Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for december, 2012

In het Dagblad van het Noorden van 20 december schetst gepensioneerd chirurg Jan F. Groeneveld een toekomstbeeld van de zorg in Drenthe. In dit beeld neemt verrassend genoeg ineens Assen een prominente plaats in. Blijkbaar zijn de plannen van het Wilhelminaziekenhuis tot een samenwerking met Ziekenhuis Nij Smellinge in Drachten van de baan. Vooralsnog nieuw voor mij maar ik kijk nergens meer van op. Het Refaja ziekenhuis verliet ook op stel en sprong de onderhandelingen met het Lucas Ziekenhuis in Winschoten en Ziekenhuis Delfzicht in Delfzijl.

.

ScreenHunter_07 Dec. 21 11.22

.

ScreenHunter_02 Dec. 21 09.43In dit artikel spreekt Groeneveld van een “Carré van autosnelwegen, de A28, de A37, de N33 en de N34.” In het centrum van de carré moet een groot nieuw interventiecentrum verrijzen, van waaruit een gebied met 400.000 potentiële patiënten kan worden bediend.

Nieuwsgierig geworden door deze variant op het advies in het rapport van KPMG Plexus ben ik eens gaan tekenen in de kaart van Drenthe. Ik heb de carré er in gebracht en op twee manieren het centrum van de carré bepaald. Bij de eerste bepaling heb ik er voor gekozen het centrum te laten bepalen door de diagonalen vanuit de vier steden Assen, Hoogeveen, Emmen en Stadskanaal. In dat geval komt het nieuwe ziekenhuis ergens tussen Borger en Schoonoord.

.

ScreenHunter_06 Dec. 21 11.18

.

In het tweede geval heb ik het centrum van de carré laten bepalen door het kruispunt van de diagonalen vanuit de plaatsen Assen, Hoogeveen, Stadskanaal en het midden van de verbinding van Emmen met de A37. Het nieuwe ziekenhuis komt in dat geval meer in het centrum van  de carrélijnen en zou moeten gaan liggen aan de Rolderstraat in Schoonoord.

.

ScreenHunter_04 Dec. 21 11.17

.

Samenvattend komt het er op neer, dat geen enkele plaats in Drenthe dan meer een snelweg verbinding met het nieuwe ziekenhuis zal hebben en dat het ziekenhuis met het openbaar vervoer vrijwel niet te bereiken zal zijn. Dat Groeneveld hier niet over schrijft vind ik jammer, want het is op deze manier een eenzijdige kijk op hoe je zorg op het platteland moet organiseren.

Desondanks stel ik voor het ziekenhuis het Groeneveld Medisch Centrum te noemen. Dan worden in één naam de ontdekker van deze locatie en de landschappelijke gesteldheid voor de eeuwigheid bewaard.

Read Full Post »

De recente ontwikkelingen rond ziekenhuis Bethesda én de gevangenissen in Drenthe tonen glashelder aan hoe groot de kloof tussen de Randstad en het platteland is. In de Randstad wordt bedacht dat ziekenhuiszorg geconcentreerd moet worden in een paar grote zwaar gespecialiseerde ziekenhuizen. Dat kan dáár wel. Sluit er een paar ziekenhuizen en je houdt er genoeg over om nog steeds te kunnen spreken van zorg dichtbij. Maar voor het platteland in bijvoorbeeld ons mooie Drenthe zijn heel andere oplossingen nodig.

Het is daarom de heilige taak van een ziekenhuisbestuur in onze regio om te zorgen dat er een heel ander model wordt ontwikkeld voor een toekomst bestendige ziekenhuiszorg. Niet het virus van de concentratiedrang, maar het serum van de samenwerking moet de oplossing zijn. Een ziekenhuisbestuur dat dit met verve en overtuiging moet nastreven hoort stevig verankerd te zijn in de regio die door het ziekenhuis wordt bediend. Laten we eens kijken hoe stevig.
De voorzitter van de Raad van Toezicht is Bas Eenhoorn, woonachtig in het westen des lands, de voorzitter van de Raad van Bestuur (tot 31-12-2012) is Maarten Rutgers, ondanks een dienstverband van tien jaar in Drenthe woonachtig gebleven in Rotterdam. Het rapport van KPMG Plexus werd opgesteld door Wouter Bos, woonachtig in het westen des lands. Hoe kan een dergelijk gezelschap een gezonde visie ontwikkelen op de manier waarop verantwoorde zorg op het platteland moet worden geboden? Rutgers c.s. komen niet verder dan de mantra: “Om zorg van goede kwaliteit te garanderen moet je behandelingen concentreren.”

Het Friese model van Wouter van der Kam, ooit redder van Bethesda, is een andere realistische mogelijheid. Samenwerking en eerlijke uitruil van specialismen, in elk ziekenhuis een volwaardige IC en volwaardige verloskunde. Een kwalitatief goed beddenhuis. Dan kun je voor de echt zware ingrepen best een paar dagen naar voor mijn part Maastricht als daar de beste chirurg voor dat probleem in je gaat snijden. Als je maar binnen een paar dagen weer terug bent in je eigen “streekbeddenhuis”.

Het bestuur van Zorggroep Leveste Middenveld toont zich wankelmoedig. Nadat specialisten in Emmen dwars gingen liggen voor het peperdure advies in het KPMG-Plexus rapport besloot men geen knoop door te hakken, het rapport geheim te houden en een denktank van achttien specialisten in het leven te roepen. Die denktank is met een advies gekomen, waar men alle kanten mee op kan, maar… dat moet gezegd … ook de goede!

Vice-voorzitter Donkervoort toonde zich op RTV Drenthe verheugd over dit advies: “Het is goed voor de patiënt. De zorg blijft dichtbij.” In een vlaag van vreselijke opluchting noemde ik het in dezelfde uitzending een ‘stap in de goede richting’, maar zei tegelijk dat ik zou slapen als een hondje: “Lekker slapen, maar wel waakzaam.”

Dat bleek nodig. Het eerste belangrijke besluit van het bestuur na het indienen van dit rapport is de verhuizing van de longchirurgie naar Emmen. Een aantal specialisten zet de hakken in het zand en een vrachtwagen op de A28 verliest de notulen van een vergadering waaruit blijkt dat er grote onrust en verzet in de Hoogeveensche specialistengroep heerst.

Het bestuur grijpt in. Voorzitter van de medische staf Herman de Boer is niet beschikbaar voor een gesprek met Andries Ophof van RTV Drenthe. Donkervoort meldt in de Hoogeveensche Courant dat de discussie niet op straat thuis hoort en stuurt een nietszeggende schriftelijke verklaring naar Ophof. In de vergadering worden lekkende specialisten bedreigd met ontslag. Het bestuur lijkt haar ware gezicht te tonen: zijn dit moderne bestuurders of 19e eeuwse regenten?

De ziekenhuizen in onze regio worden geleid door een bedrijfs-econoom, die in gesprek met het actiecomité met droge ogen durft beweren, dat er vanuit ‘het personeel geen signalen van afkeuring worden vernomen.’ Nee natuurlijk niet. Als zelfs de specialisten al moeten vrezen voor ontslag op het moment dat zij zich verzetten tegen ontwikkelingen die hen niet aanstaan, zal dan een facilitair medewerker tegen de welbespraakte snelle Donkervoort gaan zeggen: “Man waar ben jij nou in Godesnaam mee bezig?”

Luister het gesprek met de man op Radio Hoogeveen maar eens terug. Op een gegeven moment vraagt presentator Bottenheft hem “Wat is nou eigenlijk een ziekenhuis?” Spits dan uw oren en luister naar de man, die het momenteel voor het zeggen heeft.

Donkervoort zou zich de benen uit het goed betaalde gat moeten lopen om Den Haag duidelijk te maken dat zorg op het platteland iets heel anders vergt dan zorg in de grote stad. Maar dat is een opgave die een ereplaats verdient in de oude Griekse mythologie. Donkervoort kijkt wel uit. Hij concentreert zich liever op de concentratie.

En de Randstad? Daar zijn ze vergeten dat de rijkdom van Nederland te danken is aan bodemschatten in de grond onder Slochteren. Moet je eens in Slochteren gaan kijken hoe rijk men er van is geworden. Had indertijd toch Noordland maar gesticht!

.

Om terug te luisteren:

Arnaud Bottenheft in gesprek met Kees Donkervoort op Radio Hoogeveen

Arnaud Bottenheft hierover in gesprek met het actiecomité

Read Full Post »

Beste Hoogeveners,

Op 17 september las ik in de Hoogeveensche Courant het commentaar van hoofdredacteur Berend Henk Huizing op de ontwikkelingen rond ziekenhuis Bethesda. Een verontrustend commentaar, dat mij het gevoel gaf dat wij ons in Hoogeveen als een mak schaap naar de slachtbank lieten leiden.
De volgende ochtend dacht ik met het opstellen van een online petitie mijn “burgerplicht” wel vervuld te hebben, maar niets was minder waar en mijn leven veranderde binnen het uur radicaal. Wat er in de weken daarna is gebeurd, hebt u allemaal meegekregen via twitter, facebook, de papieren en digitale kranten en een aantal malen via de regionale radio en televisie.

Aanvankelijk kon ik mij beperken tot een soort van straatvechterij om maar zoveel mogelijk handtekeningen te verzamelen. Daar reageerden jullie zo massaal op, dat ik besefte dat er een moment zou komen dat men zou zeggen “nou kom maar eens meepraten dan.” Lezen, lezen, lezen was toen het parool en gelukkig kreeg ik daarbij van een aantal medisch onderlegde medestanders veel steun. Waarvoor langs deze weg mijn welgemeende en zeer hartelijke dank. Zonder u had ik nooit zo snel geleerd wat de ins en outs in deze kwestie zijn.
Toen wij in de Optocht der Braven naar het stadhuis trokken om de (inmiddels ruim 14.000) handtekeningen aan burgemeester Loohuis aan te bieden was het eerste gevecht gestreden. Hoogeveen had een duidelijk statement gemaakt, waarmee alle partijen, die zich in hebben gezet voor Bethesda, hun voordeel hebben kunnen doen.

Inmiddels had de SP in Hoogeveen het initiatief genomen tot vorming van een actiecomité en Bianca Behr nodigde mij uit daarin plaats te nemen, wat ik met veel genoegen heb gedaan. Alleen is maar alleen en met Bianca, Henry van der Veen en op de achtergrond Ineke Bekkering, had ik een geweldige steun in de rug. Vooral op de momenten dat de moed mij in de schoenen zonk. De actie in de Hoofdstraat, waarbij we handtekeningen inzamelden en ansichtkaarten aan Achmea uitdeelden leidde tot veel, soms zeer emotionele, gesprekken met bezorgde Hoogeveners. Als er ooit een moment is geweest waarop ik heb gezien hoeveel een goed en volwaardig ziekenhuis dichtbij, voor mensen betekent was het wel dat moment.

Nu Achmea en Zorggroep Leveste Middenveld in het contract voor 2013 hetzelfde pakket hebben vastgelegd als er in 2012 beschikbaar was, kunnen we even opgelucht ademhalen. Er is tijd gewonnen.
De plannen om per 1 januari van  Bethesda een dagbehandelingsziekenhuis te maken, liggen diep in een vrieskist. Maar we zijn niet onnozel en zullen waakzaam, strijdbaar en in gesprek met de beslissers blijven.

Tot slot een politiek statement: Wat mij betreft had de verzelfstandiging en privatisering voor onderwijs, zorg, sociale woningbouw en energiebedrijven nooit mogen plaatsvinden. De rampen die zich inmiddels in deze domeinen hebben voltrokken met frauderende en graaiende bestuurders zijn legio. De gevolgen immens en soms catastrofaal.
Concentratie van zorg, zo wordt ons nu voorgehouden, is onontkoombaar om de kwaliteit van het gebodene te kunnen waarborgen. Het bewijs daarvan is nog nooit geleverd, maar wordt ons voorgehouden als onwrikbare waarheid.
In de Randstad (met haar vele ziekenhuizen) mag het misschien waar zijn. Voor dunbevolkte gebieden als Drenthe is concentratie een ramp. Daarom ben ik blij met de (voor mij onverwachte) uitspraak van het CDA dat in dunbevolkte gebieden concentratie van zorg niet de beste optie is. Dat is steun vanuit een onverwachte hoek. Ik hoop dat de partijen die toch al tegen (teveel) concentratie waren daar dankbaar hun voordeel mee zullen doen, want ook in de politiek geldt: samen sta je sterker.

Voorlopig zult u vermoedelijk veel minder van mij gaan horen. Ik ga weer terug naar mijn gezapige bestaan als gepensioneerd leraar, die schoolboeken schrijft en verheug mij daar zeer op.
U allen wil ik langs deze weg heel hartelijk danken voor alle steun, die ik langs verschillende wegen van u heb mogen ontvangen. Zonder u was onze actie nooit gelukt. Inwoners van Hoogeveen, u mag trots zijn op u zelf!

Met warme groet,
Frits Kappers.

.

Read Full Post »