brein stelden de grijze cellen zich op in rotten van vier. Wederom klaar voor het land. “Vanzelfsprekend mijnheer Brador. Daar komen zelfs de Amerikanen niet achter.” Hij keek la B trots aan. Het was ook een meesterlijk stukje wegcijferen geweest wat hij daar had gepresteerd. Een hoogstandje. Zelfs in de ogen van de immer bescheiden brave ambtenaar Distelmans.

“Mooi, Distelmans, heel mooi.” La B haalde diep adem en vervolgde: “Zou je dat nog een keer voor elkaar kunnen krijgen? We moeten nog een gesprek van Teeven kwijt.”

Read Full Post »

Door de kantlijn waarin ik de rekenvaardigheid van de heer Eerenstein ter discussie heb gesteld, kon de indruk ontstaan dat ik tegen de invoering van de derde kliko zou zijn. Maar zoals ik gisteren al in mijn kantlijn over het Woord van Eer(enstein) heb gemeld: ik ben blij met de komst van de container voor plastic afval. Over die gele plastic zakken, die eens in de vier weken worden opgehaald ben ik helemaal niet tevreden. Hoeveel zakken hebt u aan het eind van zo’n periode gespaard? Ik doorgaans drie of vier.

Onze samenleving kenmerkt zich in toenemende mate door viezigheid. Je hoeft maar een weekje in Duitsland of Frankrijk op een camping of in een huisje vertoefd te hebben om te beseffen dat wij in het ooit zo propere Nederland waar op zaterdag iedereen zijn straatje (letterlijk) schoon veegde, in toenemende mate veranderen in een stelletje viezeriken. Nergens zie ik tegenwoordig zoveel afval slingeren als gewoon in mijn directe woonomgeving. Bierblikken, verpakkingen van de cafetaria, kauwgomstrips… ik vertel u niks nieuws. Zwerfvuil is al jaren een probleem.

Het laat zien hoeveel zorg wij over hebben voor onze leefomgeving. Ik ga hier niet nadenken over wie daar schuld aan heeft, of verantwoordelijk voor is. Ik constateer alleen maar dat het in Duitsland en Frankrijk een stuk gewoner is dat de directe leefomgeving van mensen opgeruimd wordt gehouden.

Door de invoering van de aparte inzameling van plastic ben ik me pas echt bewust geworden hoe ongelooflijk veel plastic afval onze samenleving produceert. En dat heeft me een stuk kritischer gemaakt in het aanpakken van bijvoorbeeld plastic tasjes bij het winkelen. Er drijft immers al veel te veel plastic in de oceanen. De Duitse auteur Frank Schätzing beschrijft in zijn veelgeprezen thriller De Zwerm wat er zou kunnen gebeuren als de kritische waarde wordt bereikt. Zou verplichte leeskost op school moeten zijn.

Natuurlijk kan ik me voorstellen dat mensen met weinig ruimte bij het huis niet blij zijn met nog een extra container. Daar zou de gemeente de heer Eerenstein een oplossing voor moeten laten bedenken. Plaats bijvoorbeeld een extra container bij de glascontainer. Of plaats meer en meer ondergrondse afvalsorteerstraten.

Wie problemen verwacht met maden in de gft-container, zou zich om te beginnen eens achter de oren kunnen krabben over de vraag wat er allemaal in die container verdwijnt. Overigens lost een composteerbare plastic zak dat probleem eenvoudig op.

Mijnheer Eerenstein, misschien kunt u straks in plaats van de huidige gele plastic zakken gratis deze composteerbare zakken ter beschikking stellen? Het zal de invoering van de derde container goed doen.

.

.

Read Full Post »

Dit weekend was ik met mijn lief op een heerlijke stille plek in mijn geboortestreek, de Achterhoek. De milde stemming die daar altijd bezit van mij neemt bracht mij er toe te bekennen dat ik blij ben met de derde kliko, die we aan wethouder Eerenstein te danken hebben. Ik schreef er een kantlijn over en kondigde deze al aan op Facebook. Maar bij thuiskomst las ik het hoofdartikel in de Hoogeveensche Courant van de hand van Jeroen Bottema. De auteur, op wiens artikel in de krant van woensdag ik mijn column over de rekenvaardigheid van de heer Eerenstein had gebaseerd. Reden om mijn publicatieschema aan te passen.

Uit het hoofdartikel blijkt dat de heer Eerenstein tegen hoofdredacteur Berend Henk Huizing heeft gezegd dat Bottema hem “woorden van een Area-medewerker in de mond heeft gelegd.” De journalist op zijn beurt herhaalt klip en klaar dat de wethouder juist is geciteerd. Wie te geloven?
Ik raad u aan het hoofdartikel eens goed te lezen. U treft een scan hiervan aan onder deze kantlijn. En bepaalt u dan vooral zelf wie u gelooft.

Mijn kantlijn over de derde kliko heb ik verplaatst naar dinsdagochtend. Want al is nu naast de rekenvaardigheid van de heer Eerenstein ook zijn geloofwaardigheid in het geding, ik blijf blij met die derde kliko. Waarom? dat leest u morgen!

.

Eerensteintje (Large)

.

.

Read Full Post »

Iets meer dan een jaar geleden maakte ik kennis met de politieke mores. Dat was beslist geen liefde op het eerste gezicht, zoals u misschien nog weet. Ik begreep weinig van de politieke geest, zo bleek al snel.
Nu weet ik dat politici ook gewone mensen zijn, net zoals u en ik. Met hun onzekerheden, hun kwetsbaarheden en hun ijdelheden, om maar eens een paar aspecten van het ‘zijn’ er bij te halen.
Een politicus is afhankelijk van uw gunst. “Stemt men straks wel voldoende op mij? Of val ik buiten de boot?” Niet dat politici zo denken… natuuuuuuuuurlijk niet, het is gewoon de realiteit waar elke politicus elke vier jaar mee heeft te maken.
Afgelopen jaar heb ik ontdekt hoe men de gunst van de kiezer makkelijk kan winnen. Ga de straat op, roep dat het ziekenhuis niet mag worden afgebroken en beschuldig zittende politici van laksheid en passiviteit. Zeg dat je van hen verwacht dat ze de frontsoldaten van de lokale samenleving zijn en je scoort bij een aanzienlijk deel van de potentiële kiezers.
Eerlijk gezegd moet ik bekennen dat ik met de gedachte heb gespeeld om een lijst te beginnen. Een one-issue partij. Zoals de PVV en de PVDD, zou ik de PVB (Partij voor Bethesda) kunnen beginnen. Lekker tegen de gevestigde orde in gaan. De luis in de pels zijn. Heerlijk. Echt iets voor mij. Maar wat als het een succesvolle stembusgang zou worden? Wat als ik daadwerkelijk politieke verantwoordelijkheid zou moeten nemen? Per slot van rekening was ik goed voor 15.000 handtekeningen die volgens de heer Bottenheft weer goed waren voor zeker 30.000 mensen. Wat als 10% van hen op mijn PVB zou stemmen? 3000 stemmen schijnt goed te zijn voor zo’n vier zetels.

Hoe je het ook went of keert: politiek is en blijft een vak, wat je ook vindt van degenen die dat vak uitoefenen. En je kunt het nooit iedereen naar de zin maken. Mijn oude oma zei altijd dat de schoenmaker bij zijn leest moest blijven. De actievoerder doet zijn werk dus op straat en de social media en de politicus in de diverse vergaderzalen.

Samen kunnen zij een verschil maken, als de neus in dezelfde richting staat en de politiek begrip heeft voor de haast van de actievoerder, zoals de actievoerder begrip moet opbrengen voor de traagheid van de politiek.

.

.

 

Read Full Post »

Het is voor wethouder Eerenstein te hopen dat Jeroen Bottema van de Hoogeveensche Courant hem fout heeft geciteerd, anders kunnen we voortaan de uitdrukking ‘een Eerensteintje doen’ gebruiken voor blunderende wethouders.
De wethouder laat zien dat hij niet kan afronden. Zijn rekenvaardigheid mag dus in twijfel getrokken worden. Ernstig voor een bestuurder van een grote plattelandsgemeente.
De bewoners van Wolfsbos hebben naar aanleiding van de proef met de drie containers de driewekelijkse inzameling van gft-afval een 5,4 gegeven. Onvoldoende dus.
“Nee,” zegt de heer Eerenstein volgens de Hoogeveensche Courant, “afgerond is dat een 5,5 en dat is voldoende. Net zoals wij dat vroeger op school deden.”
Ik weet niet op welke scholen de heer Eerenstein heeft gezeten en ook niet of hij van die scholen diploma’s heeft, maar zelfs een 5,45 is nog onvoldoende bij het eindexamen en wordt een vijf. Mogelijk heeft de VVD-wethouder zich al jong bezondigd aan gesjoemel met cijfers. Ik weet het niet, maar ik heb iets te vaak gelezen over sjoemelende VVD-ers, om mij nog ergens over te verbazen.
Erger vind ik overigens dat dit soort argumenten laten zien hoe serieus de betrokken bestuurder omgaat met bezwaren en kritiek. Van mij dus niet alleen maar een onvoldoende voor de rekenvaardigheid van deze wethouder.

.

.

 

Read Full Post »

Op facebook heeft Hoogevener Bert Hansma een interessante discussie veroorzaakt. Hij vroeg zich af wie ervaring heeft met lid zijn van meerdere politieke partijen. Ik kan de discussie van harte in uw aandacht aanbevelen. Hij is voor iedereen toegankelijk.

De drang naar vernieuwing is een terugkerend onderdeel in deze discussie. Wat dat betreft zou je kunnen zeggen dat we een revival beleven van wat er in de roemruchte sixties gebeurde. Hippie, provo, kabouter en uiteindelijk D’66. Hans van Mierlo. Wie herinnert zich nog de foto van de jonge Hans met flesje overwinningsbier? En Bob Dylan zong dat de times zouden changen. Vernieuwing is in ieder geval opwindend en spannend. Waar kom je uit? Wat zal het worden?

Dat zijn vragen die mensen als Sipko Schat (Rabo), Erik Staal (Vestia) en Ton Hooijmaijers (Noord-Holland) zich ook zullen stellen. Zij konden tot voor kort ongeneerd hun gang gaan. Het geld stroomde gewoon vanzelf hun kant op, maar ook hier lijken de tijden te veranderen. Hooijmaijers heeft een eis van vier jaar celstraf tegen zich horen eisen, Staal is inmiddels voor de rechter verschenen en Schat is onder druk van de lokale Rabobanken afgetreden. Mannen die meenden dat zij hun gang konden gaan. Wie of wat ze daarmee in de afgrond deden belanden leek in hun wereld geen rol te spelen.

Een kennis van mij sprak laatst van ‘respectloze egoïsten’. Hij kent hen blijkbaar goed genoeg om dat te kunnen beoordelen. Ik hou het liever op onbegrijpelijke ego’s. Zij zelf lijken in ieder geval niet te begrijpen waarom zij in de positie zijn gekomen waar ze nu verkeren.

Dat is nog wel het ergste van alles.

.

ScreenHunter_01 Nov. 19 12.11

vlnr Erik Staal (Vestia), Ton Hooijmaijers (Nrd-Holland), Sipko Schat (Rabo)
foto: Volkskrant

.

.

Read Full Post »

Older Posts »